For millions of years, our early an

For millions of years, our early ancestors ambled on this planet, navigating a very dangerous world. They did so by communicating effectively their needs, emotions, fears, and desires with each other. Impressively, they achieved this through the use of nonverbal communications such as physiological changes (flushed face), gestures (pointing hand), noises (grunting is not a word) and facial or body reactions (quizzical or frightened look). This has been part of our biological heritage for so long that we still primarily communicate nonverbally, not verbally, and why we need emotional icons in our written communication

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ล้านปี บรรพบุรุษของเราต้น ambled บนโลกใบนี้ นำทางโลกอันตรายมาก พวกเขาทำเช่นนั้น โดยการสื่อสารได้อย่างมีประสิทธิภาพความต้องการ อารมณ์ ความกลัว และความปรารถนาซึ่งกันและกัน น่าประทับใจ พวกเขาได้รับนี้ผ่านการใช้การสื่อสารเช่นการเปลี่ยนแปลงทางสรีรวิทยา (หน้าแดง), กริยาท่าทาง (ชี้มือ), เสียง (grunting เป็นคำไม่ได้) และใบหน้าหรือร่างกายปฏิกิริยา (quizzical หรือกลัวมอง) นี้ได้รับเป็นส่วนหนึ่งของมรดกทางชีวภาพของเราสำหรับมานานว่า เรายังคงเป็นหลักสื่อสาร nonverbally ไม่ วาจา และทำไมเราต้องไอคอนอารมณ์ในการสื่อสารของเราเป็นลายลักษณ์อักษร

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ล้านปีที่บรรพบุรุษของเราเริ่มต้น ambled บนโลกใบนี้การนำโลกที่อันตรายมาก พวกเขาทำเช่นนั้นได้อย่างมีประสิทธิภาพโดยการสื่อสารความต้องการของพวกเขาอารมณ์ความกลัวและความปรารถนากับแต่ละอื่น ๆ ประทับใจที่พวกเขาประสบความสำเร็จนี้ผ่านการใช้อวัจนภาษาเช่นการเปลี่ยนแปลงทางสรีรวิทยา (ใบหน้าแดง) ท่าทาง (ชี้มือ) เสียง (คำรามไม่ได้เป็นคำ) และปฏิกิริยาใบหน้าหรือร่างกาย (ดูแปลกหรือกลัว) เดอะ นี้ได้รับส่วนหนึ่งของมรดกทางชีวภาพของเราสำหรับตราบเท่าที่เรายังคงสื่อสารหลัก nonverbally ไม่วาจาและทำไมเราต้องไอคอนอารมณ์ในการสื่อสารที่เราเขียน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

นานนับหลายล้านปี บรรพบุรุษของเราก่อน ambled บนดาวเคราะห์ดวงนี้ นำทางโลกที่อันตรายมาก พวกเขาดังนั้นโดยการสื่อสารอย่างมีประสิทธิภาพความต้องการของอารมณ์ ความกลัว และความปรารถนากับแต่ละอื่น ๆ ประทับใจ พวกเขาบรรลุนี้ผ่านการใช้การสื่อสารอวัจนภาษา เช่น การเปลี่ยนแปลงทางสรีรวิทยา ( ขับหน้า ) , ท่าทาง ( มือชี้ ) , เสียง ( . . . . . เป็นคำที่ไม่ ) และปฏิกิริยาที่ใบหน้าหรือร่างกาย ( พิลึกหรือตกใจดู ) นี้เป็นส่วนหนึ่งของมรดกทางชีวภาพของเรามานาน เรายังคงเป็นหลักสื่อสาร nonverbally ไม่ใช่ด้วยวาจาและเหตุผลที่เราต้องการไอคอนอารมณ์ในการสื่อสารของเราเขียน