The psychoeducation program consist

The psychoeducation program consisted of
6 individual sessions and 4 telephone follow-up
sessions. The education sessions were delivered to
the schizophrenic patients during the last week of
their hospital stay. The content of the program
was developed based on results from a systematic
review by Pekkala & Merinder.18 Specifically, it
was suggested that a psychoeducational program
contain education concerning symptoms of
schizophrenia, treatments, and side effects of
medications, symptom management, and stress
management.
The program consisted of 10 sessions. The
first six individual sessions, which took 30
minutes per session, were administrated daily to
the patients for six days in the psychiatric units. Its
content included the symptoms of schizophrenia,
treatment, side effects of medication, symptom
management, and stress management (Table 2).
For the latter four sessions, the researcher made a
weekly phone call to the patients for four weeks
during the first month after discharge. The
conversation took about 15-20 minutes per
session. The first call was started on the third day
after patient discharge. The follow-up phone
sessions focused on assessing the patient’s
emerging problems after they returned to live in
the community, assisting them to identify possible
problem-solving strategies. Also encouragement,
praise, and advice as well as reminders about the
first appointment after discharge were offered.
Major contents for each group session were
summarized in Table 2.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

The psychoeducation program consisted of6 individual sessions and 4 telephone follow-upsessions. The education sessions were delivered tothe schizophrenic patients during the last week oftheir hospital stay. The content of the programwas developed based on results from a systematicreview by Pekkala & Merinder.18 Specifically, itwas suggested that a psychoeducational programcontain education concerning symptoms ofschizophrenia, treatments, and side effects ofmedications, symptom management, and stressmanagement.The program consisted of 10 sessions. Thefirst six individual sessions, which took 30minutes per session, were administrated daily tothe patients for six days in the psychiatric units. Itscontent included the symptoms of schizophrenia,treatment, side effects of medication, symptommanagement, and stress management (Table 2).For the latter four sessions, the researcher made aweekly phone call to the patients for four weeksduring the first month after discharge. Theconversation took about 15-20 minutes persession. The first call was started on the third dayafter patient discharge. The follow-up phonesessions focused on assessing the patient’semerging problems after they returned to live inthe community, assisting them to identify possibleproblem-solving strategies. Also encouragement,praise, and advice as well as reminders about thefirst appointment after discharge were offered.มีเนื้อหาสำคัญสำหรับเซสชันของแต่ละกลุ่มสรุปในตารางที่ 2

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

โปรแกรมสุขภาพจิตศึกษาประกอบด้วย
6
การประชุม การประชุมการศึกษาได้รับการส่งมอบให้กับ
ผู้ป่วยจิตเภทในช่วงสัปดาห์สุดท้ายของการ
พักในโรงพยาบาลของพวกเขา เนื้อหาของโปรแกรมที่
ได้รับการพัฒนาบนพื้นฐานของผลจากระบบ
การตรวจสอบโดย
ก็ชี้ให้เห็นว่าโปรแกรมสุขภาพจิตศึกษา
มีการศึกษาเกี่ยวกับอาการของ
โรคจิตเภท
ยาการจัดการกับอาการและความเครียด
การจัดการ
โปรแกรมประกอบด้วย
แรกหกประชุมแต่ละซึ่งใช้เวลา
นาทีต่อครั้งถูกปกครองทุกวันเพื่อให้
ผู้ป่วยเป็นเวลาหกวันในหน่วยจิตเวช ของ
เนื้อหารวมถึงอาการของโรคจิตเภทที่
รักษาผลข้างเคียงของยาอาการ
บริหารและการจัดการกับความเครียด
สำหรับหลังสี่การประชุมนักวิจัยที่ทำ
โทรศัพท์รายสัปดาห์ให้แก่ผู้ป่วยเป็นเวลาสี่สัปดาห์
ในช่วงเดือนแรกหลังจากที่ ปล่อย
สนทนาใช้เวลาประมาณ
เซสชั่น สายแรกที่เริ่มต้นในวันที่สาม
หลังจากที่ปล่อยผู้ป่วย โทรศัพท์ติดตาม
การประชุมมุ่งเน้นไปที่การประเมินผู้ป่วย' s
ปัญหาที่เกิดขึ้นใหม่หลังจากที่พวกเขากลับไปอยู่ใน
ชุมชนให้ความช่วยเหลือพวกเขาในการระบุเป็นไปได้
กลวิธีการแก้ปัญหา นอกจากนี้ยังให้กำลังใจ
สรรเสริญและคำแนะนำรวมทั้งการแจ้งเตือนเกี่ยวกับการ
ได้รับการแต่งตั้งเป็นครั้งแรกหลังจากที่ปล่อยถูกนำเสนอ
เนื้อหาที่สำคัญสำหรับเซสชั่นแต่ละกลุ่มได้รับการ
สรุปในตารางที่

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

โปรแกรมสุขภาพจิตศึกษา ประกอบด้วย6 และ 4 การติดตามทางโทรศัพท์แต่ละครั้งครั้ง การศึกษาเซสชันถูกส่งมาในช่วงสัปดาห์สุดท้ายของผู้ป่วยจิตเภทของพวกเขาอยู่ในโรงพยาบาล เนื้อหาของโปรแกรมถูกพัฒนาขึ้นบนพื้นฐานของผลลัพธ์จากระบบทบทวนโดย pekkala & merinder.18 โดยเฉพาะมันแนะนำให้โปรแกรม psychoeducationalมีการศึกษาเกี่ยวกับอาการของจิตเภท , การรักษาและผลข้างเคียงของโรค การจัดการกับอาการ และความเครียดการจัดการจำนวน 10 ครั้ง ที่ก่อนหกแต่ละรอบ ซึ่งใช้เวลา 30นาทีต่อครั้ง , มีรายหนึ่งทุกวันผู้ป่วยหกวันในหน่วยจิตเวช ของเนื้อหา รวมถึงอาการของโรคจิตเภทการรักษา ผลข้างเคียงของยา อาการการบริหารและการจัดการความเครียด ( ตารางที่ 2 )สำหรับหลังสี่ครั้ง ผู้วิจัยได้รายสัปดาห์โทรผู้ป่วยสำหรับสี่สัปดาห์ในช่วงเดือนแรกหลังจากที่ปล่อย ที่การสนทนาใช้เวลาประมาณ 15-20 นาที ต่อเซสชัน สายแรกที่เริ่มต้นในวันที่สามหลังออกจากโรงพยาบาลผู้ป่วย การติดตามโทรศัพท์มือถือการประชุมที่เน้นการประเมินคนไข้เกิดปัญหาหลังจากพวกเขากลับไปอยู่ในชุมชน ช่วยเหลือพวกเขาเพื่อค้นหาที่เป็นไปได้กลยุทธ์การแก้ปัญหา ยังให้กำลังใจสรรเสริญ , และคำแนะนำ ตลอดจนการแจ้งเตือนเกี่ยวกับนัดแรกหลังออกจากโรงพยาบาลได้เสนอ .เนื้อหาหลักของแต่ละกลุ่มคือสรุปได้ในตารางที่ 2