Some nurses suggested that the idea

Some nurses suggested that the ideal form of treatment (when
patients were out of immediate danger) would be a ‘day
programme’, ‘day care facility’ or ‘safe-house’, with appropriately
trained staff, rather than the acute setting. Geanellos
(1999, p. 139) has commented on the lack of mental health
education for nurses and ‘the displacement of emotionally
disturbed adolescents into services that are not age appropriate
and whose staff are inadequately prepared to work with
them’. The institutionalization of adolescents with anorexia is
one of the problems inherent in a hospital system. Goffman
(1961) described a ‘total institution’, as a ‘controlled environment’
where people are forced to comply with rules and
regulations, otherwise penalties are applied. Adolescents with
anorexia, in this hospital, were similarly expected to comply
with the eating disorder programme, which relied on
‘rewards’ and ‘punishment’, to modify their behaviour.
However, if treatment continues to occur in hospitals, the
hospital system as a whole needs to be more responsive to
issues of mental health, and in particular to the need for time
to develop therapeutic relationships and not to ‘move people
on quickly’ (Breeze & Repper 1998, p. 1303), since this leads
inevitably to their readmission.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

พยาบาลบางคนชี้ให้เห็นว่ารูปแบบที่เหมาะสมของการรักษา (เมื่อ
ผู้ป่วยพ้นจากอันตรายทันที) จะเป็น 'วัน
โปรแกรม ',' วันดูแลสิ่งอำนวยความสะดวก 'หรือ' ความปลอดภัยบ้าน 'มีความเหมาะสม
การฝึกอบรมพนักงานมากกว่าการตั้งค่าเฉียบพลัน Geanellos
(1999 พี. 139) ได้ให้ความเห็นเกี่ยวกับการขาดการสุขภาพจิต
การศึกษาสำหรับพยาบาลและการกำจัดของอารมณ์
วัยรุ่นรบกวนในด้านการบริการที่ไม่ได้อายุที่เหมาะสม
และมีพนักงานที่มีความพร้อมเพียงพอที่จะทำงานกับ
พวกเขา ' สถาบันของวัยรุ่นที่มีอาการเบื่ออาหารเป็น
หนึ่งในปัญหาที่มีอยู่ในระบบของโรงพยาบาล Goffman
(1961) อธิบาย 'สถาบันการศึกษารวมเป็น' สภาพแวดล้อมการควบคุม '
ที่ผู้คนถูกบังคับให้ปฏิบัติตามกฎระเบียบและ
ข้อบังคับการลงโทษอย่างอื่นจะนำไปใช้ วัยรุ่นที่มี
อาการเบื่ออาหารในโรงพยาบาลนี้ถูกคาดหวังในทำนองเดียวกันเพื่อให้สอดคล้อง
กับโปรแกรมความผิดปกติการกินซึ่งอาศัย
'รางวัล' และ 'ลงโทษ', การปรับเปลี่ยนพฤติกรรมของพวกเขา.
แต่ถ้าการรักษายังคงเกิดขึ้นในโรงพยาบาล
เป็นระบบโรงพยาบาล ความต้องการทั้งที่จะตอบสนองมากขึ้นใน
ประเด็นของการมีสุขภาพจิตและโดยเฉพาะอย่างยิ่งความต้องการเวลา
ที่จะพัฒนาความสัมพันธ์กับการรักษาและไม่ให้ 'ย้ายผู้คน
ในอย่างรวดเร็ว '(Breeze & Repper 1998 พี. 1303) ตั้งแต่นี้นำไปสู่การ
หลีกเลี่ยงไม่ได้ของพวกเขา การยอมให้เข้ามาใหม่

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

มีพยาบาลแนะนำว่ารูปแบบอุดมคติของการรักษาเมื่อผู้ป่วยออกจากอันตรายทันที

) จะเป็น ' วันรายการ ' ' วันศูนย์ดูแล ' หรือ ' บ้าน ' ที่ปลอดภัยกับพนักงานการฝึกอบรม
มากกว่าการตั้งค่าเฉียบพลัน geanellos
( 2542 , หน้า 139 ) มีความเห็นในการขาดการศึกษาสุขภาพจิต
สำหรับพยาบาลและการเคลื่อนที่ของอารมณ์
รบกวนวัยรุ่นในการบริการที่ไม่ได้อายุที่เหมาะสม และมีพนักงานไม่เพียงพอที่จะ

เตรียมที่จะทำงานกับพวกเขา " ส่วนเมืองขึ้นของวัยรุ่นที่มีอาการเบื่ออาหาร
หนึ่งในปัญหาที่แท้จริงในระบบโรงพยาบาล goffman
( 1961 ) อธิบายทั้งหมดของสถาบัน ' เป็น ' ควบคุมสิ่งแวดล้อม '
ที่ผู้คนถูกบังคับให้ปฏิบัติตามกฎและ
ข้อบังคับมิฉะนั้น การลงโทษก็ใช้ วัยรุ่น
เบื่ออาหาร ในโรงพยาบาลนี้ มีเหมือนกันที่คาดว่าจะปฏิบัติตาม
กับการกินของโครงการ ซึ่งอาศัย
'rewards ' และ ' ลงโทษ ' เพื่อปรับเปลี่ยนพฤติกรรมของพวกเขา .
แต่ถ้าการรักษายังคงเกิดขึ้นในโรงพยาบาล
ระบบโรงพยาบาลเป็นทั้งความต้องการที่จะตอบสนองมากขึ้น

ปัญหาของ สุขภาพจิตและโดยเฉพาะอย่างยิ่งที่จะต้องใช้เวลา
พัฒนาความสัมพันธ์และผู้ไม่ ' ย้ายผู้คน
อย่างรวดเร็ว ' ( สายลม& repper 2541 , หน้า 1331 ) เนื่องจากนัก
ย่อมถึงการกลับมารักษาซ้ำของพวกเขา