The second time things got muddled

The second time things got muddled was the next morning at the hotel. We stumbled out of the train into a shabby daybreak. The air brushing my face had the quality of damp cobwebs and I threw Noel an accusing look. He ignored me, zigzagging through the crush of locals on the platform, his nose buried in a map that flapped in the cold wind. Noel's Mandarin was rudimentary and since he hated appearing even remotely incompetent, I ended up negotiating our way to the hotel and juggling the delicate issue of our "rooms". Unlike us, the hotel clerk didn't have his perception trapped in a cognitive fog, and when faced with a couple asking for a room, immediately exhibited unshakable common sense: a man, a woman, two big noses, they must be together, ran his conclusion, and grinning widely he pitched a "happy suite for couple". What about the beds? I ventured hesitantly. The beds?The clerk's eyes bulged. Small fault lines of anxiety cracked through his equanimity. The beds? he shouted. Yes, I lowered my voice, How many...beds are in one room? The clerk nodded. One?An embarrassed smile. Two? The clerk's face went blank. At a loss I turned to Noel, but he was leaning against the reception desk, engrossed in the swirl of veins bleeding across the fake marble top. Ah, ah, ah, the clerk croaked suddenly, erupting into eager nods. Two beds! he shouted, separate! Yes! Very separate! Yes! No problems! I turned to Noel and asked, What do you think of that? but he brushed off the question, replying hurriedly, Yes, fine.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เป็นครั้งที่สองสิ่งที่ได้งงเป็นเช้าวันรุ่งขึ้นที่โรงแรม เราสะดุดออกมาจากรถไฟลงไปในรุ่งสางโทรม อากาศแปรงใบหน้าของฉันมีคุณภาพของใยแมงมุมชื้นและฉันโยน noel ลักษณะกล่าวหา เขาไม่สนใจฉันคดเคี้ยวผ่านสนใจของชาวบ้านบนแพลตฟอร์มที่จมูกของเขาถูกฝังอยู่ในแผนที่ที่กระพือในลมหนาวnoel ของแมนดารินเป็นพื้นฐานและตั้งแต่เขาเกลียดที่ปรากฏแม้ไร้ความสามารถจากระยะไกลฉันจบลงด้วยการเจรจาต่อรองของเราวิธีการโรงแรมและการเล่นกลเรื่องที่ละเอียดอ่อนของ "ห้อง" ของเรา ซึ่งแตกต่างจากพวกเราพนักงานโรงแรมไม่ได้มีการรับรู้ของเขาถูกขังอยู่ในหมอกปัญญาและเมื่อต้องเผชิญกับคู่ขอห้องจัดแสดงมั่นคงสามัญสำนึกทันทีคนผู้หญิงสองจมูกใหญ่พวกเขาจะต้องร่วมกันวิ่งข้อสรุปของเขาและยิ้มอย่างกว้างขวางเขาแหลม "ชุดมีความสุขสำหรับคู่" สิ่งที่เกี่ยวกับเตียงหรือไม่ ฉันกล้าลังเล เตียง? ตาเสมียนโป่งนูนออกมา เส้นเล็ก ๆ ของความวิตกกังวลแตกผ่านความสงบใจของเขา เตียงหรือไม่ เขาตะโกน ใช่ฉันลดเสียงของเรากี่ ... เตียงในห้องหนึ่ง? พนักงานพยักหน้า หนึ่งรอยยิ้มอาย สอง? ใบหน้าของพนักงานก็ว่างเปล่าที่สูญเสียผมหันไป noel แต่เขาก็ยืนพิงโต๊ะประชาสัมพันธ์, รุกในการหมุนของหลอดเลือดดำมีเลือดออกในส่วนบนหินอ่อนปลอม ah ah, ah, เสมียน croaked ทันทีพ่นเป็นพยักหน้ากระตือรือร้น สองเตียง! เขาตะโกนแยกต่างหาก yes! มากแยก yes! ไม่มีปัญหา ฉันหันไป noel และขอให้สิ่งที่คุณคิดว่าการที่ แต่เขาปัดคำถามที่ตอบกลับอย่างรีบเร่งใช่ดี

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ครั้ง 2 สิ่งมี muddled ได้เช้าวันถัดไปที่โรงแรม เรา stumbled ออกจากรถไฟเป็นเดย์เบรก shabby คุณภาพของ cobwebs ชื้นมีอากาศแปรงใบหน้าของฉัน และฉันโยน Noel มีลักษณะชี้ เขาละเว้นฉัน zigzagging ผ่านความสนใจของชาวบ้านบนแพลตฟอร์ม จมูกของเขาฝังอยู่ในแผนที่ที่ flapped ในลมหนาว แมนดารินของ Noel rudimentary และ เพราะเขาขี้เกียจปรากฏไร้ความสามารถแม้จากระยะไกล ฉันสิ้นสุดขึ้นเจรจาทางโรงแรม และเล่นกลเรื่องที่ละเอียดอ่อนของ "ห้อง" ของเรา ซึ่งแตกต่างจากเรา พนักงานโรงแรมไม่ได้มีการรับรู้ของเขาติดอยู่ ในหมอกรับรู้ และ เมื่อประสบกับคู่ขอห้องพัก สามัญสำนึก unshakable ทันที exhibited: ผู้ชาย ผู้หญิง noses ใหญ่ 2 พวกเขาต้องอยู่ด้วยกัน วิ่งบทสรุปของเขา และ grinning กันเขาแหลม "แฮปปี้ชุดสำหรับคู่" มีอะไรบ้าง ฉัน ventured hesitantly เตียงตาของเจ้าหน้าที่ bulged การขนาดเล็กของวิตกกังวลแตกผ่าน equanimity ของเขา เตียง เขาตะโกน ใช่ ผมไขเสียงของฉัน วิธีหลาย...เตียงอยู่ในห้อง เสมียน nodded หนึ่งหรือไม่มีการยิ้มอาย สอง ใบหน้าของเจ้าหน้าที่ไปเปล่า ฉันหันไป Noel ที่สูญเสีย แต่เขาถูกพิงกับโต๊ะประชาสัมพันธ์ หมกมุ่นอยู่ในการหมุนของเส้นเลือดเลือดปลอมหินอ่อนเหนือ อา อา อา เสมียน croaked ทันที erupting เป็น nods กระตือรือร้น เตียง เขาตะโกน แยก ใช่ แยกมาก ใช่ ไม่มีปัญหา เปิดให้ Noel และ ถาม คุณคิดว่า แต่เขาทาสีปิดคำถาม ตอบกลับรีบ ใช่ ดี

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในครั้งที่สองที่ทำให้สับสนไปหมดก็เป็นเช้าวันถัดไปที่โรงแรม เราเดินสะดุดออกจากรถไฟเข้าไปในตอนรุ่งสางซอมซ่อที่ อากาศที่แปรงฟันหน้าของฉันมี คุณภาพ ของหยากไย่ความชื้นและผมก็เลดี้โนเอลมองที่กล่าวหา ชาติไทยเขาไม่สนใจผมผ่านบดของผู้คนในท้องถิ่นบนแพลตฟอร์มที่จมูกของเขาถูกฝังอยู่ในแผนที่ที่ตีอยู่ในกระแสลมที่หนาวเย็นภาษา แมนดารินของเลดี้โนเอลเป็นขั้นต้นและนับตั้งแต่เขาเกลียดปรากฏได้จากระยะไกลไร้ความสามารถผมจบลงได้การเจรจาต่อรองทางของเราเพื่อไปยังโรงแรมที่สะดวกและปัญหาที่ละเอียดอ่อนของ"ห้องของเรา" ไม่เหมือนกับเราเสมียนโรงแรมที่ไม่ได้มีความเข้าใจของเขาติดอยู่ในหมอกการเรียนรู้และเมื่อต้องเผชิญกับสองเพื่อสอบถามถึงห้องจัดนิทรรศการในทันทีโดยใช้สามัญสำนึกบุคลิกคนที่ผู้หญิงคนหนึ่งสองจมูกขนาดใหญ่เขาจะต้องอยู่รวมกันในบทสรุปของเขาก็วิ่งไปแยกเขี้ยวกันอย่างแพร่หลายและเขามาตั้งค่าย"แบบครบวงจรมีความสุขให้คนสองคน" อะไรที่เกี่ยวกับเตียงนอนขนาดคิงส์ไซด์หรือไม่? ผมไม่คาดคิดมาก่อนซึ่งเสี่ยง เตียงนอนขนาดคิงส์ไซด์หรือไม่?ดวงตาของเสมียนเอื้อม. สายความผิดปกติขนาดเล็กของความกระวนกระวายใจแตกผ่านความสงบใจของเขา เตียงนอนขนาดคิงส์ไซด์หรือไม่? เขาตะโกนบอกว่า ใช่ฉันลดเสียงของฉันได้อย่างไร?เตียงนอนจำนวนมากอยู่ในหนึ่งห้อง เสมียนที่พยักหน้า หนึ่งหรือไม่?มีรอยยิ้มที่กระอักกระอ่วน. สองหรือไม่? หันหน้าเข้าหาของเจ้าหน้าที่ที่เข้าไปปล่อยว่างไว้ในการสูญเสียที่ผมหันไปหาเลดี้โนเอลแต่เขาก็ยืนพิงกับเคาน์เตอร์แผนกต้อนรับที่หมกมุ่นในน้ำวนของเส้นเลือดมีเลือดไหลผ่านปูหินอ่อนทางด้านบนสุดที่ปลอม Ah AH AH เสมียนฝูงกาแผดเสียงร้องจากต้นสนเก่าแก่ก็พุ่งเข้าไปในกระตือรือร้น% เตียงนอนขนาดคิงส์ไซด์สอง! เขาตะโกนแบบแยกพื้นที่ ใช่แล้ว! แยกออกจากกันเป็นอย่างมาก! ใช่แล้ว! ไม่มีปัญหา!! ผมหันไปหาเลดี้โนเอลและถามว่าคุณคิดว่าของที่ แต่ก็ปัดคำถามที่ตอบกลับมาอย่างเร่งรีบใช่ชั้นดี