How could he ever have imagined tha

How could he ever have imagined that the person he hated the most… would be the only person to treat him kindly after his fall from the top?

He didn’t want to accept it, and could not accept it. His hysteria was a way to vent. His tears were an expression of sorrow.

He waved his hand, sending the jade slip clattering to the ground.

“I’m Wang Tengfei! I don’t need your sympathy!!”

Meng Hao stopped and looked back, then sighed again. He was just about to leave when suddenly, he heard a long cry coming from within the nearby forest.

The cry caused colors to flash through the sky, and sent the clouds churning. A figure emerged from the trees who emanated an aura that exceeded the peak of Dao Seeking.

“Hahaha! Immortal Ascension, Immortal Ascension…. Hahaha! I will become Immortal!” It was a deranged old man with unkempt hair, tattered clothing, and filthy skin.

Meng Hao’s pupils constricted, and killing intent flickered in his eyes. His second true self suddenly materialized next to him, and took a step forward.

The deranged old man look very different from before, but Meng Hao could still tell that he was… the 10th Wang Clan Patriarch!

Meng Hao had previously made some inquiries about the 10th Wang Clan Patriarch. He knew that the Patriarch, in his madness, had destroyed the Wang Clan, then gone completely insane. However, this was the first time he had personally encountered him in the Southern Domain.

“Patriarch!!” cried Wang Tengfei.

“10th Wang Clan Patriarch!” growled Meng Hao grimly. He raised his hand and pointed a finger, causing his second true self to shoot through the air toward the 10th Wang Clan Patriarch.

Rumbling explosions filled the air as the two of them instantly began to fight. As for the 10th Wang Clan Patriarch, Immortal qi swirled around him. His hair was completely disheveled, and his aged face was filled with a confused expression.

“Immortal Ascension. I will become Immortal….” Laughing foolishly, he waved his hand, causing the air to distort. Powerful cultivation base ripples spread out as he battled with Meng Hao’s second true self.

Meng Hao gave a cold snort and flew out. He had a Dao Seeking fleshly body, as well as the Lightning Cauldron, which he produced as he closed in on the 10th Wang Clan Patriarch.

Booms echoed out as Meng Hao and his second true self fought back and forth with the 10th Wang Clan Patriarch. The wind screamed, and the land quaked.

“Sever!” Meng Hao’s second true self let out a cry and sent the Wooden Time Sword slashing out. Tens of thousands of years of Time power swept out like a great river. However, the 10th Wang Clan Patriarch was no ordinary peak Dao Seeking cultivator. He had Immortal qi, and an Immortal aura which he sent out to resist the Time power. A boom echoed out, and the second true self fell back. The 10th Wang Clan Patriarch’s face went pale, and all of a sudden, the confusion in his eyes began to be replaced with clarity.

“Meng… Hao….” he said, staring fixedly at Meng Hao. His voice was hoarse, and he spoke haltingly as he regained his senses.

“Patriarch!!” shouted Wang Tengfei urgently, flying toward the 10th Patriarch.

“Teng… Fei….” said the 10th Patriarch, looking over at Wang Tengfei. Suddenly, his expression was one of extreme pain. He lifted his hands up to clutch at his head, and then let out a miserable shriek. “Don’t come near me!

“The Wang Clan…. I’m guilty, guilty…. I killed everyone in the Wang Clan. I killed everyone…. All to become Immortal. All for Immortal Ascension. Was it worth it…? WAS IT WORTH IT?!?!” The 10th Wang Clan Patriarch lifted his head and let out a mad howl, and his face was distorted by intense bitterness.

Meng Hao’s eyes flashed as he stood off to the side with his second true self. They did not attack, but simply looked on, eyes flickering with killing intent.

“I’m guilty… I was the one who personally slaughtered all of my fellow clan members….” The 10th Wang Clan patriarch howled, and tears streamed down his face. He felt as if his heart were being crushed. He felt regret, helplessness, and insanity swirling around inside his head. The faces of the clan members he had personally killed began to appear around him, and he trembled. His face was awash with indescribable agony.

He suddenly turned to look at Meng Hao, head in hands and his eyes bright red. “You. It was all because of you!”

Every so often, the 10th Wang Clan Patriarch would regain clarity. Whenever that happened, it was a time of unspeakable guilt and pain. His heart would fill with horror and regret, and the madness that arose from knowing that his hands were stained red with the blood of his fellow clan members, made him want to die.

But his cultivation base had reached the point that dying… was not easy.

He made to charge Meng Hao, but Meng Hao dodged to the side, his eyes flickering with coldness. He did not attack, and yet the enmity in his eyes grew deeper. A cold smile appeared on his face.

“Want to die?” he asked

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

วิธีอาจเขาเคยมีจินตนาการว่า คนที่เขาเกลียดที่สุด...จะไปรักษาเขาโปรดหลังจากเขาตกจากด้านบนเขาไม่อยากยอมรับมัน และไม่สามารถยอมรับมัน ฮิสทีเรียของเขาเป็นวิธีที่จะระบาย น้ำตาของเขาได้แสดงความเศร้าโศกเขาโบกมือ ส่งใบหยก clattering กับพื้นดินฉัน Tengfei วัง ฉันไม่ต้องการเห็นอกเห็นใจ!!"เฮา เมงหยุด และมองกลับ แล้วถอนหายใจอีกครั้ง แค่กำลังจะปล่อยเมื่อทันใดนั้น เขาได้ยินเสียงอุทานยาวที่มาจากภายในป่าใกล้เคียงร้องเกิดจากการแฟลชผ่านท้องฟ้าสี และส่งเมฆปั่น ตัวเลขโผล่ออกมาจากต้นไม้ที่มีกลิ่นอายที่เกินจุดสูงสุดของดาวกำลังมองหาที่เล็ดลอดออกมา"Hahaha สวรรค์อมตะ สวรรค์อมตะ... Hahaha ฉันจะกลายเป็นอมตะ! " มันเป็นคนบ้าที่เก่า มีผมรุงรัง เสื้อผ้า tattered และผิวสกปรกนักเรียนเมงเฮาแคบ และเจตนาฆ่า flickered ในสายตาของเขา ตัวตนที่แท้ของเขาสองก็รูปธรรมกับเขา แล้วก้าวไปข้างหน้าบ้าผู้ชายลักษณะเก่าแตกต่างจากก่อน แต่เฮาเมงยังสามารถบอกว่า เขาเป็น...กองทัพพระ 10 ของวังเฮา เมงได้เคยสอบถามบางอย่างเกี่ยวกับกองทัพพระ 10 ของวัง เขารู้ว่า พระ ในความบ้าของเขา ได้ทำลายกองทัพวัง แล้ว ไปบ้าอย่างสมบูรณ์ อย่างไรก็ตาม นี้เป็นเขาเองที่ได้พบเขาในโดเมนที่ภาคใต้เป็นครั้งแรก"พระ!!" ร้องไห้วัง Tengfei"10 วังตระกูลพระ" growled เฮาเมง grimly เขายกมือขึ้น และชี้นิ้ว ก่อให้เกิดตัวตนที่แท้ของเขาสองยิงผ่านอากาศไปสู่กองทัพพระ 10 ของวังระเบิดเสียงดังก้องเติมอากาศ ตามสองคนนั้นทันทีเริ่มการต่อสู้ สำหรับ 10 วังตระกูลพระ ฉีอมตะปั่นเขา ผมของเขาได้อย่างสมบูรณ์กระเซิง และใบหน้าของเขามีอายุเต็มไป ด้วยการแสดงออกที่สับสน"สวรรค์อมตะ ฉันจะกลายเป็นอมตะ... " หัวเราะ โง่เขาโบกมือของเขา ทำให้อากาศที่จะบิดเบือน เพาะปลูกมีประสิทธิภาพพื้นฐาน ripples กระจายขณะที่เขาต่อสู้กับเมงเฮาสองจริงด้วยตนเองเมงเฮาให้ snort เป็นเย็น และบินออก เขามองหาดาวทาตัว เป็นสายฟ้าจุดหมายปลายทาง ซึ่งเขาผลิตเป็นเขาปิดในในกองทัพพระของวัง 10บอมส์สะท้อนเสียงออกเป็นเมงเฮาและจริงของเขาสองที่ตัวเองต่อสู้มากับกองทัพพระ 10 ของวัง กรีดร้องลม และที่ดิน quaked"ตัด" ตัวตนที่แท้สองเมงเฮาให้ออกร้องไห้ และส่งเวลาดาบไม้อย่างเจ็บแสบออก หมื่นปีของพลังงานเวลากวาดออกเช่นแม่น้ำดี อย่างไรก็ตาม แคลนพระ 10 ของวังถูกเกษตรกรไม่หาดาวสามัญสูงสุด เขาชิอมตะ และกลิ่นอายที่เขาส่งออกไปต้านทานอำนาจเวลาอมตะ บูมดังก้องออก และตัวตนที่แท้สองตกกลับ 10 วังตระกูลพระของหน้าซีด และจู่ ๆ สับสนในสายตาของเขาเริ่มถูกแทนที่ ด้วยความคมชัด"ง เฮา..."เขากล่าวว่า fixedly จ้องเฮาเมง เสียงของเขาแหบ และเขาพูดว่า haltingly เป็นเขาตีความรู้สึกของเขา"พระ!!" ตะโกน Tengfei วังอย่างเร่งด่วน บินไปทางพระ 10"โหน่ง หุย..."กล่าวว่า พระ 10 มองไปที่วัง Tengfei ทันใดนั้น นิพจน์ของเขาเป็นหนึ่งในเจ็บมาก เขายกมือขึ้นไปคว้าหัวของเขา และจากนั้น ให้ออกกรี๊ดอนาถ "อย่ามาใกล้ฉัน"วังกองทัพ... ผมมีความผิด ความผิด... ถูกฆ่าทุกคนในกองทัพวัง ฆ่าตายทุกคน... ทั้งหมดจะกลายเป็นอมตะ สำหรับสวรรค์อมตะ ถูกคุ้ม. ... เสร็จมันไง" กองทัพพระของวัง 10 ยกศีรษะของเขา และให้ออกหอนเป็นบ้า และใบหน้าของเขาถูกบิดเบือน ด้วยความขมขื่นรุนแรงเมงเฮาตาประกายที่ยืนออกไปด้านข้างของเขาแท้จริงสองเอง พวกเขาไม่โจมตี แต่เพียงแค่มองดูบน ตาริบหรี่กับเจตนาฆ่าฉันมีความผิด... ผมเป็นคนที่ตนฆ่าทั้งหมดของสมาชิกแคลนเพื่อนของฉัน..." พระวังตระกูล 10 เห่าหอน และน้ำตาสตรีมลงใบหน้าของเขา เขารู้สึกว่าหัวใจของเขากำลังถูกบด เขารู้สึกเสียใจ ทำอะไรไม่ถูก และบ้าหมุนรอบภายในหัวของเขา ใบหน้าของสมาชิกแคลนที่ตนได้ฆ่าเริ่มปรากฏรอบ และเขา trembled ใบหน้าของเขาได้เต็ม ด้วยทุกข์ทรมานเกินพรรณนาเขาก็หันไปมองเมงเฮา หัวในมือและเขาตาสีแดง "คุณ ก็เนื่องจากตัวคุณ"ทุกบ่อย แคลนพระ 10 ของวังจะฟื้นชัดเจน เมื่อใดก็ ตามที่เกิดขึ้น มันเป็นเวลาไม่สามารถบรรยายความรู้สึกผิดและเจ็บปวด หัวใจของเขาจะกรอกข้อมูลสยองขวัญเสียใจ และบ้าที่เกิดขึ้นจากการรู้ว่า มือของเขาถูกย้อมสีแดง ด้วยเลือดของเพื่อนสมาชิก ทำให้เขาต้องตายแต่ฐานปลูกของเขาได้มาถึงจุดที่ตาย...ไม่เขาทำการชาร์จเมงเฮา แต่เฮาเมง dodged ไปด้านข้าง ตาริบหรี่กับความหนาวเย็น ไม่ได้โจมตี และยัง ความเป็นปฏิปักษ์ในตาโตลึก รอยยิ้มเย็นปรากฏบนใบหน้าของเขา"อยากตาย" เขาถาม

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

วิธีการอาจที่เขาเคยได้คิดว่าคนที่เขาเกลียดที่สุด ... จะเป็นคนเดียวที่จะปฏิบัติต่อเขากรุณาหลังจากการล่มสลายของเขาจากด้านบน? เขาไม่ได้ต้องการที่จะยอมรับมันและไม่สามารถยอมรับได้ ฮิสทีเรียของเขาเป็นวิธีที่จะระบาย น้ำตาของเขามีการแสดงออกของความเศร้าโศก. เขาโบกมือส่งใบหยกกระทบกับพื้นดิน. "ฉันวัง Tengfei! ฉันไม่จำเป็นต้องเห็นอกเห็นใจของคุณ !! " เม้งเฮาหยุดและหันกลับไปมองแล้วถอนหายใจอีกครั้ง เขาเป็นเพียงเกี่ยวกับการที่จะออกเมื่อจู่ ๆ ก็ได้ยินเสียงร้องไห้นานมาจากภายในป่าใกล้. เสียงร้องที่เกิดจากสีที่จะแฟลชผ่านท้องฟ้าและส่งเมฆ churning รูปที่โผล่ออกมาจากต้นไม้ที่เล็ดลอดออกมากลิ่นอายที่เกินจุดสูงสุดของดาวแสวงหา. "ฮ่า ๆ ๆ ๆ ! เสด็จขึ้นสู่สวรรค์อมตะสวรรค์อมตะ ... ฮ่า ๆ ๆ ๆ ! ผมจะกลายเป็นอมตะ! "มันเป็นชายชราบ้ากับผมรุงรังเสื้อผ้าขาดรุ่งริ่งและผิวที่สกปรก. นักเรียนเม้งเฮาส์ตีบและความตั้งใจฆ่า flickered ในสายตาของเขา ตัวตนที่แท้จริงของเขาสองจู่ ๆ ก็ปรากฏถัดจากเขาและเอาก้าวไปข้างหน้า. ชายชราบ้าดูแตกต่างจากก่อนหน้านี้ แต่เม้งเฮายังสามารถบอกได้ว่าเขาเป็น ... 10 วังแซ่สังฆราช! เม้งเฮาได้ทำก่อนหน้านี้สอบถามข้อมูลเกี่ยวกับบางส่วน 10 วังตระกูลพระสังฆราช เขารู้ว่าพระสังฆราชในความบ้าของเขาได้ทำลายวังแซ่หายบ้าแล้ว แต่นี้เป็นครั้งแรกที่เขาได้พบเขาเองในโดเมนภาคใต้. "พระสังฆราช !!" ร้องไห้วัง Tengfei. "วันที่ 10 วังแซ่สังฆราช!" คำรามเม้งเฮาเคร่งขรึม เขายกมือขึ้นและชี้นิ้วทำให้ตัวตนที่แท้จริงที่สองของเขาในการถ่ายภาพผ่านอากาศไปยัง 10 วังตระกูลพระสังฆราช. ระเบิด Rumbling ที่เต็มไปด้วยอากาศขณะที่สองของพวกเขาทันทีเริ่มที่จะต่อสู้ สำหรับวันที่ 10 วังแซ่สังฆราชฉีอมตะหมุนวนอยู่รอบ ๆ ตัวเขา ผมของเขาก็ไม่เรียบร้อยสมบูรณ์และใบหน้าอายุของเขาก็เต็มไปด้วยสีหน้าสับสน. "สวรรค์อมตะ ผมจะกลายเป็นอมตะ ... . "หัวเราะโง่เขาโบกมือก่อให้เกิดอากาศที่จะบิดเบือน ระลอกฐานการเพาะปลูกที่มีประสิทธิภาพกระจายออกไปในขณะที่เขาต่อสู้กับตัวตนที่แท้จริงเม้งเฮาสอง. เม้งเฮาให้ Snort ที่หนาวเย็นและบินออก เขามีดาวที่กำลังมองหาร่างกายฝ่ายเนื้อหนังเช่นเดียวกับสายฟ้าหม้อใหญ่ที่เขาผลิตในขณะที่เขาปิดในวันที่ 10 วังแซ่สังฆราช. บูมสะท้อนออกมาเป็นเม้ง Hao และตัวตนที่แท้จริงที่สองของเขากลับมาต่อสู้และออกมาด้วย 10 วังตระกูลพระสังฆราช . ลมกรีดร้องและแผ่นดินไหวกระทำ. "Sever!" ตัวตนที่แท้จริงที่สองเม้งเฮาส์ให้ออกร้องไห้และส่งเวลาดาบไม้อย่างเจ็บแสบออก นับหมื่นของปีที่ผ่านมาของการใช้พลังงานเวลากวาดออกมาเหมือนแม่น้ำใหญ่ อย่างไรก็ตามวันที่ 10 วังแซ่สังฆราชก็ไม่มียอดสามัญดาวที่กำลังมองหาเกษตรกร เขามีชิอมตะและกลิ่นอายอมตะซึ่งเขาส่งออกไปต่อต้านอำนาจเวลา บูมสะท้อนออกและตัวตนที่แท้จริงที่สองกลับลงไป ใบหน้าที่ 10 วังตระกูลของพระสังฆราชหน้าซีดและทั้งหมดในทันทีที่เกิดความสับสนในสายตาของเขาเริ่มที่จะถูกแทนที่ด้วยความชัดเจน. "เม้ง ... Hao ... ." เขากล่าวว่าจ้องเป๋งที่เม้งเฮา เสียงของเขาแหบแห้งและเขาพูดอย่างลังเลในขณะที่เขากลับมาครองความรู้สึกของเขา. "พระสังฆราช !!" ตะโกนวัง Tengfei เร่งด่วนการบินที่บินไปยังพระสังฆราช 10. "เต็ง ... Fei ... ." กล่าวว่าวันที่ 10 พระสังฆราชมองไปที่วัง Tengfei ทันใดนั้นการแสดงออกของเขาเป็นหนึ่งในความเจ็บปวด เขายกมือของเขาขึ้นไปคว้าที่หัวของเขาแล้วให้ออกกรีดร้องอนาถ "อย่าเข้ามาใกล้ฉัน! " วังตระกูล ... ฉันมีความผิดมีความผิด ... ฉันฆ่าทุกคนในวังตระกูล ฉันฆ่าทุกคน ... ทั้งหมดจะกลายเป็นอมตะ ทั้งหมดสำหรับอมตะเสด็จขึ้นสู่สวรรค์ มันคุ้มค่าไหม…? คือมันคุ้มค่าหรือไม่!?! "ครั้งที่ 10 วังแซ่สังฆราชยกหัวของเขาและให้ออกหอนบ้าและใบหน้าของเขาถูกบิดเบือนโดยขมขื่นรุนแรง. ตาเม้งเฮาประกายขณะที่เขายืนออกไปด้านข้างที่มีตัวตนที่แท้จริงที่สองของเขา พวกเขาไม่ได้โจมตี แต่เพียงมองตาริบหรี่กับการฆ่าเจตนา. "ฉันมีความผิด ... ผมเป็นคนหนึ่งที่ฆ่าส่วนตัวของสมาชิกทุกคนในตระกูลเพื่อนของฉัน ... ." ครั้งที่ 10 วังตระกูลพระสังฆราช howled และน้ำตาสตรีมลงเขา ใบหน้า เขารู้สึกราวกับว่าหัวใจของเขาถูกบด เขารู้สึกเสียใจที่ทำอะไรไม่ถูกและบ้าหมุนรอบในหัวของเขา ใบหน้าของสมาชิกในตระกูลเขาได้ฆ่าเองเริ่มปรากฏให้เห็นรอบ ๆ ตัวเขาและเขากลัวจนตัวสั่น ใบหน้าของเขาจมอยู่ใต้น้ำที่มีความทุกข์ทรมานสุดจะพรรณนา. ทันใดนั้นเขาก็หันไปดูเม้งเฮาหัวในมือและตาของเขาสีแดงสดใส "เธอ. มันเป็นเพราะคุณ! " ดังนั้นทุกครั้งที่ 10 วังแซ่สังฆราชจะฟื้นความชัดเจน เมื่อใดก็ตามที่เกิดขึ้นมันเป็นเวลาที่ไม่สามารถบรรยายความผิดและความเจ็บปวด หัวใจของเขาจะเต็มไปด้วยความกลัวและความเสียใจและความบ้าคลั่งที่เกิดขึ้นจากการรู้ว่ามือของเขามีการย้อมสีแดงด้วยเลือดของสมาชิกตระกูลเพื่อนของเขาที่ทำให้เขาต้องการที่จะตาย. แต่ฐานการเพาะปลูกของเขาได้มาถึงจุดที่จะตาย ... ไม่ได้ ง่าย. เขาทำเพื่อเรียกเก็บเงินเม้งเฮา แต่เม้งเฮาหลบไปด้านข้างดวงตาของเขาริบหรี่กับความหนาวเย็น เขาไม่ได้โจมตีและยังเป็นปฏิปักษ์ในสายตาของเขาเพิ่มขึ้นลึก รอยยิ้มเย็นปรากฏบนใบหน้าของเขา. "ต้องการที่จะตาย?" เขาถาม