In this section, we demonstrate an

In this section, we demonstrate an application of the models detailed in Sect. 3. The
dataset includes 205 patients observed after operation for removal of malignant melanoma
in the period 1962–1977. The patients were followed until 1977. These data are
available in the timereg package in R (Scheike 2009). The observed time (T ) ranges
from 10 to 5565 days (from 0.0274 to 15.25 years, with mean = 5.9 and standard
deviation = 3.1 years) and refers to the time until the patient’s death or the censoring
time. Patients dead from other causes, as well as patients still alive at the end of the
study are censored observations (72%). We take ulceration status (absent, n = 115;
present, n = 90) and tumor thickness (in mm, mean = 2.92 and standard deviation =
2.96) as covariates. Remembering the identifiability issue in Sect. 4, in the destructive
exponentially weighted Poisson and the negative binomial models the probability p is
linked only to tumor thickness, whereas the parameter η is linked only to ulceration
an individual before the treatment and the untruncated compound discrete distribution
to consider the chance of cure after a given treatment. For the practical purpose,
the destructive weighted Poisson cure rate model formulated in this paper may be
helpful to assess whether the probability of the presence of the j-th competing cause
or the cured proportion are significant to justify the fitness, follow-up time and risk
prediction.
Finally, we believe that the destructive Poisson cure rate models are very helpful
for the global understanding of the variety of infection processes and the carcinogenic
effect of prolonged irradiation during some specified period of time (Klebanov et
al. 1993; Tournoud and Ecochard 2007). Indeed, these will be a subject of a future
research from the classical and Bayesian points of view.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ในส่วนนี้ เราแสดงให้เห็นถึงการประยุกต์รูปแบบรายละเอียดใน Sect. 3 ที่ชุดข้อมูลประกอบด้วยผู้ป่วย 205 สังเกตหลังการดำเนินงานในการกำจัดเชื้อร้ายเมลาโนมาในช่วงปี 1962-1977 ผู้ป่วยก็ตามจนถึง 1977 ข้อมูลเหล่านี้พร้อมใช้งานในแพคเกจ timereg R (Scheike 2009) ช่วงเวลาสังเกต (T)จาก 10 วัน 5565 (จาก 0.0274 15.25 ปี มีค่าเฉลี่ย = 5.9 และมาตรฐานความแตกต่าง =ปี 3.1) และถึงเวลาตายของผู้ป่วยหรือ censoringเวลา ผู้ป่วยที่ตายจากสาเหตุอื่น ๆ รวมทั้งผู้ป่วยยังมีชีวิตอยู่เมื่อสิ้นสุดการศึกษาสังเกต censored (72%) ได้ เราใช้สถานะ ulceration (ขาด n = 115ปัจจุบัน n = 90) และความหนาของเนื้องอก (มม. ความหมาย = 2.92 และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน =2.96) เป็น covariates จดจำปัญหา identifiability ใน Sect. 4 ในการทำลายปัวสร้างน้ำหนักและรูปแบบทวินามลบ p น่าเป็นคือเชื่อมโยงกับความหนาของเนื้องอก เฉพาะในขณะที่การเชื่อมโยงเท่ากับ ulceration ηพารามิเตอร์บุคคลก่อนการรักษาและการกระจายแยกกัน untruncated ผสมพิจารณาโอกาสของการรักษาหลังจากการรักษาให้ สำหรับวัตถุประสงค์ทางปฏิบัติอาจทำลายน้ำหนักปัวรักษาอัตราแบบสูตรในเอกสารนี้ประโยชน์เพื่อประเมินว่าความน่าเป็นของเจ-th แข่งขันทำให้หรือสัดส่วนหายสำคัญการออกกำลังกาย เวลาติดตามผล และความเสี่ยงคาดเดาสุดท้าย เราเชื่อว่า ทำลายปัวรักษาอัตรารุ่นจะดีมากเพื่อความเข้าใจโลกของความหลากหลายของกระบวนการติดเชื้อและการ carcinogenicผลของวิธีการฉายรังสีเป็นเวลานานในบางรอบระยะเวลาที่ระบุไว้ (Klebanov etal. 1993 Tournoud และ Ecochard 2007) แน่นอน เหล่านี้จะเป็นเรื่องของอนาคตงานวิจัยจากที่คลาสสิกและทฤษฎีจุดของมุมมอง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในส่วนนี้เราแสดงให้เห็นถึงการประยุกต์ใช้แบบจำลองรายละเอียดในนิกาย 3.
ชุดรวม 205 ผู้ป่วยสังเกตหลังจากการดำเนินการสำหรับการกำจัดมะเร็ง melanoma
ในช่วง 1962-1977 ผู้ป่วยตามมาจนกระทั่งปี 1977 ข้อมูลเหล่านี้จะ
มีอยู่ในแพคเกจ timereg ในการวิจัย (Scheike 2009) สังเกตเวลา (T) ช่วง
10-5565 วัน (0.0274-15.25 ปีมีค่าเฉลี่ย = 5.9 และมาตรฐาน
การเบี่ยงเบน = 3.1 ปี) และหมายถึงเวลาจนกว่าจะตายของผู้ป่วยหรือเซ็นเซอร์
เวลา ผู้ป่วยตายจากสาเหตุอื่น ๆ เช่นเดียวกับผู้ป่วยที่ยังมีชีวิตอยู่ในตอนท้ายของ
การศึกษาได้รับการตรวจสอบข้อสังเกต (72%) เราใช้สถานะแผล (ขาด n = 115;
ปัจจุบัน n = 90) และความหนาของเนื้องอก (ในมิลลิเมตรเฉลี่ย = 2.92 ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน =
2.96) เป็นตัวแปร ความทรงจำปัญหา identifiability ในนิกาย 4 ในการทำลายล้าง
ถ่วงน้ำหนักชี้แจง Poisson และรูปแบบทวินามเชิงลบต่อความน่าจะเป็น
เพียงการเชื่อมโยงกับความหนาของเนื้องอกในขณะที่พารามิเตอร์ηมีการเชื่อมโยงเท่านั้นที่จะเกิดการอักเสบ
ของแต่ละบุคคลก่อนที่จะมีการรักษาและการกระจาย untruncated สารประกอบที่ไม่ต่อเนื่อง
ที่จะต้องพิจารณาโอกาสในการรักษาหลังจาก การรักษาที่ได้รับ สำหรับวัตถุประสงค์ในทางปฏิบัติ,
การรักษา Poisson ถ่วงน้ำหนักทำลายรูปแบบอัตราสูตรในบทความนี้อาจจะ
เป็นประโยชน์ในการประเมินว่าน่าจะเป็นของการปรากฏตัวของที่ j แข่งขันสาเหตุ
หรือสัดส่วนที่หายมีความสำคัญที่จะแสดงให้เห็นถึงการออกกำลังกาย, การติดตามเวลาและ ความเสี่ยง
. ทำนาย
สุดท้ายเราเชื่อว่าการรักษา Poisson ทำลายรูปแบบอัตราจะเป็นประโยชน์มาก
สำหรับความเข้าใจโลกของความหลากหลายของกระบวนการการติดเชื้อและสารก่อมะเร็ง
ผลของการฉายรังสีเป็นเวลานานในช่วงบางระยะเวลาที่กำหนด (Klebanov และ
อัล. 1993; Tournoud และ Ecochard 2007) อันที่จริงเหล่านี้จะเป็นเรื่องของอนาคต
วิจัยจากจุดที่คลาสสิกและแบบเบย์ในมุมมองของ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

In this section, we demonstrate an application of the models detailed in Sect. 3. The
dataset includes 205 patients observed after operation for removal of malignant melanoma
in the period 1962–1977. The patients were followed until 1977. These data are
available in the timereg package in R (Scheike 2009). The observed time (T ) ranges
from 10 to 5565 days (from 0.0274 to 15.25 years, with mean = 5.9 and standard
deviation = 3.1 years) and refers to the time until the patient’s death or the censoring
time. Patients dead from other causes, as well as patients still alive at the end of the
study are censored observations (72%). We take ulceration status (absent, n = 115;
present, n = 90) and tumor thickness (in mm, mean = 2.92 and standard deviation =
2.96) as covariates. Remembering the identifiability issue in Sect. 4, in the destructive
exponentially weighted Poisson and the negative binomial models the probability p is
linked only to tumor thickness, whereas the parameter η is linked only to ulceration
an individual before the treatment and the untruncated compound discrete distribution
to consider the chance of cure after a given treatment.เพื่อวัตถุประสงค์ในทางปฏิบัติ
ทําลายรักษาอัตราถัวปัวซงสูตรในรูปแบบกระดาษนี้อาจเป็นประโยชน์เพื่อประเมินว่า
ความน่าจะเป็นของสถานะของ j-th แข่งขันเพราะ
หรือหายสัดส่วนสำคัญที่จะปรับฟิตเนส , เวลาติดตามและการทำนายความเสี่ยง
.
ในที่สุด เราเชื่อว่าการรักษาอัตราปัวส์ซอง รุ่นที่มีประโยชน์มาก
for the global understanding of the variety of infection processes and the carcinogenic
effect of prolonged irradiation during some specified period of time (Klebanov et
al. 1993; Tournoud and Ecochard 2007). Indeed, these will be a subject of a future
research from the classical and Bayesian points of view.