construct a serious communications,

construct a serious communications, education, and transportation infrastructure for national integration.50 In addition, as was already evident with the Kuomintang invasion in the early 1950s, Burma’s location and the porosity of its
borders rendered effective enforcement of national sovereignty especially difficult. With China sponsoring the Burmese Communist Party’s armed insurgency until the late 1980s and Thailand abetting Karen and Shan
independence struggles, and with the international narcotics trade in the
“Golden Triangle” providing additional fiscal bases for effective autonomy if
not independence from Rangoon, stalemate persisted for decades. The military
regime in the late 1980s regained some effective sovereignty over its territory
with Rangoon’s rapprochement with both Beijing and Bangkok and the consequent disappearance of foreign support for various separatist insurgencies. But
even today, instead of effective national integration in Burma there persists a
patchwork form of sovereignty based on a complex welter of ceasefire agreements and live-and-let-live arrangements outside the core ethnic-Burman
areas.51
Whereas Burma developed a decidedly Mainland Southeast Asian pattern
of “essentialist” nationalism, in Indonesia a distinctly “Island” Southeast Asian
pattern of “epochalist” nation-building has unfolded since the onset of military
rule. Unlike in Burma, the strengthening of military rule under Suharto was
accompanied by a sharp reduction in economic nationalism, the opening of
the economy to foreign direct investment, and a shift to heavy reliance on
loans from foreign governments and international financial institutions.
Thanks to these flows of foreign capital and large oil and natural gas reserves,
the 1970s and 1980s were a period of sustained import-substitution industrialization, followed in the mid-1980s by a decisive shift into export-oriented
industrialization, with foreign companies dominating the export sector.52
The diminution of economic nationalism in Indonesia in the mid-late
1960s was accompanied by a commensurate abandonment of anti-imperialist
nationalism in the political realm. In 1965 and 1966, Suharto engineered the
de-escalation of Konfrontasi with neighboring Malaysia (derided by Soekarno
as a British-controlled “neo-colony”), and in 1967 he helped to create the
Association for Southeast Asian Nations (ASEAN), establishing Indonesia’s
newly found eagerness to strengthen relations with neighboring Malaysia,
Singapore (with its British military bases), and the Philippines and Thailand,
both deeply involved in the American war effort in Indochina. In the meantime,
even as Suharto’s lieutenants were orchestrating large-scale anti-communist

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

สร้างความรุนแรงสื่อสาร การศึกษา และการขนส่งโครงสร้างพื้นฐาน integration.50 ชาติ เป็นถูกแล้วเห็นได้ชัดกับการบุกรุกของพรรคก๊กมินตั๋งในช่วงต้นทศวรรษ 1950 ที่ตั้งของพม่า และ porosity ของมันขอบแสดงอำนาจอธิปไตยแห่งชาติมีผลบังคับยากโดยเฉพาะอย่างยิ่ง จีน ผู้สนับสนุนของพรรคคอมมิวนิสต์พม่าอาวุธแดนจนเอไฟต์ และ abetting กะเหรี่ยงและไทใหญ่ไทยย่างเป็นอิสระ และ มีการค้ายาเสพติดระหว่างประเทศในการ"สามเหลี่ยมทองคำ" ให้เติมเงินฐานสำหรับอิสระมีประสิทธิภาพถ้าไม่เป็นอิสระจากย่างกุ้ง ทางตันที่มีอยู่มานานหลายทศวรรษ ทหารระบอบการปกครองในปลายทศวรรษ 1980 จากอธิปไตยบางประสิทธิภาพเหนือดินแดนของมี rapprochement ของย่างกุ้งกับปักกิ่ง และกรุงเทพฯ และผลลัพธ์การสูญหายของต่างประเทศสนับสนุนนานต่าง ๆ แบ่งแยกดิน แต่แม้วันนี้ แทนผลแห่งชาติรวมในพม่ามียังคงอยู่แบบเย็บปะติดปะต่อกันตาม welter ซับซ้อนข้อตกลงพักรบและจัดสด และให้อยู่นอกชาติพันธุ์พม่าหลักอำนาจอธิปไตยareas.51ในขณะที่พม่าเด็ดแผ่นดินใหญ่เอเชียตะวันออกเฉียงใต้รูปแบบพัฒนาของชาตินิยม "essentialist" ในอินโดนีเซียเป็นอย่างเห็นได้ชัด "เกาะ" เอเชียตะวันออกรูปแบบของ "epochalist" สร้างชาติได้กางออกตั้งแต่เริ่มมีอาการของทหารกฎการ ซึ่งแตกต่างจากในพม่า แข็งแกร่งของทหารภายใต้ซูได้พร้อมกับลดความคมชัดในชาตินิยมทางเศรษฐกิจ การเปิดเศรษฐกิจการลงทุนโดยตรงต่างประเทศ และกะจะพึ่งหนักเงินกู้ยืมจากสถาบันการเงินระหว่างประเทศและรัฐบาลต่างประเทศขอขอบคุณเหล่านี้กระแสเงินทุนต่างชาติ และทุน สำรองก๊าซธรรมชาติ น้ำมันขนาดใหญ่ทศวรรษ 1970 และทศวรรษที่ 1980 มีระยะเวลานำเข้าแทน sustained ทวีความรุนแรงมาก ตามในกลางไฟต์กะเด็ดขาดเป็นการส่งออกทวีความรุนแรงมาก กับบริษัทต่างประเทศที่มีอำนาจเหนือ sector.52 ส่งออกจากการพร่องของเศรษฐกิจชาตินิยมในอินโดนีเซียในในกลางปลายพร้อมกับ โดย abandonment สอดของ anti-imperialist 1960sชาตินิยมในขอบเขตทางการเมือง ในปี 1965 และ 1966 ซูได้วางแผนการเลื่อน Konfrontasi ชื่นกับเพื่อนบ้านมาเลเซีย (เยาะหยัน โดยซูการ์โนเป็นการควบคุมโดยอังกฤษ "นีโออาณานิคม"), และในค.ศ. 1967 เขาได้ช่วยสร้างการความสัมพันธ์ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ประเทศ (อาเซียน), สร้างของอินโดนีเซียเพิ่งพบ eagerness เพื่อเสริมสร้างความสัมพันธ์กับประเทศมาเลเซีย(มีของอังกฤษฐานทหาร), สิงคโปร์ และฟิลิปปินส์ และประเทศ ไทยทั้งสองเกี่ยวข้องอย่างลึกซึ้งในความพยายามของอเมริกันสงครามในอินโดจีน ในขณะเดียวกันแม้เป็นของซู lieutenants ได้ orchestrating ต่อต้านคอมมิวนิสต์ใหญ่

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

สร้างการสื่อสารที่รุนแรง, การศึกษา, ขนส่งและโครงสร้างพื้นฐานสำหรับ integration.50 แห่งชาตินอกจากนี้ยังเป็นอยู่แล้วเห็นได้ชัดกับการรุกรานของก๊กมินตั๋ในช่วงต้นทศวรรษ 1950
ที่ตั้งของพม่าและพรุนของมันเส้นขอบแสดงผลบังคับใช้ที่มีประสิทธิภาพของอธิปไตยของชาติโดยเฉพาะอย่างยิ่งยาก กับประเทศจีนให้การสนับสนุนพรรคคอมมิวนิสต์พม่าก่อความไม่สงบกำลังติดอาวุธไปจนถึงปลายปี 1980
และไทยสนับสนุนกะเหรี่ยงและฉานต่อสู้เป็นอิสระและมีการค้ายาเสพติดระหว่างประเทศใน
"โกลเด้นไทรแองเกิ้"
ให้ฐานการคลังเพิ่มเติมสำหรับอิสระที่มีประสิทธิภาพถ้าไม่ได้เป็นอิสระจากย่างกุ้งยันนานทศวรรษที่ผ่านมา ทหารระบอบการปกครองในช่วงปลายปี 1980 บางส่วนคืนอำนาจอธิปไตยเหนือดินแดนที่มีประสิทธิภาพที่มีการสร้างสายสัมพันธ์ย่างกุ้งกับทั้งปักกิ่งและกรุงเทพฯและการหายตัวไปของผลเนื่องมาจากการสนับสนุนต่างประเทศไม่สงบแบ่งแยกดินแดนต่างๆ แต่แม้วันนี้แทนของการรวมชาติที่มีประสิทธิภาพในพม่ายังคงมีรูปแบบเย็บปะติดปะต่อกันของอำนาจอธิปไตยอยู่บนพื้นฐานของความโกลาหลที่ซับซ้อนของข้อตกลงหยุดยิงและการเตรียมการมีชีวิตอยู่และให้อยู่นอกแกนชาติพันธุ์พม่าareas.51 ในขณะที่พม่าพัฒนาแผ่นดินใหญ่เด็ด รูปแบบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ของ"essentialist" ชาตินิยมในอินโดนีเซียอย่างเห็นได้ชัด "เกาะ" ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้รูปแบบของ"epochalist" สร้างชาติได้กางออกตั้งแต่เริ่มมีอาการของทหารการปกครอง ซึ่งแตกต่างจากในพม่าเสริมสร้างความเข้มแข็งของการปกครองของทหารภายใต้ซูฮาร์โตถูกมาพร้อมกับการลดความคมชัดในชาตินิยมทางเศรษฐกิจ, การเปิดตัวของเศรษฐกิจเพื่อการลงทุนโดยตรงจากต่างประเทศและการเปลี่ยนแปลงที่จะพึ่งพาเงินกู้ยืมจากรัฐบาลต่างประเทศและสถาบันการเงินระหว่างประเทศ. ขอบคุณที่เหล่านี้ กระแสของเงินทุนต่างประเทศและน้ำมันขนาดใหญ่และก๊าซธรรมชาติสำรองปี1970 และ 1980 เป็นช่วงเวลาของอุตสาหกรรมทดแทนการนำเข้าอย่างยั่งยืนตามในช่วงกลางทศวรรษที่ 1980 โดยการเปลี่ยนแปลงที่เด็ดขาดลงไปเน้นการส่งออกอุตสาหกรรมกับบริษัท ต่างประเทศมีอำนาจเหนือภาคการส่งออก 52 ลดลงของลัทธิชาตินิยมทางเศรษฐกิจในประเทศอินโดนีเซียในช่วงกลางปลายปี 1960 มาพร้อมกับการละทิ้งความของการต่อต้านจักรวรรดินิยมลัทธิชาตินิยมในดินแดนทางการเมือง ในปี 1965 และปี 1966 ซูฮาร์โตวิศวกรรมde-การเพิ่มของ Konfrontasi ใกล้เคียงกับมาเลเซีย (เย้ยหยัน Soekarno เป็นอังกฤษควบคุม "นีโออาณานิคม") และในปี 1967 เขาช่วยในการสร้างสมาคมเอเชียตะวันออกเฉียงใต้(ASEAN) การสร้าง ของอินโดนีเซียที่เพิ่งพบความกระตือรือร้นที่จะเสริมสร้างความสัมพันธ์กับเพื่อนบ้านมาเลเซียสิงคโปร์(ที่มีฐานของทหารอังกฤษ) และฟิลิปปินส์และไทยทั้งหลวมตัวในสงครามอินโดจีนในอเมริกา ในขณะเดียวกันแม้ในขณะที่ทหารของซูฮาร์โตเป็นผู้กำกับขนาดใหญ่ต่อต้านคอมมิวนิสต์