The very instant she closed her eye

The very instant she closed her eyes, Myranda found herself transported to the blackened field that
had poisoned her sleep the night before. Fear and desperation filled her as she searched for some
remnant of the light she had remembered. In the distance, a handful of faint, flickering lights seemed to
beckon to her. She ran toward them--but, one by one, the shining embers flickered out.
The ground became uneven and she stumbled, feeling the cold, dead grass crunch beneath her
palms. Unwilling to waste even the time to stand, Myranda crawled toward the lights. There was a
feeling within her that if she looked away for even a moment, the last piece of light would be lost to her
forever. A sudden coldness beneath her hand started her, and she reflexively closed her fingers around
it. Whatever it was that she had found, it was firmly planted in the frigid earth. She wanted to move
forward, but at the same time, she could not bring herself to let go of the freezing object she'd found.
She pulled and strained, finally looking to the artifact she had stumbled upon.
Even as she could feel the speck of golden light in the distance flit away forever, she saw the item
she'd found replace it. It was a lantern, and the second her eyes met the wick, it fizzled to life. In the
oppressive blackness, the dim flame seemed blinding. When her eyes painfully adjusted, she rubbed
them to find that the world she was accustomed to had returned. The light she blinked at was the
handful of rays that made it through the heavy curtains. The dream was over.
#
Blinking the sleep from her eyes was a matter of moments. Shaking the powerful emotions and
painful throbbing from her head was another matter. She looked in vain for a basin or such to at least
wash her face, but the room was rather poorly stocked. Dejected, she slowly gathered her things and
laced her boots. When she was certain she had everything, particularly the sword, she entered the
hallway, locked the door behind her, and sought out her only intact pocket to place the key. On the way
to the stairs, she stopped in front of the door she'd seen Leo at the day before. After a long moment she
continued on, deciding to let him sleep.
The tavern was a very different place in the wee hours of the morning. Pale light from the cloudy
morning sky replaced the warm light of candle and lamp. The only motion was the stirring of flies upon
a half-finished plate of food left by an unsatisfied customer the night before. Where had been a room
full of rowdy patrons now was only one, a filthy man who'd had a bit too much of the ale and made a
pillow of his leftover cabbage.
Behind the bar was a wiry young fellow, likely the owner's son. He'd leaned his chair against the
wall and gazed lazily into space through a few greasy locks that hung in front of his half-closed eyes.
Myranda approached him, hopeful of procuring a few pieces of the meat from last night. In her
experience, if the meat was past its prime, the kitchen would usually part with it free of charge. It might
not be tasty, but it would be nourishing, and so long as it filled her stomach, she was satisfied.
"Sir?" she said.
He did not react.
"Um, sir?" she repeated loudly.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ทันทีมากเธอปิดดวงตาของเธอ Myranda พบตัวเองที่ขนส่งไปที่ blackened ฟิลด์ที่มีวางยานอนหลับของเธอคืน ความกลัวและสิ้นหวังเติมเธอ ตามที่เธอค้นหาบางส่วนสติของแสงที่เธอได้จดจำ ในระยะห่าง หยิบของกล้องถ่ายภาพ กระพริบไฟที่ดูเหมือนจะbeckon เธอ เธอวิ่งไปทางนั้น - แต่ หนึ่ง ส่องแสง embers flickered ออกพื้นดินก็ไม่สม่ำเสมอ และเธอ stumbled วิกฤติด้านเย็น ตายหญ้าใต้เธอรู้สึกปาล์ม ไม่ยอมเสียแม้กระทั่งเวลายืน Myranda ตระเวนต่อไฟ มีการความรู้สึกภายในของเธอที่ถ้าเธอมองไปยังช่วง ชิ้นสุดท้ายของแสงจะหายไปกับเธอตลอดไป ทั้งฉับพลันภายใต้มือของเธอเริ่มเธอ และเธอ reflexively ปิดนิ้วมือของเธอรอบ ๆมัน สิ่งที่มันเป็นว่า เธอได้พบ อย่างมั่นคงถูกปลูกในดิน frigid เธอต้องการย้ายไปข้างหน้า แต่ ใน เวลาเดียวกัน เธอไม่สามารถนำมาปล่อยของวัตถุตรึงเธอจะพบว่าตัวเองได้เธอดึง และ ย้ำ ในที่สุด มองหาสิ่งประดิษฐ์ที่เธอได้ stumbled เมื่อแม้เธออาจรู้สึก speck ของแสงทองใน flit ห่างไปตลอด เธอเห็นสินค้าเธอจะพบแทนก็ มันเป็นโคมไฟ และสองตาของเธอไปตามวิค fizzled ชีวิต ในกดขี่ blackness เปลวไฟมืดประจักษ์มายากลมฤตยู เมื่อดวงตาของเธอเจ็บปวดปรับ นาง rubbedพวกเขาจะพบว่าโลกที่เธอคุ้นเคยกับรับ เธอคันนั้นกะพริบที่แสงถูกกำมือของรังสีที่ทำให้มันผ่านม่านหนัก ฝันไปได้#ปจากตาของเธอกะพริบเป็นเรื่องของช่วงเวลา สั่นอารมณ์มีประสิทธิภาพ และกระเพื่อมจากศีรษะของเธอเจ็บปวดเป็นเรื่องอื่น เธอมองเปล่า ๆ สำหรับลุ่มน้ำดังกล่าวจะน้อยล้างใบหน้าของเธอ แต่ค่อนข้างไม่ดีถูกเก็บห้อง ครูฝึกหดหู่ใจ เธอช้ารวบรวมสิ่งของ และlaced รองเท้าของเธอ เมื่อเธอแน่นอนเธอได้ทุกอย่าง โดยเฉพาะอย่างยิ่งดาบ เธอป้อนห้องโถง ล็อคประตูหลังของเธอ และขอออกกระเป๋าของเธอเหมือนเดิมเฉพาะการวางคีย์ ในทางการบันได เธอหยุดหน้าประตูที่เธอได้เห็นสิงห์วันก่อน หลังจากช่วงเวลาที่ยาวนานเธอต่อบน ตัดสินใจที่จะให้เขานอนแทเวิร์นอยู่แตกต่างกันมากในชั่วโมงวีของตอนเช้า แสงซีดจากการที่มีเมฆมากฟ้าตอนเช้าแทนอบอุ่นแสงเทียนและโคมไฟ การเคลื่อนไหวเพียงไม่กวนของแมลงวันตามครึ่งเสร็จใส่จานอาหารด้านซ้าย โดยที่ลูกค้าไม่พอใจคืน ได้ที่ห้องพักเต็มของเหนื่อยมากตอนนี้มีเพียงหนึ่ง ส่วนคนที่มีเคยมีบิตมากเกินไปของเบียร์ทำการหมอนของกะหล่ำปลีที่เหลือของเขาหลังแถบ wiry หนุ่มเพื่อน น่าสนเจ้าของ เขามีพิงเก้าอี้ของเขากับการผนัง และมูมจ้องเข้าไปในพื้นที่ผ่านกี่เลี่ยนล็อคหน้าตาของเขาปิดครึ่งที่ค้างในMyranda ประดับเขา มีความหวังของ procuring กี่ชิ้นเนื้อจากเมื่อคืน ในเธอประสบการณ์ ถ้าเนื้ออดีตนายกของ ครัวจะปกติส่วนกับฟรี มันอาจไม่อร่อย แต่จะบำรุง และตราบใดที่มันเติมกระเพาะอาหารของเธอ เธอพอใจ"ที่รัก" เธอกล่าวเขาก็ไม่ตอบสนอง"อึม รัก? " เธอซ้ำดังนั้น

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ทันทีมากเธอปิดตาของเธอ, Myranda
พบว่าตัวเองส่งไปที่สนามสีดำที่ได้วางยานอนหลับของเธอในคืนก่อน ความกลัวและความสิ้นหวังที่เต็มไปด้วยเธอขณะที่เธอค้นหาบางส่วนที่เหลือของแสงที่เธอจำได้
ในระยะทางไม่กี่คนของลมเป็นไฟริบหรี่ดูเหมือนจะกวักมือเรียกให้เธอ
เธอวิ่งไปยังพวกเขา - แต่หนึ่งโดยหนึ่งคุส่องแสงออก flickered.
พื้นดินกลายเป็นที่ไม่สม่ำเสมอและเธอสะดุดความรู้สึกเย็นกระทืบหญ้าตายของเธอภายใต้ฝ่ามือ
ไม่เต็มใจที่จะเสียเวลาแม้แต่จะยืน Myranda คลานต่อไฟ มีเป็นความรู้สึกภายในของเธอว่าถ้าเธอมองออกไปแม้สักครู่ชิ้นสุดท้ายของแสงจะหายไปกับเธอตลอดไป ความหนาวเย็นอย่างฉับพลันใต้มือของเธอเริ่มต้นของเธอและเธออัตโนมัติปิดนิ้วมือของเธอไปรอบ ๆมัน สิ่งที่มันเป็นว่าเธอได้พบมันก็ปลูกมั่นในโลกที่หนาวเย็น เธอต้องการที่จะย้ายไปข้างหน้า แต่ในเวลาเดียวกันเธอไม่สามารถพาตัวเองจะปล่อยให้ไปของวัตถุแช่แข็งที่เธอต้องการพบ. เธอดึงและเครียดที่สุดที่กำลังมองหาสิ่งประดิษฐ์ที่เธอได้เจอ. แม้ในขณะที่เธอจะได้รู้สึก จุดของแสงสีทองในระยะทางที่โผไปตลอดกาลเธอเห็นรายการที่เธอต้องการพบแทนที่ มันเป็นโคมไฟและสองตาของเธอได้พบกับไส้ตะเกียงก็มลายในการดำรงชีวิต ในความมืดกดขี่เปลวไฟสลัวดูเหมือนทำให้ไม่เห็น เมื่อดวงตาของเธอปรับเจ็บปวดเธอลูบพวกเขาจะพบว่าโลกที่เธอคุ้นเคยกับการได้กลับมา ไฟกระพริบตาที่เธอเป็นกำมือของรังสีที่ทำให้มันผ่านม่านหนัก ความฝันที่ถูกกว่า. # กะพริบนอนหลับจากดวงตาของเธอได้รับเรื่องของช่วงเวลา เขย่าอารมณ์ที่มีประสิทธิภาพและการสั่นเจ็บปวดจากหัวของเธอเป็นอีกเรื่องหนึ่ง เธอมองในไร้สาระสำหรับลุ่มน้ำดังกล่าวหรืออย่างน้อยล้างหน้าของเธอ แต่ห้องพักค่อนข้างครบถ้วนไม่ดี สลดใจเธอค่อย ๆ รวมตัวกันของเธอและสิ่งเจือรองเท้าของเธอ เมื่อเธออายุได้บางอย่างที่เธอได้ทุกอย่างโดยเฉพาะอย่างยิ่งดาบที่เธอเดินเข้ามาในห้องโถง, ล็อคประตูด้านหลังของเธอและขอออกกระเป๋าเหมือนเดิมของเธอเท่านั้นที่จะวางกุญแจ ระหว่างทางไปบันไดเธอหยุดอยู่หน้าประตูเธอเห็นลีโอที่วันก่อน หลังจากช่วงเวลาที่นานเธออย่างต่อเนื่องในการตัดสินใจที่จะปล่อยให้เขานอนหลับ. โรงเตี๊ยมเป็นสถานที่ที่แตกต่างกันมากในกระจ้อยร่อยชั่วโมงของเช้า แสงอ่อนจากเมฆท้องฟ้ายามเช้าแทนที่แสงที่อบอุ่นของเทียนและโคมไฟ การเคลื่อนไหวเพียงกวนของแมลงวันเมื่อแผ่นครึ่งเสร็จของอาหารที่เหลือจากลูกค้าที่ไม่พอใจคืนก่อน ในกรณีที่ได้รับห้องพักที่เต็มรูปแบบของลูกค้านักเลงในขณะนี้เป็นเพียงหนึ่งเป็นคนสกปรกที่ต้องการมีบิตมากเกินไปของเบียร์และทำหมอนของกะหล่ำปลีที่เหลือของเขา. ด้านหลังบาร์เป็นเพื่อนสาวแกร่งมีแนวโน้มที่ลูกชายของเจ้าของ . เขาต้องการพิงเก้าอี้ของเขากับผนังและจ้องซมเข้ามาในพื้นที่ผ่านล็อคเลี่ยนบางที่แขวนอยู่ในสายตาของครึ่งปิดของเขา. Myranda เข้าหาเขาหวังในการจัดหาไม่กี่ชิ้นเนื้อจากคืนที่ผ่านมา เธอมีประสบการณ์ถ้าเป็นเนื้อสัตว์ที่ผ่านมาที่สำคัญของห้องครัวมักจะเป็นส่วนหนึ่งกับมันเสียค่าใช้จ่าย มันอาจจะไม่อร่อย แต่มันจะบำรุงและตราบเท่าที่มันเต็มไปด้วยท้องของเธอเธอก็พอใจ. "เซอร์?" เธอบอกว่า. เขาไม่ได้ตอบสนอง. "อืมครับ?" เธอซ้ำแล้วซ้ำอีกเสียงดัง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

มากทันทีเธอหลับตา myranda พบว่าตัวเองส่งไปดำคล้ำที่สนาม
วางยาเธอนอนเมื่อคืนก่อน ความกลัวและสิ้นหวังเต็มของเธอขณะที่เธอค้นหาบาง
เศษแสงเธอจดจำ ในที่ห่างไกล , กำมือของลม ไฟกระพริบดู
กวักมือให้เธอ เธอวิ่งเข้าหาพวกเขา . . . แต่ หนึ่งโดยหนึ่งที่ส่องแสงริบหรี่ลง
พวกเขาออกพื้นก็ไม่เท่ากัน เธอสะดุด รู้สึกเย็น แล้วหญ้าเคี้ยวอยู่ใต้ฝ่ามือของเธอ

ไม่ยอมเสียแม้แต่เวลายืน myranda คลานเข้าหาไฟ มี
ความรู้สึกภายในของเธอ ถ้าเธอมองไปแม้แต่วินาทีเดียว ชิ้นสุดท้ายของแสงจะหายไปกับเธอ
ตลอดไป ตอนนี้ความหนาวใต้มือของเธอเริ่มของเธอและเธอ reflexively ปิดนิ้วของเธอรอบ
มัน อะไรก็ตามที่เธอได้พบ มันถูกปลูกลงไปในดินที่เย็นยะเยือก เธอต้องการที่จะย้าย
ไปข้างหน้า แต่ในเวลาเดียวกัน เธอไม่อาจเอาตัวเองไปแช่แข็งวัตถุ เธอจะพบ
เธอดึงและเครียด สุดท้ายมองดูเธอ stumbled เมื่อ .
ถึงแม้ว่าเธอจะรู้สึกถึงจุดที่แสงสีทองอยู่ไกล โผ ไป เธอ เห็นรายการ
เธอจะพบแทน มันเป็นโคมไฟและสองสบตาวิค มันมลายไปชีวิต ใน
" กดขี่ ไฟที่สลัวก็สว่างมาก เมื่อดวงตาปรับอย่างเจ็บปวด เธอลูบ
พวกเขาพบว่าโลกที่เธอคุ้นเคยกับการได้กลับไป แสงที่เธอกระพริบตา
กำมือของรังสีที่ผ่านม่านหนา ฝันถูก

#มากกว่าหลับตานอนจากตาของเธอเป็นแบบนี้ เขย่าอารมณ์ที่มีประสิทธิภาพและ
เจ็บปวดสั่นจากหัวเธออีกเรื่อง เธอดูไร้สาระสำหรับอ่างหรือเช่นอย่างน้อย
ล้างหน้า แต่ห้องค่อนข้างดี stocked . ผิดหวัง เธอค่อยๆรวบรวมสิ่งเธอและ
อยู่ในรองเท้าของเธอ เมื่อเธอแน่ใจว่าเธอมีทุกอย่าง โดยเฉพาะดาบ เธอเข้า
ห้องโถง , ล็อคประตูข้างหลังเธอ และกลับไปหากระเป๋าเหมือนเดิม เธอเพียงวางกุญแจ ระหว่างทาง
ไปที่บันได เธอหยุดอยู่ที่หน้าประตูก็เห็นลีโอ เมื่อวันก่อน หลังจากนั้นไม่นานเธอ
อย่างต่อเนื่อง การตัดสินใจเพื่อให้เขานอน
ร้านเหล้าเป็นสถานที่ที่แตกต่างกันมากในกระจ้อยร่อยชั่วโมงของเช้า อ่อนแสงจากเมฆ
ท้องฟ้ายามเช้าแทนแสงอันอบอุ่นของเทียนและโคมไฟ การเคลื่อนไหวเพียงเป็นตื่นเต้นของแมลงวันบน
ครึ่งจานอาหารที่เหลือโดยลูกค้าไม่พอใจคืนมาก่อน ที่เคยเป็นห้อง
เต็มพาลอุปถัมภ์ตอนนี้เป็นเพียงหนึ่ง สกปรก คนที่ต้องการมีบิตมากเกินไปของเบียร์และทำหมอนของเขากะหล่ำปลีที่เหลือ
.
หลังบาร์ยังดูแกร่งพ่อหนุ่มโอกาสของเจ้าของ ลูกชาย เขาพิงเก้าอี้ของเขากับ
ผนังและจ้องมองซมเข้าไปในพื้นที่ที่ผ่าน ไม่กี่มันล็อคที่แขวนอยู่หน้าครึ่งหนึ่งของเขาปิดตา .
myranda เข้าหาเขา มีหวังได้มาไม่กี่ชิ้นเนื้อจากเมื่อคืน ในประสบการณ์ของเธอ
ถ้าเนื้อมันเป็นอดีตนายกรัฐมนตรี ห้องครัวมักจะเป็นส่วนหนึ่งกับมันฟรี มันอาจ
ไม่อร่อยแต่ มัน จะ ถือ และตราบใดที่มันเต็มท้อง เธอพอใจ .
" ครับ ? " เธอกล่าวว่า เขาไม่ตอบสนอง
.
" เอ่อ . . . ครับ ? " เธอทวนคำเสียงดัง