The implicit theorizing in all of t

The implicit theorizing in all of these models has obvious shortcomings in explaining fluctuations in the level of
economic activity in industrialized countries. But these are even less satisfactory as macroeconomics in the
context of developing countries, where agriculture creates a dualism, where the financial sector is
underdeveloped, where the informal sector is large, where markets are not perfect, where prices are often
flexible and where unemployment, often disguised as underemployment, is widespread.2
The macroeconomic aggregates are, of course, the same. So are the macroeconomic identities. For an
understanding of macroeconomic systems, however, the accounting relations of aggregates need to be
combined with an economic analysis of causal determinants, to describe the behaviour of households, firms and
governments. It is here that differences arise. The nature of relationships (between variables) and the direction
of causation (what determines what) are both a function of the setting or the context.
The starting point for any macroeconomic analysis is the distinction between exogenous and endogenous
variables or that between autonomous and induced changes. Such a distinction is essential in macroeconomic
theorizing which seeks to analyse policy implications. It is important to recognize that this distinction is derived
not from the analytical structure but from the institutional setting of models.
The most important example, perhaps, is the Keynesian idea that investment is an independent (exogenous)
variable to which saving adjusts as a dependent (endogenous) variable. Investment is autonomous, determined
by profit expectations of firms, while saving is induced, determined by income of households. The distinction
rests on the institutional assumption that firms have access to credit from commercial banks and financial
institutions depending on their credit worthiness and the expected profitability of their projects, irrespective of
the level of savings by households in the economy. Thus, it is the institutional setting of what Hicks
characterized as an 'overdraft economy' which allows investment to be financed in advance of, and independent
of, the level of saving in the economy.3
A short digression is worthwhile. If credit is endogenously determined by demand, then the Keynesian
perspective emerges in its sharpest focus. The independence of the investment function of firms determines
effective demand (hence output), while the financial system merely plays an accommodating role without
influencing the level of demand (hence output). On the other hand, if credit is assumed to be exogenously
determined by the financial system, the monetarist perspective, or at least a perspective that seeks to focus
more on finance, emerges as critical, in so far as banks have a role in influencing the investment decisions of
firms by relaxing or tightening credit facilities extended to firms.4 Or, if firms have to rely mostly on their own
capital to finance investment in a financial market without depth, then corporate profits, or savings, largely
determine investment.5 In either case, investment can no longer be treated as exogenous.
The moral of the story is clear. The distinction between exogenous and endogenous variables, or that between
the autonomous and induced changes, is essential in macroeconomic models, which seek to analyse events or
prescribe policies. However this distinction does not derive from the analytical structure of a model but from the
17 April 2015 Page 2 of 13 ProQuest
underlying institutional setting of the model. Much can change, especially in terms of policy prescriptions, when
institutional settings, hence determinants of causation, change. And without some notion of causation, or the
sequence of events in time, no policy prescription is possible. Therefore, even equilibrium relations require
some causal interpretation, at least for policy analysis.
It follows that macroeconomics developed in the context of industrialized countries cannot simply be
transplanted in developed countries. Starting from accounting identities, models can be built based on economic
reasoning, but such models must respect institutional facts and recognize different contexts.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

นัยเก่าในรุ่นเหล่านี้ได้แสดงชัดเจนในการอธิบายความผันผวนในระดับกิจกรรมทางเศรษฐกิจในกลุ่มประเทศอุตสาหกรรม แต่สิ่งเหล่านี้แม้แต่น้อยพอเป็นเศรษฐศาสตร์มหภาคในการบริบทของประเทศกำลังพัฒนา ที่เกษตรสร้าง dualism เป็น ซึ่งเป็นภาคการเงินธรรมชาติ ที่ภาคไม่เป็นทางการขนาดใหญ่ ตลาดไม่สมบูรณ์ ซึ่งราคามักมีความยืดหยุ่นและที่ว่างงาน มักจะปลอมแปลงเป็น underemployment, widespread.2รวมข้อมูลเศรษฐกิจมหภาค แน่นอน เหมือนกัน ดังข้อมูลเศรษฐกิจมหภาค สำหรับการเข้าใจระบบเศรษฐกิจมหภาค อย่างไรก็ตาม ความสัมพันธ์ระหว่างบัญชีของผลจำเป็นต้องร่วมกับการวิเคราะห์ทางเศรษฐกิจของดีเทอร์มิแนนต์สาเหตุ เพื่ออธิบายพฤติกรรมของครัวเรือน กระชับ และรัฐบาล มันอยู่ที่ความแตกต่างเกิดขึ้น ลักษณะของความสัมพันธ์ (ระหว่างตัวแปร) และทิศทางของ causation (อะไรกำหนดอะไร) มีทั้งฟังก์ชันการตั้งค่าหรือบริบทจุดเริ่มต้นของการวิเคราะห์เศรษฐกิจมหภาคมีความแตกต่างระหว่างบ่อย และ endogenousตัวแปรหรือระหว่างเขตปกครองตนเอง และอาจเปลี่ยนแปลง แตกต่างดังกล่าวเป็นสิ่งสำคัญในเศรษฐกิจมหภาคเก่าซึ่งมุ่งที่จะวิเคราะห์ผลกระทบของนโยบาย สิ่งสำคัญคือต้องรู้ว่า ความแตกต่างได้จากโครงสร้างการวิเคราะห์ไม่ แต่ จากการตั้งค่ารูปแบบสถาบันการตัวอย่างสำคัญที่สุด บางที เป็นความคิดสำนักเคนส์ว่าลงทุนอิสระ (บ่อย)ตัวแปรเพื่อบันทึกการปรับเป็นตัวแปร (endogenous) ขึ้น ลงทุนเป็นอิสระ กำหนดโดยกำไร ความคาดหวังของบริษัท ในขณะที่เกิดบันทึก ตามรายได้ของครัวเรือน แตกอยู่ในสถาบันว่า บริษัทสามารถเข้าถึงสินเชื่อ จากธนาคารพาณิชย์ และการเงินสถาบันที่ขึ้นอยู่กับผลกำไรที่คาดไว้ของโครงการของพวกเขา และพวกเขาคุ้มค่าเครดิตไม่ว่าระดับของการประหยัดโดยครัวเรือนในเศรษฐกิจ ดังนั้น จึงตั้งสถาบันของ Hicks อะไรมีลักษณะเป็น 'เงินเบิกเกินบัญชีเศรษฐกิจ' ซึ่งช่วยให้การลงทุนเพื่อให้เงินใน advance ของ และอิสระของ ระดับการบันทึกใน economy.3Digression สั้นไม่คุ้มค่า ถ้าเครดิต endogenously ได้ถูกกำหนด โดยความต้องการ แล้วที่สำนักเคนส์มุมมองบ่งบอกในโฟกัสความคมชัด ความเป็นอิสระของการทำงานลงทุนของบริษัทกำหนดมีประสิทธิภาพความต้องการ (ดังนั้นผล), ในขณะที่การเงินระบบเพียงบทบาทพักโดยไม่ต้องมีอิทธิพลต่อระดับของความต้องการ (ดังนั้นผลผลิต) ในทางกลับกัน ถ้าเครดิตจะถือ exogenouslyตามระบบการเงิน มุมมอง monetarist หรือมุมมองน้อยที่พยายามเน้นข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับเงิน บ่งบอกเป็นสำคัญ ในตราบธนาคารมีบทบาทในการมีอิทธิพลต่อการตัดสินใจลงทุนของสิ่งอำนวยความสะดวกในการขยาย firms.4 สินเชื่อบริษัท โดยผ่อนคลาย หรือขันหรือ ถ้าบริษัทต้องพึ่งพาส่วนใหญ่ของพวกเขาเองทุนเงินลงทุนในตลาดการเงินโดยไม่มีความ ลึก แล้วผลกำไรของบริษัท หรือ ประหยัด ส่วนใหญ่กำหนด investment.5 ในกรณีอย่างใดอย่างหนึ่ง ลงทุนสามารถไปรักษาเป็นบ่อยความแรงของเรื่องราวได้ชัดเจน ความแตกต่างระหว่างตัวแปรบ่อย และ endogenous หรือระหว่างเขตปกครองตนเอง และอาจเปลี่ยนแปลง เป็นสิ่งจำเป็นในแบบจำลองเศรษฐกิจมหภาค ที่พยายามวิเคราะห์เหตุการณ์ หรือกำหนดนโยบาย อย่างไรก็ตาม ความแตกต่างไม่ได้รับจากโครงสร้างการวิเคราะห์ ของแบบจำลอง แต่จากการ17 2015 เมษายนหน้า 2 ของ 13 ProQuestตั้งสถาบันต้นแบบของแบบจำลอง มากสามารถเปลี่ยนแปลง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในแง่ของนโยบายแผน เมื่อการตั้งค่าสถาบัน ดังนั้น การเปลี่ยนแปลงของดีเทอร์มิแนนต์ของ causation และไม่ มีความคิดบางอย่างของ causation หรือลำดับของเหตุการณ์ในเวลา ยานโยบายไม่ได้ ดังนั้น ความสัมพันธ์สมดุลแม้ต้องตีความบางสาเหตุ น้อยสำหรับการวิเคราะห์นโยบายเป็นไปตามที่ก็ไม่ปลอดภัยที่ได้รับการพัฒนาในบริบทของประเทศอุตสาหกรรมtransplanted ในประเทศพัฒนาแล้ว เริ่มต้นจากบัญชีผู้ใช้อีเมล แบบจำลองสามารถให้สร้างขึ้นตามเศรษฐกิจเหตุผล แต่แบบจำลองดังกล่าวต้องเคารพสถาบันข้อเท็จจริง และรู้จักบริบทแตกต่างกัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ทฤษฎีนัยในทุกรูปแบบเหล่านี้มีข้อบกพร่องที่เห็นได้ชัดในการอธิบายความผันผวนในระดับของ
กิจกรรมทางเศรษฐกิจในประเทศอุตสาหกรรม แต่เหล่านี้เป็นที่น่าพอใจแม้จะน้อยกว่าที่มหภาคใน
บริบทของประเทศกำลังพัฒนาที่เกษตรสร้างคู่ที่ภาคการเงินเป็น
ด้อยพัฒนาที่ภาคเศรษฐกิจนอกระบบที่มีขนาดใหญ่ที่ตลาดจะไม่สมบูรณ์แบบที่ราคามักจะ
มีความยืดหยุ่นและที่ว่างงาน ปลอมมักจะเป็นการทำงานไม่เต็มเป็น widespread.2
มวลรวมทางเศรษฐกิจมหภาคของหลักสูตรเดียวกัน ดังนั้นอัตลักษณ์ทางเศรษฐกิจมหภาค สำหรับ
ความเข้าใจในระบบเศรษฐกิจมหภาค แต่ความสัมพันธ์ที่บัญชีของมวลรวมจะต้องมีการ
รวมกับการวิเคราะห์ทางเศรษฐกิจของปัจจัยเชิงสาเหตุที่จะอธิบายพฤติกรรมของผู้ประกอบการ บริษัท และ
รัฐบาล ที่นี่เป็นที่ที่แตกต่างกันเกิดขึ้น ธรรมชาติของความสัมพันธ์ (ระหว่างตัวแปร) และทิศทาง
ของสาเหตุ (สิ่งที่กำหนดสิ่งที่) มีทั้งฟังก์ชั่นของการตั้งค่าหรือบริบท.
จุดเริ่มต้นสำหรับการวิเคราะห์เศรษฐกิจมหภาคใด ๆ ที่เป็นความแตกต่างระหว่างภายนอกและภายนอก
ตัวแปรหรือว่าระหว่างตนเองและชักนำ การเปลี่ยนแปลง ความแตกต่างดังกล่าวเป็นสิ่งสำคัญในเศรษฐกิจมหภาค
ทฤษฎีที่พยายามจะวิเคราะห์ผลกระทบนโยบาย มันเป็นสิ่งสำคัญที่จะยอมรับว่าความแตกต่างนี้มีที่มา
ไม่ได้มาจากการวิเคราะห์โครงสร้าง แต่จากการตั้งค่ารูปแบบของสถาบัน.
ตัวอย่างที่สำคัญที่สุดอาจเป็นความคิดของเคนส์ว่าการลงทุนเป็นอิสระ (จากภายนอก)
ตัวแปรที่ประหยัดปรับขึ้นเป็น (ภายนอก) ตัวแปร การลงทุนเป็นอิสระกำหนด
โดยความคาดหวังผลกำไรของ บริษัท ในขณะที่ประหยัดจะถูกเหนี่ยวนำพิจารณาจากรายได้ของผู้ประกอบการ ความแตกต่าง
ที่วางอยู่บนสมมติฐานสถาบันที่ บริษัท มีการเข้าถึงสินเชื่อจากธนาคารการค้าและการเงิน
สถาบันทั้งนี้ขึ้นอยู่กับความน่าเชื่อถือของพวกเขาและการทำกำไรที่คาดหวังของโครงการของพวกเขาโดยไม่คำนึงถึง
ระดับของเงินฝากออมทรัพย์จากผู้ประกอบการในระบบเศรษฐกิจ ดังนั้นจึงเป็นสถาบันการตั้งค่าของสิ่งที่ฮิกส์
โดดเด่นในฐานะเศรษฐกิจเงินเบิกเกินบัญชี 'ซึ่งจะช่วยให้การลงทุนที่จะได้รับการสนับสนุนทางการเงินในอนาคตของ, และเป็นอิสระ
ของระดับของการประหยัดใน economy.3
พูดนอกเรื่องสั้นที่คุ้มค่า หากเครดิตจะถูกกำหนดโดยความต้องการ endogenously แล้วเคนส์
มุมมองที่โผล่ออกมาในโฟกัสคมชัดของ ความเป็นอิสระของฟังก์ชั่นการลงทุนของ บริษัท ที่จะเป็นตัวกำหนด
ความต้องการที่มีประสิทธิภาพ (เพราะฉะนั้นการส่งออก) ในขณะที่ระบบการเงินเพียงมีบทบาทรองรับโดยไม่ต้อง
มีอิทธิพลต่อระดับของความต้องการ (เพราะฉะนั้นการส่งออก) ในทางตรงกันข้ามถ้าเครดิตจะถือว่าลิ้นจี่
กำหนดโดยระบบการเงินมุมมอง monetarist หรืออย่างน้อยมุมมองที่พยายามที่จะมุ่งเน้น
เพิ่มเติมเกี่ยวกับการเงินโผล่ออกมาที่สำคัญเป็นในเพื่อให้ห่างไกลเป็นธนาคารมีบทบาทในการมีอิทธิพลต่อ ตัดสินใจในการลงทุนของ
บริษัท โดยการผ่อนคลายหรือกระชับวงเงินสินเชื่อที่ขยายไปยัง firms.4 หรือหาก บริษัท ต้องพึ่งพาส่วนใหญ่ของตัวเอง
ทุนเพื่อเป็นเงินทุนในการลงทุนในตลาดการเงินโดยไม่ต้องเจาะลึกแล้วผลกำไรของ บริษัท หรือเงินฝากออมทรัพย์ส่วนใหญ่
กำหนด investment.5 ใน ทั้งกรณีการลงทุนไม่สามารถได้รับการปฏิบัติในฐานะภายนอก.
คุณธรรมของเรื่องราวที่มีความชัดเจน ความแตกต่างระหว่างภายนอกและตัวแปรภายนอกหรือว่าระหว่าง
การเปลี่ยนแปลงตนเองและเหนี่ยวนำให้เกิดเป็นสิ่งจำเป็นในรูปแบบเศรษฐกิจมหภาคซึ่งพยายามที่จะวิเคราะห์เหตุการณ์หรือ
กำหนดนโยบาย อย่างไรก็ตามความแตกต่างนี้ไม่ได้มาจากการวิเคราะห์โครงสร้างของรูปแบบ แต่จาก
17 เมษายน 2015 หน้า 2 จากทั้งหมด 13 ProQuest
พื้นฐานการตั้งค่ารูปแบบของสถาบัน มากสามารถเปลี่ยนโดยเฉพาะอย่างยิ่งในแง่ของนโยบายใบสั่งยาเมื่อ
ตั้งค่าสถาบันจึงปัจจัยสาเหตุของการเปลี่ยนแปลง และไม่มีความคิดของสาเหตุบางส่วนหรือ
ลำดับของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในเวลาที่มีใบสั่งยาไม่มีนโยบายที่เป็นไปได้ ดังนั้นแม้ความสัมพันธ์ที่สมดุลต้องมี
บางคนตีความสาเหตุอย่างน้อยสำหรับการวิเคราะห์นโยบาย.
มันตามที่มหภาคการพัฒนาในบริบทของประเทศที่พัฒนาแล้วไม่สามารถนำมา
ปลูกในประเทศที่พัฒนา เริ่มจากตัวตนบัญชีรุ่นที่สามารถสร้างขึ้นบนพื้นฐานทางเศรษฐกิจ
เหตุผล แต่รูปแบบดังกล่าวจะต้องเคารพข้อเท็จจริงสถาบันและรับรู้บริบทที่แตกต่าง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

โดยนัยในทฤษฎีทุกรุ่นเหล่านี้มีความชัดเจนในการอธิบายความผันผวนในระดับ
กิจกรรมทางเศรษฐกิจในประเทศอุตสาหกรรม แต่นี่แม้แต่น้อยที่น่าพอใจเป็นเศรษฐศาสตร์มหภาคใน
บริบทของประเทศกำลังพัฒนาที่เกษตรสร้างคู่ที่ภาคการเงินเป็น
ด้อยพัฒนาที่ภาคเศรษฐกิจนอกระบบมีขนาดใหญ่ที่ตลาดจะไม่สมบูรณ์ ซึ่งราคามัก
ยืดหยุ่นที่การว่างงานมักจะปลอมตัวเป็นระดับ เป็นอย่างกว้างขวาง . 2
เศรษฐกิจมวลรวม แน่นอน เดียวกัน ดังนั้น ข้อมูลเศรษฐกิจมหภาค . สำหรับ
เข้าใจระบบเศรษฐกิจอย่างไรก็ตาม บัญชี ประชาสัมพันธ์ ของมวลรวมต้อง
รวมกับการวิเคราะห์ความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของปัจจัยทางเศรษฐกิจ ,เพื่ออธิบายพฤติกรรมของครัวเรือน , บริษัทและ
) มันอยู่ที่นี่ว่า ความแตกต่างที่เกิดขึ้น ธรรมชาติของความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปร ) และทิศทาง
สื่อ ( สิ่งที่กำหนดสิ่งที่ ) เป็นทั้งฟังก์ชันของการตั้งค่าหรือบริบท .
จุดเริ่มต้นสำหรับการวิเคราะห์เศรษฐกิจมหภาคมีความแตกต่างระหว่างภายในและภายนอก
ตัวแปรหรือระหว่างการเปลี่ยนแปลงด้วยตนเองและเกิด เช่น ความแตกต่างสำคัญในทฤษฎีเศรษฐศาสตร์มหภาค
ซึ่งพยายามที่จะวิเคราะห์นโยบาย . มันเป็นสิ่งสำคัญที่จะยอมรับความแตกต่างนี้ได้มา
ไม่ใช่จากโครงสร้างวิเคราะห์แต่จากการตั้งค่าของสถาบันในรูปแบบ .
ที่สำคัญ เช่น บางทีคือความคิดของการลงทุนที่เป็นอิสระ ( จากภายนอก )
ตัวแปรซึ่งเป็นการปรับขึ้น ( ภายใน ) ของตัวแปร การลงทุนเป็นอิสระที่กำหนด
โดยกำไรความคาดหวังของ บริษัท ในขณะที่การประหยัดคือการกำหนดโดยรายได้ของครัวเรือน ความแตกต่าง
วางอยู่บนสมมติฐานของสถาบันที่ บริษัท มีการเข้าถึงสินเชื่อจากธนาคารพาณิชย์และสถาบันการเงิน
สถาบันขึ้นอยู่กับเครดิตของพวกเขาและคาดว่าความสามารถในการทำกำไรของโครงการของพวกเขาโดยไม่คำนึงถึง
ระดับประหยัด โดยครัวเรือนในระบบเศรษฐกิจ ดังนั้น มันคือการตั้งค่าสถาบันที่ฮิกส์
ลักษณะเป็น ' เงิน ' ซึ่งจะช่วยให้เศรษฐกิจการลงทุนจะลงทุนล่วงหน้า และอิสระ
ของ ระดับของการออมในระบบเศรษฐกิจ 3
.ระยะเวลาสั้นๆ เท่านั้น ถ้าเครดิต endogenously กำหนดโดยความต้องการแล้วมุมมองของนักเศรษฐศาสตร์สำนักเคนส์
ปรากฏในของคมชัดโฟกัส ความเป็นอิสระของฟังก์ชั่นการลงทุนของบริษัทกำหนด
เมืองผู้ดี ( เพราะ Output ) ในขณะที่ระบบทางการเงินเพียงเล่นรองรับบทบาทโดยไม่
มีอิทธิพลต่อระดับของความต้องการ ( เพราะออก ) บนมืออื่น ๆถ้าเครดิตที่ถือว่าเป็น exogenously
กำหนดโดยระบบการเงิน ารมุมมอง หรืออย่างน้อยก็เป็นมุมมองที่พยายามที่จะโฟกัส
เพิ่มเติมเกี่ยวกับการเงิน ที่ปรากฏเป็นสำคัญ เท่าที่ธนาคารมีบทบาทในการมีอิทธิพลต่อการตัดสินใจลงทุนของบริษัท โดยการผ่อนคลายหรือขัน
เครดิตเครื่องขยายไปยัง บริษัท ที่ 4 หรือ หาก บริษัท จะต้องอาศัยส่วนใหญ่ในตนเอง
ทุนเพื่อการลงทุนในตลาดการเงินโดยลึกแล้วผลกำไรขององค์กร หรือเงินออมส่วนใหญ่
ตรวจสอบการลงทุน 5 . ในทั้งสองกรณี , การลงทุนจะไม่ถือว่าเป็นภายนอก .
คุณธรรมของเรื่องราวได้ชัดเจน ความแตกต่างระหว่างตัวแปรภายนอกและโครงสร้าง หรือระหว่าง
อิสระและการเปลี่ยนแปลงเป็นสิ่งจำเป็นในแบบจำลองเศรษฐศาสตร์ระดับมหภาคซึ่งพยายามที่จะวิเคราะห์เหตุการณ์หรือ
กำหนดนโยบาย อย่างไรก็ตามความแตกต่างนี้ไม่ได้เกิดขึ้นจากโครงสร้างวิเคราะห์รูปแบบแต่จาก
17 เมษายน 2015 หน้า 2 จาก 13 proquest
) สถาบันการตั้งค่ารูปแบบ มาก สามารถเปลี่ยนได้ โดยเฉพาะในแง่ของนโยบายเกี่ยว เมื่อ
สถาบันการตั้งค่า ดังนั้น ตัวแปรของการเปลี่ยนแปลง .ไม่มีบางและความคิดการกระทำหรือ
ลำดับเหตุการณ์ในเวลา ไม่มีนโยบายของคนอื่นได้ ดังนั้นแม้สมดุลความสัมพันธ์ต้อง
บางสาเหตุการตีความอย่างน้อยสำหรับการวิเคราะห์นโยบายเศรษฐศาสตร์มหภาค
มันเป็นไปตามที่พัฒนาในบริบทของประเทศอุตสาหกรรมไม่เพียง แต่เป็น
ย้ายในประเทศที่พัฒนา เริ่มจากชื่อบัญชีรุ่นสามารถถูกสร้างขึ้นบนพื้นฐานของเหตุผลทางเศรษฐกิจ
แต่รุ่นดังกล่าวต้องเคารพสถาบัน และรับรู้ข้อเท็จจริง
บริบทที่แตกต่างกัน