HeadnoteObjective: "Behavioral inhi

Headnote
Objective: "Behavioral inhibition to the unfamiliar" has been proposed as a precursor to anxiety disorders. Children with behavioral inhibition are cautious, quiet, introverted, and shy in unfamiliar situations. Several lines of evidence suggest that behavioral inhibition is an index of anxiety proneness. The authors sought to replicate prior findings and examine the specificity of the association between behavioral inhibition and anxiety.

Method: Laboratory-based behavioral observations were used to assess behavioral inhibition in 129 young children of parents with panic disorder and major depression, 22 children of parents with panic disorder without major depression, 49 children of parents with major depression without panic disorder, and 84 children of parents without anxiety disorders or major depression (comparison group). A standard definition of behavioral inhibition based on previous research ("dichot

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Headnoteวัตถุประสงค์: "ยับยั้งพฤติกรรมที่ไม่คุ้นเคยกับ" ได้รับการเสนอชื่อเป็นสารตั้งต้นกับโรควิตกกังวล เด็กที่ มีพฤติกรรมยับยั้งระมัดระวัง เงียบสงบ ส่วน และขี้อายในสถานการณ์ที่ไม่คุ้นเคย ของหลักฐานแนะนำว่า ยับยั้งพฤติกรรมดัชนีของความวิตกกังวล proneness ผู้เขียนพยายามที่จะจำลองผลการวิจัยก่อนหน้านี้ และตรวจสอบ specificity สมาคมระหว่างยับยั้งพฤติกรรมและความวิตกกังวลวิธีการ: ห้องปฏิบัติตามสังเกตพฤติกรรมถูกใช้ในการประเมินยับยั้งพฤติกรรมในเด็ก 129 ครอบครัวโรคตื่นตระหนกซึมเศร้าหลัก รวมกับโรคตื่นตระหนกโดยไม่มีภาวะซึมเศร้าที่สำคัญเด็ก 22, 49 เด็กของมารดากับภาวะซึมเศร้าหลักโดยโรคตื่นตระหนก และ 84 เด็กของผู้ปกครองโดยไม่มีโรควิตกกังวลหรือซึมเศร้าหลัก (กลุ่มเปรียบเทียบ) ข้อกำหนดมาตรฐานของพฤติกรรมยับยั้งตามวิจัยก่อนหน้า ("dichot

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

Headnote
วัตถุประสงค์: "การยับยั้งพฤติกรรมที่จะไม่คุ้นเคย" ได้รับการเสนอให้เป็นปูชนียบุคคลที่ความผิดปกติของความวิตกกังวล เด็กที่มีการยับยั้งพฤติกรรมที่มีความยำเกรง, เงียบ, เก็บตัวและขี้อายในสถานการณ์ที่ไม่คุ้นเคย หลายบรรทัดหลักฐานแสดงให้เห็นว่าการยับยั้งพฤติกรรมคือดัชนี proneness ความวิตกกังวล ผู้เขียนพยายามที่จะทำซ้ำการค้นพบก่อนและตรวจสอบความจำเพาะของความสัมพันธ์ระหว่างการยับยั้งพฤติกรรมและความวิตกกังวล. วิธีการ: ห้องปฏิบัติการที่ใช้การสังเกตพฤติกรรมถูกนำมาใช้ในการประเมินการยับยั้งพฤติกรรมในเด็กเล็ก 129 ของผู้ปกครองที่มีความผิดปกติของความตื่นตระหนกและโรคซึมเศร้า, 22 พ่อแม่ของเด็ก มีความผิดปกติโดยไม่ต้องตื่นตระหนกโรคซึมเศร้า, 49 พ่อแม่ของเด็กที่มีโรคซึมเศร้าโดยไม่มีความผิดปกติของความตื่นตระหนกและ 84 พ่อแม่ของเด็กโดยไม่มีความผิดปกติของความวิตกกังวลหรือซึมเศร้า (กลุ่มเปรียบเทียบ) การกำหนดมาตรฐานของการยับยั้งพฤติกรรมที่อยู่บนพื้นฐานของการวิจัยก่อนหน้า ("dichot

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

headnote
วัตถุประสงค์ : " พฤติกรรมการยับยั้งการไม่คุ้นเคย " ได้รับการเสนอเป็นสารตั้งต้นของความผิดปกติของความวิตกกังวล เด็กกับการยับยั้งพฤติกรรมระมัดระวัง เงียบ เก็บตัวและขี้อาย ในสถานการณ์ที่ไม่คุ้นเคย หลายบรรทัดของหลักฐานที่ชี้ให้เห็นว่า การยับยั้งพฤติกรรมเป็นดัชนีคุณลักษณะในคนที่มักก่อความกังวลผู้เขียนพยายามที่จะทำซ้ำผลก่อนและตรวจสอบความจำเพาะของการยับยั้งพฤติกรรมและความสัมพันธ์ระหว่างความวิตกกังวล

วิธีปฏิบัติการตามสังเกตพฤติกรรม เครื่องมือที่ใช้ในการยับยั้งพฤติกรรม 129 ยังเด็กของผู้ปกครองกับโรคตื่นตระหนกและโรคซึมเศร้า , 22 เด็กของผู้ปกครองกับโรคตื่นตระหนกโดยไม่มีโรคซึมเศร้า49 เด็กของผู้ปกครองกับโรคซึมเศร้าโดยไม่โรคตื่นตระหนกและ 84 เด็กของผู้ปกครอง โดยความผิดปกติของความวิตกกังวลหรือภาวะซึมเศร้า ( กลุ่มเปรียบเทียบ ) นิยามมาตรฐานของการยับยั้งพฤติกรรมบนพื้นฐานของการวิจัยก่อนหน้า ( " dichot