AbstractThe attentional blink (AB)

Abstract
The attentional blink (AB) corresponds to a transient deficit in reporting the second (T2) of two targets embedded in a rapid sequence of distractors. The retrieval competition (Shapiro, Raymond & Arnell, 1994) and bottleneck models (Chun & Potter, 1995; Jolicœur, 1998) predict the attenuation of the deficit with the extension of the delay between T2 and its mask. This prediction was tested using auditory sequences of nonverbal stimuli in which the T2-mask interval was systematically varied. The magnitude of the auditory AB diminished with the lengthening of the interval from 50 to 150 ms while no time-locked deficit was observed with the longest (350 ms) and the shortest (10 ms) intervals. These results suggest that presenting a mask after T2 is not sufficient to produce an auditory AB: The mask must be perceivable as an auditory event distinct from the target and occur before T2 consolidation. The present study also provides evidence that as in vision, AB deficits take place in the auditory domain when T2 is masked by interruption but not by integration. Our findings are best accounted for in terms of bottlenecked processing limitations.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

บทคัดย่อกะพริบ attentional (AB) สอดคล้องกับดุลชั่วคราวในรายงานที่สอง (T2) เป้าหมายสองฝังในลำดับอย่างรวดเร็วของ distractors แข่งขันเรียก (Shapiro เรย์มอนด์ และ Arnell, 1994) และรุ่นรอง (ชุนและพอตเตอร์ 1995 Jolicœur, 1998) ทายผลอ่อนของดุลกับส่วนขยายของการหน่วงเวลาระหว่าง T2 และรูปแบบของการ คาดการณ์นี้ถูกทดสอบใช้ลำดับหูของสิ่งเร้า nonverbal ซึ่งช่วงเวลา T2-รูปแบบมีระบบที่แตกต่างกัน ขนาดของ AB หูลดลง ด้วยการเพิ่มความยาวของช่วงจาก 50 ไป 150 ms ขณะขาดดุลไม่ล็อกเวลาถูกสังเกตยาวที่สุด (350 ms) และช่วงเวลาสั้นที่สุด (10 ms) ผลลัพธ์เหล่านี้แนะนำที่นำเสนอเป็นรูปแบบหลังจาก T2 ไม่เพียงพอต่อการผลิต AB มีหู: หน้ากากต้อง perceivable เป็นเหตุการณ์หูแตกต่างจากเป้าหมาย และเกิดขึ้นก่อนการรวมบัญชี T2 การศึกษาปัจจุบันยังมีหลักฐานว่า ในวิสัยทัศน์ AB ขาดดุลเกิดขึ้นในโดเมนหูเมื่อ T2 เป็นการหลอกลวง โดยหยุดชะงัก แต่ โดยรวมไม่ ผลการวิจัยของเรามีส่วนบัญชีสำหรับในแง่ของ bottlenecked ประมวลผลจำกัด

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

บทคัดย่อพริบตั้งใจ (AB) สอดคล้องกับการขาดดุลชั่วคราวในรายงานที่สอง (T2) ของทั้งสองเป้าหมายที่ฝังอยู่ในลำดับอย่างรวดเร็วของ distractors
การแข่งขันการดึง (ชาปิโรส์และเรย์มอนด์ Arnell, 1994) และรูปแบบคอขวด (จุนและพอตเตอร์ 1995; Jolicoeur, 1998) คาดการณ์การลดทอนของการขาดดุลที่มีการขยายตัวของความล่าช้าระหว่าง T2 และหน้ากากของมัน ทำนายนี้ได้รับการทดสอบโดยใช้ลำดับหูของสิ่งเร้าอวัจนภาษาที่ช่วง T2 หน้ากากเป็นระบบที่แตกต่างกัน ขนาดของหู AB ลดลงมีความยาวของช่วง 50-150 มิลลิวินาทีในขณะที่ไม่มีการขาดดุลเวลาล็อคก็สังเกตเห็นด้วยที่ยาวที่สุด (350 มิลลิวินาที) และที่สั้นที่สุด (10 มิลลิวินาที) ช่วงเวลา ผลการศึกษานี้แสดงให้เห็นว่าการนำเสนอหน้ากากหลังจาก T2 ไม่เพียงพอที่จะผลิตหู AB: หน้ากากจะต้องรับรู้เป็นเหตุการณ์ที่หูแตกต่างจากเป้าหมายและเกิดขึ้นก่อนการควบรวมกิจการ T2 การศึกษาครั้งนี้นอกจากนี้ยังมีหลักฐานว่าในขณะที่การมองเห็นการขาดดุล AB ใช้สถานที่ในโดเมนหูเมื่อ T2 ถูกหลอกลวงโดยการหยุดชะงัก แต่ไม่บูรณาการ ค้นพบของเราจะคิดที่ดีที่สุดสำหรับในแง่ของการประมวลผลข้อ จำกัด bottlenecked

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

นามธรรม
กระพริบตาความสนใจ ( AB ) สอดคล้องกับการขาดดุลในแบบที่สอง ( T2 ) สองเป้าหมายที่ฝังตัวอยู่ในลำดับอย่างรวดเร็วของ distractors . ระบบการแข่งขัน ( Shapiro , เรย์มอนด์ & Arnell , 1994 ) และแบบคอขวด ( ชุน&พอตเตอร์ , 1995 ; jolic œ ur , 1998 ) คาดการณ์การขาดดุลกับส่วนขยายของการหน่วงเวลาระหว่าง T2 และหน้ากากของคำทำนายนี้ถูกทดสอบโดยใช้การลำดับแบบสิ่งเร้าที่ T2 หน้ากากช่วงศึกษาอย่างเป็นระบบ ขนาดของหู AB ลดลงด้วย ยาวของช่วง 50 ถึง 150 มิลลิวินาที ในขณะที่ไม่มีเวลาล็อคขาด ) ที่มีความยาว ( 350 ms ) และสั้น ( 10 ms ) ช่วงเวลาผลลัพธ์เหล่านี้ชี้ให้เห็นว่า การนำเสนอรูปแบบหลังจากที่ T2 ไม่เพียงพอที่จะผลิตหู AB : หน้ากากต้อง perceivable เป็นการบรรยายเหตุการณ์แตกต่างจากเป้าหมาย และเกิดขึ้นก่อนที่จะรวม T2 การศึกษาปัจจุบันยังมีหลักฐานที่เป็นภาพในการใช้สถานที่ใน แอ็บโดเมนเสียงเมื่อ T2 สวมหน้ากากโดยหยุดชะงัก แต่โดยรวมการค้นพบ ดีที่สุด คิดในแง่ของ bottlenecked การประมวลผลข้อจํากัด