number is 541. In 1999, 2745 conces

number is 541. In 1999, 2745 concessions were active. Small family
businesses took a heavy toll with the collapse of the prices. They
represented in 2011 80% of the farms for 20% of the export market.
The total concession area is now limited to 10000 hectares all lagoons
included. In 2011, this represented 26 atolls and 4 islands.
Among them, 15 atolls are collecting atolls.
The industry is now trying to rebuild the equilibrium between
offer and demand, with the hope that curves of prices per pearl
and per gram will rise. Pearl quality is closely monitored for exportation.
Eleven millions pearls have been controlled in 2010, which
represented 18.3 tons. Low quality pearls are destroyed and farmers
receive a fixed rate of 0.5 US$ per destroyed gram as a compensation.
In 2010, 400 kg of these poor quality pearls have been
disregarded. In addition, commercial promotion and selling networks
are also restructured.
The aquaculture of black pearl in French Polynesia has thus
modified the livelihoods of thousands of islanders in the past
30 years. It has also reshaped the atollscape, with numerous farms,
buildings, pontoons and boats appearing and disappearing along
shores and coral pinnacles. Tens of thousands of buoys and millions
of hanging lines dot the lagoons, spread in the official
10000 hectares of concessions all over French Polynesia. Millions
of oysters have been artificially hanging in the water column instead
of living on deep atoll floors. Naturally separated oyster populations
have been mixed, and species of sponges, anemones (in
particular Aiptasia pallida) and other epibionts have been introduced
in lagoons. Massive local and widespread mortalities have
occurred that remain poorly explained due to insufficient in situ
monitoring of environmental conditions, given the remoteness of
atolls and associated monitoring costs. The exact ecological impact
of the pearl industry remains unknown to date and will likely be a
future direction of investigation. In the past, however, research
programs investigated how the lagoon ecosystem carrying capacities
could sustain the industry, what could be the best aquaculture
practices, and what were the sanitary risks for the cultivated
stocks. We review hereafter these past axes of research.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

หมายเลข 541 ได้ ในปี 1999, 2745 สัมปทานถูกใช้งานอยู่ ครอบครัวขนาดเล็กธุรกิจเอาโทรหนักกับการล่มสลายของราคา พวกเขาแสดงใน 2011 80% ของฟาร์ม 20% ของตลาดส่งออกพื้นที่สัมปทานรวมเป็นจำกัด 10000 เฮคเตอร์ทะเลสาบทั้งหมดรวมอยู่ด้วย ใน 2011 นี้แสดง 26 atolls และ 4 เกาะในหมู่พวกเขา 15 atolls นี้รวบรวม atollsตอนนี้กำลังอุตสาหกรรมเพื่อสร้างสมดุลระหว่างข้อเสนอและความต้องการ ด้วยความหวังว่า เส้นโค้งของราคาต่อเพิร์ลและต่อกรัมจะสูงขึ้น มุกคุณภาพคือการตรวจสอบอย่างใกล้ชิดเพื่อการส่งออกมีการควบคุมไข่มุก 11 ล้านในปี 2553 ที่แสดง 18.3 ตัน ไข่มุกจะทำลายคุณภาพต่ำและเกษตรกรได้รับอัตรา 0.5 บาท ต่อกรัมถูกทำลายถาวรเป็นค่าตอบแทนการในปี 2553, 400 กิโลกรัมของไข่มุกคุณภาพต่ำเหล่านี้ได้คำนึงถึง ในการเพิ่ม ค้าส่งเสริมเครือข่ายจะยัง restructuredเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำของเฟรนช์สีดำมุกมีดังนั้นปรับเปลี่ยนวิถีชีวิตของชาวในอดีตปี 30 นอกจากนี้มันยังมี reshaped atollscape กับฟาร์มจำนวนมากอาคาร pontoons และเรือปรากฏ และหายไปตามชายฝั่งและปะการังติดต่อธุรกิจ สิบพันทุ่นและล้านของแขวนรายการจุดทะเลสาบ แพร่กระจายในอย่างเป็นทางการเฮคเตอร์ 10000 ของสัมปทานทั่วเฟรนช์ ล้านของหอยนางรมมีการสมยอมแขวนในคอลัมน์น้ำแทนชีวิตชั้นลึกอะ แบ่งประชากรหอยนางรมตามธรรมชาติมีการผสม และชนิดของฟองน้ำ แอนนีโมนี(เฉพาะเอปตาเซีย pallida) และ epibionts อื่น ๆ ได้รับการแนะนำในทะเลสาบ มีขนาดใหญ่ mortalities ท้องถิ่น และแพร่หลายเกิดขึ้นที่ยังคงไม่ดี explained ครบกำหนดให้ไม่เพียงพอในซิตรวจสอบสภาพแวดล้อม กำหนด remoteness ของatolls และต้นทุนการตรวจสอบที่เกี่ยวข้อง ผลกระทบต่อระบบนิเวศแน่นอนยังคงอุตสาหกรรมมุกไม่ทราบวันที่และจะมีแนวโน้มที่จะเป็นทิศทางในอนาคตของการตรวจสอบ ในอดีต แต่ วิจัยโปรแกรมตรวจสอบการผลิตมลพิษของระบบนิเวศทะเลสาบสามารถรักษาอุตสาหกรรม สิ่งที่อาจเป็นสัตว์น้ำที่ดีที่สุดปฏิบัติ และมีความเสี่ยงด้านอนามัยสำหรับการปลูกหุ้น เราทบทวนโดยแกนเหล่านี้มาวิจัย

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

หมายเลข 541. ในปี 1999, 2745 สัมปทานมีการใช้งาน
ครอบครัวขนาดเล็กธุรกิจเอาอย่างหนักกับการล่มสลายของราคาที่ พวกเขาเป็นตัวแทนในปี 2011 80% ของฟาร์ม 20% ของตลาดส่งออก. พื้นที่สัมปทานรวมจะถูก จำกัด ในขณะนี้เพื่อ 10,000 เฮกตาร์แก่งทั้งหมดรวม ในปี 2011 นี้เป็นตัวแทนของ 26 และหินปะการัง 4 เกาะ. ในหมู่พวกเขา 15 มีการเก็บรวบรวมหินปะการังหินปะการัง. อุตสาหกรรมขณะนี้พยายามที่จะสร้างความสมดุลระหว่างข้อเสนอและความต้องการด้วยความหวังว่าเส้นโค้งของราคาต่อมุกและต่อกรัมจะเพิ่มขึ้น เพิร์ลที่มีคุณภาพจะถูกตรวจสอบอย่างใกล้ชิดสำหรับการส่งออก. สิบเอ็ดล้านไข่มุกได้รับการควบคุมในปี 2010 ซึ่งเป็นตัวแทน 18.3 ตัน ไข่มุกที่มีคุณภาพต่ำจะถูกทำลายและเกษตรกรได้รับอัตราดอกเบี้ยคงที่ 0.5 US $ ต่อกรัมทำลายเป็นค่าตอบแทน. ในปี 2010, 400 กิโลกรัมของไข่มุกคุณภาพไม่ดีเหล่านี้ได้ถูกปัดทิ้ง นอกจากนี้ยังมีโปรโมชั่นและเครือข่ายการค้าการขายมีการปรับโครงสร้างหนี้ยัง. การเพาะเลี้ยงหอยมุกสีดำโปลินีเซีฝรั่งเศสจึงได้มีการปรับเปลี่ยนวิถีชีวิตของพันของชาวเกาะในรอบ30 ปี มันได้เปลี่ยนโฉมหน้ายัง atollscape ที่มีฟาร์มหลายอาคารและเรือท้องแบนที่ปรากฏและหายไปตามชายฝั่งและยอดแหลมปะการัง นับหมื่นของทุ่นและล้านของสายห้อยดอทลากูน, การแพร่กระจายอย่างเป็นทางการใน 10,000 เฮคเตอร์ของสัมปทานทั่ว French Polynesia ล้านของหอยนางรมได้รับเทียมที่แขวนอยู่ในน้ำแทนการใช้ชีวิตอยู่บนชั้นปะการังลึก แยกธรรมชาติประชากรหอยนางรมได้รับการผสมและชนิดของฟองน้ำดอกไม้ทะเล(ในโดยเฉพาะอย่างยิ่งAiptasia pallida) และ epibionts อื่น ๆ ได้รับการแนะนำในทะเลสาบ ตายในท้องถิ่นและแพร่หลายขนาดใหญ่ได้เกิดขึ้นที่ยังคงอธิบายได้ไม่ดีเนื่องจากการไม่เพียงพอในแหล่งกำเนิดการตรวจสอบสภาพแวดล้อมให้ห่างไกลจากหินปะการังและค่าใช้จ่ายที่เกี่ยวข้องตรวจสอบ ผลกระทบของระบบนิเวศที่แน่นอนของอุตสาหกรรมมุกยังไม่ทราบวันที่และมีแนวโน้มที่จะเป็นทิศทางในอนาคตของการสืบสวน ในอดีตที่ผ่านมา แต่การวิจัยโปรแกรมการตรวจสอบวิธีการที่ระบบนิเวศทะเลสาบแบกความจุสามารถรักษาอุตสาหกรรมสิ่งที่อาจจะดีที่สุดเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำการปฏิบัติและสิ่งที่เป็นความเสี่ยงสุขาภิบาลสำหรับเพาะปลูกหุ้น เราตรวจสอบที่ผ่านมาต่อจากนี้แกนเหล่านี้ของการวิจัย

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

จำนวน 541 . ในปี 1999 , 2 , 745 สัมปทานที่ถูกใช้งานอยู่ ธุรกิจครอบครัว
เล็กเอาโทรหนักกับการล่มสลายของราคา พวกเขา
แสดง 2011 80% ของฟาร์ม 20% ของตลาดส่งออก
พื้นที่สัมปทานรวมตอนนี้ จำกัด 10 , 000 เฮคเตอร์ทั้งหมดทะเลสาบ
รวม ในปี 2011 นี้แทน 26 ประการัง 4 เกาะ
ในหมู่พวกเขา 15 ประการังรวบรวม
หินปะการังอุตสาหกรรมคือตอนนี้พยายามที่จะสร้างสมดุลระหว่าง
ข้อเสนอและความต้องการ โดยหวังว่า เส้นโค้งของราคาต่อมุก
1 กรัม และจะขึ้น เป็นไข่มุกที่มีคุณภาพดีอย่างใกล้ชิดเพื่อการส่งออก .
11 ล้านไข่มุกถูกควบคุมใน 2010 ซึ่ง
แทน 1 ตัน ไข่มุกคุณภาพต่ำจะทำลายและเกษตรกร
ได้รับอัตรา 0.5 เหรียญสหรัฐต่อทำลายกรัมเป็นค่าตอบแทน
.ใน 2010 , 400 กก. ไข่มุกคุณภาพไม่ดีเหล่านี้ได้ถูก
เพิกเฉยได้ นอกจากนี้ การส่งเสริมการค้าและการขายเครือข่าย

ยังไล่ออก การเพาะเลี้ยงไข่มุกดำเฟรนช์โพลินีเซียจึง
ปรับเปลี่ยนวิถีชีวิตของพันของชาวเกาะในอดีต
30 ปี มันยังเปลี่ยนโฉมหน้าการ atollscape ที่มีมากมายฟาร์ม
อาคารแพและเรือที่ปรากฏและหายไปตามชายฝั่งและแนวปะการัง
ยอดแหลม . นับหมื่นของทุ่นและล้าน
แขวนสายจุดขาวกระจายในอย่างเป็นทางการ
10 , 000 ไร่ สัมปทานทั่วโปลินีเซียฝรั่งเศส ล้าน
หอยได้รับเทียมแขวนในน้ำแทน
อยู่บนพื้นเกาะลึก ประชากร
แยกหอยนางรมตามธรรมชาติได้รับการผสม และชนิดของฟองน้ำดอกไม้ทะเล (
, โดยเฉพาะ aiptasia pallida ) และ epibionts อื่น ๆได้รับการแนะนำ
ในบึง ขนาดใหญ่ในท้องถิ่นและแพร่หลาย mortalities มี
เกิดขึ้นที่ยังคงไม่อธิบาย เนื่องจากไม่เพียงพอในการตรวจสอบแหล่งกำเนิด
สภาพสิ่งแวดล้อม ให้ห่างไกลจาก
ปะการังที่ตรวจสอบต้นทุน แน่นอน
ผลกระทบทางนิเวศวิทยาของอุตสาหกรรมมุกยังไม่ทราบวัน และจะเพิ่มขึ้นเป็น
ทิศทางในอนาคตของการสอบสวน ในอดีต อย่างไรก็ตาม โปรแกรมการวิจัยศึกษาวิธีการระบบนิเวศทะเลสาบ

แบกความจุสามารถรักษาอุตสาหกรรม สิ่งที่อาจจะมีการปฏิบัติทางการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ
ที่ดีที่สุดและสิ่งที่มีความเสี่ยง สุขาภิบาล สำหรับปลูก
หุ้น เราตรวจสอบภายหลังเมื่อแกนของการวิจัย