❝WHAT A CUTIE.Leaving the mall and

❝WHAT A CUTIE.
Leaving the mall and their groupies, Soonyoung brought Chan to an average restaurant after he coincidentally heard a growling sounds coming from Chan's stomach. Now, there they are. Arriving to an exact location.

The older pushed the main door opened, and holding it for his friend to enter inside firstly before he could allow the door closed behind them. They were blessed with an air-condition hitting their skins.

Soonyoung went to choose a sit nearby a window, followed by Chan, who had clueless facial during the whole walks. Soonyoung pull out a chair for the younger to sit and goes to his own seat. Chan smiles at Soonyoung's gentlemanliness.

One second, a waitress place down a menu on their table and they begin to scans through the list but of course, Soonyoung will be quick enough to pick.

“Penne pasta with chicken and a glass of green apple juice,” he said, referring to the waited waitress as she write down his orders and he turns to Chan.

“What about you?”

Chan is still scanning and squishing his own cheek because of confusion. It made Soonyoung chuckled silently and he knew Chan had a rough time to pick. So, he sits properly to speak up.

“Dak Galbi and iced tea. Oh and, Calamari Fritti, please? Thank you,”

Which surprises the little Chan who looks up and blinking. He immediately asked after the waitress left for her duty, “Ho-how did you know?”

“You like iced tea, don't you?”

Chan pursed his lips and awkwardly chuckle, “I like Calamri Fritti, to be honest,”

Soonyoung unexpectedly glances at Chan with a surprised yet happy facial expression were visible when he raised his eyebrows in disbelief, “Oh wow. I ordered the right meals then?” he grins once he saw Chan nodded.

Seven minutes later, their table has been filled with foods and drinks and start to digging in. This will be counted as their late lunch and dinner since the daylight has slowly welcoming a moon with stars sparkling above the sky.

Thoroughgoing during their eating session, whenever he sees Chan was focused on his foods, Soonyoung steals some gaze at Chan and sometimes his lips does an auto smile. Before he was nearly caught staring, he made up a reason by passing a fried squid on Chan's plate or asking random stuffs.

He eventually discovered that they are sharing common and similar interests, especially on some movies, films, novel books, cartoons, their dreams when they was in a kindergarten, favorites, etc etc. They laughs and a bit prattles.

Soonyoung continues to finishing his foods, and it is Chan's turn to unconsciously stares at the clueless Soonyoung who was too busy to notice anything with his last bite on the pasta. Chan timidly show his small grin and he has done with his foods already, so he'll just stay still.

They sipped their drinks and Chan save an ice cube inside his mouth on purpose. After payment settled, they steps out of the restaurant and left for next destination that their group of friends had been babbling about on that afternoon.



In the course time of saunter, Chan keeps staring down at his feet; watching his own legs strolling on the ground as Soonyoung became the one who looks at Chan's upper figure then he's hungered with questions, so he break the silence, as usual.

“Do you have someone who you like?”

It astonishing the younger one to force himself lifting his head up to look at the man standing beside him and biting the skins inside of his mouth. Unsure of what to answer. He swear this question is harder than Mathematics but for his senior, Soonyoung doesn't think it's hard. It's easy if you're straightforward.

He slowly facing forward to avoid an eye-contact; his soul is shocked with nervousness. Should he be honest and tell the truth? Or cut it off and lying?

Do not misunderstood with someone's feeling. He was struggling because he's afraid of what will happen if he confess. He likes being close with Soonyoung but he's insecure that the senior might not liking him in return. Maybe yes but not in affection kind of way in which many couples does.

Too many words were choking him on the inside. He's praying for someone to interrupts their conversation, so it will be a safety for him. Unfortunately, they are still on their way towards an amusement park. He was about to open his mouth until Soonyoung cut in.

“Do you like me?”

Another one.

*Awesome. If he keeps going on, I'd be sent to the hospital for shockiness.*

“What a cutie—” before he could finish his words, a few voices punctuated.

“YO KWON!!!”
“WHAT TAKE YOU SO LONG?!”
“CHEOL HYUNG CRIES DURING A ROLLER COASTER RIDE!”
“YESSS! HE'S GIRLIER THAN JUNGHAN!”

They are all laughing hysterically, meanwhile the oldest among them is almost exploding. Soonyoung and Chan rotating their attentions at their friends. Within seconds later, Seokmin, Jihoon, Junhui, Minghao and Vernon are running away from a mad Seungcheol.

“YAH! I WILL GET YOU GUYS! ESPECIALLY YOU, SHORTIE LIL DWARF—”

Seconds later, the rest saw Seungcheol is turning back to runs for his life while screaming his lungs out and once they eyeing what's behind him; they saw Jihoon carrying a borrowed guitar and chasing after Seungcheol.

Jisoo started to blinking in lost, “Where did he get that guitar?” and Junghan scratches his head then he looks over his shoulder. He tapped on Jisoo and waving at Soonyoung and Chan to dart at where is Junghan pointing at.

They spot a street musician is searching for his missing guitar and complaining as the stranger begins to cry out for his dearly item.

All four of them sighed.

Seokmin, China Line, and Vernon are breathing heavily as soon as they reaches for a bench to rest. In the middle of those chaotic situation, Mingyu and Wonwoo were finally appeared with ice creams on their hands. Clueless of what is happening.

*I am saved.*

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

❝WHAT น่ารักแบบนี้ออกจากเดอะมอลล์และ groupies ของพวกเขา Soonyoung นำจันทร์เป็นร้านอาหารเฉลี่ยหลังจากที่เขาบังเอิญได้ยินเสียง growling ที่มาจากท้องของจันทร์ ตอนนี้ พวกเขาได้ เดินทางมาถึงสถานที่แน่นอน ตัวเก่าดันเปิดประตูหลัก และถือมันสำหรับเพื่อนของเขาต้องป้อนภายในประการแรกเขาอาจทำให้ประตูปิดอยู่เบื้องหลังพวกเขา พวกเขามีความสุขกับการกดปุ่มสกินของเครื่องปรับอากาศ Soonyoung ไปเลือกที่นั่งใกล้หน้าต่าง ตามจันทร์ ผู้มีผิวหน้า clueless ระหว่างเดินทั้งหมด Soonyoung ดึงเก้าอี้สำหรับอายุที่นั่ง และไปนั่งเอง ยิ้มจันทร์ที่ gentlemanliness ของ Soonyoung หนึ่งวินาที พนักงานเสิร์ฟวางเมนูบนโต๊ะของพวกเขา และพวกเขาเริ่มสแกนผ่านรายการ แต่แน่นอน Soonyoung จะรวดเร็วพอที่จะรับ "Penne พาสต้ากับไก่และแก้วน้ำแอปเปิ้ลเขียว, " เขากล่าวว่า อ้างอิงถึงให้น้อง waited เธอเขียนลงใบสั่งของเขา และเขาจะให้จันทร์ "อะไรคุณบ้าง" จันทร์ยังคงเป็นการสแกน และ squishing แก้มของเขาเองเนื่องจากความสับสน มันทำ Soonyoung เบา ๆ เงียบ ๆ และเขารู้ว่า จันมีเวลาหยาบจะรับ ดังนั้น เขาตั้งอยู่อย่างเหมาะสมพูดขึ้น "Galbi บวนมาดวทและชาเย็น โอ้ และ ปลา Fritti โปรด ขอบคุณ ซึ่ง surprises จันน้อยที่ดูขึ้น และกระพริบ เขาถามทันทีหลังจากให้น้องที่เหลือสำหรับหน้าที่ของเธอ, "โฮจิมินห์-ได้คุณรู้หรือไม่" "คุณชอบชาเย็น ไม่คุณ" จัน pursed ริมฝีปากของเขา และเก้ ๆ chuckle "ชอบ Calamri Fritti บ้าง Soonyoung คาดสายตาที่จันทร์ ด้วยความประหลาดใจ แต่สีหน้ามีความสุขได้เห็นเมื่อเขายกคิ้วของเขาใน disbelief, "Oh wow ผมสั่งอาหารเหมาะสมแล้วหรือ "เขา grins เมื่อเขาเห็นจันทร์พยักหน้า เจ็ดนาทีต่อมา มีการเติมตารางเริ่มขุดในอาหาร และเครื่องดื่ม นี้จะนับความดึกกลางวันและเย็นตั้งแต่กาลได้ต้อนรับดวงดาวประกายบนท้องฟ้าอย่างช้า ๆ Thoroughgoing ในระหว่างรอบเวลาการรับประทานอาหาร เมื่อใดก็ ตามที่เขาเห็นจันทร์ถูกเน้นเป็นอาหารของเขา Soonyoung steals บางสายตาที่จัน และบางครั้งที่ริมฝีปากของเขาไม่มีรอยยิ้มอัตโนมัติ ก่อนเขาเกือบถูกจับจ้องมอง เขาได้ค่าเหตุผล โดยผ่านหมึกทอดในจานของจาน หรือถามวัตถุดิบแบบสุ่ม ในที่สุดเขาค้นพบว่า พวกเขามีร่วมกันทั่วไป และคล้ายสถานที่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในบางภาพยนตร์ ภาพยนตร์ หนังสือนวนิยาย การ์ตูน ความฝันของพวกเขาเมื่อพวกเขาในการอนุบาล รายการโปรด ฯลฯ เป็นต้น พวกเขาหัวเราะที และ prattles บิต Soonyoung ยังตกแต่งอาหารของเขา และเป็นของจันเปิดเพื่อรับ stares ที่ Soonyoung clueless ที่ไม่สังเกตเห็นอะไรกับเขากัดสุดท้ายบนพาสต้า จัน timidly แสดงรอบ ๆ ไร้ขนาดเล็กของเขา และเขาทำกับอาหารของเขาแล้ว ดังนั้นเขาจะเพียงแค่อยู่ยัง พวกเขา sipped เครื่องดื่มของพวกเขา และจานบันทึก cube เป็นน้ำแข็งภายในปากของเขาใน หลังจากชำระเงินชำระ พวกเขาขั้นตอนออกจากร้านและซ้ายปลายทางต่อไปที่กลุ่มเพื่อนของพวกเขาได้ถูก babbling เกี่ยวกับในตอนบ่ายนั้น ในเวลาหลักสูตรของ saunter จันทร์ยังคงจ้องมองลงที่เท้าของเขา ดูขาของตัวเองไปบนพื้นดินเป็น Soonyoung เป็น ผู้ดูที่รูปด้านบนของจาน แล้วเขามี hungered มีคำถาม ให้เขาทำลายความเงียบ ตามปกติ "มีคนที่คุณชอบไหม" มันน่าพิศวงอนุชาเพื่อบังคับตัวเองยกศีรษะขึ้นดูคนที่ยืนอยู่ข้างเขา และเสียดสีผิวหนังในปากของเขา แน่ใจว่าจะตอบ เขาสาบานคำถามนี้เป็นวิชาคณิตศาสตร์ แต่สำหรับเขาอาวุโส Soonyoung ไม่คิดว่า มันยาก มันเป็นเรื่องง่ายถ้าคุณตรงไปตรงมา เขาช้าหันไปข้างหน้าเพื่อหลีกเลี่ยงการตา วิญญาณของเขาจะตกใจกับ nervousness เขาควรจะซื่อสัตย์ และบอกความจริงหรือไม่ หรือตัดปิดและโกหก ทำไม่ misunderstood กับความรู้สึกของผู้อื่น เขาได้ดิ้นรนเพราะท่านกลัวจะเกิดอะไรขึ้นถ้าเขารับสารภาพ ชอบมีกับ Soonyoung แต่เขาจะไม่ปลอดภัยว่า อาวุโสที่อาจไม่โดนใจเขากลับ อาจจะใช่ แต่ไม่ในจิตชนิดในลักษณะ ที่คู่รักจำนวนมากไม่ คำจำนวนมากถูก choking เขาภายใน เขาจะอธิษฐานต้องขัดจังหวะการสนทนาของพวกเขา ดังนั้นมันจะปลอดภัยสำหรับเขา อับ พวกเขาจะอยู่ทางไปสวน กำลังจะเปิดปากจนตัด Soonyoung "คุณชอบฉัน" อีกหนึ่ง * กลัว ถ้าเขาช่วยให้เกิดขึ้น ฉันจะถูกส่งไปโรงพยาบาลสำหรับ shockiness.* "น่ารักอะไร — " ก่อนเขาเสร็จเขาคำ punctuated กี่เสียง "ยอ KWON !!! ""อะไรนานคุณมาก!""เสียร้องไห้ HYUNG CHEOL ระหว่างเหาะนั่งจ่าย""YESSS เขาเป็น GIRLIER มากกว่า JUNGHAN " พวกเขามีทั้งหมดหัวเราะ hysterically ขณะเก่าแก่เป็นเกือบระเบิด Soonyoung และจานหมุนของ attentions ที่เพื่อนของพวกเขา ภายในวินาทีต่อมา Seokmin, Jihoon จุน Minghao และเวอร์นอนกำลังรันอยู่ Seungcheol บ้า "YAH จะได้พวกคุณ โดยเฉพาะอย่างยิ่งคุณ SHORTIE LIL แคระ — " วินาทีภายหลัง ส่วนเหลือเห็น Seungcheol จะหันหลังกลับไปทำงานในชีวิตของเขาขณะกรีดร้องปอดของเขาออกและเมื่อพวกเขา eyeing อะไรอยู่หลังเขา พวกเขาเห็น Jihoon แบกกีต้าร์ยืม และไล่หลัง Seungcheol Jisoo เริ่มกะพริบในหาย ไป "ที่ไม่ได้เขารับกีต้าร์นั้น" และ Junghan scratches หัวของเขา แล้วเขามองผ่านไหล่ของเขา เขาเคาะบน Jisoo และโบก Soonyoung และจานพุ่งในถูกชี้ไปที่ Junghan พวกเขาจุดนักดนตรีข้างถนนหากีต้าร์ของเขาหายไป และบ่นเป็นคนแปลกหน้าเริ่มร้องสำหรับเขาลองสินค้า 4 ทั้งหมดของพวกเขาถอนหายใจ Seokmin จีน และเวอร์นอนจะหายใจอย่างมากทันทีที่พวกเขามาถึงสำหรับม้านั่งพักผ่อน ระหว่างสถานการณ์ที่วุ่นวาย Mingyu และ Wonwoo ได้ในที่สุดปรากฏ ด้วยไอศกรีมในมือของพวกเขา Clueless ของสิ่งที่เกิดขึ้น * ฉัน saved.*

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

❝น่ารักจังเลย
.
ออกจากห้าง และแฟนคลับของพวกเขา soonyoung นำชานเป็นร้านอาหารทั่วไป หลังจากที่เขาบังเอิญได้ยินเสียงคำรามเสียงมาจากชานกระเพาะอาหาร ตอนนี้ พวกเขาอยู่นั่น มาถึงสถานที่ ที่แน่นอน

พี่สาวผลักประตูหลักเปิด และถือมันให้เพื่อนเขาเข้าไปข้างในก่อน ก่อนที่เขาจะให้ประตูปิดอยู่เบื้องหลังพวกเขาพวกเขามีความสุขกับแอร์ตีผิวหนังของพวกเขา .

soonyoung ไปเลือกนั่งใกล้หน้าต่าง ตามด้วย ชาน ที่ไร้ใบหน้าในระหว่างเดินทั้งหมด soonyoung ดึงเก้าอี้ออกมาให้น้องนั่งและไปนั่งที่ของตัวเอง จันทร์ยิ้ม soonyoung เป็น gentlemanliness

อีกหนึ่งวินาทีพนักงานเสิร์ฟร้านลงเมนูบนโต๊ะของพวกเขาและพวกเขาเริ่มต้นการสแกนผ่านรายการ แต่แน่นอน soonyoung จะเร็วพอที่จะรับ

" พาสต้ากับไก่และแก้วแอปเปิ้ลเขียวน้ํา , " เขากล่าว , อ้างถึงรอเสิร์ฟขณะที่เธอเขียนคำสั่งของเขาและเขาจะกลายเป็น ชาน

" แล้วเธอล่ะ "

ชานยังสแกนและบีบแก้มของเขาเอง เพราะความสับสนมันทำให้ soonyoung หัวเราะเงียบๆ เขารู้ว่าชานลำบากที่จะเลือก ดังนั้น เขานั่งดีๆ หน่อย นะ

" Dak Galbi และชาเย็น โอ้ และ ปลาหมึกกล้วย fritti โปรด ? ขอบคุณ คุณ "

ซึ่งความประหลาดใจเล็ก ๆน้อย ๆที่ดูเหมือนชานขึ้นและกระพริบ เขาถามทันทีหลังจากที่พนักงานเสิร์ฟไปทำหน้าที่ " โฮ คุณรู้ได้ยังไง ? "

" คุณชอบชาเย็น , คุณไม่ ? "

ชาน pursed ริมฝีปากของเขาและเก้ๆ กังๆ หัวเราะเบาๆ " ผมชอบ calamri fritti บอกตรงๆ "

soonyoung บังเอิญมองชานด้วยสีหน้าแปลกใจแต่ก็มีความสุขได้ปรากฏให้เห็น เมื่อเขายกคิ้วในการปฏิเสธศรัทธา " โอ้ว้าว ผมสั่งอาหารที่เหมาะสมแล้ว ? " เขา grins เมื่อเขาเห็นชานพยักหน้า

7 นาทีต่อมาโต๊ะของพวกเขาได้รับการเติมเต็มด้วยอาหารและเครื่องดื่ม และเริ่มขุดใน นี้จะถูกนับเป็นมื้อกลางวันและมื้อเย็นตั้งแต่กลางวันช้าช้าต้อนรับพระจันทร์กับดาวระยิบระยับบนท้องฟ้า .

กินเต็มที่ในระหว่างการเซสชัน เมื่อเขาเห็นชานก็เน้นอาหารของเขา soonyoung ขโมยบางมองชานและบางครั้งริมฝีปากของเขารถยนต์ยิ้มได้ก่อนที่เขาเกือบถูกจับจ้อง เขาสร้างขึ้นมีเหตุผลโดยผ่านปลาหมึกทอดบนชานจานหรือถามเรื่องสุ่ม

ในที่สุดเขาก็ค้นพบว่าพวกเขาจะใช้ร่วมกันและความสนใจที่คล้ายคลึงกัน โดยเฉพาะในหนังบาง หนัง หนังสือ นวนิยาย การ์ตูน ความฝันของพวกเขาเมื่อพวกเขาอยู่ในโรงเรียน , รายการโปรด , ฯลฯ ฯลฯ พวกเขาหัวเราะและบิต prattles .

soonyoung ยังคงการตกแต่งอาหารของเขา และมีชานเปิดโดยไม่รู้ตัว จ้องมองที่ soonyoung clueless ที่ยุ่งมากเลยกับคำสุดท้ายของเขาบนพาสต้า ชานขลาดๆโชว์ยิ้มเล็กๆของเขา และเขาก็ทำของเขากับอาหารแล้ว ดังนั้นเขาจะอยู่เฉยๆ เขาจิบเครื่องดื่ม

และชานช่วยน้ำแข็งภายในปากของเขาอย่างตั้งใจ หลังจากการชำระเงินเรียบร้อยพวกเขาเดินออกจากร้านอาหารและไปจุดหมายปลายทางต่อไปที่กลุ่มเพื่อนได้พูดเรื่องเมื่อบ่ายที่ .



ในหลักสูตรเวลาของการเดินทอดน่อง ชานเอาแต่จ้องมองลงไปที่เท้าของเขา มองขาของตัวเองเดินเล่นบนพื้นดินเป็น soonyoung กลายเป็นคนที่ดูรูปของชานด้านบนแล้ว เขา hungered ด้วยคำถาม เขาจึงทำลายความเงียบเช่นเคย

" คุณมีคนที่คุณชอบ ? "

มันน่าอัศจรรย์ คนน้องจะบังคับตัวเอง ยกหัวขึ้นเพื่อมองผู้ชายที่ยืนอยู่ข้างๆ เขา และเสียดสีผิวหนังภายในปากของเขา . ไม่แน่ใจว่าต้องตอบ เขาสาบานว่าคำถามนี้ยากกว่าคณิตศาสตร์ แต่รุ่นพี่ของเขา soonyoung ไม่คิดว่ามันลำบาก มันง่ายถ้าคุณตรงไปตรงมา .

เขาค่อยๆหันหน้าไปข้างหน้าเพื่อหลีกเลี่ยงการติดต่อตา ; วิญญาณของเขาจะตกใจกับความกลัว เขาควรจะบอกความจริงความจริง ? หรือตัดออกและโกหก

ไม่ได้เข้าใจผิดกับความรู้สึกของคนอื่น . เขาดิ้นรน เพราะเขากลัวจะเกิดอะไรขึ้น ถ้าเขาสารภาพ เขาชอบอยู่ใกล้ soonyoung แต่เขาไม่มั่นคงว่า รุ่นพี่อาจจะไม่ชื่นชอบเขาเป็นการตอบแทน