After thinking awhile, Ye Ziyun sai

After thinking awhile, Ye Ziyun said, “Let’s go, Nie Li, I’ll take you there.”

In this matter, thanks to Nie Li, her father was able to ride through the danger. Ye Ziyun understood her father’s meaning. Because Nie Li has such vast knowledge, he might be able to discover something in the Treasury of the City Lord’s Mansion. They are being wasted while they are left in the treasury.

While watching Ye Ziyun and Nie Li leave together, Ye Zong stared at their back figures. After a long while, he let out a long sigh. Both of his eyes stared at the ceiling. No matter what, Ye Han is still someone that he brought up himself. Ye Han’s betrayal has left a deep wound in his heart. This kind of pain isn’t something an ordinary person could understand.

Treasury of the City Lord’s Mansion, revisiting an old memory.

When Nie Li came here in previous life, the place was only an empty space, a place of ruin.

But now, it’s a hall with a circumference of a few meters. All kinds of treasures filled the place. The luster of treasure was dazzling, there’s probably over tens of thousands of treasures here.

Ye Ziyun walked to the front, turned her head back and said to Nie Li, “This is one of the eighteen Treasuries of the City Lord’s Mansion. The items here are the most precious treasures that have been passed down since ancient times.”

When the Age of Darkness arrived, countless amounts of people fled to the City Lord’s Mansion. What they brought with them were treasures from all over the Divine Continent. Among them, there are many items that have been passed down since ancient times, which have ended up in the Treasury of the City Lord’s Mansion.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

หลังจากคิดสักครู่ เย Ziyun กล่าวว่า "ลอง ไป Nie Li จะพาคุณมี"พ่อของเธอก็ไม่สามารถที่จะขี่ผ่านอันตรายในเรื่องนี้ ขอบคุณ Nie Li เย Ziyun เข้าใจความหมายของพ่อของเธอ เพราะ Nie หลี่มีความรู้มากมายเช่น เขาอาจค้นพบบางอย่างในคลังของแมนชั่นของเจ้าเมือง พวกเขาจะถูกเสียในขณะที่พวกเขาถูกปล่อยไว้ในธนารักษ์ในขณะที่ดูเย Ziyun และหลี่ Nie ทิ้งกัน เย Zong จ้องไปที่ตัวเลขหลัง หลังจากระยะยาว เขาให้ออกแยกกันยาว ทั้งสองตาจ้องไปที่เพดาน ไม่ว่าอะไร ฮันเยยังคงเป็นคนที่พระองค์ทรงนำเอง เย่ฮันของทรยศได้ทิ้งบาดแผลลึกในใจของเขา อาการปวดชนิดนี้ไม่ใช่สิ่งที่คนธรรมดาสามารถเข้าใจบริหารของแมนชั่นเมืองพระ revisiting หน่วยความจำเก่าเมื่อหลี่ Nie มาที่นี่ในชีวิตก่อนหน้านี้ ถูกเท่านั้นที่ว่าง สถานที่ปรักแต่ตอนนี้ เป็นหอที่ มีเส้นรอบวงกี่เมตร สมบัติทุกชนิดถม เป็นเงาของสมบัติถูกจำกัด มีคงกว่าหมื่นสมบัตินี่เย Ziyun เดินหน้า ปิดศีรษะของเธอ และกล่าวว่า การที่ Li Nie "นี้เป็นหนึ่งในขุมคลังสิบแปดของแมนชั่นของเจ้าเมือง สินค้าที่นี่เป็นสมบัติล้ำค่าที่สุดที่ได้ผ่านการลงตั้งแต่โบราณ"เมื่อมาถึงยุคมืด จำนวนนับไม่ถ้วนคนหนีไปเมืองพระแมนชั่น พวกเขามากับพวกเขาได้สมบัติจากทั่วทวีปพระเจ้า ในหมู่พวกเขา มีสินค้ามากมายที่ได้ผ่านการลงตั้งแต่โบราณ ซึ่งได้สิ้นสุดในการบริหารของแมนชั่นของเจ้าเมือง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ถ้าฉันได้รักใคร
ผมจะไม่ขอให้เขากลับมา
ผมจะรักฉันมากกว่ามีความสุข สิ่งที่คาดหวัง
ฉันรู้ว่าฉันได้รักเธอพอแล้วที่เธอไม่ได้รักฉันหรือไม่ .
ฉันรักเธอในวันนี้มันทำให้ฉันมีความสุข . . . . . . .ถ้าฉันได้รักใคร
ผมจะไม่ขอให้เขากลับมา
ผมจะรักฉันมากกว่ามีความสุข สิ่งที่คาดหวัง
ฉันรู้ว่าฉันได้รักเธอพอแล้วที่เธอไม่ได้รักฉันหรือไม่ .
ฉันรักเธอในวันนี้มันทำให้ฉันมีความสุข . . . . . . .ถ้าฉันได้รักใคร
ผมจะไม่ขอให้เขากลับมา
ผมจะรักฉันมากกว่ามีความสุข สิ่งที่คาดหวัง
ฉันรู้ว่าฉันได้รักเธอพอแล้วที่เธอไม่ได้รักฉันหรือไม่ .
ฉันรักเธอในวันนี้มันทำให้ฉันมีความสุข . . . . . . .ถ้าฉันได้รักใคร
ผมจะไม่ขอให้เขากลับมา
ผมจะรักฉันมากกว่ามีความสุข สิ่งที่คาดหวัง
ฉันรู้ว่าฉันได้รักเธอพอแล้วที่เธอไม่ได้รักฉันหรือไม่ .
ฉันรักเธอในวันนี้มันทำให้ฉันมีความสุข . . . . . . .ถ้าฉันได้รักใคร
ผมจะไม่ขอให้เขากลับมา
ผมจะรักฉันมากกว่ามีความสุข สิ่งที่คาดหวัง
ฉันรู้ว่าฉันได้รักเธอพอแล้วที่เธอไม่ได้รักฉันหรือไม่ .
ฉันรักเธอในวันนี้มันทำให้ฉันมีความสุข . . . . . . .