Concerning the second aspect of sva

Concerning the second aspect of svabhāva, which entailed existence as an irreducible, simple substance, it is likely that Nāgārjuna rejected the existence of these,
based upon a well-known Yogācāra argument against the existence of indivisible atoms
(Westerhoff 2009, 37).
Briefly, the argument states that if a compound phenomenon, such as our tree, is made up of atoms, then those atoms must be placed next to one another to make up the branches, leaves, and so forth. Even if one atom does not actually touch any
others, it needs to be surrounded by other atoms in all directions to make up a threedimensional object.
This implies that each atom must have a left side and a right side, as well as a bottom and a top, and a front and a back. Therefore, atoms are not irreducible after all, but can be divided, conceptually at least, into parts. Otherwise, if we state that atoms are 'point-like‘ and indivisible, then our compound phenomena would collapse into a one-dimensional entity (cf. Hopkins 1996, 373).

If we take svabhāva to be an individual underlying its properties (the second aspect of svabhāva) or else, an essential property characterizing the individual (the third
aspect) we find that neither can be thought of as existing independently from the other.
An atom of the tree‘s bark (((Nāgārjuna‘s argument is about space, which as the fifth element, stands for all the others too.)))does not exist without its properties, such as, being brown or being hard; it is impossible even to conceive of something existing without any properties whatsoever.
Neither can properties exist without being instantiated in something (MMK 5; 1–3); there is no 'hardness‘ or 'brownness,‘ without things that are hard and brown. In
Garfield‘s words, "[T]o think of individuals and properties as existing independently and then somehow coming together to constitute particulars makes no sense"(1995, 150).
Therefore, svabhāva cannot be a substance underlying its properties, for there are no
property-less things.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เกี่ยวข้องกับด้านที่สองของ svabhāva ซึ่ง entailed เป็นสารเป็นอย่างต่ำ ง่าย มีแนวโน้มว่า Nāgārjuna ปฏิเสธการดำรงอยู่ของเหล่านี้ตาม Yogācāra อาร์กิวเมนต์รู้จักกับการดำรงอยู่ของอะตอม indivisible(Westerhoff 2009, 37) สั้น ๆ อเมริกาอาร์กิวเมนต์ที่ปรากฏการณ์ที่ซับซ้อน เช่นแผนภูมิของเรา ถ้าขึ้นเป็นอะตอม แล้วต้องวางอะตอมที่ต่อกันเพื่อให้สาขา ใบ และอื่น ๆ แม้ว่าอะตอมหนึ่งไม่จริงสัมผัสใด ๆผู้อื่น ต้องถูกล้อมรอบ ด้วยอะตอมอื่นในทุกทิศทางในการสร้างวัตถุ threedimensional หมายความว่า แต่ละอะตอมต้องมีด้านซ้าย และ ด้านขวา ตลอดจนด้านล่าง และด้าน บน และหน้า และกลับ ดังนั้น อะตอมไม่อย่างต่ำจาก ได้ แบ่ง ทางแนวคิดน้อย ชิ้นส่วน อื่น ถ้าเราสถานะอะตอม 'เหมือนจุด' และ indivisible แล้วปรากฏการณ์ของเราผสมจะยุบลงในเอนทิตี one-dimensional (มัทธิวฮ็อปกินส์ 1996, 373)ถ้าเราใช้ svabhāva เป็น บุคคลต้นแบบคุณสมบัติ (สองด้านของ svabhāva) หรืออื่น ๆ ลักษณะสำคัญที่กำหนดลักษณะของบุคคล (ที่สาม กว้างยาว) เราพบว่า ไม่สามารถคิดเป็นอยู่อย่างเป็นอิสระจากกันอะตอมของเปลือกของ (((ของ Nāgārjuna อาร์กิวเมนต์เป็นเกี่ยวกับพื้นที่ ซึ่งเป็นองค์ประกอบห้า หมายถึงที่อื่น ๆ มากเกินไป)))ไม่มีไม่ มีคุณสมบัติ เช่น เป็นสีน้ำตาล หรือไม่ก็ยาก มันเป็นไปไม่ได้แม้แต่การตั้งครรภ์ของสิ่งที่มีอยู่ โดยไม่มีคุณสมบัติใด ๆ เลย ไม่สามารถคุณสมบัติอยู่ได้โดยปราศจากการสร้างอินสแตนซ์ในสิ่ง (MMK 5; 1 – 3); มีอยู่ไม่ 'แข็ง' หรือ 'brownness โดยไม่มีสิ่งที่ยาก และสีน้ำตาล ในของการ์ฟิลด์คำ, "คิดว่า o [T] บุคคลและคุณสมบัติที่มีอยู่อย่างอิสระแล้ว อย่างใดมารวมกันจะเป็นอย่างที่ทำให้รู้สึกไม่"(1995, 150)ดังนั้น svabhāva ไม่สามารถสารต้นแบบคุณสมบัติ มีจะไม่สิ่งที่คุณสมบัติไม่

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เกี่ยวกับแง่มุมที่สองของ ā VA ā กรัมā rjuna
ขึ้นอยู่กับความดี- ที่รู้จักกัน ā คā อาร์กิวเมนต์
(
สั้น ๆ การโต้แย้งระบุว่าหากเป็นปรากฏการณ์สารประกอบเช่นต้นไม้ของเราถูกสร้างขึ้นจากอะตอมแล้วอะตอมเหล่านั้นจะต้องอยู่ต่อไปกับอีกคนหนึ่งที่จะทำให้กิ่งไม้ใบไม้และ อื่น ๆ แม้ว่าหนึ่งอะตอมไม่ได้สัมผัสจริง ๆ
คนอื่น ๆ ก็จะต้องมีการล้อมรอบไปด้วยอะตอมอื่น ๆ ในทุกทิศทางที่จะทำให้วัตถุ
นี่ก็หมายความว่าแต่ละอะตอมจะต้องมีด้านซ้ายและด้านขวาเช่นเดียวกับด้านล่างและ ด้านบนและด้านหน้าและด้านหลัง ดังนั้นอะตอมไม่ได้ลดลงหลังจากทั้งหมด แต่สามารถแบ่งแนวคิดอย่างน้อยเป็นส่วน มิฉะนั้นถ้าเราระบุว่าอะตอมเป็น - เช่น' และแบ่งแยกแล้วปรากฏการณ์สารประกอบของเราจะพังครืนลงมาอย่างใดอย่างหนึ่ง- . ถ้าเราใช้เวลา ā VA ā VA) ภาพอะตอมของต้นไม้' เปลือกวินาที ā กรัมā rjuna ' อาร์กิวเมนต์คือเกี่ยวกับพื้นที่ซึ่งเป็นองค์ประกอบที่ห้ายืนสำหรับคนอื่น ๆ ทั้งหมดด้วย มันเป็นไปไม่ได้ที่จะนึกถึงบางสิ่งบางอย่างที่มีอยู่โดยไม่ต้องคุณสมบัติใด ๆ ทั้งคุณสมบัติสามารถอยู่ได้โดยไม่ถูก - 3) ไม่มี ' หรือ ' โดยไม่ต้องสิ่งที่ยากและสีน้ำตาล ในการ์ฟิลด์' คำพูด ดังนั้น ā VA สิ่งที่สถานที่ให้บริการน้อย

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เกี่ยวกับด้านที่สองของ svabh อุบาสก VA ซึ่ง entailed การดำรงอยู่เป็นสารง่ายลด มันมีแนวโน้มว่า rjuna อุบาสกอุบาสกกรัมปฏิเสธการดำรงอยู่ของเหล่านี้
ขึ้นอยู่กับที่รู้จักกันดีใช่อุบาสกอุบาสก C ราโต้แย้งการดำรงอยู่ของอะตอมแบ่งแยก
( westerhoff 2009 , 37 )
สั้น , อาร์กิวเมนต์ที่ระบุว่าสารประกอบปรากฏการณ์ เช่น ต้นไม้ของเราถูกสร้างขึ้นจากอะตอมแล้วอะตอมเหล่านั้นจะต้องถูกวางข้างๆกันเพื่อทำให้กิ่งไม้ ใบไม้ และอื่น ๆ แม้ว่าหนึ่งอะตอมไม่ได้จริงแตะต้อง
คนอื่นก็ต้องถูกล้อมรอบด้วยอะตอมอื่นๆในทุกทิศทางเพื่อสร้างวัตถุแบบ .
แสดงว่าแต่ละอะตอมจะต้องมีด้านซ้ายและด้านขวา เช่นเดียวกับ ด้านล่างและด้านบนและด้านหน้าและด้านหลัง ดังนั้นอะตอมจะไม่ลดเลย แต่สามารถแบ่งความคิด อย่างน้อย ในส่วน ถ้าเราระบุว่าอะตอมเป็น ' จุด ' และแบ่งแยก แล้วปรากฏการณ์สารประกอบของเราจะยุบเป็นเอนทิตี 1 มิติ ( CF . ฮอปกินส์ 1996 373 )

ถ้าเราใช้ svabh อุบาสก VA เป็นบุคคลต้นแบบคุณสมบัติของมัน ( ด้านที่สองของ svabh อุบาสก VA ) หรืออื่น ๆสรุปคุณสมบัติลักษณะของแต่ละบุคคล ( ด้าน 3
) เราพบว่า ไม่สามารถคิดเป็นอิสระที่มีอยู่จากอื่น ๆ .
อะตอมของเปลือกไม้ ( ( ( อาร์กิวเมนต์อุบาสกอุบาสก rjuna G คือเรื่องพื้นที่ ซึ่งเป็นองค์ประกอบที่ 5 ย่อมาจากคนอื่นเหมือนกัน ) ) ) ไม่ได้อยู่โดยปราศจากคุณสมบัติ เช่น เป็นสีน้ำตาล หรือ โดนหนักมันเป็นไปไม่ได้เลยที่จะตั้งครรภ์ของบางอย่างที่มีอยู่ไม่มีคุณสมบัติใด ๆ ก็ตาม
ไม่คุณสมบัติที่มีอยู่โดยไม่ instantiated ในบางอย่าง ( MMK 5 ; 1 – 3 ) ; ไม่มี ' แข็ง ' หรือ ' สีน้ำตาล ' โดยไม่มีสิ่งที่ยาก และน้ำตาล ใน
การ์ฟิลด์เป็นคำ" [ T ] o คิดของบุคคลและคุณสมบัติเป็นอิสระที่มีอยู่แล้วมันมาด้วยกันเป็นรายการไร้สาระ " ( 1995 , 150 ) .
ดังนั้น svabh อุบาสก VA ไม่สามารถเป็นสารต้นแบบ คุณสมบัติของ ไม่มี
คุณสมบัติสิ่งน้อย