It was two o'clock in the morning o

It was two o'clock in the morning on a Friday.It was a stormy night with thunderstorms,rain and wind. I was with my sister Britany sleeping in our beds. We were feeling really cold.

All of a sudden Britany came next to my bed and woke me up. Britany told me that she was hearing strange sounds. I heard them too and we stayed together in my bed feeling very scared. Every sound was terrible and hair-raising. Even the most common and normal sounds. We heard sounds like someone looking for something in the kitchen drawers. We thought there was a burgler. We needed to call the police but the telephone was in the kitchen.

Since we couldn't do anything we decided to hide under the blankets. Then we heard someone cutting the cake my mother had made. Shivers ran down our spines and we were even more scared. Then we heard someone going up the stairs and go into our parents' bedroom. Then we heard our mother asking our father if he brought her a piece of cake. So we realized that it was our father. The strange sounds scared us the most.

From this experience I learnt not to come to a conclusion before I knew the truth.This frightening situation was the worst one I ever had.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

มันเป็น 02:00 ในตอนเช้าใน Friday.It เป็นคืนที่มีพายุฝนฟ้าคะนองกับมีฝนตกและลม ผมก็อยู่กับน้องสาวของฉัน Britany นอนหลับอยู่ในห้องนอนของเรา เรามีความรู้สึกเย็นจริงๆ. ทุก Britany ฉับพลันมาถัดจากเตียงของฉันและฉันตื่นขึ้น Britany บอกฉันว่าเธอได้ยินเสียงแปลก ผมได้ยินมาว่าพวกเขาเกินไปและเราอยู่ด้วยกันในเตียงของฉันรู้สึกกลัวมาก ทุกเสียงน่ากลัวและขนหัวลุก แม้แต่เสียงที่พบมากที่สุดและตามปกติ เราได้ยินเสียงเหมือนคนที่กำลังมองหาบางสิ่งบางอย่างในลิ้นชักห้องครัว เราคิดว่ามี Burgler เราต้องการที่จะเรียกตำรวจ แต่โทรศัพท์อยู่ในห้องครัว. เนื่องจากเราไม่สามารถทำอะไรเราตัดสินใจที่จะซ่อนตัวอยู่ใต้ผ้าห่ม จากนั้นเราก็ได้ยินบางคนตัดเค้กแม่ของฉันได้ทำ สั่นวิ่งลงเงี่ยงของเราและเราก็กลัวแม้กระทั่งมากขึ้น จากนั้นเราก็ได้ยินเสียงใครบางคนที่จะขึ้นบันไดและเข้าไปในห้องนอนของพ่อแม่ของเรา ' จากนั้นเราก็ได้ยินแม่ของเราขอให้พ่อของเราถ้าเขาพาเธอชิ้นส่วนของเค้ก ดังนั้นเราจึงรู้ว่ามันเป็นพ่อของเรา เสียงแปลกกลัวเรามากที่สุด. จากประสบการณ์นี้ผมได้เรียนรู้ที่จะไม่มาถึงข้อสรุปก่อนที่จะรู้ truth.This สถานการณ์ที่น่ากลัวเป็นคนที่เลวร้ายที่สุดที่ฉันเคยมี

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

มันเป็นสองโมงเช้าวันศุกร์ มันเป็นคืนที่มีพายุฝนฟ้าคะนองพายุ ฝน และลม ผมกับน้องสาว britany นอนในเตียงของเรา เรารู้สึกหนาวจริงๆ

ของ britany กระทันหันมาข้างๆเตียงของฉัน และทำให้ฉันตื่น britany บอกว่าได้ยินเสียงแปลกๆ ฉันได้ยินมันเกินไป และเราอยู่ในเตียงของฉันรู้สึกกลัวมากทุกเสียงมันแย่ และผมเพิ่ม แม้แต่ที่พบมากที่สุดและเสียงปกติ เราได้ยินเสียงเหมือนคนกำลังมองหาบางอย่างในครัวลิ้นชัก เราคิดว่ามี burgler . เราต้องเรียกตำรวจ แต่โทรศัพท์ก็อยู่ในครัวไง

เพราะเราทำอะไรไม่ได้ เราตัดสินใจที่จะซ่อนใต้ผ้าห่ม แล้วเราได้ยินใครบางคนตัดเค้กที่แม่ทำสั่นวิ่งลงเงี่ยงของเราและเราก็ยิ่งกลัว แล้วเราได้ยินเสียงคนเดินขึ้นบันไดไปห้องนอนของพ่อแม่ของเรา แล้วเราได้ยินแม่ถามพ่อว่าเขาพาเธอมาเป็นชิ้นส่วนของเค้ก ดังนั้น เรารู้ว่ามันเป็นพ่อเรา เสียงประหลาดที่ทำให้เรากลัวมากที่สุด

จากประสบการณ์นี้ผมได้เรียนรู้ที่จะไม่ข้อสรุปก่อนที่จะรู้ความจริงสถานการณ์ที่น่ากลัวนี้เป็นหนึ่งที่เลวร้ายที่สุดที่ผมเคยมี