Relationships between either water

Relationships between either water potential or
stomatal conductance of leaves and actual transpiration were poor when the data from all four diurnal
courses were combined (Figure 3). However, for individual days there were clear linear relationships
between 9l and transpiration, except for Day 318
(Figure 4). The highly scattered results for day 318 we
attribute to the tree recovering from the water stress.
On the basis of Equation (2) we interpret the slope
of the linear regression between 9l and T as a measure
of the plant hydraulic resistance (Rh). When the trees
had a sufficient quantity of readily available water in
the root zone, e.g. on Days 307 and 314, we estimate
Rh to be in the range 0.15 to 0.21 MPa mmol−1 s.
Total plant resistance increased significantly when the
trees were subjected to a short-term water stress. By
Day 317, when irrigation had been withheld for four
days and the soil water potential had declined close to
the permanent wilting point, the value of Rh had subsequently increased by a factor of 3 or more, reaching
a value of about 0.72 MPa mmol−1 s. A single value
for Rh was not appropiate for Day 318, because in this
case, the total plant resistance was likely to change
during the day, as the tree recovered.
There was a clear relationship between sap flow
and actual rates of transpiration (Figure 5). When trees
were well watered (Days 307 and 314) the slope of
the linear regression, forced through zero, was within
5% of the 1:1. Diurnal patterns of sap flow were also
in phase with, and remained similar to, the actual
transpiration (Figures 2 and 5).
When the trees clearly short of water (during Day
317 and the early part of 318), measured of sap flow
slightly underestimated actual transpiration (Figure 5).
Following irrigation at 10:30 on Day 318, the
measured sap flow increased immediately while there
was a 2 hour lag in the recovery of tree transpiration
(Figures 2 and 6). During this short time period, corresponding to the tree recovery after re-irrigation, sap
flow was clearly much greater than transpiration. Increased sap flow corresponded with an increase in leaf
turgor potential (Figure 6).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ความสัมพันธ์ระหว่างทั้งน้ำศักยภาพ หรือต้านทาน stomatal transpiration จริงและใบได้ดีเมื่อข้อมูลจาก diurnal สี่ทั้งหมดหลักสูตรได้รวม (รูปที่ 3) อย่างไรก็ตาม แต่ละวัน มีความสัมพันธ์เชิงเส้นชัดเจนระหว่าง 9l และ transpiration ยกเว้น 318 วัน(รูปที่ 4) กระจายสูงผลวัน 318 เราแอตทริบิวต์ให้ต้นไม้ฟื้นตัวจากความเครียดน้ำตามสมการ (2) เราตีความลาดของการถดถอยเชิงเส้นระหว่าง 9l และ T เป็นการวัดของที่โรงงานไฮดรอลิค (Rh) เมื่อต้นไม้มีปริมาณเพียงพอพร้อมน้ำเราประเมินโซนราก เช่นบน 307 วันและ 314Rh จะอยู่ในช่วง 0.15-0.21 แรง mmol−1 sรวมเพิ่มขึ้นอย่างมากเมื่อความต้านทานของพืชต้นไม้ถูกต้องเป็นความเครียดน้ำระยะสั้น โดย317 วัน เมื่อชลประทานได้ถูกหักณที่จ่ายสำหรับสี่วันและน้ำดินที่มีศักยภาพได้ปฏิเสธปิดไปถาวร wilting จุด ค่า Rh มีมาเพิ่ม ด้วยตัวคูณของ 3 หรือ มากกว่า ถึงค่าของ s mmol−1 แรงประมาณ 0.72 ค่าเดียวสำหรับ Rh ไม่ appropiate สำหรับ 318 วัน เนื่องจากในนี้กรณี ต่อต้านโรงงานรวมมีแนวโน้มที่จะเปลี่ยนแปลงในระหว่างวัน เป็นต้นการกู้คืนมีความสัมพันธ์ที่ชัดเจนระหว่างกระแส sapและราคาจริงของ transpiration (5 รูป) เมื่อต้นไม้คำดีผู้ (วัน 307 314) ลาดการถดถอยเชิงเส้น บังคับผ่านศูนย์ มีภายใน5% ของ 1:1 รูป diurnal กระแสซับได้ยังในเฟสกับ และยังคงคล้ายกับ จริงtranspiration (เลข 2 และ 5)เมื่อต้นไม้ขาดน้ำ (ในระหว่างวันอย่างชัดเจน317 และแรก ๆ ของ 318), วัดกระแส sapเล็กน้อย underestimated transpiration จริง (5 รูป)ต่อชลประทานที่ 10:30 ในวัน 318 การวัดซับกระแสเพิ่มขึ้นทันทีในขณะที่มีมีความล่าช้า 2 ชั่วโมงในการกู้คืนของทรี transpiration(ตัวเลข 2 และ 6) ช่วงนี้เวลาสั้น ๆ ที่สอดคล้องกับการฟื้นต้นหลังจากชลประทานใหม่ บั่นทอนขั้นตอนชัดเจนยิ่งกว่า transpiration Corresponded กระแสซับเพิ่มขึ้น ด้วยการเพิ่มใบมีศักยภาพที่ turgor (6 รูป)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองที่มีศักยภาพน้ำหรือสื่อกระแสไฟฟ้าปากใบของใบและการคายยากจนที่เกิดขึ้นจริงเมื่อข้อมูลจากรายวันทั้งสี่หลักสูตรร่วมกัน(รูปที่ 3) แต่สำหรับวันของแต่ละบุคคลมีความสัมพันธ์เชิงเส้นที่ชัดเจนระหว่าง 9L และการคายยกเว้น 318 วัน (รูปที่ 4) ผลการกระจัดกระจายอย่างมากสำหรับเรา 318 วันแอตทริบิวต์ต้นไม้ฟื้นตัวจากความเครียดน้ำ. บนพื้นฐานของสมการ (2) เราตีความความลาดชันของการถดถอยเชิงเส้นระหว่าง9L และ T เป็นตัวชี้วัดของความต้านทานไฮดรอลิพืช(Rh) เมื่อต้นไม้มีปริมาณที่เพียงพอของน้ำพร้อมใช้งานในโซนรากเช่นในวันที่307 และ 314 เราคาดRh จะอยู่ในช่วง 0.15-0.21 MPa มิลลิโมล-1 เอส. พืชต้านทานรวมเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญเมื่อต้นไม้ถูกยัดเยียดที่จะขาดน้ำในระยะสั้น โดยวัน 317 เมื่อชลประทานได้รับการระงับเป็นเวลาสี่วันและดินที่มีศักยภาพน้ำได้ลดลงใกล้เคียงกับจุดที่เหี่ยวแห้งถาวรค่าของRh ได้เพิ่มขึ้นในภายหลังโดยปัจจัยที่ 3 หรือมากกว่าถึงค่าประมาณ0.72 MPa mmol- 1 วินาที ค่าเดียวสำหรับ Rh ไม่ได้ที่เหมาะสมสำหรับวัน 318 เพราะในกรณีที่พืชต้านทานรวมมีแนวโน้มที่จะมีการเปลี่ยนแปลงในช่วงวันที่เป็นต้นไม้หาย. มีความสัมพันธ์ที่ชัดเจนระหว่างการไหลของน้ำนมและอัตราที่แท้จริงของการคาย (รูปที่ 5 ) เมื่อต้นไม้ที่ถูกรดน้ำกัน (วัน 307 และ 314) ความลาดชันของถดถอยเชิงเส้นบังคับผ่านศูนย์อยู่ใน5% ของ 1: 1 รูปแบบรายวันของการไหลของน้ำนมก็ยังอยู่ในขั้นตอนด้วยและยังคงคล้ายกับที่เกิดขึ้นจริงคาย(2 รูปที่ 5). เมื่อต้นไม้ได้อย่างชัดเจนในระยะสั้นของน้ำ (ระหว่างวันที่317 และช่วงต้นของ 318), วัดการไหลของน้ำนมเล็กน้อยประเมินการคายจริง (รูปที่ 5). การชลประทานต่อไปนี้เวลา 10.30 นในวันที่ 318 ที่ไหลหล่อเลี้ยงวัดเพิ่มขึ้นทันทีในขณะที่มีเป็นความล่าช้า2 ชั่วโมงในการฟื้นตัวของการคายต้นไม้(รูปที่ 2 และ 6) ในช่วงระยะเวลาสั้น ๆ นี้สอดคล้องกับการฟื้นตัวของต้นไม้อีกครั้งหลังจากชลประทานน้ำนมไหลได้อย่างชัดเจนมากขึ้นกว่าการคาย การไหลของน้ำนมเพิ่มขึ้นสอดคล้องกับการเพิ่มขึ้นของใบturgor ที่อาจเกิดขึ้น (รูปที่ 6)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ความสัมพันธ์ระหว่างศักยภาพของระบบน้ำหรือ
ใบและแท้จริงการคายน้ำจนเมื่อข้อมูลจากทุกสี่ความผันแปรในรอบวัน
ถูกรวม ( รูปที่ 3 ) อย่างไรก็ตาม สำหรับวันที่บุคคลมีความสัมพันธ์เชิงเส้นระหว่างล้าง
9L และการคายน้ำ ยกเว้นวัน 318
( รูปที่ 4 ) อย่างกระจัดกระจายผลวันเรา
คุณลักษณะเพื่อให้ต้นไม้ฟื้นตัวจากแล้งน้ำ .
บนพื้นฐานของสมการ ( 2 ) เราตีความความชัน
ของการถดถอยเชิงเส้นระหว่าง 9L และ T เป็นวัด
ของพืชไฮโดรลิคความต้านทาน ( Rh ) เมื่อมีปริมาณที่เพียงพอของต้นไม้

พร้อมน้ำในเขตราก เช่น ในวัน และผม เราประมาณการ
ความชื้นสัมพัทธ์อยู่ในช่วง 0.15 mmol − 1 s .
- MPAพืชมีความต้านทานรวมเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญเมื่อ
ต้นไม้น้ำระยะสั้นภายใต้ความเครียด โดย
วัน 317 เมื่อชลประทานถูกระงับเป็นเวลา 4 วัน และน้ำในดินที่มีศักยภาพ

ได้ลดลงใกล้จุดเหี่ยวถาวร มูลค่าของกิจกรรมต่อมาเพิ่มขึ้น โดยปัจจัยจาก 3 หรือมากกว่าถึง
ค่าของประมาณ 0.72 MPA mmol − 1 A
ค่าเดียวสำหรับความไม่เหมาะสมสำหรับวันทั้งหมด เพราะในกรณีนี้
, ความต้านทานของพืชทั้งหมดมีแนวโน้มที่จะเปลี่ยนแปลง
ในระหว่างวัน เช่น ต้นหาย
มีความสัมพันธ์ที่ชัดเจนระหว่างการไหลของ SAP และจริง
อัตราการคายน้ำ ( รูปที่ 5 ) ต้นไม้
มีน้ำ ( วันและ 314 ) ความลาดชันของ
การถดถอยเชิงเส้น , ถูกบังคับผ่านศูนย์ ภายใน
5% ของ 1 : 1ในรูปแบบของการไหลของ SAP ยัง
ในเฟสด้วย และยังคงคล้ายกับ , การคายน้ำจริง
( ตัวเลขที่ 2 และ 5 )
เมื่อต้นไม้ชัดเจนสั้นของน้ำในระหว่างวัน
317 และส่วนต้นของ 318 ) , วัดการไหลของ SAP
เล็กน้อยเกินไปจริงการคายน้ำ ( รูปที่ 5 ) .
ต่อไปนี้ชลประทานที่ 10 : 30 ในวัน 318 , วัดการไหลของ SAP เพิ่มทันที

ในขณะที่มีเป็น 2 ชั่วโมงความล่าช้าในการฟื้นตัวของ
ของต้นไม้ ( เลข 2 และ 6 ) ในช่วงเวลาสั้นๆนี้ ช่วงที่ต้นการกู้คืนหลังจากที่ re ชลประทาน , SAP
ไหลได้ชัดเจนมากขึ้นกว่าการคายน้ำ . การไหลของ SAP ที่เพิ่มขึ้นสอดคล้องกับการเพิ่มศักยภาพแล้วรู้สึกใบ
( รูปที่ 6 )