Upon one summer's morning, I carefu

Upon one summer's morning, I carefully did stray,
Down by the Walls of Wapping, where I met a sailor gay,
Conversing with a bouncing lass, who seem'd to be in pain,
Saying, William, when you go, I fear you will ne'er return again.


His hair it does in ringlets hang, his eyes as black as soles,
My happiness attend him wherever he goes,
From Tower Hill, down to Blackwall, I will wander, weep and moan,
All for my jolly sailor bold, until he does return.

My father is a merchant — the truth I will now tell,
And in great London City in opulence doth dwell,
His fortune doth exceed ₤300,000 in gold,
And he frowns upon his daughter, 'cause she loves a sailor bold.

A fig for his riches, his merchandize, and gold,
True love is grafted in my heart; give me my sailor bold:
Should he return in poverty, from o'er the ocean far,
To my tender bosom, I'll fondly press my jolly tar.

My sailor is as smiling as the pleasant month of May,
And oft we have wandered through Ratcliffe Highway,
Where many a pretty blooming girl we happy did behold,
Reclining on the bosom of her jolly sailor bold.

Come all you pretty fair maids, whoever you may be
Who love a jolly sailor bold that ploughs the raging sea,
While up aloft, in storm or gale, from me his absence mourn,
And firmly pray, arrive the day, he home will safe return.

My name it is Maria, a merchant's daughter fair,
And I have left my parents and three thousand pounds a year,
My heart is pierced by Cupid, I disdain all glittering gold,
There is nothing that can console me but my jolly sailor bold.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

หนึ่งเช้าของฤดูร้อน ฉันอย่างรอบคอบไม่หลง,
ลง โดยผนังของ Wapping ที่ฉันได้พบเธอเป็นเกย์,
สนทนากับ lass ใหญ่ ที่ดูเหมือนมีอยู่ในความเจ็บปวด,
พูด วิลเลียม โหมด ฉันกลัวคุณจะ ne'er กลับมาอีก


ผมของเขามันใน ringlets หาง ตาสีดำที่พื้น,
ความสุขของฉันเข้าเขาทุกเขาไป,
จากทาวเวอร์ฮิลล์ ลง Blackwall ฉันจะเร่สิ่ง ร้อง และ โอดครวญ,
สำหรับเธอฉันครึกครื้นหนา จนกว่าเขากลับ

พ่อจะมีร้านค้า — ความจริงที่ฉันจะตอนนี้บอก,
และดี doth อาศัยอยู่เมืองลอนดอนในความมั่งคั่ง,
ฟอร์จูนเขา doth เกิน ₤300, 000 โกลด์,
และเขา frowns เมื่อลูกสาวของเขา 'cause เธอรักทหารเรือหนา

ฟิกริชเชสของเขา เขา merchandize และทอง,
รักแท้คือ grafted ในหัวใจ ฉันให้เธอฉันหนา:
ควรเขากลับในความยากจน o'er ทะเลไกล,
อกเงินของฉัน ฉันจะ fondly กดฉันร่าเริงทาร์การ

ฉันเธอเป็นรอยยิ้มที่ดีเดือนพฤษภาคม,
และ oft เรามีได้เดินไปมาผ่านทางหลวง Ratcliffe,
หลายช่วงต้นร้ายพันธุสวยผู้หญิงเรามีความสุขไม่ได้เถิด,
นอนบนอกของเธอร่าเริงเธอหนา

มาทั้งหมดคุณแฟร์สวยแม่บ้านใครก็ตามที่คุณอาจ
ผู้รักความร่าเริงเธอหนาที่ ploughs ทะเลโกรธ,
ขณะขึ้นโรงแรมอลอฟท์ พายุหรือล่าเกล จาก อับคร่ำ,
มั่นอธิษฐาน มาถึงในวัน เขาบ้านจะปลอดภัยกลับ.

ชื่อเป็นมาเรีย งานลูกสาวของพ่อค้า,
และผมมีเหลือสามพันปอนด์ต่อปี และพ่อแม่ของฉัน
หัวใจเป็น pierced โดยกามเทพฉัน disdain หมดดวงทอง,
ไม่มีอะไรที่สามารถคอนโซลฉันแต่ฉันเธอร่าเริงที่หนา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

หนึ่งในฤดูร้อน เมื่อตอนเช้า ผมรอบคอบแล้วหลงทาง ,
ลงจากผนังของ wapping ที่ผมเจอเซเลอร์เกย์
พูดคุยกับสาวรุ่นใหญ่ที่ดูเหมือนจะอยู่ในความเจ็บปวด
พูด วิลเลียม เมื่อคุณไป ผมกลัวคุณจะไม่เคยกลับมาอีกแล้ว


ผมของเขามัน ใน ringlets แขวน ตาเป็นสีดำ เท้าของเขา
ความสุขของฉันไปเขาไปทุกที่ที่เขาไป
จากหอคอยฮิลล์ ลง Blackwall , ข้าจะเดินร้องไห้และคราง
สำหรับกะลาสีของข้าคนนั้น จนกระทั่งเขากลับมา

พ่อเป็นพ่อค้า - ความจริงที่ผมจะบอกได้ และ ในเมือง ลอนดอน ที่ยิ่งใหญ่ใน

โชคลาภความมั่งคั่งทรงสถิตของพระองค์เกิน₤ 300000 ทอง
เขาขมวดคิ้วเมื่อลูกสาวของเขา เพราะ เธอ ชอบกะลาสีหนา

รูปทรัพย์สมบัติของเขา เขาค้าขาย และทอง
รักแท้ประทับไว้ในหัวใจ ให้ผมหนา :
กะลาสีเขาควรจะกลับมาในความยากจน จากข้ามมหาสมุทรไกล
แนบอกนุ่มของผม ผมจะชอบกดทาร์ Jolly ของฉัน

กะลาสีของฉันก็ยิ้มอย่างถูกใจ เดือน พฤษภาคม และเราต้องเดินผ่านบ่อยๆ

ที่ แรทคลิฟฟ์ทางหลวงหลายบานสวยสาว เราก็มีความสุขแล้ว
ไสยาสน์ ดูเถิด ในอ้อมอกของกะลาสีครึกครื้นของเธอหนา

มาทั้งหมดที่คุณยุติธรรม สาวสวย ใครก็ตามที่คุณอาจจะ
ใครชอบกะลาสีเรือคนนั้นที่ไถโกรธทะเล
ในขณะที่ขึ้น Aloft ในพายุ หรือ เกล จากฉัน เขาขาดอาลัย ,
และแน่น ภาวนา ถึงวัน บ้านเขาจะปลอดภัยกลับมา

ฉันชื่อ มาเรีย ลูกสาวที่ยุติธรรมของพ่อค้า
ข้าจากพ่อแม่ สามพันปอนด์ต่อปี ,
- ผมดูถูกทองอร่าม ,
ไม่มีอะไรที่สามารถปลอบโยนฉัน - .