The fundamental element on which th

The fundamental element on which the “omnivore’s anxiety” (as I have defined it) is focused, is the act of incorporation, i.e. the action in which we send a food across the frontier between the world and the self, between “outside” and “inside” our body (Rozin and Fallon, 1981). This action is both banal and fraught with potentially irreversible consequences. To incorporate a food is, in both real and imaginary terms; to incorporation is a basis of identity. The German saying, “Man ist, was man isst” (you are what you eat ), is literally, biologically true; the food we absorb provides not only the energy our body consumes but the very substance of the body, inasmuch as it helps to maintain the biochemical composition of the organism.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

พื้นฐานองค์ประกอบที่ "ความห่วงใยของ omnivore" (ตามที่ผมได้กำหนดไว้) จะเน้น มีพระราชบัญญัติการจดทะเบียน เช่นการที่เราส่งอาหารข้ามชายแดนระหว่างโลกและตนเอง ระหว่าง "ภายนอก" และ "ภาย ใน" ร่างกายของเรา (Rozin และฟอลลอน 1981) การกระทำนี้เป็น banal และเต็มไป ด้วยผลอาจให้ รวมอาหารคือ ในเงื่อนไขที่แท้จริง และจำนวนจินตภาพ การจดทะเบียนเป็นพื้นฐานของตน เยอรมันบอกว่า "มนุษย์ ist ถูกคน isst" (คุณเป็นสิ่งที่คุณกิน), อักษร ชิ้น จริง อาหารที่เราซึมซับให้ไม่เพียงแต่พลังงานที่ร่างกายใช้แต่สารมากของร่างกาย inasmuch เพราะจะช่วยรักษาองค์ประกอบชีวเคมีของสิ่งมีชีวิตที่

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

องค์ประกอบพื้นฐานที่ "ความวิตกกังวลทุกอย่างของ" (ตามที่ผมได้กำหนดไว้ได้) มุ่งเน้นคือการกระทำของ บริษัท คือการดำเนินการในการที่เราจะส่งอาหารข้ามพรมแดนระหว่างโลกและตัวเองระหว่าง "นอก" และ "ภายใน" ร่างกายของเรา (Rozin และฟอลลอน, 1981) การดำเนินการนี​​้เป็นทั้งดาษดื่นและเต็มไปด้วยผลกลับไม่ได้ที่อาจเกิดขึ้น จะรวมอาหารเป็นในแง่ทั้งจริงและจินตนาการ; การรวมเป็นพื้นฐานของตัวตน คำกล่าวที่ว่าเยอรมัน, "ชาย ist, เป็นคน Isst" (คุณเป็นสิ่งที่คุณกิน) เป็นตัวอักษรทางชีวภาพจริง อาหารที่เราดูดซับไม่เพียง แต่ให้พลังงานที่ร่างกายของเราใช้ แต่สารมากของร่างกายดังนั้นเมื่อมันช่วยในการรักษาองค์ประกอบทางชีวเคมีของสิ่งมีชีวิต

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

องค์ประกอบพื้นฐานที่ " เขมือบความวิตกกังวล " ( ตามที่ได้กำหนดไว้ ) จะเน้น คือ การกระทำของนิติบุคคล ได้แก่ การกระทำที่เราส่งอาหารข้ามพรมแดนระหว่างโลกและตนเอง ระหว่าง " นอก " และ " ภายใน " ร่างกายของเรา ( กซานเดอร์ โรซิน และฟอลลอน , 1981 ) . การกระทำนี้มีทั้งน่าเบื่อและเต็มไปด้วยผลที่อาจเกิดขึ้นได้ รวมเป็นอาหารได้ทั้งจริงและจินตนาการด้าน ; การเป็นพื้นฐานของตัวตน พูดเยอรมัน , " เพื่อนคือ . . คนที่ isst " ( คุณเป็นสิ่งที่คุณกิน ) , อักษร , ชีวภาพอย่างแท้จริง อาหารที่เราดูดให้ไม่เพียงแต่พลังงานที่ร่างกายของเราใช้แต่สารมากของร่างกายเพราะมันช่วยรักษาองค์ประกอบทางชีวเคมีของสิ่งมีชีวิต .