In Hinduism, Bhakti refers to relig

In Hinduism, Bhakti refers to religious devotion of a devotee in the worship of the divine. Within Hinduism, it is the love felt by the worshipper towards the personal God, a concept expressed in Hindu theology as Iṣṭa-devatā.
Bhakti can be used of either tradition of Hindu devotionalism, Shaivaism or Vaishnavism. While
The simple definition of bhakti is love, and how does one experience this feeling and express it? The famous discussion between Yagnyavalkya and Maitreyi in the Brihadharanyaka Upanishad makes it clear that one’s love for people, places and objects is always coloured by the fluctuations one experiences. In such a situation, unselfish love remains an impossibility.
But when the love is directed towards the Supreme Lord, He is sought for His sake alone by the true bhakta. There is no question of any personal gain except the yearning for closeness with Him. Only overwhelming love for and devotion to God takes centre stage in the bhakta’s entire consciousness. The sole purpose of life now becomes God, and this makes his thought, word and deed an offering to Him. All the senses with their propensity to seek their objects in the external world now converge in God realisation. The sense of ‘I’ and ‘Mine’ (a compulsive hurdle to the spiritual aspirant) that easily robs one of true identity is thus kept at a safe distance in such a state of mind.
This feeling that one cannot be without the Lord is the underlying bhava of bhakti and the gopis exemplify this in their longing for union with the Lord. They were able to attain the goal that the greatest of rishis and seers have been striving for through austere penance and practices. They were able to eschew all worldly considerations and seek the Lord with single-minded love.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ในศาสนาฮินดู Bhakti อ้างถึงความจงรักภักดีทางศาสนาของสาวกในบูชาของพระเจ้า ในศาสนาฮินดู มันเป็นความรักรู้สึกบูชาต่อพระเจ้าส่วนตัว แนวคิดในศาสนาฮินดูเป็น Iṣṭa-devatāสามารถใช้ bhakti ของประเพณีอย่างใดอย่างหนึ่งของฮินดู devotionalism, Shaivaism หรือ Vaishnavism ในขณะที่ นิยามง่าย ๆ ของ bhakti รัก และวิธีไม่หนึ่งสัมผัสความรู้สึกนี้ และแสดงมัน การสนทนาที่มีชื่อเสียงระหว่าง Yagnyavalkya และ Maitreyi ใน Brihadharanyaka Upanishad ทำให้ชัดเจนที่รักของคน สถานที่ และวัตถุเป็นสีจากความผันผวนที่หนึ่งประสบการณ์เสมอ เช่นสถานการณ์ รัก unselfish ยังคง เป็นไปได้ทำการแต่เมื่อความรักเป็นผู้กำกับต่อฎีกาพระ เขาเป็นขอสำหรับสาเกของเขาคนเดียว โดย bhakta จริง ไม่มีคำถามใด ๆ ประโยชน์ส่วนตัวยกเว้นที่โหยหาการมีความใกล้เคียงกับเขาได้ ครอบงำความรักและความจงรักภักดีต่อพระเจ้าเท่านั้น ใช้เวทีกลางในสติทั้งหมดของ bhakta วัตถุประสงค์ของชีวิตตอนนี้กลายเป็น พระเจ้า และนี้ทำให้เขาคิด คำ และหนังสือให้กับเขา ทุกความรู้สึกกับสิ่งของพวกเขาเพื่อค้นหาวัตถุในโลกภายนอกของพวกเขาตอนนี้มาบรรจบกันในปัญหาพระ ความรู้สึกของ 'ฉัน' และ 'ฉัน' (รั้วกระโดดข้าม compulsive การ aspirant จิตวิญญาณ) ที่ได้โอกาสทางหนึ่งของตัวตนที่แท้จริงจึงได้เก็บไว้ที่ระยะปลอดภัยในรัฐดังกล่าวของจิตใจความรู้สึกนี้ที่หนึ่งไม่ได้ โดยพระเจ้าเป็น bhava ต้นของ bhakti และ gopis ใน exemplify นี้ในความคิดสหภาพกับพระเจ้า พวกเขาก็สามารถบรรลุเป้าหมายที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของ rishis seers มีการกระเสือกกระสนสำหรับ penance น่ากลัวและปฏิบัติ พวก eschew ทั้งหมดทางพิจารณา และแสวงหาพระเจ้า ด้วยใจรัก

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในศาสนาฮินดูภักติหมายถึงความจงรักภักดีทางศาสนาของผู้ศรัทธาในการนมัสการของพระเจ้า ภายในฮินดูก็คือความรักความรู้สึกที่มีต่อผู้นับถือพระเจ้าส่วนบุคคลที่เป็นแนวคิดที่แสดงในธรรมในศาสนาฮินดูเป็น ISTA-Devata.
ภักติสามารถนำมาใช้อย่างใดอย่างหนึ่งของประเพณีของ devotionalism ฮินดู Shaivaism หรือไวษณพ ในขณะที่
ความหมายที่เรียบง่ายของภักติเป็นความรักและวิธีการที่ไม่หนึ่งประสบการณ์ความรู้สึกนี้และแสดงมันได้หรือไม่ การอภิปรายที่มีชื่อเสียงระหว่าง Yagnyavalkya และ Maitreyi ใน Brihadharanyaka อุปนิษัททำให้มันชัดเจนว่ารักสำหรับคนสถานที่และวัตถุที่เป็นสีเสมอโดยความผันผวนของหนึ่งประสบการณ์ ในสถานการณ์ดังกล่าวยังคงเป็นความรักที่ไม่เห็นแก่ตัวไปไม่ได้.
แต่เมื่อความรักเป็นผู้กำกับที่มีต่อพระเจ้าศาลฎีกาเขาเป็นที่ต้องการเพื่อประโยชน์ของเขาเพียงอย่างเดียวโดย Bhakta จริง มีคำถามของผลประโยชน์ส่วนตัวใด ๆ ยกเว้นโหยหาสำหรับความใกล้ชิดกับพระองค์ไม่เป็น ความรักอย่างท่วมท้นเฉพาะและความจงรักภักดีต่อพระเจ้าใช้เวทีกลางในจิตสำนึกของทั้ง Bhakta วัตถุประสงค์เพียงอย่างเดียวของชีวิตตอนนี้กลายเป็นพระเจ้าและสิ่งนี้ทำให้เขาคิดคำพูดและการกระทำที่เสนอขายต่อพระองค์ ความรู้สึกทั้งหมดที่มีนิสัยชอบของพวกเขาที่จะแสวงหาวัตถุในโลกภายนอกในขณะนี้มาบรรจบกันในสำนึกของพระเจ้า ความรู้สึกของ 'I' และ 'เหมือง (อุปสรรค์ที่ต้องกระทำเพื่อแสวงหาทางจิตวิญญาณ) ที่ได้อย่างง่ายดายปล้นหนึ่งในตัวตนที่แท้จริงจะถูกเก็บไว้ดังนั้นในระยะที่ปลอดภัยในรัฐดังกล่าวของจิตใจ.
ความรู้สึกนี้ว่าหนึ่งไม่สามารถจะไม่พระเจ้าคือ bhava พื้นฐานของภักติและ gopis เป็นตัวอย่างในความปรารถนาของพวกเขาเพื่อความเป็นเอกภาพกับพระเจ้า พวกเขาสามารถที่จะบรรลุเป้าหมายที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของ Rishis และพยากรณ์ได้รับการมุ่งมั่นในการผ่านตบะและการปฏิบัติที่เคร่งครัด พวกเขาก็สามารถที่จะหลีกเลี่ยงการพิจารณาทางโลกและแสวงหาพระเจ้าด้วยความรักเดียวใจเดียว

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในศาสนาฮินดู อัฐบริขาร หมายถึงความจงรักภักดีศาสนาของผู้นับถือศรัทธาในการบูชาพระเจ้า ในศาสนาฮินดู เป็นรักที่รู้สึก โดยนมัสการต่อพระเจ้าส่วนบุคคล แนวคิดที่แสดงออกในศาสนาฮินดูที่ผมṣṭ a-devat อุบาสก .
Bhakti สามารถใช้ทั้งประเพณีของชาวฮินดู devotionalism shaivaism , หรือแบคทีเรีย . ในขณะที่
นิยามง่ายๆของ Bhakti คือความรักแล้วจะสัมผัสความรู้สึกนี้และแสดงมัน การสนทนาระหว่าง yagnyavalkya ที่มีชื่อเสียง และ maitreyi ใน brihadharanyaka upanishad ทำให้มันชัดเจนว่าคนที่เขารักผู้คน สถานที่ และวัตถุที่เป็นสีโดยหนึ่งของประสบการณ์ ในสถานการณ์เช่นนี้ ความรักที่ไม่เห็นแก่ตัว ยังคงเป็นไปไม่ได้ .
แต่เมื่อความรักคือโดยตรงต่อพระเจ้าสูงสุดเขาพยายามเพื่อเขาคนเดียว โดย bhakta จริง มีคำถามใดๆได้ยกเว้นโหยหาความสนิทสนมกับเขา แต่ยุ่งยาก ความรักความจงรักภักดีและพระเจ้าจะใช้เวลาเวทีกลางในการ bhakta ทั้งสติ จุดประสงค์ของชีวิตตอนนี้จะกลายเป็นพระเจ้า และมันทำให้เขาคิด คำพูดและการกระทำบูชาเขาทุกความรู้สึกมีความโน้มเอียงที่จะแสวงหาวัตถุของพวกเขาในโลกภายนอกแล้วบรรจบในพระเจ้าความเข้าใจ ความรู้สึกของ ' ฉัน ' และ ' ฉัน ' ( กีดขวางนักเลง aspirant มโนมัยเพื่อ ) ง่ายๆปล้นหนึ่งของตัวตนที่แท้จริง จึงอยู่ที่ระยะห่างที่ปลอดภัย เช่น สภาพจิตใจ
รู้สึกว่าอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีพระเจ้าอยู่ภายใต้ภาวะของ Bhakti และ gopis ยกตัวอย่างในความปรารถนาของพวกเขาสำหรับสหภาพกับพระเจ้า พวกเขาสามารถที่จะบรรลุเป้าหมายที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของ rishis หยั่งรู้ได้มุ่งมั่นและเอาจริงเอาจังด้วยตบะและการปฏิบัติ พวกเขาสามารถหลบเลี่ยงการพิจารณาทางโลกทั้งหมด และแสวงหาพระเจ้าด้วย
รัก มุ่งมั่น