SEM micrographs of the cross-sectio

SEM micrographs of the cross-section of starch based films
(with and without lipid) are given in Fig. 1. While control films
showed a continuous and smooth aspect, the addition of saturated
fatty acids (palmitic and stearic acids), as well as the oleic acid, gave
rise to a heterogeneous film matrix due to presence of the lipid
dispersed phase in the starcheglycerol matrix. The degree of
heterogeneity depended on the nature of the lipid. For a same
energy input, the droplet size of the initial emulsion only depends
on the interfacial tension of liquid phases (McClements, 2005), this
being very similar for the different fatty acids. Nevertheless, saturated
fatty acids (SFA) seem to be more finely distributed in the
polymer matrix giving rise to a more homogenous network where
particles can hardly be appreciated in the continuous matrix, while
OA can be more clearly observed in droplet form, dispersed in the
polymer network. In this sense, it is remarkable that only voids of
the oleic acid droplets can be seen in the micrographs, which
suggests that the liquid lipid at the observation temperature
evaporated under the high vacuum conditions in the SEM
observations. These results differ from that previously observed
(Fabra, Jiménez, et al., 2009; Jiménez et al., 2010) for other polymer
matrices (sodium caseinate and hydroxyl-propyl-methylcellulose)
where the saturated fatty acids (lauric, palmitic and stearic acids)
were clearly separated in a dispersed phase forming a multilayered
structure where layers are constituted by lipid crystals. The
formation of this type of structure was attributed to the lipid
molecular self association in the initial dispersion (lamellar phase)
which progresses during drying, leading to the final crystallization
of fatty acids in the polymer matrix (Larsson & Dejmek, 1990). The
formation of these multilayered structures greatly contributed to
the reduction of film capacity for mass transfer since they represented
a perpendicular resistance to mass flow. The fact that SFA
did not form this kind of structures in the starch matrix suggests
that other lipid-starch interactions occur in the film-forming
dispersion, such as the formation of the amylose-fatty acid
complexes, described by other authors (Singh et al., 2002), thus
limiting the lipid self association phenomena and its final laminar
crystallization in the dried film.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Micrographs SEM ของระหว่างส่วนของแป้งใช้ฟิล์ม
(มี และไม่ มีไขมัน) จะได้รับใน Fig. 1 ขณะควบคุมภาพยนตร์
พบแง่มุมอย่างต่อเนื่อง และราบรื่น อิ่มตัวการเพิ่ม
ให้กรดไขมัน (กรด palmitic และ stearic), ตลอดจนกรด oleic
ขึ้นกับเมทริกซ์ฟิล์มแตกต่างกันเนื่องจากสถานะของกระบวนการ
ระยะกระจัดกระจายในเมตริกซ์ starcheglycerol ระดับของ
heterogeneity ขึ้นอยู่กับลักษณะของกระบวนการ สำหรับการเดียวกัน
พลังงานป้อน ขนาดหยดของอิมัลชันเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น
บนตึง interfacial ของเฟสของเหลว (McClements, 2005), นี้
กำลังคล้ายสำหรับกรดไขมันแตกต่างกัน อย่างไรก็ตาม อิ่มตัว
(SFA) กรดไขมันที่ดูเหมือนจะประณีตขึ้นกระจายใน
เมทริกซ์พอลิเมอร์ที่ให้ขึ้นกับเครือข่ายให้มากขึ้นที่
อนุภาคไม่สามารถชื่นชมในเมตริกซ์อย่างต่อเนื่อง ขณะ
OA จะชัดเจนมากขึ้นสังเกตได้จากในแบบฟอร์มหยด กระจายในการ
เครือข่ายพอลิเมอร์ได้ ในความรู้สึกนี้ ก็น่าทึ่งที่เพียงยกเลิกของ
หยดกรด oleic สามารถดูได้ใน micrographs ที่
แนะนำที่ไขมันเหลวอุณหภูมิสังเกต
หายไปภายใต้สภาพสุญญากาศสูงใน SEM
สังเกตได้ ผลลัพธ์เหล่านี้แตกต่างจากที่เคย สังเกต
(Fabra, Jiménez, et al., 2009 Jiménez et al., 2010) สำหรับพอลิเมอร์อื่น ๆ
เมทริกซ์ (caseinate โซเดียมและไฮดรอกซิล-propyl-methylcellulose)
ที่กรดไขมันอิ่มตัว (lauric, palmitic และกรด stearic)
ได้ชัดเจนในระยะที่กระจัดกระจายขึ้นรูปเป็น multilayered
ที่ชั้นจะทะลัก โดยผลึกไขมันโครงสร้าง ใน
ก่อตัวของโครงสร้างชนิดนี้มีบันทึกกระบวนการ
สมาคมโมเลกุลด้วยตนเองที่กระจายตัวเริ่มต้น (lamellar ระยะ)
ซึ่งคืบระหว่างแห้ง นำไปตกผลึกสุดท้าย
ของกรดไขมันในเมทริกซ์พอลิเมอร์ (Larsson & Dejmek, 1990) ใน
ก่อตัวของโครงสร้างเหล่านี้ multilayered มากส่วนการ
การลดกำลังการผลิตฟิล์มสำหรับการถ่ายโอนมวลเนื่องจากแสดง
ต้านตั้งฉากกับกระแสโดยรวม ความจริง SFA ที่
ได้แบบฟอร์มแนะนำชนิดของโครงสร้างในเมตริกซ์แป้ง
ที่โต้ตอบอื่น ๆ แป้งไขมันเกิดขึ้นในตัวฟิล์ม-
เธน เช่นการก่อตัวของกรดไขมันและ
คอมเพล็กซ์ อธิบาย โดยคน (สิงห์ร้อยเอ็ด al., 2002), ดังนั้น
จำกัดไขมันปรากฏการณ์เชื่อมโยงตนเองและสุดท้ายของ laminar
ตกผลึกในฟิล์มแห้ง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ไมโคร SEM ของข้ามส่วนของฟิล์มแป้งตาม
(ที่มีและไม่มีไขมัน) จะได้รับในรูปที่ 1 ในขณะที่การควบคุมภาพยนตร์ที่
แสดงให้เห็นแง่มุมอย่างต่อเนื่องและราบรื่นนอกเหนือจากอิ่มตัว
กรดไขมัน (ปาล์มิติกและกรดสเตียริก) รวมทั้งกรดโอเลอิกทำให้
เกิดการเมทริกซ์ภาพยนตร์ต่างกันอันเนื่องมาจากการปรากฏตัวของไขมัน
ขั้นตอนการกระจายตัวใน starcheglycerol เมทริกซ์ ระดับของ
ความแตกต่างขึ้นอยู่กับลักษณะของไขมัน สำหรับเดียวกัน
พลังงานขนาดหยดของอิมัลชันเริ่มต้นเพียง แต่ขึ้นอยู่
กับความตึงเครียดที่ผิวสัมผัสของขั้นตอนเหลว (McClements, 2005) นี้
เป็นที่คล้ายกันมากสำหรับกรดไขมันที่แตกต่างกัน อย่างไรก็ตามอิ่มตัว
กรดไขมัน (SFA) ดูเหมือนจะมีการกระจายมากขึ้นอย่างประณีตใน
เมทริกซ์ลีเมอร์เพิ่มขึ้นให้กับเครือข่ายที่เป็นเนื้อเดียวกันมากขึ้นที่
อนุภาคที่แทบจะไม่สามารถได้รับการชื่นชมในเมทริกซ์อย่างต่อเนื่องในขณะที่
โอเอสามารถสังเกตได้อย่างชัดเจนมากขึ้นในรูปแบบหยด, แยกย้ายกันไปใน
เครือข่ายพอลิเมอ ในแง่นี้มันเป็นที่น่าทึ่งว่ามีเพียงช่องว่างของ
หยดกรดโอเลอิกสามารถเห็นได้ในไมโครซึ่ง
แสดงให้เห็นว่าไขมันที่เป็นของเหลวที่อุณหภูมิสังเกต
ระเหยภายใต้เงื่อนไขสูญญากาศสูงใน SEM
สังเกต ผลลัพธ์เหล่านี้แตกต่างจากที่พบก่อนหน้านี้
(Fabra, Jiménez, et al, 2009.. Jiménez et al, 2010) อื่น ๆ พอลิเมอ
ริกซ์ (โซเดียมเคซีเนตและมักซ์พลังค์-โพรพิลเมทิล-)
ที่มีกรดไขมันอิ่มตัว (ลอริค, ปาล์มิติกและสเตียริก กรด)
ถูกแยกออกอย่างชัดเจนในขั้นตอนการกระจายกลายเป็นพหุ
โครงสร้างที่ชั้นจะประกอบด้วยผลึกไขมัน
การก่อตัวของประเภทของโครงสร้างนี้โดยอ้างว่าเป็นไขมัน
สมาคมตนเองโมเลกุลในการกระจายตัวครั้งแรก (เฟส lamellar)
ซึ่งดำเนินการระหว่างการอบแห้งที่นำไปสู่การตกผลึกสุดท้าย
ของกรดไขมันในเนื้อลิเมอร์ (ลาร์สสันและ Dejmek, 1990)
การก่อตัวของโครงสร้างพหุเหล่านี้อย่างมากส่งผลให้
การลดลงของกำลังการผลิตฟิล์มสำหรับการถ่ายโอนมวลตั้งแต่พวกเขาเป็นตัวแทนของ
ความต้านทานตั้งฉากกับการไหลของมวล ความจริงที่ว่า SFA
ไม่ได้รูปแบบชนิดของโครงสร้างในเมทริกซ์สตาร์ชที่แสดงให้เห็น
ว่าการมีปฏิสัมพันธ์ไขมันแป้งอื่น ๆ ที่เกิดขึ้นในการขึ้นรูปฟิล์ม
กระจายเช่นการก่อตัวของอะมิโลส-กรดไขมัน
เชิงซ้อนที่อธิบายโดยนักเขียนอื่น ๆ (ซิงห์และคณะ . 2002) ดังนั้น
การ จำกัด การเชื่อมโยงปรากฏการณ์ตนเองไขมันและราบเรียบเป็นครั้งสุดท้าย
ตกผลึกในภาพยนตร์แห้ง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

SEM micrographs ของภาคตัดขวางของฟิล์มแป้ง
ตาม ( ที่มีและไม่มีไขมัน ) ให้อยู่ในรูปที่ 1 ในขณะที่การควบคุมภาพยนตร์
แสดงด้านอย่างต่อเนื่องและราบรื่น นอกจากนี้กรดไขมันอิ่มตัว
( ปาล์มิติกและกรดสเตียริก ) รวมทั้งกรดโอเลอิก ให้เพิ่มขึ้นเป็นฟิล์มเมทริกซ์ข้อมูล

เนื่องจากการแสดงตนของไขมันที่กระจายตัวในขั้นตอน starcheglycerol เมทริกซ์
. . .ที่สามารถขึ้นอยู่กับธรรมชาติของไขมัน สำหรับค่าพลังงานเดียวกัน
, ขนาดหยดของอิมัลชัน เริ่มต้น เพียงแต่ขึ้นอยู่กับ
ในความตึงเครียดระหว่างขั้นตอนของเหลว ( mcclements , 2005 ) ,
เป็นคล้ายกันมากสำหรับที่แตกต่างกัน กรดไขมัน แต่กรดไขมันอิ่มตัว
( SFA ) ดูเหมือนจะละเอียดกระจายใน
พอลิเมอร์เมทริกซ์ให้สูงขึ้นเพื่อยึดเกาะมากกว่าเครือข่ายที่
อนุภาคจะได้ชื่นชมในเมทริกซ์อย่างต่อเนื่อง ในขณะที่
OA สามารถสังเกตได้อย่างชัดเจนมากขึ้นในรูปแบบหยดกระจายใน
โพลิเมอร์เครือข่าย ในความรู้สึกนี้ มันน่าทึ่งที่ช่องว่างของ
หยดกรดโอเลอิกที่สามารถเห็นได้ใน micrographs ซึ่ง
แสดงว่าไขมันเหลวที่สังเกตอุณหภูมิระเหยภายใต้สุญญากาศสูง

ภาพในแบบต่างๆผลลัพธ์เหล่านี้แตกต่างจากที่เคยปฏิบัติ
( fabra Jim é nez , et al . , 2009 ; Jim é nez et al . , 2010 ) สำหรับเมทริกซ์พอลิเมอร์
( โซเดียมเคซีเนตและไฮดรอกซิลโพรพิลเมธิลเซลลูโลส )
ที่มีกรดไขมันอิ่มตัว ( Lauric acid ) และกรดสเตียริก )
แยกกันอย่างชัดเจนในการกระจายขั้นตอนการขึ้นรูปโครงสร้างมัลติเลเยอร์
ที่ชั้นเป็น constituted โดยของผลึก
รูปแบบของโครงสร้างชนิดนี้ประกอบกับโมเลกุลไขมัน
ตนเองสมาคมในการเริ่มต้น ( ระยะที่ปรับปรุง )
ซึ่งความคืบหน้าในระหว่างการอบแห้ง จนสุดท้ายตกผลึก
ของกรดไขมันในพอลิเมอร์เมทริกซ์ ( ลาร์สสัน& dejmek , 2533 )
สร้างโครงสร้างมัลติเลเยอร์เหล่านี้เป็นอย่างมากที่สนับสนุน

การลดลงของการผลิตภาพยนตร์สำหรับการถ่ายโอนมวลเนื่องจากพวกเขาแสดง
ต้านทานกับการไหลของมวล ความจริงที่ว่า SFA
ไม่ได้รูปแบบนี้ชนิดของโครงสร้างในแป้งให้แป้งไขมันของเมทริกซ์
ว่าอื่น ๆเกิดขึ้นในการให้
กระจาย เช่น การก่อตัวของปริมาณกรดไขมัน
เชิงซ้อน , อธิบายโดยผู้เขียนอื่น ๆ ( Singh et al . , 2002 ) จึง
จำกัดสมาคมของปรากฏการณ์และการตกผลึกของตนเองแบบ
สุดท้ายในแห้ง ฟิล์ม