ParentsThe view that having a child

Parents
The view that having a child with an
intellectual or developmental disability
creates negative family outcomes including
added stress and parental depression has
underpinned much of the research of the past
three decades (see Baxter, Cummins, &
Yiolitis, 2000; Hayden & Goldman, 1996 for
a review). Yet, research on this subject has
suggested varying outcomes for families. In
support of the view that disability leads to
negative outcomes, a couple of comparative
studies have noted greater stress in parents of
children with disabilities than parents of
children without disabilities (Baker-Ericzen,
Brookman-Frazee, & Stahmer, 2005; Dyson,
1997). Likewise, two studies, focusing
specifically on mothers, have found that
mothers of children with mental retardation
experience more depression than those of
typically developing children when compared
using the Beck Depression Inventory (Olsson
& Hwang, 2001) and the Center for
Epidemiologic Studies Depression Scales
(Blacher, Shapiro, & Fusco, 1997). Although
these studies suggest a relationship between
childhood disability and parent stress or
depression, it is important to note that they
did not control for variations related to the
diagnosis or care demands associated with the
disability.
When the parental experience has been
examined across diagnoses, some differences
have been noted. Parents of children with
Down syndrome have been found to
experience less stress (Ricci & Hodapp,
2003), depression (Abbeduto, Seltzer,
Shattuck, Krauss, Orsmond, & Murphy,
2004), and pessimism (Lewis, Abbeduto,
Murphy, Richmond, Giles, Bruno, et. al.,
2006) than parents of children with other
diagnoses, particularly autism. In addition,
childhood disability may not be as stressful
for families as childhood illness. A comparative
study of families of children with physical
disabilities versus families of children with

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ผู้ปกครองมุมมองที่มีเด็กที่มีการพิการทางปัญญา หรือการพัฒนาสร้างลบผลลัพธ์ของครอบครัวรวมทั้งเพิ่มความเครียดและภาวะซึมเศร้าโดยผู้ปกครองมีรับการค้ำจุนของการวิจัยในอดีตทศวรรษที่สาม (ดู Baxter, Cummins, &Yiolitis, 2000 เฮย์เดนและโกลด์แมน 1996 สำหรับการตรวจสอบ) ยัง มีการวิจัยในเรื่องนี้แนะนำแตกต่างกันผลที่ได้สำหรับครอบครัว ในสนับสนุนมุมมองที่พิการนำไปสู่ผลลบ คู่เปรียบเทียบศึกษาได้ตั้งข้อสังเกตความเครียดมากขึ้นในครอบครัวของเด็กพิการกว่าพ่อแม่ของเด็กไม่ มีความพิการ (เบเกอร์-EriczenBrookman Frazee, & Stahmer, 2005 Dysonปี 1997) . ในทำนองเดียวกัน สองศึกษา เน้นโดยเฉพาะในมารดา ได้พบว่ามารดาของเด็กที่มีปัญญาพบภาวะซึมเศร้ามากขึ้นกว่าของโดยทั่วไปพัฒนาเด็กเมื่อเปรียบเทียบโดยใช้คงซึมเศร้าเบ็ค (Olssonและ Hwang, 2001) และศูนย์Epidemiologic ศึกษาระดับภาวะซึมเศร้า(Blacher, Shapiro และ Fusco, 1997) ถึงแม้ว่าการศึกษานี้แนะนำความสัมพันธ์ระหว่างเด็กพิการและความเครียดหลัก หรือภาวะซึมเศร้า จะต้องสังเกตว่า พวกเขาไม่ได้ควบคุมสำหรับรูปแบบที่เกี่ยวข้องกับการการวินิจฉัยหรือการดูแลความสัมพันธ์กับการพิการเมื่อได้รับประสบการณ์โดยผู้ปกครองตรวจสอบ การวิเคราะห์ความแตกต่างระหว่างมีการบันทึกไว้ ผู้ปกครองของเด็กดาวน์ได้พบประสบการณ์น้อยความเครียด (ริชชี่และ Hodapp2003), ภาวะซึมเศร้า (Abbeduto, SeltzerShattuck, Krauss, Orsmond และเมอร์ ฟี่2004), และ pessimism (Lewis, Abbedutoเมอร์ฟี่ ริชมอนด์ กิเลส Bruno, et al.,2006) กว่าพ่อแม่ของเด็กอื่น ๆวิเคราะห์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งโรคออทิซึม นอกจากนี้เด็กพิการไม่เป็นเครียดสำหรับครอบครัวเป็นเด็กเจ็บป่วย การเปรียบเทียบศึกษาครอบครัวของเด็กจริงเมื่อเทียบกับครอบครัวของเด็กพิการ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

พ่อแม่ที่มุมมองว่ามีเด็กที่มีอย่างเป็นความพิการทางปัญญาหรือการพัฒนาสร้างผลลัพธ์ครอบครัวเชิงลบรวมทั้งเพิ่มความเครียดและภาวะซึมเศร้าของผู้ปกครองที่ได้รับการสนับสนุนมากของการวิจัยที่ผ่านมาสามทศวรรษที่ผ่านมา(ดูแบ็กซ์เตอร์คัมมินและYiolitis 2000; เฮย์เดนและโกลด์แมน 1996 สำหรับรีวิว) แต่การวิจัยในเรื่องนี้ได้ชี้ให้เห็นผลลัพธ์ที่แตกต่างกันสำหรับครอบครัว ในการสนับสนุนของมุมมองที่พิการจะนำไปสู่ผลเชิงลบคู่ของเปรียบเทียบศึกษาได้ตั้งข้อสังเกตความเครียดมากขึ้นในการที่พ่อแม่ของเด็กที่มีความพิการกว่าพ่อแม่ของเด็กที่ไม่มีความพิการ(เบเกอร์-Ericzen, Brookman-Frazee และ Stahmer 2005; ไดสัน1997 ) ในทำนองเดียวกันการศึกษาทั้งสองมุ่งเน้นเฉพาะในแม่ได้พบว่าแม่ของเด็กที่มีปัญญาอ่อนประสบการณ์ภาวะซึมเศร้ามากกว่าคนของเด็กมักจะพัฒนาเมื่อเทียบกับการใช้สินค้าคงคลังอาการซึมเศร้าเบ็ค(โอลส์สันและฮวาง, 2001) และศูนย์ระบาดวิทยาการศึกษาเครื่องชั่งอาการซึมเศร้า(Blacher ชาปิโรส์และ Fusco, 1997) แม้ว่าการศึกษาเหล่านี้แสดงให้เห็นความสัมพันธ์ระหว่างความพิการในวัยเด็กและความเครียดปกครองหรือภาวะซึมเศร้าเป็นสิ่งสำคัญที่จะทราบว่าพวกเขาไม่ได้ควบคุมสำหรับรูปแบบที่เกี่ยวข้องกับความต้องการการวินิจฉัยหรือการดูแลที่เกี่ยวข้องกับความพิการ. เมื่อประสบการณ์ของผู้ปกครองที่ได้รับการตรวจสอบผ่านการวินิจฉัยบางความแตกต่างได้รับการตั้งข้อสังเกต พ่อแม่ผู้ปกครองของเด็กที่มีอาการดาวน์ได้รับพบว่ามีประสบการณ์ความเครียดน้อยลง(ริชชี่และ Hodapp, 2003), ซึมเศร้า (Abbeduto, โซดา, โพรเนียส, อูส Orsmond และเมอร์ฟี่, 2004) และมองในแง่ร้าย (ลูอิส Abbeduto, เมอร์ฟี่ริชมอนด์ ไจล์ส, บรูโน่, et. al., 2006) กว่าพ่อแม่ของเด็กที่มีอื่น ๆการวินิจฉัยโดยเฉพาะอย่างยิ่งออทิสติก นอกจากนี้ความพิการในวัยเด็กอาจจะไม่เป็นที่เครียดสำหรับครอบครัวการเจ็บป่วยในวัยเด็ก เปรียบเทียบผลการศึกษาของครอบครัวของเด็กที่มีทางกายภาพพิการกับครอบครัวของเด็กที่มี

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

พ่อแม่
ดูว่ามีเด็กที่มีความพิการทางปัญญาหรือการพัฒนา

สร้างผลเชิงลบ รวมถึงครอบครัวเพิ่มความเครียดและภาวะซึมเศร้ามีผู้ปกครอง

สนับสนุนมากของการวิจัยในอดีต
3 ทศวรรษ ( ดูแบ็กซ์เตอร์ , Cummins &
yiolitis , 2000 ; เฮย์เดน& Goldman , 1996 สำหรับ
รีวิว ) แต่การวิจัยในเรื่องนี้ได้ชี้ให้เห็นผลลัพธ์ที่แตกต่าง
สำหรับครอบครัว ใน
สนับสนุนมุมมองที่พิการนัก

ผลเชิงลบ , คู่ของการศึกษาเปรียบเทียบ
เป็นมากกว่าความเครียดในผู้ปกครองของเด็กพิการกว่า
-
คนไม่พิการ ( Baker ericzen
brookman ฟราซี่ , , stahmer & , 2005 ; Dyson ,
1997 ) อนึ่ง สองการศึกษาเน้น
เฉพาะในมารดา พบว่า มารดาของเด็กปัญญาอ่อน

เพิ่มเติมประสบการณ์ภาวะซึมเศร้าสูงกว่า
มักจะพัฒนาเด็กเมื่อเทียบ
ใช้ Beck depression สินค้าคงคลัง ( โอลส์สัน
&ฮวาง , 2001 ) และศูนย์การศึกษาทางระบาดวิทยาภาวะซึมเศร้าระดับ

( blacher Shapiro , &ฟัสโก้ , 1997 ) ถึงแม้ว่าการศึกษานี้ชี้ให้เห็นความสัมพันธ์ระหว่าง

เด็กพิการและผู้ปกครองเครียดหรือ
ภาวะซึมเศร้า , มันเป็นสิ่งสำคัญที่จะทราบว่าพวกเขา
ไม่ควบคุมการเปลี่ยนแปลงที่เกี่ยวข้องกับการวินิจฉัยหรือการดูแลความต้องการที่เกี่ยวข้องกับ


เมื่อพบผู้ปกครองคนพิการ ได้รับการตรวจสอบผ่านความแตกต่าง

ได้วินิจฉัยไว้ พ่อแม่ของเด็กกลุ่มอาการดาวน์ มีการพบ

ประสบการณ์ความเครียดน้อยลง ( ริชชี่& hodapp
, 2003 ) ภาวะซึมเศร้า ( abbeduto โซดา
แช้ตทัค , , , orsmond KRAUSS & เมอร์ฟี่ ,
, 2004 )และแง่ร้าย ( ลูอิส abbeduto
, เมอร์ฟี่ , ริชมอนด์ , ไจลส์ บรูโน , et al . ,
2006 ) มากกว่าพ่อแม่ของเด็กอื่น ๆโดยเฉพาะอย่างยิ่ง
การวินิจฉัยออทิสติก . นอกจากนี้
พิการวัยเด็กอาจไม่ต้องเครียด
สำหรับครอบครัวเป็นโรคในวัยเด็ก การเปรียบเทียบของครอบครัวของเด็กด้วย

คนพิการทางกายภาพเมื่อเทียบกับครอบครัวของเด็กด้วย