In the southeast region of the prov

In the southeast region of the provincial plains of Buenos Aires, you might come across the Cubelli Lagoon, familiarly known as the "Lake of the Dancing Alligator." This popular name is expressive and graphic, but — just as Doctor Ludwig Boitus established — it is inaccurate.

In the first place, "lagoon" and "lake" are distinct hydrographic occurrences. Secondly, though the alligator — Caiman yacare (Daudin), of the Alligatoridae family — is common to America, this lagoon is not the habitat for any species of alligator.

Its waters are extremely salty, and its fauna and flora are what you would expect for creatures that inhabit the sea. For this reason, it cannot be considered unusual that in this lagoon a population of approximately 130 marine crocodiles are to be found.

The "marine crocodile," that is, the Crocodilus porosus (Schneider), is the largest of all living reptiles. It commonly reaches a length of some seven meters (23 feet), weighing more than a ton. Doctor Boitus affirms having seen, along the coasts of Malaysia, several of them that were over nine meters (30 feet) in length, and, in fact, has taken and brought back photographs that supposedly prove the existence of such large individuals. But, as they were photographed in marine waters, without external points of reference, it is not possible to determine precisely if those crocodiles were truly the size attributed to them by Doctor Boitus. It would of course be absurd to doubt the word of an investigator with such a brilliant career (even though his language is rather baroque), but scientific rigor requires that the facts be validated by inflexible methods that, in this case, were not put to use.

Well then, it happens that the crocodiles of the Cubelli Lagoon possess exactly the taxonomic characteristics of those that live in the waters around India, China, and Malaysia; hence, they should by all rights be called marine crocodiles or Crocodili porosi. However, there are some differences,which Doctor Boitus has divided into morphological traits and ethological traits.

Among the former, the most important (or, better said, the only) is size. Whereas the marine crocodile of Asia can be up to seven meters long, the one we have in the Cubelli Lagoon scarcely reaches, in the best of cases, two meters (6 feet 6 inches), measuring from the tip of the snout to the tip of the tail.

< 2 >
Regarding its ethology, this crocodile is "fond of musically harmonized movements" according to Boitus (or, to use the simpler term preferred by those in the town of Cubelli, "dancing"). As anyone knows, as long as crocodiles are on land, they are as harmless as a flock of pigeons. They can only hunt and kill when in the water, which is their vital element. They trap their prey between their toothy jaws, then rotate rapidly, spinning until their victim is dead; their teeth have no masticatory function, being designed exclusively to imprison and swallow a victim whole.

If we go to the shores of the Cubelli Lagoon and start to play music, having previously chosen something appropriate for dancing, right away we will see that — let's not say all — almost all the crocodiles rise out of the water and, once on land, begin to dance to the beat of the tune in question.

For such anatomical and behavioral reasons, this saurian has received the name Crocodilus pusillus saltator (Boitus).

Their tastes are varied and eclectic, and they do not seem to distinguish between esthetically worthy music and music of little merit. Popular tunes delight them no less than symphonic compositions for ballet.

These crocodiles dance in an upright position, balancing only on their hind legs, reaching an average height of one meter, seventy centimeters (5 feet 8 inches). In order not to drag on the ground, their tails rise at an acute angle, roughly parallel to their spines. At the same time, their front limbs (which we could well call hands) follow the beat with various amusing gestures, while their yellow teeth form a wide smile, exuding enthusiasm and satisfaction.

Some townspeople are not in the least attracted by the idea of dancing with crocodiles, but many others do not share this aversion. It's a fact, every Saturday when the sun goes down they put on their party clothes and gather on the shore of the lagoon.There the Cubelli Social Club has set up everything necessary to make the evening unforgettable. Likewise, people can dine in the restaurant that has arisen not far from the dance floor.

< 3 >
The arms of the crocodile are rather short and cannot embrace the body of their partner. The gentleman or lady dancing with the male or female crocodile that has chosen them places both hands on one of their partner's shoulders. To achieve this, one's arms must be stretched to the maximum at a certain distance; as the snout of a crocodile is quite pronounced, one must take the precaution of standing as far back as possible

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในภูมิภาคตะวันออกเฉียงใต้ของที่ราบลุ่มของจังหวัดบัวโนสไอเรสคุณอาจเจอ Cubelli ลากูนกันเองที่เรียกว่า "ทะเลสาบ Dancing จระเข้." ชื่อนี้เป็นที่นิยมแสดงออกและกราฟิก แต่ - เช่นเดียวกับหมอลุดวิก Boitus จัดตั้งขึ้น - มันไม่ถูกต้อง. ในสถานที่แรก "ลากูน" และ "ทะเลสาบ" เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอุทกศาสตร์ที่แตกต่างกัน ประการที่สองแม้ว่าจระเข้ - Caiman yacare (Daudin) ของครอบครัว Alligatoridae - เป็นเรื่องธรรมดาที่อเมริกาลากูนนี้ไม่ได้เป็นที่อยู่อาศัยสำหรับชนิดใด ๆ ของจระเข้. น้ำทะเลมันมีรสเค็มมากและสัตว์และพืชที่มีสิ่งที่คุณคาดหวัง สำหรับสิ่งมีชีวิตที่อาศัยอยู่ในทะเล ด้วยเหตุนี้มันไม่สามารถได้รับการพิจารณาที่ผิดปกติในทะเลสาบนี้ประชากรประมาณ 130 จระเข้ทะเลจะพบ. ว่า "จระเข้ทะเล" ที่เป็น crocodilus porosus (ที่ชไนเดอ) เป็นสัตว์เลื้อยคลานที่ใหญ่ที่สุดของชีวิตทั้งหมด ทั่วไปที่จะถึงความยาวของเจ็ดเมตร (23 ฟุต) น้ำหนักมากกว่าตัน หมอ Boitus เครดิตองค์กรได้เห็นตามชายฝั่งของประเทศมาเลเซีย, หลายของพวกเขาที่มีกว่าเก้าเมตร (30 ฟุต) ความยาวและในความเป็นจริงได้ดำเนินการและนำกลับไปถ่ายภาพที่คาดคะเนพิสูจน์การดำรงอยู่ของบุคคลที่มีขนาดใหญ่ดังกล่าว แต่ขณะที่พวกเขาถูกถ่ายภาพในน่านน้ำทางทะเลโดยไม่ต้องจุดภายนอกของการอ้างอิงมันเป็นไปไม่ได้ที่จะตรวจสอบได้อย่างแม่นยำถ้าจระเข้เหล่านั้นอย่างแท้จริงขนาดประกอบกับพวกเขาโดยหมอ Boitus มันจะแน่นอนจะไร้สาระที่จะสงสัยคำพูดของผู้ตรวจสอบด้วยเช่นอาชีพยอดเยี่ยม (แม้ว่าภาษาของเขาค่อนข้างพิสดาร) แต่ความรุนแรงทางวิทยาศาสตร์ต้องให้ข้อเท็จจริงถูกตรวจสอบโดยวิธีการยืดหยุ่นว่าในกรณีนี้ไม่ได้ถูกนำไป . การใช้งานกันแล้วมันเกิดขึ้นว่าจระเข้ของลากูนCubelli ว่ามีลักษณะการจัดหมวดหมู่ของผู้ที่อาศัยอยู่ในน่านน้ำรอบอินเดีย, จีนและมาเลเซีย ด้วยเหตุนี้พวกเขาควรมีสิทธิทั้งหมดจะเรียกว่าจระเข้ทะเลหรือ Crocodili porosi แต่มีความแตกต่างบางอย่างที่หมอ Boitus ได้แบ่งออกเป็นลักษณะทางสัณฐานวิทยาและลักษณะ ethological. ท่ามกลางอดีตที่สำคัญที่สุด (หรือกล่าวว่าดีกว่าเท่านั้น) คือขนาด ขณะที่จระเข้ทางทะเลของเอเชียได้ถึงเจ็ดเมตรยาวหนึ่งที่เรามีในลากูน Cubelli แทบจะไม่ถึงในที่ดีที่สุดของกรณีสองเมตร (6 ฟุต 6 นิ้ว) วัดจากปลายจมูกจรดปลาย หาง. <2> เกี่ยวกับ ethology ของจระเข้นี้คือ "รักการเคลื่อนไหวสอดคล้องดนตรี" ตาม Boitus (หรือจะใช้คำง่ายที่ต้องการโดยผู้ที่อยู่ในเมือง Cubelli ที่ "เต้น") ขณะที่ทุกคนรู้ว่าตราบใดที่จระเข้อยู่บนที่ดินพวกเขาจะเป็นอันตรายเป็นฝูงนกพิราบ พวกเขาสามารถล่าและฆ่าเมื่ออยู่ในน้ำซึ่งเป็นองค์ประกอบสำคัญของพวกเขา พวกเขาดักเหยื่อของพวกเขาระหว่างขากรรไกรฟันของพวกเขาแล้วหมุนอย่างรวดเร็วปั่นจนตกเป็นเหยื่อของพวกเขาตายเสียแล้ว ฟันของพวกเขาไม่ได้มีฟังก์ชั่นบดเคี้ยวถูกออกแบบมาเฉพาะเพื่อกักขังและกลืนทั้งเหยื่อ. ถ้าเราไปที่ชายฝั่งของทะเลสาบ Cubelli และเริ่มที่จะเล่นเพลงที่มีบางสิ่งบางอย่างได้รับการแต่งตั้งก่อนหน้านี้ที่เหมาะสมสำหรับการเต้นรำทันทีเราจะเห็นว่า - ขอ ไม่พูดทั้งหมด -. เกือบทั้งหมดจระเข้ขึ้นมาจากน้ำและเมื่ออยู่บนที่ดินเริ่มต้นที่จะเต้นไปตามจังหวะของการปรับในคำถามด้วยเหตุผลทางกายวิภาคและพฤติกรรมดังกล่าวเรี่ยนนี้ได้รับการตั้งชื่อcrocodilus pusillus saltator นี้ (Boitus) . รสนิยมของพวกเขามีความหลากหลายและผสมผสานและพวกเขาดูเหมือนจะไม่เห็นความแตกต่างระหว่างดนตรีที่คุ้มค่า esthetically และเพลงบุญเล็ก ๆ น้อย ๆ เพลงยอดนิยมในความสุขของพวกเขาไม่น้อยกว่าองค์ประกอบไพเราะสำหรับบัลเล่ต์. จระเข้เหล่านี้เต้นในตำแหน่งตั้งตรงสมดุลเพียงบนขาหลังของพวกเขาถึงความสูงเฉลี่ยของหนึ่งเมตรเจ็ดสิบเซนติเมตร (5 ฟุต 8 นิ้ว) เพื่อไม่ให้ลากบนพื้นดินที่หางของพวกเขาเพิ่มขึ้นที่มุมเฉียบพลัน ๆ ขนานไปกับกระดูกสันหลังของพวกเขา ในเวลาเดียวกันที่ขาหน้าของพวกเขา (ซึ่งเราอาจเรียกมือ) ตามจังหวะด้วยท่าทางที่น่าขบขันต่างๆในขณะที่ฟันสีเหลืองของพวกเขาในรูปแบบรอยยิ้มกว้างลำต้นความกระตือรือร้นและความพึงพอใจ. เมืองบางคนไม่ได้อยู่ในอย่างน้อยดึงดูดโดยความคิดของ เต้นรำกับจระเข้ แต่คนอื่น ๆ จำนวนมากไม่ได้แบ่งปันความเกลียดชังนี้ มันเป็นความเป็นจริงทุกวันเสาร์เมื่อพระอาทิตย์ตกดินที่พวกเขาใส่เสื้อผ้าของพรรคและรวบรวมบนชายฝั่งของ lagoon.There Cubelli คลับสังคมได้มีการกำหนดขึ้นทุกอย่างที่จำเป็นเพื่อให้เย็นวันที่น่าจดจำ ในทำนองเดียวกันคนสามารถรับประทานอาหารในร้านอาหารที่เกิดขึ้นไม่ไกลจากฟลอร์เต้นรำ. <3> แขนของจระเข้จะค่อนข้างสั้นและไม่สามารถโอบกอดร่างของพันธมิตรของพวกเขา สุภาพบุรุษหรือสุภาพสตรีเต้นรำกับจระเข้ชายหรือหญิงที่ได้เลือกพวกเขาสถานที่มือทั้งสองข้างที่หนึ่งของไหล่พันธมิตรของพวกเขา เพื่อให้บรรลุนี้แขนของคนที่ต้องได้รับการขยายให้สูงสุดในระยะทางที่กำหนดนั้น เป็นจมูกของจระเข้จะออกเสียงค่อนข้างต้องใช้ความระมัดระวังในการยืนอยู่ไกลกลับเป็นไปได้