The galleries are housed in the for

The galleries are housed in the former Bankside Power Station, which was originally designed by Sir Giles Gilbert Scott, the architect of Battersea Power Station, and built in two stages between 1947 and 1963. The power station closed in 1981. In 1992 The Tate Gallery at the British National Art Museum proposed a competition to build a new building for modern art. The purpose for the new building would help with the ever-expanding collection on modern and contemporary art. In 1995 it was announced that Herzog & de Meuron had won the competition with their simple design. The architects decided to reinvent the current building instead of demolishing it. The Tate modern is an example of adaptive reuse, the process of finding new life in old buildings. The building itself still resembles the 20th century factory in style from the outside and that is reflected on the inside by the taupe walls, steel girders and concrete floors. The façade of the building is made out of 4.2 million bricks that are separated by groups of thin vertical windows that help create a dramatic light inside.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แกลลอรี่มีอยู่ในอดีตเทสกาลสถานีไฟฟ้า ซึ่งแต่เดิมออกแบบ โดย Sir Giles Gilbert Scott สถาปนิกของ Battersea สถานีพลังงาน และในขั้นที่สองระหว่างปี 1947 และปี 1963 สถานีไฟฟ้าปิดในปี 1981 ในปี 1992 ใน Tate Gallery ที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะอังกฤษแห่งชาติเสนอการแข่งขันในการสร้างอาคารใหม่สำหรับศิลปะสมัยใหม่ ประสงค์ที่ใช้ในการก่อสร้างใหม่จะช่วยให้กับคอลเลกชันขยายศิลปะสมัยใหม่ และร่วมสมัย ในปี 1995 มันก็ประกาศว่า Herzog & de Meuron ชนะการแข่งขัน ด้วยการออกแบบที่เรียบง่าย สถาปนิกตัดสินใจกลับอาคารปัจจุบันแทนที่จะรื้อมัน ศิลป์สมัยใหม่เป็นตัวอย่างของการปรับใช้ การค้นหาชีวิตใหม่ในอาคารเก่า ตัวอาคารยังคงคล้ายกับโรงงานของศตวรรษที่ 20 แบบจากภายนอก และที่จะสะท้อนอยู่ภายใน โดยผนัง taupe เหล็กคาน และพื้นคอนกรีต ด้านหน้าของอาคารทำจากอิฐ 4.2 ล้านบาทที่ถูกแบ่งแยกตามกลุ่มของ windows แนวตั้งบางที่ช่วยสร้างแสงอย่างมากใน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

แกลเลอรี่ตั้งอยู่ในอดีต Bankside สถานีพลังงานซึ่งได้รับการออกแบบมาโดยเซอร์กิลเบิร์ไจล์สก็อตต์, สถาปนิกของสถ​​านีไฟฟ้า Battersea และสร้างขึ้นในขั้นตอนที่สองระหว่างปี 1947 และปี 1963 โรงไฟฟ้​​าปิดในปี 1981 ในปี 1992 แกลลอรี่ต่อมลูกหมาก ที่ศิลปะแห่งชาติบริติชมิวเซียมที่นำเสนอการแข่งขันเพื่อสร้างอาคารใหม่สำหรับงานศิลปะสมัยใหม่ วัตถุประสงค์สำหรับอาคารใหม่จะช่วยให้มีคอลเลกชันที่เคยขยายตัวเกี่ยวกับศิลปะสมัยใหม่และร่วมสมัย ในปี 1995 มีการประกาศว่า Herzog & de Meuron ได้รับรางวัลการแข่งขันที่มีการออกแบบที่เรียบง่ายของพวกเขา สถาปนิกตัดสินใจที่จะบูรณาการสร้างกระแสแทนการรื้อถอนมัน ทันสมัย​​ต่อมลูกหมากเป็นตัวอย่างของการใช้ซ้ำปรับกระบวนการในการหาชีวิตใหม่ในอาคารเก่า ตัวอาคารยังคงคล้ายกับโรงงานศตวรรษที่ 20 ในรูปแบบจากข้างนอกและที่สะท้อนอยู่ภายในโดย taupe ผนัง, โครงเหล็กและพื้นคอนกรีต ด้านหน้าของอาคารที่ทำจาก 4,200,000 อิฐที่ถูกแยกออกจากกลุ่มของหน้าต่างในแนวตั้งบางที่ช่วยในการสร้างแสงที่น่าทึ่งภายใน