Watermelon, 17th century, by Giovan

Watermelon, 17th century, by Giovanni Stanchi
The watermelon is thought to have originated in southern Africa, where it is found growing wild. It reaches maximum genetic diversity there, with sweet, bland and bitter forms. In the 19th century, Alphonse de Candolle[1] considered the watermelon to be indigenous to tropical Africa.[2] Citrullus colocynthis is often considered to be a wild ancestor of the watermelon and is now found native in north and west Africa. However, it has been suggested on the basis of chloroplast DNA investigations, that the cultivated and wild watermelon diverged independently from a common ancestor, possibly C. ecirrhosus from Namibia.[3]

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

แตงโมศตวรรษที่ 17 โดยจิโอวาน Stanchi
แตงโมเป็นความคิดที่มีต้นกำเนิดในภาคใต้ของแอฟริกาที่พบปลูกป่า มันถึงความหลากหลายทางพันธุกรรมสูงสุดที่นั่นกับหวานรูปแบบหวานและขมขื่น ในศตวรรษที่ 19 อัลฟองส์เดอ Candolle [1] การพิจารณาแตงโมจะเป็นชนพื้นเมืองในแอฟริกาเขตร้อน. [2] Citrullus colocynthis มักจะคิดว่าเป็นบรรพบุรุษของป่าแตงโมและขณะนี้พบว่าชาวพื้นเมืองในภาคเหนือและแอฟริกาตะวันตก แต่ได้รับการแนะนำบนพื้นฐานของการตรวจสอบดีเอ็นเอ chloroplast ว่าแตงโมที่ปลูกและป่าแยกเป็นอิสระจากบรรพบุรุษร่วมกันอาจจะเป็นซี ecirrhosus จากนามิเบีย. [3]

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แตงโม ศตวรรษที่ 17 โดย Giovanni stanchi
แตงโมจะคิดว่ามีถิ่นกําเนิดในทวีปแอฟริกาตอนใต้ ที่พบการปลูกป่า มันถึงมีความหลากหลายทางพันธุกรรมสูง กับหวาน แบบหวาน และขม ในศตวรรษที่ 19 , อัลฟองเซ่ เดอ คานโดล [ 1 ] ถือว่าแตงโมเป็นคนพื้นเมืองแอฟริกาเขตร้อน[ 2 ] citrullus colocynthis ถือว่าเป็นบรรพบุรุษของป่า แตงโม และขณะนี้พบพื้นเมืองในภาคเหนือและตะวันตกของแอฟริกา อย่างไรก็ตาม , มันได้รับการแนะนำบนพื้นฐานของการตรวจสอบดีเอ็นเอในคลอโรพลาสต์ที่ปลูกแตงโมป่าแยกออกเป็นอิสระ จากบรรพบุรุษ อาจจะ . . ecirrhosus จากนามิเบีย [ 2 ]