reported in sunflower, a flowering

reported in sunflower, a flowering plant of the same
family, the transferability of these markers to marigold
was also evaluated. Among the three methods, the ISSR
technique was found to generate the highest percentage
of polymorphic SSRs (Fig. 1), indicating that it is an effective
method for developing SSRs in marigolds. However,
a SSR-enriched genomic DNA library is more practical for
generating large numbers of SSRs. The low level of transferability
of SSRs between sunflower and marigold
suggests that the SSR-flanking regions are not well conserved
between these species. Even though low numbers
of alleles per locus were observed, according to
Kalinowski (2002), this has no effect on the estimation
of genetic distances and equivalent results can be accomplished
using alleles within or across the loci, and the
only important factor is the total number of alleles.
In genetic relationship analysis, the African marigold
and the French marigold were separated into different
clusters with the highest genetic distance. Accordingly,
the highest bootstrap value was at the major node that
separated the African marigold cluster from the French
marigold cluster. This indicated that the association was
strong. The set of SSRs used in this study could also classify
commercial varieties and Thai landraces of African
marigold. This indicates that the SSR markers are effective
for classifying populations and for analysing the genetic
relationship. Moreover, the markers can be used to classify
most commercial varieties of African marigold,
although the markers could not differentiate the varieties
‘Bali’ and ‘Narai’, which share the same female parent.
The SSR markers were able to identify almost all the
samples, except FM04 and FM05, which have the same
morphological traits and were collected from the same
area and therefore possibly have the same genotype.
However, the markers are effective at identifying
individual marigolds. These SSRs will be useful in genetic
differentiation of marigolds that have not been reported
elsewhere, but only in related taxa such as sunflower
(Heesacker et al., 2008).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

รายงานในดอกทานตะวัน ดอกเดียวกันครอบครัว คุณสมบัติการถ่ายโอนของเครื่องหมายเหล่านี้ไปดาวเรืองนอกจากนี้ยังประกอบด้วย หนึ่งในสามวิธี ISSRพบว่าเทคนิคสร้างเปอร์เซ็นต์สูงสุดของ SSRs polymorphic (รูป 1), เพื่อระบุว่า จะมีประสิทธิภาพวิธีการพัฒนา SSRs ในดอกดาวเรือง อย่างไรก็ตามไลบรารีอุดม SSR DNA ออกมีมากขึ้นสร้างจำนวนมากของ SSRs ระดับต่ำของคุณสมบัติถ่ายโอนของ SSRs ระหว่างดอกทานตะวันดาวเรืองแสดงให้เห็นว่า ภูมิภาคที่ขนาบ SSR จะไม่ดีคงระหว่างสายพันธุ์เหล่านี้ ตัวเลขแม้แต่น้อยของ alleles ต่อทีถูกตั้งข้อสังเกต เป็นไปตามKalinowski (2002), ซึ่งไม่มีผลการประเมินระยะทางพันธุกรรมและผลเทียบเท่าสามารถทำได้ใช้ alleles ภายใน หรือ ข้ามตำแหน่ง อ่อนแอ และปัจจัยที่สำคัญเท่านั้นเป็นจำนวนรวมของ allelesในการวิเคราะห์ความสัมพันธ์ทางพันธุกรรม ดาวเรืองแอฟริกันและแยกตัวเป็นต่างดาวเรืองฝรั่งเศสคลัสเตอร์ ด้วยระยะทางพันธุกรรมสูงสุด ดังนั้นค่าเริ่มต้นสูงสุดคือเวลาโหนหลักที่แยกคลัสเตอร์ดาวเรืองแอฟริกันจากฝรั่งเศสคลัสเตอร์ดาวเรือง นี่แสดงว่า ความสัมพันธ์แข็งแรง ชุดของ SSRs ที่ใช้ในการศึกษานี้ยังสามารถแบ่งประเภทพันธุ์พาณิชย์และ landraces ไทยของแอฟริกาดาวเรือง บ่งชี้ว่า เครื่องหมาย SSR มีประสิทธิภาพสำหรับประเภทประชากร และ การวิเคราะห์ทางพันธุกรรมที่ความสัมพันธ์ นอกจากนี้ สามารถใช้เครื่องหมายในการจัดประเภทพันธุ์ดาวเรืองแอฟริกัน ส่วนใหญ่แม้ว่าเครื่องหมายสามารถแยกความแตกต่างในพันธุ์'บาหลี' และ 'นารายณ์' ซึ่งร่วมแม่เดียวกันเครื่องหมาย SSR ได้ระบุเกือบทั้งหมดตัวอย่าง ยกเว้น FM04 และ FM05 ซึ่งมีเหมือนกันลักษณะสัณฐาน และถูกรวบรวมไว้จากเดิมที่ตั้ง และดังนั้น อาจจะมีจีโนไทป์เดียวกันอย่างไรก็ตาม เครื่องหมายที่มีประสิทธิภาพที่ระบุดอกดาวเรืองแต่ละ SSRs เหล่านี้จะเป็นประโยชน์ในทางพันธุกรรมความแตกต่างของดอกดาวเรืองที่ไม่ถูกรายงานอื่น ๆ แต่ในวงศ์ที่เกี่ยวข้องเช่นดอกทานตะวัน(Heesacker et al. 2008)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

รายงานในทานตะวันเป็นพืชดอกเดียวกัน
ครอบครัวโอนของเครื่องหมายเหล่านี้เพื่อดอกดาวเรือง
ก็ยังได้รับการประเมิน หนึ่งในสามวิธีที่ ISSR
เทคนิคก็พบว่าการสร้างเปอร์เซ็นต์สูงสุด
ของ SSRs polymorphic (รูปที่ 1). แสดงให้เห็นว่ามันเป็นสิ่งที่มีประสิทธิภาพ
วิธีการในการพัฒนา Ssrs ในดอกดาวเรือง อย่างไรก็ตาม
ห้องสมุดดีเอ็นเอ SSR อุดมจีโนมเป็นจริงมากขึ้นสำหรับ
การสร้างจำนวนมาก SSRs ในระดับต่ำของการถ่ายโอน
ของ SSRs ระหว่างดอกทานตะวันดอกดาวเรืองและ
แสดงให้เห็นว่าภูมิภาค SSR-ขนาบข้างจะไม่ได้รับการอนุรักษ์เป็นอย่างดี
ระหว่างสายพันธุ์เหล่านี้ แม้ว่าตัวเลขที่ต่ำ
ของอัลลีลต่อโลกัสถูกตั้งข้อสังเกตตาม
Kalinowski (2002) นี้จะไม่มีผลกับการประเมิน
ของระยะทางพันธุกรรมและผลเทียบเท่าสามารถทำได้
โดยใช้อัลลีลภายในหรือระหว่างตำแหน่งและ
ปัจจัยที่สำคัญเพียงอย่างเดียวคือทั้งหมด จำนวนอัลลีล.
ในการวิเคราะห์ความสัมพันธ์ทางพันธุกรรมที่ดอกดาวเรืองแอฟริกัน
และดอกดาวเรืองฝรั่งเศสที่แตกต่างกันแยกออกเป็น
กลุ่มที่มีระยะห่างทางพันธุกรรมสูงสุด ดังนั้น
ค่าบูตสูงสุดอยู่ที่โหนดที่สำคัญที่
แยกกลุ่มดาวเรืองแอฟริกันจากฝรั่งเศส
คลัสเตอร์ดอกดาวเรือง นี้แสดงให้เห็นว่าสมาคมเป็น
ที่แข็งแกร่ง ชุดของ SSRs ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ยังสามารถจำแนก
พันธุ์ในเชิงพาณิชย์และพันธุ์พื้นเมืองไทยแอฟริกัน
ดอกดาวเรือง นี้บ่งชี้ว่าเครื่องหมาย SSR มีประสิทธิภาพ
สำหรับการจำแนกประชากรและการวิเคราะห์ทางพันธุกรรม
ความสัมพันธ์ นอกจากนี้ยังมีเครื่องหมายที่สามารถใช้ในการจำแนก
สายพันธุ์เชิงพาณิชย์มากที่สุดของดอกดาวเรืองแอฟริกัน
แม้ว่าเครื่องหมายไม่สามารถแยกความแตกต่างพันธุ์
'บาหลี' และ 'นารายณ์ซึ่งส่วนใหญ่มีพ่อแม่หญิงเดียวกัน.
เครื่องหมาย SSR ก็สามารถที่จะระบุเกือบทุก
ตัวอย่าง ยกเว้น FM04 และ FM05 ซึ่งมีเหมือนกัน
ลักษณะทางสัณฐานวิทยาและถูกรวบรวมมาจากที่เดียวกัน
พื้นที่และดังนั้นจึงอาจมีลักษณะทางพันธุกรรมเหมือนกัน.
แต่เครื่องหมายที่มีประสิทธิภาพในการระบุ
ดอกดาวเรืองของแต่ละบุคคล SSRs เหล่านี้จะเป็นประโยชน์ในทางพันธุกรรมที่
แตกต่างของดอกดาวเรืองที่ยังไม่ได้รับรายงาน
ที่อื่น ๆ แต่ในแท็กซ่าที่เกี่ยวข้องเช่นดอกทานตะวัน
(Heesacker et al., 2008)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

รายงานในดอกทานตะวัน ดอก ของพืชเดียวกันครอบครัว , กำหนดการของเครื่องหมายเหล่านี้ ดอกดาวเรืองยังประเมิน ทั้ง 3 วิธี , issrเทคนิคในการสร้างสูงสุดร้อยละ พบว่าของจำนวน ssrs ( รูปที่ 1 ) แสดงว่ามันเป็นที่มีประสิทธิภาพวิธีการพัฒนา ssrs ในดาวเรือง . อย่างไรก็ตามเป็นห้องสมุดดีเอ็นเอ SSR อุดมเป็นประโยชน์เพิ่มเติมสำหรับสร้างจำนวนมากของ ssrs . ระดับต่ำของการโอนย้ายของ ssrs ระหว่างทานตะวันและดาวเรืองแสดงให้เห็นว่า SSR flanking ภูมิภาค ไม่ใช่อนุรักษ์ระหว่างสายพันธุ์เหล่านี้ แม้ว่าตัวเลขต่ำของจำนวนอัลลีลต่อความเชื่อตามkalinowski ( 2002 ) , นี้ไม่มีผลต่อการประเมินและผลของความแตกต่างทางพันธุกรรมได้เทียบเท่าการใช้ยีนภายในหรือผ่านทาง และแต่สาเหตุสำคัญคือจำนวนอัลลีลในการวิเคราะห์ความสัมพันธ์ทางพันธุกรรม ดาวเรืองแอฟริกันและดาวเรืองฝรั่งเศสออกเป็นต่าง ๆกลุ่มกับระยะห่างทางพันธุกรรมมากที่สุด ตามค่าบูทสูงสุดคือโหนดหลักที่แยกกลุ่มดาวเรืองแอฟริกันจาก ฝรั่งเศสดาวเรืองคลัสเตอร์ นี้แสดงให้เห็นว่า สมาคม คือแข็งแรง ชุด ssrs ที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ ยังสามารถจำแนกพันธุ์ landraces และพาณิชย์ไทยในแอฟริกาดาวเรือง นี้บ่งชี้ว่าเครื่องหมาย SSR ที่มีประสิทธิภาพสำหรับกลุ่มประชากร และการวิเคราะห์พันธุกรรมความสัมพันธ์ นอกจากนี้ เครื่องหมายสามารถใช้เพื่อจำแนกพันธุ์เชิงพาณิชย์มากที่สุดของแอฟริกา ดาวเรืองแม้ว่าเครื่องหมายไม่สามารถแยกพันธุ์" บาหลี " และ " นารายณ์ " ซึ่งแบ่งผู้ปกครองหญิงเหมือนกันที่ได้รับเครื่องหมายสามารถระบุ เกือบทั้งหมดตัวอย่าง ยกเว้น fm04 และ fm05 ซึ่งได้เหมือนกันลักษณะทางสัณฐานวิทยาและเก็บตัวเหมือนกันพื้นที่และดังนั้นจึงอาจจะมีพันธุกรรมเดียวกันอย่างไรก็ตาม เครื่องหมายที่มีประสิทธิภาพที่ระบุดาวเรืองแต่ละ ssrs เหล่านี้จะเป็นประโยชน์ในทางพันธุกรรมความแตกต่างของดาวเรืองที่ยังไม่ได้รับรายงานที่อื่น แต่เพียงในและที่เกี่ยวข้อง เช่น ดอกทานตะวัน( heesacker et al . , 2008 )