Darley and Latane knew-they had to

Darley and Latane knew-they had to prove their theory scientifically, so they set up an experiment with college students to test it. They divided the students into three groups. They took each student to small building. They put him or her in a room with a TV screen that showed another person in a different room in the building; then they left. Students in the first group thought that they were alone in the building. Students in the second group thought that there was one other person in the building. Students in the third group thought that there were four other people in the building. As part of the experiment, the person on the TV screen pretended to become ill and called out for help. In the first group, where students believed they were the only people in the building, 85 percent went to get help for the person. In the second group, only 62 percent tried to help. In the third group, only 31 percent tried to help. The results supported Darley and Latane’s theory. They figured out that having mere witnesses did not mean that help was more likely. In fact, the opposite was true.

Social psychologists believe the bystander effect can apply to a number of everyday situations. For example, on a busy sidewalk, you might not give money to a homeless man (or help someone who falls down). On a crowded subway, you may-not give up your seat to an elderly person. On the highway, you might choose not to stop and help someone change a flat tire. In these situations, you-and the other bystanders-feel less responsible because so many people are around to help, so no one ends up helping at all.

The bystander effect is one of the many factors that influence a person’s decision to help out a stranger in need. Some people might naturally feel more desire to help. Some cultures might put more importance on helping strangers than others do. Some cities and towns could be designed to be more friendly than others. However, psychologists know that humans are naturally influenced by the presence of others around them even if they are not aware of it.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Darley และ Latane รู้ว่า-พวกเขาเพื่อพิสูจน์ทฤษฎีของวิทยาศาสตร์ ดังนั้นพวกเขาตั้งค่าการทดลองกับนักเรียนเพื่อทดสอบ พวกเขาแบ่งนักเรียนเป็น 3 กลุ่ม พวกเขาเอานักศึกษาถึงอาคารขนาดเล็ก พวกเขาใส่เขาหรือเธอในห้องโทรทัศน์ที่แสดงให้เห็นว่าคนอื่นในห้องต่าง ๆ ในอาคาร แล้ว จะเหลือ นักเรียนกลุ่มแรกคิดว่า อยู่คนเดียวในอาคาร นักเรียนในกลุ่มที่สองคิดว่า มีคน ๆ หนึ่งในอาคาร นักเรียนในกลุ่มที่สามคิดว่า มีสี่คนอื่น ๆ ในอาคาร เป็นส่วนหนึ่งของการทดลอง บุคคลบนหน้าจอโทรทัศน์ pretended เป็นป่วย และเรียกออกมาช่วย ในกลุ่มแรก การที่นักเรียนเชื่อพวกเขาคนเดียวในอาคาร 85 เปอร์เซ็นต์ไปขอความช่วยเหลือบุคคล ในกลุ่มที่สอง เพียง 62 เปอร์เซ็นต์พยายามช่วย ในกลุ่มที่สาม เพียงร้อยละ 31 พยายามช่วย ผลได้รับการสนับสนุนทฤษฎีของ Latane และ Darley พวกเขาคิดออกว่า มีพยานเพียงไม่ได้หมายความ ว่า ช่วยแนะนำยิ่ง ในความเป็นจริง ตรงข้ามคือความจริงนักจิตวิทยาสังคมเชื่อว่า มีผลช่วยสามารถใช้ชีวิตประจำวันจำนวนหนึ่ง ตัวอย่าง ในสารพัดยุ่ง คุณอาจไม่ให้เงินกับคนจรจัด (หรือช่วยคนที่ตกลง) บนรถไฟใต้ดินคน คุณพฤษภาคมไม่ให้ขึ้นนั่งเพื่อให้ผู้สูงอายุ บนทางหลวง คุณอาจเลือกที่จะหยุด และช่วยเหลือคนเปลี่ยนยางแบนไม่ ในสถานการณ์นี้ คุณ- และอื่น ๆ bystanders-ความรู้สึกผิดชอบน้อยเนื่องจากคนจำนวนมากอยู่ช่วย จึงไม่สิ้นสุดลงที่ช่วยผลช่วยเป็นหนึ่งในหลายปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจของบุคคลช่วยทำให้คนแปลกหน้าจำเป็น บางคนอาจเป็นธรรมชาติรู้สึกปรารถนาเพิ่มเติมเพื่อช่วย บางวัฒนธรรมอาจทำให้ความสำคัญในการช่วยเหลือคนแปลกหน้ามากกว่าผู้อื่นทำ เมืองบางและเมืองสามารถออกแบบให้เป็นมิตรมากขึ้นกว่าคนอื่น ๆ อย่างไรก็ตาม นักจิตวิทยาทราบว่า มนุษย์มีธรรมชาติรับอิทธิพลจากสถานะของบุคคลอื่นล้อมรอบแม้ว่าจะไม่ทราบว่า

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

Darley Latane และรู้ว่าพวกเขาต้องพิสูจน์ทฤษฎีทางวิทยาศาสตร์ของพวกเขาเพื่อให้พวกเขาตั้งค่าการทดลองกับนักศึกษาที่จะทดสอบ พวกเขาแบ่งนักเรียนออกเป็นสามกลุ่ม พวกเขาเอานักเรียนแต่ละอาคารขนาดเล็ก พวกเขาทำให้เขาหรือเธอในห้องที่มีหน้าจอทีวีแสดงให้เห็นว่าคนในห้องที่แตกต่างกันในอาคารอื่น จากนั้นพวกเขาออก นักเรียนกลุ่มแรกคิดว่าพวกเขาเป็นคนเดียวในอาคาร นักเรียนในกลุ่มที่สองคิดว่ามีอีกคนหนึ่งในอาคาร นักเรียนในกลุ่มที่สามคิดว่ามีอยู่สี่คนอื่น ๆ ในอาคาร ในฐานะที่เป็นส่วนหนึ่งของการทดลองคนบนหน้าจอทีวีแกล้งทำเป็นจะกลายเป็นป่วยและเรียกว่าออกมาเพื่อขอความช่วยเหลือ ในกลุ่มแรกที่นักเรียนเชื่อว่าพวกเขาเป็นคนเดียวในอาคารร้อยละ 85 ไปได้รับความช่วยเหลือสำหรับคน ในกลุ่มที่สองมีเพียงร้อยละ 62 พยายามช่วย ในกลุ่มที่สามมีเพียงร้อยละ 31 พยายามช่วย ผลการสนับสนุนทฤษฎี Darley และ Latane ของ พวกเขาคิดว่ามีเพียงพยานไม่ได้หมายความว่าความช่วยเหลือที่ได้รับโอกาสมากขึ้น ในความเป็นจริงตรงข้ามเป็นความจริง. นักจิตวิทยาสังคมเชื่อว่าผลกระทบบ้านใกล้เรือนเคียงสามารถนำไปใช้กับจำนวนของสถานการณ์ในชีวิตประจำวัน ตัวอย่างเช่นบนทางเท้าไม่ว่างคุณอาจจะไม่ให้เงินกับชายจรจัด (หรือช่วยคนที่ตกอยู่ลง) ในรถไฟใต้ดินที่แออัดคุณอาจไม่ให้ขึ้นที่นั่งของคุณไปยังบุคคลที่ผู้สูงอายุ บนทางหลวงคุณอาจเลือกที่จะไม่หยุดและช่วยให้คนเปลี่ยนยางแบน ในสถานการณ์เหล่านี้คุณและอื่น ๆ ที่ยืนดูรู้สึกมีความรับผิดชอบน้อยลงเพราะคนจำนวนมากที่อยู่รอบ ๆ ที่จะช่วยให้จึงไม่มีใครจบลงด้วยการให้ความช่วยเหลือที่ทุกคน. ผลยืนเป็นหนึ่งในหลายปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจของบุคคลที่จะช่วยออกให้ คนแปลกหน้าอยู่ในความต้องการ บางคนอาจจะรู้สึกเป็นธรรมชาติความปรารถนาที่มากขึ้นเพื่อช่วย วัฒนธรรมบางคนอาจให้ความสำคัญมากขึ้นในการช่วยให้คนแปลกหน้ากว่าที่คนอื่นทำ บางเมืองและเมืองจะได้รับการออกแบบมาให้เป็นมิตรมากขึ้นกว่าคนอื่น ๆ อย่างไรก็ตามนักจิตวิทยารู้ว่ามนุษย์ได้รับอิทธิพลตามธรรมชาติโดยการปรากฏตัวของคนอื่น ๆ รอบตัวพวกเขาแม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้ตระหนักถึงมัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

คุณเป็นอย่างไรวันนี้ ?