Once upon a time there was a beauti

Once upon a time there was a beautiful woman named Phikul. She was said to have not only physical beauty but good behaviour as well. Her mother died while she was very young. So she was looked after by her step-mother who also had a daughter named Mali. It was very unfortunate that both the mother and her daughter were wicked women. They forced Phikul to work hard every day.

One day after the job of pounding rice was finished, Phikul went to fetch water from a stream which was not far from home. On the way back, an old woman suddenly appeared in front of Phikul and asked water from her to drink. Phikul was very pleased to be able to help the old woman. She gave her water and told her to take more water to wash her face and body so as to refresh herself. Phikul told her not to worry if the water was not enough, she would go and bring it more.

The old woman smiled and said, “You’re beautiful and kind at heart. Even though I am poor and look shabby, you still treat me nicely.”

After praising Phikul with kind words, the old woman then gave a wish to her and by this virtue, the golden flowers of bullet wood (Tanjong tree or Mimusops), known in Thai as Phikul, would come out from her mouth whenever she felt sympathy for anyone or anything. Immediately after granting this wish to Phikul, the old woman disappeared in front of her eyes. Phikul knew at once that the woman was surely an angel in disguise who had come down to earth to grant her a wish.

After returning home late, she was scolded by her step-mother who thought that she had gone astray just to avoid daily work. Phikul thus told the whole story to her and feeling sympathy, many golden flowers of the bullet wood came out from her mouth.

The greedy step-mother quickly changed her mood from anger to greed and rushed to grasp them all while cajoling Phikul to speak more to satisfy her greed.

From that day onwards, the step-mother collected as many golden flowers as possible to sell in the market and got a lot of money. All of them now lived a happy life. Phikul did not need to work so hard as before but she was forced to speak the whole day so that more golden flowers would come out from her mouth.

Exhausted by her step-mother’s greedy demands, Phikul got a soar throat and became voiceless. She could not speak for a while. The situation upset her step-mother so much so that she started beating Phikul, trying to force her to speak but Phikul could not utter even a single word.

To satisfy her greed, the step-mother decided to send her own daughter, Mali, to do the same thing as Phikul did. Mali was sent to the same place as told by Phikul, but instead of meeting an old woman, she met a beautiful woman wearing an impressive dress standing under the shade of a big tree. The woman then asked for water from Mali to drink. Out of jealousy, Mali got angry and thought that the woman was not an angel so she refused to give any and used rude words to curse the angel in disguise.

The angel thus placed a curse on Mali that whenever she got angry and spoke, worms would come out from her mouth. Upon returning home, Mali told the whole story to her mother. From the anger of telling the story, the whole house was full of worms. The mother thought that Phikul was jealous of her daughter so she had distorted the story and that was why Mali did not meet an old woman. She beat Phikul and drove her out from home.

Overwhelmed by this grief, Phikul wandered in the forest alone. Fortunately, she walked in the direction of a young Prince who was enjoying a horse ride in the forest along with his soldiers. Upon seeing the young girl crying, the Prince asked her to tell the whole story. At the end of her narration the whole area was full of golden flowers.

The Prince was very pleased and asked for her hand. After marrying her, the couple ascended the throne and ruled the city happily ever after.

The morale is: In Thailand it is considered very inappropriate to raise your voice and express anger or frustration. This folktale shows the Thai strong value in compassion and kindness. Compassion is one of the Buddha’s most emphasized teachings.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

กาลครั้งหนึ่งมีหญิงสาวสวยที่ชื่อพิกุล เธอได้กล่าวว่า ไม่เพียงความสวยงามทางกายภาพแต่พฤติกรรมที่ดีเช่นกัน แม่ของเธอเสียชีวิตในขณะที่เธออายุน้อยมาก เพื่อให้เธอถูกมองหลัง โดยขั้นตอนแม่ที่ยัง มีบุตรสาวชื่อมาลี มันเป็นโชคร้ายมากทั้งแม่และลูกสาวถูกหญิงคนชั่ว พวกเขาบังคับพิกุลทำงานหนักทุกวัน วันหนึ่งหลังจากเสร็จงานในการตำข้าว พิกุลไปดึงน้ำจากกระแสที่ไม่ไกลจากบ้าน ในทาง กลับ เฒ่าก็ปรากฏหน้าพิกุล และขอน้ำจากเธอดื่ม พิกุลเป็นยินดีช่วยหญิงชรา เธอให้น้ำของเธอ และบอกว่า เธอใช้น้ำมากกว่าการล้างหน้าและร่างกายจะฟื้นฟูตัวเองของเธอ พิกุลบอกว่า เธอไม่ต้องกังวลถ้าน้ำไม่เพียงพอ เธอจะไป และนำมาเพิ่มเติม หญิงชรายิ้ม และกล่าว ว่า "คุณจะสวยงาม และดีที่หัวใจ แม้ว่าฉันไม่ดี และมองกลา คุณยังคงรักษาผมสวย" หลังสรรเสริญพิกุลด้วยถ้อยคำ หญิงชราแล้วให้ความปรารถนาของเธอ และ ด้วย คุณธรรมนี้ ดอกไม้ทองของกระสุนไม้ (Tanjong ต้นไม้หรือ Mimusops), รู้จักกันในนามพิกุล จะออกมาจากปากของเธอเมื่อเธอรู้สึกเห็นใจทุกคนหรือสิ่ง ทันทีหลังจากที่อนุญาตให้นี้พักนี้พิกุล หญิงชราหายไปหน้าตาของเธอ พิกุลรู้ทันทีว่า ผู้หญิงก็ เทวดาในปลอมที่ได้มาลงสู่พื้นดินเพื่อให้ความปรารถนาของเธอ กลับบ้านดึก เธอถูกบ ๆ โดยขั้นตอนแม่ที่คิดว่า เธอมีคอกที่เพียงเพื่อหลีกเลี่ยงการทำงานประจำ พิกุลจึงบอกเรื่องทั้งหมดให้เธอและความรู้สึกเห็นอกเห็นใจ ดอกไม้ทองหลายไม้กระสุนออกมาจากปากของเธอ ขั้นตอนแม่โลภเปลี่ยนอารมณ์เธอจากความโกรธความโลภอย่างรวดเร็ว และรีบจับขณะ cajoling พิกุลพูดเพิ่มเติมเพื่อตอบสนองความโลภของเธอ จากวันนั้นเป็นต้นไป แม่ขั้นตอนรวบรวมดอกไม้ทองมากที่สุดเพื่อขายในตลาด และได้เงินเป็นจำนวนมาก ทั้งหมดนี้อาศัยความสุขในชีวิต พิกุลไม่ต้องทำงานอย่างหนักก่อน แต่เธอถูกบังคับให้พูดทั้งวันเพื่อให้เติมทองดอกจะออกมาจากปากของเธอ หมด โดยแม่ของเธอขั้นตอนความโลภ พิกุลมีคอทะยาน และกลายเป็นเสียง เธอไม่พูดในขณะนี้ สถานการณ์ที่ไม่พอใจขั้นตอนแม่มากให้เธอเริ่มตีพิกุล พยายามบังคับให้เธอพูด แต่พิกุลอาจส่งแม้แต่คำเดียว เพื่อตอบสนองความโลภของเธอ ขั้นตอนแม่จะส่งเองลูกสาวของเธอ มาลี ทำสิ่งเดียวกันเป็นพิกุลได้ มาลีส่งไปเดียวที่บอก โดยพิกุล แต่แทนที่จะประชุมเฒ่า เธอพบผู้หญิงสวยงามสวมใส่ยืนการแต่งตัวน่าประทับใจภายใต้ร่มเงาของต้นไม้ใหญ่ ผู้หญิงแล้วขอน้ำจากมาลี จากฝีมือ มาลีมีโกรธ และคิดว่า ผู้หญิงไม่เทวดาให้เธอปฏิเสธที่จะให้ และใช้คำหยาบด่าเทวดาแอบซ่อนอยู่ก็ แองเจิลจึงวางคำสาปแช่งในมาลีว่า เมื่อเธอได้รับโกรธ และพูด หนอนจะมาออกจากปากของเธอ เมื่อกลับบ้าน มาลีบอกเรื่องทั้งหมดให้แม่ของเธอ จากความโกรธของบอกเรื่อง ทั้งบ้านก็เต็มไป ด้วยหนอน แม่คิดว่า พิกุลเป็นอิจฉาของลูกสาวของเธอเพื่อให้เธอมีการผิดเพี้ยนเรื่อง และนั่นเป็นเหตุผลมาลีไม่ตรงกับเฒ่า เธอชนะพิกุล และขับรถออกจากบ้าน จม โดยความเศร้าโศกนี้ พิกุลเดินในป่าคนเดียว โชคดี เธอเดินในทิศทางของเจ้าชายหนุ่มที่กำลังเพลิดเพลินกับการขี่ม้าในป่าพร้อมกับทหารของเขา เมื่อเห็นเด็กสาวร้องไห้ เจ้าชายถามเธอจะบอกเรื่องราวทั้งหมด เมื่อสิ้นสุดคำบรรยายของ พื้นที่ทั้งหมดถูกเต็มไป ด้วยดอกไม้ทอง เจ้าชายก็ยินดีมาก และถามมือของเธอ หลังแต่งงานของเธอ คู่ขึ้นบัลลังก์ และปกครองเมืองอย่างมีความสุขตลอดไป เป็นขวัญกำลังใจ: ในไทยก็ถือว่าเหมาะสมมากที่จะเพิ่มเสียง และด่วนความโกรธ หรือความยุ่งยากของคุณ Folktale นี้แสดงค่าแรงไทยในเมตตาและกรุณา เมตตาเป็นพระพุทธรูปส่วนใหญ่เน้นสอนอย่างใดอย่างหนึ่ง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

กาลครั้งหนึ่งมีหญิงสาวสวยชื่อพิกุล เธอก็บอกว่าจะไม่เพียง แต่มีความงามทางกายภาพ แต่พฤติกรรมที่ดีเช่นกัน แม่ของเธอเสียชีวิตในขณะที่เธอยังเด็กมาก ดังนั้นเธอจึงมองตามหลังเธอขั้นตอนแม่ที่ยังมีลูกสาวคนหนึ่งชื่อมาลี มันเป็นโชคร้ายมากที่ทั้งแม่และลูกสาวของเธอเป็นผู้หญิงคนชั่วร้าย พวกเขาถูกบังคับให้พิกุลทำงานหนักทุกวัน. หนึ่งวันหลังจากการทำงานของตำข้าวเสร็จพิกุลไปตักน้ำจากกระแสซึ่งอยู่ไม่ไกลจากที่บ้าน ในทางกลับหญิงชราคนหนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้นในด้านหน้าของพิกุลและขอน้ำจากเธอจะดื่ม พิกุลยินดีมากที่จะสามารถที่จะช่วยหญิงชรา เธอให้น้ำของเธอและบอกเธอว่าจะใช้น้ำมากขึ้นในการล้างใบหน้าและร่างกายของเธอเพื่อที่จะฟื้นฟูตัวเอง พิกุลบอกเธอว่าไม่ต้องกังวลถ้าน้ำไม่พอเธอจะไปและนำมันมากขึ้น. หญิงชรายิ้มและกล่าวว่า "คุณสวยงามและชนิดที่หัวใจ แม้ว่าฉันไม่ดีและดูโทรมคุณยังคงปฏิบัติกับฉันอย่าง. " หลังจากยกย่องพิกุลกับคำชนิด, หญิงชราแล้วให้ความปรารถนาให้เธอและโดยอาศัยอำนาจตามนี้ดอกไม้สีทองของพิกุล (ต้นไม้ Tanjong หรือ Mimusops) ที่รู้จักกันในภาษาไทยเป็นพิกุลจะออกมาจากปากของเธอเมื่อใดก็ตามที่เธอรู้สึกเห็นใจใครหรืออะไร ทันทีหลังจากที่การให้ความปรารถนานี้เพื่อพิกุล, หญิงชราหายไปในสายตาของเธอ พิกุลรู้ในครั้งเดียวว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นแน่ทูตสวรรค์ในการปลอมตัวที่ได้ลงมาสู่พื้นดินที่จะให้เธอปรารถนา. หลังจากที่กลับบ้านดึกเธอก็ดุเธอขั้นตอนแม่ที่คิดว่าเธอได้หลงผิดไปเพียงเพื่อหลีกเลี่ยงการทำงานประจำวัน . พิกุลจึงบอกเรื่องราวทั้งหมดให้กับเธอและความรู้สึกเห็นอกเห็นใจดอกไม้สีทองหลายพิกุลออกมาจากปากของเธอ. โลภขั้นตอนแม่ได้อย่างรวดเร็วการเปลี่ยนแปลงอารมณ์ของเธอจากความโกรธความโลภและรีบวิ่งไปจับพวกเขาทั้งหมดในขณะที่โน้มน้าวพิกุลที่จะพูดมากขึ้น เพื่อตอบสนองความโลภของเธอ. จากวันนั้นเป็นต้นไปขั้นตอนที่แม่เก็บรวบรวมดอกไม้สีทองให้มากที่สุดเท่าที่เป็นไปได้ที่จะขายในตลาดและมีเงินเป็นจำนวนมาก ทั้งหมดของพวกเขาในขณะนี้อาศัยอยู่ชีวิตมีความสุข พิกุลไม่จำเป็นต้องทำงานอย่างหนักเพื่อเป็นมาก่อน แต่เธอถูกบังคับให้พูดทั้งวันเพื่อให้ดอกไม้สีทองมากขึ้นจะออกมาจากปากของเธอ. เหน็ดเหนื่อยจากความต้องการของเธอโลภขั้นตอนของแม่พิกุลได้ทะยานคอและกลายเป็นใบ้ เธอไม่สามารถพูดในขณะที่ สถานการณ์ไม่พอใจขั้นตอนแม่ของเธอมากเสียจนเธอเริ่มเต้นพิกุลพยายามที่จะบังคับให้เธอพูด แต่พิกุลไม่สามารถเปล่งแม้แต่คำเดียว. เพื่อตอบสนองความโลภของเธอขั้นตอนแม่ตัดสินใจที่จะส่งลูกสาวของเธอเองมาลี จะทำในสิ่งเดียวกับพิกุลได้ มาลีถูกส่งไปยังสถานที่เดียวกับที่บอกโดยพิกุล แต่แทนที่จะประชุมหญิงชราคนหนึ่งเธอได้พบกับหญิงสาวสวยสวมใส่ชุดที่น่าประทับใจยืนอยู่ใต้ร่มเงาของต้นไม้ใหญ่ หญิงนั้นจึงขอน้ำจากมาลีจะดื่ม ออกมาจากความหึงหวงมาลีโกรธและคิดว่าผู้หญิงคนนั้นไม่ได้เป็นทูตสวรรค์ดังนั้นเธอจึงปฏิเสธที่จะให้การใด ๆ และใช้คำหยาบคายด่าทูตสวรรค์ในการปลอมตัว. ทูตสวรรค์จึงวางคำสาปแช่งในประเทศมาลีว่าเมื่อใดก็ตามที่เธอโกรธและพูดเวิร์ม จะออกมาจากปากของเธอ เมื่อกลับมาถึงบ้านมาลีบอกเรื่องราวทั้งหมดกับแม่ของเธอ จากความโกรธของการบอกเล่าเรื่องราวที่บ้านทั้งเต็มไปด้วยหนอน แม่คิดว่าพิกุลอิจฉาของลูกสาวของเธอเพื่อให้เธอได้บิดเบือนเรื่องราวและนั่นก็คือเหตุผลที่มาลีไม่ได้พบหญิงชรา เธอเอาชนะพิกุลและขับรถให้เธอออกจากบ้าน. ครอบงำด้วยความเศร้าโศกนี้พิกุลเดินอยู่ในป่าคนเดียว โชคดีที่เธอเดินไปในทิศทางของเจ้าชายหนุ่มที่กำลังมีความสุขกับการนั่งม้าในป่าพร้อมกับทหารของเขา เมื่อเห็นหญิงสาวร้องไห้เจ้าชายขอให้เธอบอกเรื่องราวทั้งหมด ในตอนท้ายของการบรรยายของเธอทั้งพื้นที่เต็มไปด้วยดอกไม้สีทอง. เจ้าชายยินดีเป็นอย่างยิ่งและขอให้มือของเธอ หลังจากแต่งงานกับเธอทั้งคู่ขึ้นครองราชย์และปกครองเมืองอย่างมีความสุขหลังจากที่เคย. ขวัญกำลังใจคือในประเทศไทยก็ถือว่าไม่เหมาะสมอย่างยิ่งที่จะยกระดับเสียงของคุณและแสดงความโกรธหรือความยุ่งยาก นิทานพื้นบ้านนี้แสดงให้เห็นถึงมูลค่าที่แข็งแกร่งของไทยในความเห็นอกเห็นใจและความเมตตา เมตตาเป็นหนึ่งในคำสอนของพระพุทธเจ้าเน้นมากที่สุด

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้วมีหญิงสาวสวยชื่อ พิกุล . เธอกล่าวว่ามีไม่เพียง แต่ความงามทางกายภาพ แต่ความประพฤติดีอีกด้วย แม่ของเธอตาย ในขณะที่เธอยังเด็กมาก เธอถูกมองหลังโดยนางแม่เลี้ยงที่ยังมีลูกสาวที่ชื่อ มาลี มันเป็นโชคร้ายมากที่ทั้งแม่และลูกสาวของเธอเป็นผู้หญิงที่ชั่วร้าย พวกเขาบังคับให้พิกุลต้องทำงานหนักทุกวันวันหนึ่งหลังจากตําข้าวเสร็จแล้ว พิกุลก็ออกไปตักน้ำจากลำธารซึ่งอยู่ไม่ไกลจากบ้าน ระหว่างทางกลับ หญิงชราก็ปรากฏตัวขึ้นต่อหน้าพิกุลและถามน้ำจากเธอมาดื่ม พิกุลรู้สึกยินดีมากที่จะสามารถช่วยหญิงชรา เธอเอาน้ำของเธอ และบอกให้เธอเอาน้ำล้างใบหน้าและร่างกายเพื่อฟื้นฟูตัวเอง พิกุลบอกเธอไม่ต้องเป็นห่วง หากน้ำไม่เพียงพอ เธอจะเอามาเพิ่มเติมหญิงชรายิ้มและกล่าวว่า " คุณสวยและใจดีใจ ถึงแม้ว่าฉันจนดูโทรม คุณก็ปฏิบัติกับฉันเป็นอย่างดี "หลังจากชมพิกุลกับคำพูดประเภท หญิงชราจึงได้ต้องการเธอ และคุณธรรมนี้ ดอกไม้ทองพิกุล ( ตันหยง ต้นไม้ หรือ ดอกพิกุล ) หรือที่รู้จักกันในไทย เช่น พิกุล จะออกมาจากปากของเธอ เมื่อใดก็ตามที่เธอรู้สึกสงสารใครหรือสิ่งใด ทันทีหลังจากการปรารถนานี้ พิกุล หญิงชราก็หายตัวไปต่อหน้าต่อตาเธอ พิกุลก็รู้ได้ทันทีว่าผู้หญิงก็ย่อมเป็นนางฟ้าปลอมตัวที่ลงมายังโลก เพื่อทำให้เธอต้องการหลังจากกลับมาบ้านดึก เธอโดนแม่ของเธอขั้นตอนที่คิดว่าเธอหลงเพื่อหลีกเลี่ยงการทำงานในแต่ละวัน พิกุลจึงเล่าเรื่องทั้งหมดให้เธอ และรู้สึกเห็นใจมาก สีทองของดอกพิกุล ออกมาจากปากของเธอแม่ก้าวรีบเปลี่ยนอารมณ์จากความโกรธโลภละโมบที่จะเข้าใจพวกเขาทั้งหมดในขณะที่ cajoling พิกุลพูดเพิ่มเติมเพื่อตอบสนองความโลภของเธอนับจากวันนั้นเป็นต้นมา แม่เลี้ยงเก็บมากทองดอกไม้ที่เป็นไปได้ที่จะขายในตลาด และได้รับเงินมาก ทั้งหมดของพวกเขาตอนนี้ ใช้ชีวิตอย่างมีความสุข พิกุลก็ไม่ต้องทำงานหนักเหมือนแต่ก่อน แต่เธอถูกบังคับให้พูดทั้งวันเพื่อให้ดอกไม้สีทองมากกว่าจะออกมาจากปากของเธอหมดโดยขั้นตอนของแม่เธอโลภความต้องการพิกุลได้ทะยานคอและก็ไม่มีลม เธอพูดไม่ได้สักพัก สถานการณ์ที่เธออารมณ์เสียแม่เลี้ยงมากจนเธอเริ่มเต้นพิกุล พยายามที่จะบังคับให้เธอพูด แต่พิกุลก็ไม่อาจเอ่ยปากแม้แต่คำเดียวเพื่อตอบสนองความโลภของเธอขั้นตอนแม่ตัดสินใจส่งลูกสาวของเธอเอง มาลี จะทำเหมือนพิกุลก็ทำ มะลิถูกส่งไปยังสถานที่เดียวกันตามที่บอก โดยพิกุล แต่แทนที่จะได้พบกับหญิงชราคนหนึ่ง เธอได้พบกับหญิงสาวสวยสวมเสื้อผ้างดงามยืนอยู่ใต้ร่มเงาของต้นไม้ใหญ่ ผู้หญิงก็ขอ น้ำ จาก มาลี จะดื่ม ด้วยความหึงหวง มาลีโกรธและคิดว่าผู้หญิงก็ไม่ได้เป็นนางฟ้า เธอจึงปฏิเสธและใช้วาจาหยาบคายด่าทอเทวดาปลอมตัวมาทูตสวรรค์จึงวางสาปแช่งมะลิว่า เมื่อใดก็ตามที่เธอโกรธและพูด , หนอนออกมาจากปากของเธอ เมื่อกลับมาถึงบ้านมะลิเล่าเรื่องทั้งหมดให้แม่ของเธอ จากความโกรธที่บอกเรื่อง บ้านทั้งหลังเต็มไปด้วยหนอน แม่คิดว่าพิกุลอิจฉาลูกสาวเธอ เธอจึงได้บิดเบือนเรื่องราว และนั่นก็ทำให้มะลิไม่พบหญิงชรา นางพิกุลชนะและขับรถพาเธอออกไปจากบ้านจมโดยความเศร้าโศกนี้ พิกุลเดินในป่าคนเดียว โชคดีที่เธอเดินไปในทิศทางที่เจ้าชายหนุ่มกำลังสนุกกับการขี่ม้าในป่าพร้อมกับทหารของเขา เมื่อเห็นหญิงสาวร้องไห้ เจ้าชายถามเธอเพื่อบอกเรื่องราวทั้งหมด ในตอนท้ายของการบรรยายของเธอทั้งพื้นที่เต็มไปด้วยดอกไม้สีทองเจ้าชายก็ยินดี และ ขอ มือ เธอ หลังจากแต่งงานกับเธอ ทั้งคู่ขึ้นครองราชย์และปกครองเมืองอย่างมีความสุขหลังจากที่เคยขวัญ : ในประเทศไทยก็ถือว่าไม่เหมาะสมที่จะยกเสียงของคุณและแสดงความโกรธหรือแห้ว นิทานพื้นบ้านไทยที่แข็งแกร่งนี้แสดงให้เห็นถึงคุณค่าในความเมตตาและความเมตตา เมตตา เป็นหนึ่งในพุทธส่วนใหญ่เน้นคำสอน