Those who manage inclusive educatio

Those who manage inclusive education know that the task is neither easy nor cheap. It certainly is not enough to house students with disabilities with non-disabled peers in one classroom to call it inclusion (Sukhraj, 2006; Dyson, 2001; Engelbrecht, 1999). It does not even suffice to have adaptive equipment to boast real inclusion. Unless there are systemic changes that support this form of education, individual attempts are short of mission impossible.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ผู้ที่จัดการศึกษารวมรู้ว่างานไม่ง่าย หรือราคาถูก แน่นอนไม่เพียงพอกับบ้านนักเรียนพิการกับเพื่อนไม่ใช่ปิดการใช้งานในห้องเรียนหนึ่งเรียกรวม (Sukhraj, 2006 Dyson, 2001 Engelbrecht, 1999) มันไม่ได้พอเพียงให้เหมาะสมอุปกรณ์พ่นจริงรวม เว้นแต่มีการเปลี่ยนแปลงระบบที่สนับสนุนการศึกษาแบบนี้ แต่ละครั้งจะขาดภารกิจที่เป็นไปไม่ได้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ผู้ที่จัดการการศึกษารวมรู้ว่างานจะไม่ง่ายหรือราคาถูก แน่นอนมันไม่เพียงพอที่จะให้นักเรียนที่มีความพิการบ้านกับเพื่อนที่ไม่ได้ปิดการใช้งานในห้องเรียนจะเรียกมันว่าการรวม (Sukhraj 2006; ไดสัน, 2001; เอ็ง, 1999) มันไม่ได้พอเพียงที่จะมีอุปกรณ์ปรับไปโม้รวมจริง ยกเว้นกรณีที่มีการเปลี่ยนแปลงระบบที่สนับสนุนรูปแบบของการศึกษานี้พยายามของแต่ละบุคคลที่มีระยะสั้นของการปฏิบัติภารกิจเป็นไปไม่ได้

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ผู้ที่จัดการการศึกษาแบบเรียนรวม รู้ว่างานนี้ไม่ง่ายหรือราคาถูก แน่นอนมันไม่เพียงพอที่จะบ้านนักเรียนพิการไม่พิการ เพื่อนในชั้นเรียนเรียกว่ารวม ( sukhraj , 2006 ; Dyson , 2001 ; เองกิลบริคต์ , 1999 ) มันไม่เพียงพอที่จะมีการปรับเปลี่ยนอุปกรณ์เสมือนจริงรวมเว้นแต่มีการเปลี่ยนแปลงเชิงระบบที่สนับสนุนรูปแบบของการศึกษา ความพยายามแต่ละสั้นของภารกิจที่เป็นไปไม่ได้