Eventually, as the number of connec

Eventually, as the number of connections for Pentium and later processors exceeded 200 and approached 300, Intel needed to be able to pack even more pins into the same amount of space. To do this, Intel staggered the pin layout so that they could be compressed more tightly. (The idea is similar to how a wine rack stacks bottles.) This is sometimes called SPGA. Pentium and later chips are made with this design.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ในที่สุด หมายเลขเชื่อมต่อสำหรับเพนเทียมโปรเซสเซอร์รุ่นที่ใหม่กว่าเกิน 200 และทาบทาม 300, Intel ต้องสามารถบรรจุหมุดยิ่งเป็นยอดเงินเดียวกันของพื้นที่ การทำเช่นนี้ Intel staggered แบบ pin เพื่อให้พวกเขาสามารถถูกบีบแน่นมาก (ความคิดเป็นเหมือนกับว่าชั้นวางไวน์กองขวด) นี้บางครั้งถูกเรียกว่า SPGA เพนเทียมและชิภายหลังจะออกแบบนี้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในที่สุดขณะที่จำนวนการเชื่อมต่อสำหรับ Pentium และประมวลผลในภายหลังเกิน 200 และเดินเข้ามาใกล้ 300, Intel จำเป็นเพื่อให้สามารถที่จะแพ็คขามากขึ้นเป็นจำนวนเดียวกันของพื้นที่ การทำเช่นนี้อินเทลได้ถูกย้ายรูปแบบขาเพื่อให้พวกเขาสามารถนำมาอัดแน่น (ความคิดที่มีความคล้ายคลึงกับวิธีการที่ชั้นวางไวน์ขวดกอง.) ซึ่งบางครั้งเรียกว่า SPGA Pentium และชิปในภายหลังจะทำด้วยการออกแบบนี้

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในที่สุด เป็นหมายเลขของการเชื่อมต่อสำหรับ Pentium และประมวลผลในภายหลัง และก็เกิน 200 300 , Intel ต้องสามารถแพ็คมากยิ่งขึ้นหมุดเป็นจำนวนเดียวกันของพื้นที่ ทำแบบนี้ , Intel โงนเงนขารูปแบบเพื่อให้พวกเขาสามารถบีบอัดให้แน่นหนามากขึ้น ( คิดจะคล้ายกับวิธีที่กองวางขวดไวน์ ) ซึ่งบางครั้งเรียกว่า spga .ชิปเพนเที่ยม และภายหลังได้มีการออกแบบนี้