Chapter 33: Muir’s Awakening1 Reply

Chapter 33: Muir’s Awakening
1 Reply
Translated by Yoraikun

“It seems that that is the exit.”
“Yeah, let’s get to a town quickly and pop into hot bath~”
“R-right. We did encounter quite a few monsters.”

As the three try to approach the slope to the light, rocks start dropping from the ceiling. Shivers run down the three’s spines.

“O-oy, Hiiro…?”
“… Hah, so like in games, we’ll have fight a boss battle before we can reach the exit…”

Muir’s body shakes. The three simultaneously look up. And there…

“SHAAAAAAAA!”

Is an anaconda that looks perfect for the silver screen. It is skillfully wrapping itself around the formations on the ceiling as it slithers around.

“I believe that was… Clay Viper.”
“Oy oy, is this for real!?”

Hiiro had seen it before in the encyclopedia. It’s a Rank S monster. Its length could reach 30 meters, and its body is as thick as a tree. Its body is scaly and gives off a black luster. Its face is menacing as well. Its forked tongue darts in and out of its huge mouth. Its eyes are red and gives off a suspicious light as if to bind whoever gazes into them.

“Well, well. For now, you better keep your distance, shorty.”
“Ah, y-yeah…”

Muir has no choice but to follow Hiiro’s words. There is no way she can prove useful against this fearsome foe.

“Old man, can you do any long range attacks?”
“Well, to an extent.”
“Then use those to distract it. I’ll put it to sleep like with the Red Boar.”

But for that, time is necessary. Writing the necessary characters requires concentration, so he can’t have himself be a target.

“Got it, but you better make it quick. My level rose, but this is a bit much for me alone. Actually it may be impossible.”

Normally, running would be the priority. However, in the Red Boar fight, the enemy was easily defeated with 《Word Magic》. Arnold is assured that Hiiro will be able to do something.

“It’s coming.”

While they were idling, the Clay Viper had started rushing at them with its mouth wide open. The two avoid it by jumping high. But, the viper knocks them out of the air with its tail.

“Guh!”

The two fall to the ground simultaneously. Arnold complains about its strength as he rolls on the floor. He seems to be in quite a bit of pain.

(Damn… It’s quite skillful with its tail)

Hiiro grumbles as he takes some distance and begins writing a word. Arnold stands up and confronts the Clay Viper.

Suddenly, a fluid spews from the snake’s mouth.

Though he’s startled for a moment, Arnold is able to successfully avoid it by leaping backwards. The ground that comes in contact with the liquid begins to sizzle as it dissolves away.

“Oy, this thing even comes equipped with venom…”

‘This is no joke,’ Arnold thinks as he applies more pressure to the hand clenching his sword.

“《Wind Fang》! Take this!”

As he swings his blade, a magic-ish wind cutter is released. The sharp blade of wind slices the Clay Viper’s skin and blood scatters.

But in the next moment, the wound closes on its own. It seems that weak attacks won’t be able to overcome the beast’s natural regenerative powers.

Arnold seems taken aback, but the Clay Viper doesn’t rest. As if it were not slashed at all, it starts rushing towards him.

“Ku!”

He somehow dodges to the side and prepares to attack again. But, the Viper suddenly dives into the ground.

“Wha!? It can even do that!?”

Watching this scene, Hiiro clicks his tongue. At this rate, he wonders whether his 《Word Magic》 will hit. The Clay Viper is currently focusing on Arnold, so Hiiro was able to finish writing his word without problem though.

But, with that speed and its ability to burrow, it will be more than difficult to hit.

“Dammit! Where are you! Come out already, you slithery bastard!”

Arnold shouts out, but there are no signs of it resurfacing.

Suddenly, the ground begins to shake. The two fighters concentrate on their surroundings to sense where it will emerge.

“KYAAaaaa!”

The place it emerges is in the shadows where Muir is hiding. It uses its long body to wrap around and bind her while heading back up to the ceiling.

“MUIIIIIR!”
“Damn!”

Even Hiiro didn’t anticipate the non-combatant Muir being attacked. He wasn’t vigilant enough.

Hiiro immediately points his finger and aims his word. But perhaps because its feral instincts screamed danger, it glares back and gets into a position where it can move at any time. At this rate, the chance that it will dodge is high.

Hiiro isn’t going to waste the word he had wasted time writing.

“Old Man, do you think you can stop his movements!?”
“It’s not that I can’t, but Muir will get dragged in!”

Arnold grits his teeth as he stares at the Clay Viper.

–

–

–

–

Muir thinks that that her situation is pitiful. There is nothing she can do. Even though she can’t fight, even though she is useless, here she is being imprisoned and preventing Hiiro from attacking.

(Why… am I always being protected…? Even though I never wished for it…)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

บทที่ 33: มูเยอร์ตื่น
1 ตอบ
แปลโดย Yoraikun "มันดูเหมือนว่าเป็นทางออก." "ใช่ขอได้ที่เมืองได้อย่างรวดเร็วและป๊อปลงในอ่างน้ำร้อน ~" "อาขวา เราไม่พบมอนสเตอร์ค่อนข้างไม่กี่. " ขณะที่ทั้งสามพยายามที่จะเข้าใกล้ความลาดชันแสงหินเริ่มลดลงมาจากเพดาน สั่นวิ่งลงเงี่ยงสามของ. "O-Oy, Hiiro ... ?" " ... ฮะจึงเหมือนในเกมเราจะต้องต่อสู้กับการต่อสู้เจ้านายก่อนที่เราจะสามารถเข้าถึงทางออก ... " มูเยอร์สั่นร่างกาย ทั้งสามมองขึ้นไปพร้อม ๆ กัน และมี ... "SHAAAAAAAA!" คืองูที่มีลักษณะที่สมบูรณ์แบบสำหรับจอเงินที่ มันเป็นความชำนาญห่อรอบตัวเองก่อตัวบนเพดานในขณะที่มัน slithers รอบ. "ผมเชื่อว่าเป็นดิน ... Viper." "Oy Oy เป็นจริงนี้ !?" Hiiro เคยเห็นมันมาก่อนในสารานุกรม มันเป็นมอนสเตอร์ Rank S ความยาวของมันจะไปถึง 30 เมตรและร่างกายของมันคือหนาเป็นต้นไม้ ลำตัวมีเกล็ดและให้ความมันวาวสีดำ ใบหน้าของมันจะถูกข่มขู่เช่นกัน คดเคี้ยวลูกดอกลิ้นในและออกจากปากขนาดใหญ่ ดวงตาของมันเป็นสีแดงและให้ปิดไฟที่น่าสงสัยว่าถ้าใครก็ตามที่จะผูกจ้องในพวกเขา. "ดีดี สำหรับตอนนี้คุณควรรักษาระยะห่างของคุณ Shorty. " " อา Y-ใช่ ... " มูเยอร์ไม่มีทางเลือกที่จะปฏิบัติตามคำ Hiiro ของ ไม่มีทางที่เธอจะได้พิสูจน์ว่ามีประโยชน์กับศัตรูที่น่ากลัวนี้ไม่เป็น. "ชายชราคนหนึ่งที่คุณสามารถทำได้โจมตีระยะยาวหรือไม่?" "ดีเท่า." "จากนั้นใช้เหล่านั้นเพื่อหันเหความสนใจของมัน ฉันจะใส่มันไปนอนเช่นเดียวกับสีแดงหมูป่า. " แต่การที่เวลาเป็นสิ่งที่จำเป็น การเขียนตัวอักษรที่จำเป็นต้องมีความเข้มข้นเพื่อให้เขาไม่สามารถมีตัวเองเป็นเป้าหมาย. "มี แต่คุณดีกว่าให้มันได้อย่างรวดเร็ว ระดับของฉันเพิ่มขึ้น แต่นี้เป็นบิตมากสำหรับฉันคนเดียว จริงๆแล้วมันอาจจะเป็นไปไม่ได้. " โดยปกติแล้วการทำงานจะมีความสำคัญ อย่างไรก็ตามในการต่อสู้แดงหมูป่าศัตรูพ่ายแพ้อย่างง่ายดายด้วย "คำวิเศษ" อาร์โนลมั่นใจได้ว่า Hiiro จะสามารถที่จะทำอะไรบางอย่าง. "มันมา." ในขณะที่พวกเขากำลังเดินเบา, Viper ดินได้เริ่มต้นการวิ่งที่พวกเขาด้วยปากของมันเปิดกว้าง ทั้งสองหลีกเลี่ยงได้โดยการกระโดดสูง แต่งูเคาะพวกเขาออกจากอากาศที่มีหางของมัน. "Guh!" ทั้งสองฤดูใบไม้ร่วงกับพื้นพร้อมกัน อาร์โนลบ่นเกี่ยวกับความแรงในฐานะที่เขาม้วนบนพื้น ดูเหมือนว่าเขาจะอยู่ในไม่น้อยของอาการปวด. (ประณาม ... มันค่อนข้างชำนาญกับหางของมัน) Hiiro grumbles ในขณะที่เขาใช้เวลาระยะทางและเริ่มต้นการเขียนคำ อาร์โนลลุกขึ้นยืนและเผชิญหน้ากับงูดิน. ทันใดนั้นของเหลวพ่นออกมาจากปากของงู. แม้ว่าเขาจะตกใจสำหรับช่วงเวลาที่อาร์โนลสามารถที่จะประสบความสำเร็จหลีกเลี่ยงได้ด้วยการกระโดดไปข้างหลัง พื้นดินที่มาในการติดต่อกับของเหลวเริ่มเสียงดังฉ่าเป็นมันละลายออกไป. "Oy สิ่งนี้ยังมาพร้อมกับพิษ ... " นี่คือเรื่องตลกที่ไม่มี 'อาร์โนลคิดว่าในขณะที่เขาใช้แรงกดดันมากขึ้นกับมือกำดาบของเขา"" ลมฝาง "! ใช้เวลานี้! " ในขณะที่เขาชิงช้าใบมีดของเขาตัดลม Magic-ish ถูกปล่อยออกมา ใบมีดที่คมชัดของชิ้นลม Viper ผิวดินและเลือดสหภาพแรงงาน. แต่ในช่วงเวลาถัดไปแผลปิดตัวของมันเอง ดูเหมือนว่าการโจมตีที่อ่อนแอจะไม่สามารถที่จะเอาชนะพลังปฏิรูปสัตว์ตามธรรมชาติ. อาร์โนลดูเหมือนผงะ แต่งูดินไม่เหลือ ราวกับว่ามันไม่ได้ถูกเฉือนที่ทุกคนก็จะเริ่มวิ่งไปหาเขา. "กู่" อย่างไรก็ตามเขาหลบไปด้านข้างและเตรียมความพร้อมที่จะโจมตีอีกครั้ง แต่งูก็ดำดิ่งลงไปในดิน. "วา !? มันยังสามารถทำเช่นนั้น !? " ดูฉากนี้ Hiiro คลิกลิ้นของเขา ในอัตราที่นี้เขาสงสัยว่าเขา "คำวิเศษ" จะตี งูดินในปัจจุบันคือการมุ่งเน้นไปที่อาร์โนลดังนั้น Hiiro ก็สามารถที่จะเสร็จสิ้นการเขียนคำพูดของเขาไม่มีปัญหาแม้ว่า. แต่ด้วยความเร็วและความสามารถในการขุดมันจะเป็นเรื่องยากกว่าที่จะตี. "Dammit! คุณอยู่ที่ไหน! ออกมาแล้วคุณไอ้ slithery! " อาร์โนลตะโกนออก แต่มีสัญญาณของมันผลัดผิวใหม่. ไม่มีทันใดนั้นพื้นดินเริ่มสั่นคลอน ทั้งสองสู้สมาธิในสภาพแวดล้อมของพวกเขาให้ความรู้สึกที่มันจะโผล่ออกมา. "KYAAaaaa!" สถานที่ที่มันโผล่ออกมาอยู่ในเงาที่มูเยอร์ที่ซ่อนอยู่ จะใช้ร่างกายเป็นเวลานานในการห่อรอบและผูกเธอในขณะที่มุ่งหน้ากลับไปที่เพดาน. "MUIIIIIR!" "ประณาม!" แม้ Hiiro ไม่ได้คาดหวังที่ไม่ได้สู้มูเยอร์ถูกโจมตี เขาไม่ได้ระมัดระวังพอ. Hiiro ทันทีชี้นิ้วของเขาและมีเป้าหมายที่คำพูดของเขา แต่บางทีอาจเป็นเพราะสัญชาตญาณดุร้ายของมันกรีดร้องอันตรายก็จ้องกลับมาและได้รับเข้ามาในตำแหน่งที่สามารถย้ายได้ตลอดเวลา อัตรานี้โอกาสที่มันจะหลบอยู่ในระดับสูง. Hiiro จะไม่เสียคำว่าเขาได้สูญเสียเวลาเขียน. "คนเก่าคุณคิดว่าคุณสามารถหยุดการเคลื่อนไหวของเขา !?" "มันไม่ใช่ว่าผมสามารถ ' T แต่มูเยอร์จะได้รับการลากใน " อาร์โนล grits ฟันของเขาในขณะที่เขาจ้อง Viper ดิน. - - - - มูเยอร์คิดว่าสถานการณ์ของเธอเป็นที่น่าสงสาร ไม่มีอะไรที่เธอสามารถทำได้คือ แม้ว่าเธอจะไม่สามารถต่อสู้แม้ว่าเธอจะไม่ได้ผลที่นี่เธอจะถูกคุมขังและป้องกันการโจมตีจาก Hiiro. (ทำไม ... ฉันมักจะถูกป้องกัน ... ? ถึงแม้ว่าฉันไม่เคยอยากให้มัน ... )