the respondent’s personal network.

the respondent’s personal network. These network data are then
used to create measures of the individual social capital of borrowers.
The empirical part of this work focuses on the influence of
social capital on repayment behaviour of rural borrowers. While
Ahlin and Townsend (2007) have applied the concept of social capital,
albeit using a different definition, to joint liability groups in
Thailand, no research so far has applied the concept of social capital
to repayment behaviour of individuals in the rural credit market
in Southeast Asia.2 The case-study countries here are Thailand and
Vietnam. In both research countries, the Government offers various
creditlines intended to foster the socio-economic development
of the rural population. In Thailand most of these credit lines are
administered by the Bank for Agriculture and Agricultural Cooperatives
(BAAC). Furthermore, the Thai government manages different
lending schemes such as the One Million Baht Village Fund and
the Poverty Eradication Fund. About 80 percent of all villages in
Thailand have access to the One Million Baht Village Fund (NSO,
2003). The Vietnamese Government offers various credit lines to
support rural households. Most of these are issued by the Vietnam
Bank for Social Policies (VBSP) or the government based mass
organizations. Another major player in the rural loans market is
the Vietnam Bank for Agriculture and Rural Development (VBARD).
In both countries, formal and semiformal lenders have enormous
outreach but with a trade-off: many oftheir borrowers are not creditworthy.
Rescheduling of loans is therefore common, ultimately

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เครือข่ายส่วนบุคคลของผู้ตอบ ข้อมูลเครือข่ายเหล่านี้อยู่แล้วใช้ในการสร้างวัดหลวงแต่ละสังคมของผู้กู้ส่วนผลของงานนี้เน้นอิทธิพลของทุนทางสังคมกับพฤติกรรมค่าของชนบทผู้กู้ ในขณะที่Ahlin และจัห (2007) ได้ใช้แนวคิดทุนทางสังคมแม้ว่าการใช้คำจำกัดความต่าง ๆ กลุ่มความรับผิดชอบร่วมกันในประเทศไทย วิจัยไม่ไกลได้ใช้แนวคิดทุนทางสังคมการชำระค่าพฤติกรรมของบุคคลในตลาดสินเชื่อชนบทใน Asia.2 ตะวันออกเฉียงใต้ ประเทศกรณีศึกษาที่นี่คือ ประเทศไทย และเวียดนาม ประเทศวิจัย รัฐบาลนำเสนอต่าง ๆcreditlines วัตถุประสงค์เพื่อส่งเสริมการพัฒนาทางเศรษฐกิจสังคมของประชากรชนบท ในประเทศไทย ส่วนใหญ่วงเงินเหล่านี้เป็นดูแล โดยธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร(BAAC) นอกจากนี้ รัฐบาลไทยจัดการแตกต่างกันแผนงานเช่นหนึ่งล้านบาทหมู่บ้านกองทุนให้กู้ยืม และกองทุนรวมขจัดความยากจน ประมาณร้อยละ 80 ของหมู่บ้านทั้งหมดประเทศไทยได้ถึงหนึ่งล้านบาทหมู่บ้านกองทุน (NSO2003) การที่รัฐบาลเวียดนามมีวงเงินต่าง ๆ เพื่อสนับสนุนครัวเรือนชนบท ส่วนใหญ่เหล่านี้จะออก โดยเวียดนามธนาคารนโยบายสังคม (VBSP) หรือรัฐบาลโดยมวลองค์กร อีกผู้เล่นหลักในตลาดสินเชื่อชนบทเป็นธนาคารเวียดนามเพื่อการเกษตรและพัฒนาชนบท (VBARD)ประเทศ ผู้ให้กู้อย่างเป็นทางการ และ semiformal มีขนาดใหญ่ภาคสนาม แต่การ trade-off: ผู้กู้ oftheir มากไม่ creditworthyกำหนดการเงินกู้ยืมจึงทั่วไป ในที่สุด

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เครือข่ายส่วนบุคคลของผู้ตอบแบบสอบถาม
ข้อมูลเครือข่ายเหล่านี้จะถูกใช้ในการสร้างมาตรการของแต่ละทุนทางสังคมของผู้กู้. ส่วนเชิงประจักษ์ของงานนี้มุ่งเน้นไปที่อิทธิพลของทุนทางสังคมที่มีต่อพฤติกรรมการชำระหนี้ของผู้กู้ในชนบท ในขณะที่Ahlin และทาวน์เซนด์ (2007) ได้นำแนวคิดของทุนทางสังคมที่แม้จะใช้คำนิยามที่แตกต่างกันกับกลุ่มรับผิดร่วมกันในประเทศไทยไม่มีการวิจัยเพื่อให้ห่างไกลได้ใช้แนวคิดของทุนทางสังคมกับพฤติกรรมการชำระหนี้ของบุคคลในตลาดสินเชื่อชนบทในตะวันออกเฉียงใต้ Asia.2 ประเทศกรณีศึกษาที่นี่ประเทศไทยและเวียดนาม ในการวิจัยทั้งสองประเทศที่รัฐบาลเสนอต่างๆcreditlines ตั้งใจที่จะส่งเสริมให้เกิดการพัฒนาทางเศรษฐกิจและสังคมของประชากรในชนบท ในประเทศไทยส่วนใหญ่ของวงเงินสินเชื่อเหล่านี้จะดำเนินการโดยธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร(ธ.ก.ส. ) นอกจากนี้รัฐบาลไทยจัดการที่แตกต่างกันรูปแบบการให้กู้ยืมดังกล่าวเป็นหนึ่งล้านบาทกองทุนหมู่บ้านและยากจนกองทุนกำจัด เกี่ยวกับร้อยละ 80 ของหมู่บ้านทั้งหมดในประเทศไทยมีการเข้าถึงหนึ่งล้านบาทกองทุนหมู่บ้าน(สสช., 2003) รัฐบาลเวียดนามมีวงเงินสินเชื่อที่หลากหลายเพื่อสนับสนุนผู้ประกอบการในชนบท เหล่านี้ส่วนใหญ่จะออกจากเวียดนามธนาคารเพื่อการนโยบายทางสังคม (VBSP) หรือรัฐบาลตามมวลองค์กร อีกหนึ่งผู้เล่นสำคัญในตลาดการให้กู้ยืมเงินชนบท. ธนาคารเวียดนามเพื่อการเกษตรและการพัฒนาชนบท (VBARD) ในทั้งสองประเทศผู้ให้กู้อย่างเป็นทางการและกึ่งทางการมีมหาศาลแผ่ออกไป แต่มีการออก: หลาย oftheir ผู้กู้ไม่น่าเชื่อถือ. ปรับเปลี่ยนเงื่อนไขของเงินให้สินเชื่อเป็น จึงร่วมกันในท้ายที่สุด

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ของผู้ตอบส่วนบุคคลเครือข่าย เครือข่ายข้อมูลเหล่านี้จะใช้ในการสร้างมาตรการ
ของทุนทางสังคมส่วนบุคคลของผู้กู้ .
ส่วนเชิงประจักษ์ของงานนี้จะเน้นที่อิทธิพลของทุนทางสังคมต่อพฤติกรรมของ
ชำระคืนสินเชื่อชนบท และในขณะที่
ahlin ทาวน์เซนด์ ( 2007 ) ได้ประยุกต์แนวคิดทุนทางสังคม
แม้จะใช้คำนิยามที่แตกต่างกันกลุ่มรับผิดร่วมกัน
ประเทศไทย ไม่มีการวิจัยเพื่อให้ห่างไกลได้ใช้แนวคิดของทุนทางสังคมเพื่อการชำระคืน

พฤติกรรมของบุคคลในตลาดสินเชื่อชนบทในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ 2 ประเทศกรณีศึกษาที่นี่คือประเทศไทยและ
เวียดนาม ในการวิจัยทั้งประเทศ รัฐบาลเสนอต่าง ๆ
creditlines ตั้งใจที่จะส่งเสริมการพัฒนาเศรษฐกิจ สังคม
ของประชากรในชนบทในประเทศไทยส่วนใหญ่เครดิตบรรทัดเหล่านี้จะถูกบริหารโดย

ธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร ( ธ. ก. ส. ) นอกจากนี้ รัฐบาลไทยจัดการโครงร่างการให้กู้ยืมที่แตกต่างกันเช่นหนึ่งล้านบาท

การขจัดความยากจน กองทุนหมู่บ้าน กองทุน ประมาณร้อยละ 80 ของหมู่บ้านทั้งหมดใน
ไทยเข้าถึงกองทุนหมู่บ้านหนึ่งล้านบาท ( ดังนั้น
2003 )รัฐบาลเวียดนามมีสายต่างๆ

สนับสนุนสินเชื่อครัวเรือนชนบท . ส่วนใหญ่เหล่านี้จะออกโดยธนาคารเวียดนาม
สำหรับนโยบายสังคม ( vbsp ) หรือรัฐบาลองค์กรมวล

อีกหนึ่งผู้เล่นหลักในตลาดสินเชื่อชนบท
เวียดนามธนาคารเพื่อการเกษตรและพัฒนาชนบท ( vbard ) .
ในทั้งสองประเทศ อย่างเป็นทางการ และ semiformal ตลอดจนมีมหาศาล
การขยายงาน แต่ด้วยการแลกเปลี่ยน : กู้ ในจํานวนมากไม่น่าเชื่อถือ การปรับเปลี่ยนเงื่อนไขของเงินกู้ทั่วไป
ดังนั้นในที่สุด