Fen Juecheng went into silence for

Fen Juecheng went into silence for a short moment, before letting out a sigh. “Your Highness, there are a few words, that Juecheng had always been wanting to tell you. Juecheng hopes that Your Highness will give him this chance. After saying those words, Juecheng will definitely leave immediately, and will not bother Your Highness.”

At this time, one of Yun Che’s hands quietly stretched downwards, parted away Cang Yue’s long skirt, and his hand immediately sank deep within. Without any sort of restraint, he touched her long and smooth legs. Following the perfect curve of her thigh, his hand slowly moved upwards…

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Juecheng วเฟิ่นเข้าเงียบไปครู่สั้น ก่อนปล่อยให้ออกด้วย[ "ฝ่าบาท มีกี่คำ ว่า Juecheng ได้เสมออยากจะบอกคุณ Juecheng หวังว่า ฝ่าพระบาทให้เขาโอกาสนี้ หลังพูดคำพูดเหล่านั้น Juecheng จะปล่อยแน่นอนทันที และจะไม่รบกวนฝ่าพระบาท"เวลานี้ ยุนเชอมือเงียบ ๆ ยืดลง อย่างใดอย่างหนึ่งแยกเก็บคาง Yue กระโปรงยาว และมือของเขาจมลึกภายในทันที โดยไม่ต้องเรียงลำดับใด ๆ ของยึดเหนี่ยว เขาสัมผัสขาของเธอยาวนาน และราบรื่น ต่อเส้นโค้งที่สมบูรณ์แบบของต้นขาของเธอ มือของเขาค่อย ๆ ย้ายขึ้นไป...

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

Fen Juecheng เดินเข้าไปในความเงียบไปชั่วขณะก่อนที่จะปล่อยให้ออกถอนหายใจ "ใต้ฝ่าพระบาทมีคำไม่กี่คำที่ Juecheng เคยต้องการที่จะบอกคุณ Juecheng หวังว่าสมเด็จของคุณจะให้เขามีโอกาสนี้ หลังจากที่บอกว่าคำพูดเหล่านั้น Juecheng แน่นอนจะออกไปในทันทีและจะไม่รำคาญใต้ฝ่าพระบาท. " ในเวลานี้มือข้างหนึ่งของยุนเจ๊ยืดเงียบลงแยกห่างกระโปรงยาว Cang Yue และมือของเขาทันทีจมลึกภายใน ไม่ต้องเรียงลำดับของความยับยั้งชั่งใจใด ๆ ที่เขาสัมผัสขายาวและเรียบเนียนของเธอ ต่อไปนี้เส้นโค้งที่สมบูรณ์แบบของต้นขาของเธอมือของเขาค่อย ๆ ขยับขึ้นไป ...

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เฟิน juecheng เข้าไปในความเงียบชั่วขณะหนึ่ง ก่อนที่จะถอนหายใจ . " องค์หญิง มีไม่กี่คำที่ juecheng ได้เสมอต้องการที่จะบอกคุณ juecheng หวังว่าฝ่าบาทจะทรงมอบโอกาสนี้ หลังจากพูดคำเหล่านั้น juecheng จะทิ้งทันที และจะไม่มายุ่งกับองค์ชาย "ในเวลานี้ หนึ่งในมือของยุนเชค่อยๆเหยียดลง แยกกันออกไปฉางเยว่กระโปรงยาว มือของเขาทันที จมลึกภายใน โดยไม่ต้องเรียงลำดับของความยับยั้งชั่งใจ เขาสัมผัสเธอยาวและขาเรียบ ตามเส้นโค้งที่สมบูรณ์แบบของต้นขาของเธอ มือของเขาค่อยๆ ขยับขึ้น . . . . . . .