4. ConclusionThree craft durum whea

4. Conclusion
Three craft durum wheat beers, produced in a micro-brewery
located in the south-east of Sardinia, were assessed during aging
to evaluate flavor stability with variations in yeasts, time, and
temperature.
Volatile compounds, analyzed by GCeMS, changed over a period
of six months with a decrease in esters and higher alcohols and an
increase in carbonyl compounds. This trend was more evident at
the higher temperature.
Storage time, temperature and yeast did not significantly influence
beers physicalechemical parameters. Only beer color was
significantly different between the two temperatures, increasing at
the higher temperature.
The sensory profiles showed a reduction in some attributes
related to flavor and in-mouth sensations during storage, confirming
data obtained by GCeMS. Despite the increase in carbonyl
compounds as revealed by GCeMS analysis, to the end of aging the
intensity of off-flavors did not exceed the value of 1 in the scale of
intensity from 0 to 10. No significant differences were observed ithe sensory profile between storage temperatures. Only a significant
difference for foam persistence was perceived with higher
values at higher temperature. Differences between yeasts at t0
were found only for fullness, being more intense in the autochthonous
yeasts S38 compared with the commercial one.
In conclusion, the three beers, two of which brewed with
sourdough yeasts, showed similar physical-chemical, volatile and
sensory characteristics during aging. This suggests the possible use
of autochthonous sourdough yeasts in brewing, providing an
additional element of authenticity to existing production in order
to create a stronger regional link, with positive economic returns.
As far as we know, here it is presented for the first time, the
aging behavior of craft durum wheat beers. Further studies could
focus on shelf life of beers over a longer period in order to improve
product stability and thus enhance the potential for expanding the
craft beer market outside of the local region. Finally more research
is necessary to enhance the knowledge about the sourdough yeasts
behavior in brewing technology to confer originality to the product
beer.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

4.
สรุปสามฝีมือเบียร์ข้าวสาลีdurum
ผลิตในโรงเบียร์ขนาดเล็กที่ตั้งอยู่ในทิศตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะซาร์ดิเนีย, ได้รับการประเมินในช่วงริ้วรอยในการประเมินความมั่นคงรสชาติที่มีการเปลี่ยนแปลงในยีสต์เวลาและอุณหภูมิ. สารระเหยวิเคราะห์โดย GCeMS เปลี่ยน ในช่วงหกเดือนที่มีการลดลงของเอสเทอและแอลกอฮอล์ที่สูงขึ้นและการเพิ่มขึ้นของสารประกอบคาร์บอนิล แนวโน้มนี้เห็นได้ชัดมากขึ้นในอุณหภูมิที่สูงขึ้น. เวลาการเก็บรักษาอุณหภูมิและยีสต์ไม่ได้อย่างมีนัยสำคัญที่มีอิทธิพลต่อเบียร์พารามิเตอร์ physicalechemical เบียร์สีเดียวคือความแตกต่างระหว่างทั้งสองอุณหภูมิที่เพิ่มขึ้นในอุณหภูมิที่สูงขึ้น. โปรไฟล์ทางประสาทสัมผัสพบว่ามีการลดลงของคุณลักษณะบางอย่างที่เกี่ยวข้องกับรสชาติและความรู้สึกในปากระหว่างการเก็บรักษาการยืนยันข้อมูลที่ได้รับจากGCeMS แม้จะมีการเพิ่มขึ้นในคาร์บอนิลสารประกอบเปิดเผยโดยการวิเคราะห์ GCeMS, ถึงจุดสิ้นสุดของริ้วรอยที่รุนแรงของการออกรสชาติไม่เกินค่า1 ในระดับของความรุนแรงจาก0 ถึง 10 ไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญ ithe รายละเอียดทางประสาทสัมผัสระหว่างการเก็บรักษา อุณหภูมิ เพียงอย่างมีนัยสำคัญแตกต่างสำหรับการติดตาโฟมถูกมองว่ามีสูงกว่าค่าที่อุณหภูมิสูงขึ้น ความแตกต่างระหว่างยีสต์ที่ t0 พบเฉพาะสำหรับบริบูรณ์เป็นรุนแรงมากขึ้นใน autochthonous ยีสต์ S38 เมื่อเทียบกับหนึ่งในเชิงพาณิชย์. สรุปสามเบียร์สองซึ่งชงกับยีสต์ sourdough แสดงให้เห็นทางกายภาพและทางเคมีคล้ายกันระเหยและลักษณะทางประสาทสัมผัสในช่วงริ้วรอย นี้แสดงให้เห็นการใช้งานที่เป็นไปได้ของยีสต์ sourdough autochthonous ในเบียร์ให้เพิ่มเติมองค์ประกอบของความถูกต้องในการผลิตที่มีอยู่เพื่อที่จะสร้างการเชื่อมโยงในภูมิภาคที่แข็งแกร่งโดยมีผลตอบแทนทางเศรษฐกิจในเชิงบวก. เท่าที่เรารู้ว่าที่นี่จะนำเสนอเป็นครั้งแรกพฤติกรรมริ้วรอยของเรือเบียร์ข้าวสาลี durum การศึกษาต่อไปจะมุ่งเน้นไปที่อายุการเก็บของเบียร์ในระยะเวลานานเพื่อที่จะปรับปรุงความคงตัวของผลิตภัณฑ์และทำให้เพิ่มศักยภาพในการขยายตลาดเบียร์ฝีมือนอกภูมิภาคท้องถิ่น ในที่สุดการวิจัยมากขึ้นเป็นสิ่งจำเป็นที่จะเสริมสร้างความรู้เกี่ยวกับ sourdough ยีสต์พฤติกรรมในด้านเทคโนโลยีการผลิตเบียร์เพื่อให้คำปรึกษาในการสร้างสรรค์ผลิตภัณฑ์เบียร์

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

4 . สรุป
3 งานฝีมือ Durum ข้าวสาลีเบียร์ที่ผลิตใน Micro เบียร์
ตั้งอยู่ในตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะซาร์ดิเนีย , ประเมินระหว่างอายุ
เพื่อประเมินความมั่นคงรสชาติกับการเปลี่ยนแปลงในยีสต์ , เวลา , อุณหภูมิและ
.
ระเหย วิเคราะห์ด้วย gcems เปลี่ยนช่วงเวลา
6 เดือนกับการลดลงในแอลกอฮอล์ และเอสเทอร์ ที่สูงขึ้นและการเพิ่มสารประกอบคาร์บอนิล
.แนวโน้มเช่นนี้มีความชัดเจนมากขึ้น ที่อุณหภูมิสูงกว่า
.
เวลาการเก็บรักษาอุณหภูมิไม่มีอิทธิพลต่อ
และยีสต์เบียร์ physicalechemical พารามิเตอร์ สีเบียร์แค่
แตกต่างระหว่างสองอุณหภูมิที่เพิ่มขึ้น

โปรไฟล์อุณหภูมิสูงขึ้น และพบการลดลงในบางคุณลักษณะ
เกี่ยวข้องกับรสชาติและความรู้สึกในปากระหว่างกระเป๋า ,ยืนยัน
ข้อมูลโดย gcems . แม้จะมีการเพิ่มขึ้นของสารประกอบคาร์บอนิล
เป็นเปิดเผยโดยการวิเคราะห์ gcems ที่จะสิ้นอายุ
เข้มออกรสชาติ ไม่เกินค่าของ 1 ในระดับความเข้มของ
0 ถึง 10 ไม่มีความแตกต่างระหว่างอุณหภูมิ พบว่ามีพัฒนาการทางประสาทสัมผัสโปรไฟล์ที่เก็บ เพียงที่สำคัญความแตกต่างสำหรับการติดตา

กว่าโฟมคุณค่าที่อุณหภูมิสูงกว่า ความแตกต่างระหว่างเชื้อยีสต์ที่ t0
พบเพียงไพบูลย์ เป็นรุนแรงมากขึ้นใน autochthonous
ยีสต์ s38 เมื่อเทียบกับการค้า
สรุป เบียร์ 3 แก้ว สองซึ่งชงกับแป้งหมักยีสต์
พบคล้ายคลึงทางกายภาพ - เคมี สารระเหยและ
ลักษณะทางประสาทสัมผัส ระหว่างอายุ นี้แสดงให้เห็น
ใช้เป็นไปได้ของ autochthonous แป้งหมักยีสต์ในการหมักให้
องค์ประกอบเพิ่มเติมของแท้เพื่อการผลิตที่มีอยู่เพื่อ
สร้างแข็งแกร่งภูมิภาคเชื่อมโยงกับผลตอบแทนทางเศรษฐกิจในเชิงบวก
เท่าที่เรารู้ ที่นี่มันถูกเสนอครั้งแรก
อายุพฤติกรรมของงานฝีมือ Durum ข้าวสาลีเบียร์ การศึกษาต่อจะ
เน้นอายุการเก็บรักษาของเบียร์ในระยะเวลานานเพื่อปรับปรุง
ผลิตภัณฑ์ความมั่นคง และดังนั้นจึง เพิ่มศักยภาพในการขยายตลาดงานฝีมือเบียร์
นอกภูมิภาคท้องถิ่น ในที่สุดการวิจัย
จำเป็นเพื่อเพิ่มความรู้เกี่ยวกับแป้งหมักยีสต์พฤติกรรมในการต้มเทคโนโลยีเพื่อให้ผลิตภัณฑ์ใหม่เอี่ยมเบียร์