Ethnicity is one of the greatest pr

Ethnicity is one of the greatest problems facing plurilingual and pluriethnic
societies. If a pluriethnic nation decides to give preeminence to one
particular language (and therefore also to the ethnic group it represents) by
making it the national language, this will probably cause bitter resentment
amongst the other ethnic groups. In Nigeria, for example, the naming of one
of the indigenous languages as the national language to the exclusion of the
others would probably lead to civil war. Similarly the name of the language
can have the same effect, as witnessed in Malaysia. Following independence
in 1957 the national language was called "Bahasa Melayu". This, however,
caused much unrest among the Tamil and Chinese sections of the population
as they interpreted the name as meaning the language of the Malays.
Following a severe racial clash in 1969 the Government changed the name to
Bahasa Malaysia, which meant "the language of Malaysia". This name
seems to be acceptable to all ethnic groups and problems of ethnicity should
not now disrupt the education programme the Government has embarked
upon, which envisages "one type of education for all, which uses Bahasa
Malaysia as medium of instruction right up to the university level" (Omar,
1976, p. 5).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เชื้อชาติเป็นปัญหายิ่งใหญ่ที่สุดหัน plurilingual และ pluriethnic อย่างใดอย่างหนึ่งสังคม ถ้าประเทศ pluriethnic การตัดสินใจที่จะให้ปวงหนึ่งภาษาเฉพาะ (และจึง ยังให้ชนกลุ่มน้อยในกลุ่มก็แสดง) โดยทำให้ภาษาประจำชาติ นี้จะอาจทำให้แค้นใจขมท่ามกลางชนเผ่ากลุ่มอื่น ๆ ประเทศไนจีเรีย ตัวอย่าง การตั้งชื่อของภาษาพื้นเมืองเป็นภาษาประจำชาติเพื่อตัดการนอกจากนี้คนอื่นคงจะนำไปสู่สงครามกลางเมือง ชื่อของภาษาคล้ายกันได้ผลอย่างเดียวกัน ฐานะพยานในมาเลเซีย ความเป็นอิสระต่อไปนี้ทั้ง ภาษาประจำชาติเรียกว่า "ภาษาไทยมลายู" นี้ อย่างไรก็ตามเกิดความไม่สงบมากระหว่างส่วนจีนและทมิฬของประชากรขณะที่พวกเขาแปลชื่อเป็นภาษาของเชื้อสายมลายูหมายถึงต่อความขัดข้องเชื้อชาติอย่างรุนแรงใน 1969 รัฐบาลเปลี่ยนชื่อให้มาเลเซียเปล่ง ซึ่งหมายถึง "ภาษามาเลเซีย" ชื่อนี้ดูเหมือนจะยอมรับปัญหาของเชื้อชาติและกลุ่มชาติพันธ์ทั้งหมดควรตอนนี้ไม่ รบกวนโปรแกรมการศึกษาที่รัฐบาลได้มีการเริ่มต้นขึ้น ที่ envisages "ชนิดหนึ่งของการศึกษาทั้งหมด ซึ่งใช้ภาษาไทยมาเลเซียเป็นสื่อสอนจนถึงระดับมหาวิทยาลัย" (Omar1976, p. 5)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เชื้อชาติเป็นหนึ่งในปัญหาที่ยิ่งใหญ่หัน plurilingual และ pluriethnic
สังคม ถ้าเป็นประเทศ pluriethnic
ตัดสินใจที่จะให้เยี่ยมให้เป็นหนึ่งในภาษาใดภาษาหนึ่ง(และยังรวมถึงกลุ่มชาติพันธุ์ที่มันหมายถึง)
โดยการทำให้มันเป็นภาษาประจำชาตินี้อาจก่อให้เกิดความไม่พอใจจะขมท่ามกลางกลุ่มชาติพันธุ์อื่น
ๆ ในไนจีเรียเช่นการตั้งชื่อของหนึ่งในภาษาพื้นเมืองเป็นภาษาประจำชาติเพื่อการยกเว้นของคนอื่นๆ ที่อาจจะนำไปสู่สงครามกลางเมือง ในทำนองเดียวกันชื่อของภาษาจะมีผลเหมือนกันเท่าที่เห็นในประเทศมาเลเซีย ต่อไปนี้เป็นอิสระในปี 1957 ภาษาประจำชาติที่เรียกว่า "ภาษามลายู" นี้ แต่ทำให้เกิดความวุ่นวายมากในหมู่ส่วนทมิฬและภาษาจีนของประชากรขณะที่พวกเขาตีความชื่อเป็นความหมายเป็นภาษาของชาวมาเลย์ที่. หลังจากการปะทะกันทางเชื้อชาติอย่างรุนแรงในปี 1969 รัฐบาลเปลี่ยนชื่อเป็นภาษาบาฮาซามาเลเซียซึ่งหมายถึง"ภาษา ของมาเลเซีย " ชื่อนี้น่าจะเป็นที่ยอมรับของกลุ่มชาติพันธุ์และปัญหาเชื้อชาติควรไม่ได้ตอนนี้ส่งผลกระทบต่อโปรแกรมการศึกษาของรัฐบาลที่มีการลงมือเมื่อซึ่งenvisages "ประเภทหนึ่งของการศึกษาสำหรับทุกคนที่ใช้ภาษาบาฮาซามาเลเซียเป็นสื่อกลางในการเรียนการสอนไปจนถึงมหาวิทยาลัยระดับ "(Omar, 1976, น. 5)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เชื้อชาติเป็นหนึ่งในปัญหาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดซึ่ง plurilingual pluriethnic
และสังคม ถ้าชาติ pluriethnic ตัดสินใจให้ preeminence หนึ่ง
โดยเฉพาะภาษา ( และดังนั้นจึงยังให้กลุ่มชาติแทน ) โดย
ทำให้ภาษาแห่งชาติ ซึ่งอาจจะทำให้เกิดความไม่พอใจในหมู่
ขมกลุ่มชาติพันธุ์อื่น ๆ . ในประเทศไนจีเรีย ตัวอย่างเช่น ชื่อของหนึ่ง
ในภาษาดั้งเดิมที่เป็นภาษาของชาติเพื่อการยกเว้นของ
คนอื่นอาจนำไปสู่สงครามกลางเมือง เหมือนกับชื่อของภาษา
สามารถมีลักษณะพิเศษที่เหมือนกัน เป็นพยานในมาเลเซีย ต่อไปนี้เป็นอิสระ
ในปี 1957 ภาษาทางการเรียกว่า " ภาษามลายู " อย่างไรก็ตาม จากเหตุการณ์ความไม่สงบมากในหมู่ชาวทมิฬ

ส่วนของประชากรจีนก็แปลความหมายชื่อเป็นภาษาของชาวมลายู .
ต่อไปนี้รุนแรงทางเชื้อชาติ การปะทะกันใน 1969 ที่รัฐบาลเปลี่ยนชื่อ
ภาษามาเลเซีย ซึ่งหมายถึง " ภาษาของมาเลเซีย "
ชื่อนี้น่าจะเป็นที่ยอมรับของกลุ่มชาติพันธุ์ทั้งหมดและปัญหาชาติพันธุ์ควร
ตอนนี้ไม่ได้ขัดขวางโครงการการศึกษารัฐบาลได้ยก
เมื่อที่ให้ " ประเภทหนึ่งของการศึกษาทั้งหมด ซึ่งใช้ภาษา
มาเลเซียเป็นสื่อการเรียนการสอนจนถึงระดับมหาวิทยาลัย " ( โอมาร์
1976 , หน้า 5 )