The younger man roused himself shar

The younger man roused himself sharply at the sound of her voice, seemed to struggle with a slight embarrassment which he threw off instantly, and then clasped her fingers with his left hand.'
Then, he explains his inability to shake hands with her rather diplomatically-
'"It's Miss Fairchild," he said, with a smile. "I'll ask you to excuse the other hand; "it's otherwise engaged just at present."

He slightly raised his right hand, bound at the wrist by the shining "bracelet" to the left one of his companion.'

Then you read about Miss Fairchild's reaction on seeing this-
'The glad look in the girl's eyes slowly changed to a bewildered horror. The glow faded from her cheeks. Her lips parted in a vague, relaxing distress. Easton, with a little laugh, as if amused, was about to speak again when the other forestalled him.'

The other man who is in fact the Policeman, which we understand later, intervenes and says-
'"You'll excuse me for speaking, miss, but, I see you're acquainted with the marshall here. If you'll ask him to speak a word for me when we get to the pen he'll do it, and it'll make things easier for me there. He's taking me to Leavenworth prison. It's seven years for counterfeiting."

This he does to allay her fears. He is, in fact, being kind to the man in front of the lady because he understands that it matters to them both whether or not he's a convicted felon. The man seizes the opportunity to go on lying to the lady in order to save his own face rather than telling her the truth or revealing his true character. This shows that-
1) People will always try to make themselves look appealing to the people or things they covet.
2) The story also shows that people judge others by their appearances. Since, O. Henry goes to great lengths to describe the characters' appearances in such a detailed manner, I think, he tries to give us a clear picture so that we (readers) can judge objectively. But the principal character (Fairchild) judges the matter subjectively because she relates to Easton in her own social capacity and her personal liking for him; so much so that she completely ignores the fact that Easton right hand is handcuffed whereas the glum- faced man's left hand was handcuffed to Easton's right hand.
This is, however, observed by one other passenger who we can say is much more discerning. This shows his objectivity and precision of thought process which goes on to show that in cases where we let our hearts rule over our heads, we tend to overlook the barest of facts staring right into our faces and misjudge fiction for fact.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

คนอายุน้อยกว่า roused ตัวเองชัดที่เสียงเสียงเธอ ดูเหมือนการ ต่อสู้กับความลำบากเล็กน้อยที่เขาโยนออกได้ทันที และ clasped ของนิ้วมือซ้ายของเขา.' จากนั้น เขาอธิบายเขาไม่สามารถจับมือกับเธอแต่ชั้นเชิง- ' "มันเป็นนางสาว Fairchild เขากล่าวว่า มีรอยยิ้ม "ฉันจะขอให้คุณขอโทษมืออื่น ๆ มันเป็นหรือธุระที่ปัจจุบัน" เขาเล็กน้อยยกมือขวา ผูกไว้ที่ข้อมือ โดยการส่อง "กำไล" ทางซ้ายของสหายของเขา.' แล้วคุณอ่านเกี่ยวกับปฏิกิริยานางสาว Fairchild ดูนี้- ' ดูดีใจที่ดวงตาของหญิงสาวค่อย ๆ เปลี่ยนสยองขวัญเกิดความสับสน แสงจางหายไปจากแก้มของเธอ ริมฝีปากของเธอแยกในความคลุมเครือ ผ่อนคลายความทุกข์ อีสตัน หัวเราะเล็กน้อย เช่นถ้าขบขัน ก็จะ พูดอีกครั้งเมื่ออื่น ๆ forestalled เขา ' คนอื่น ๆ ที่อยู่ในความเป็นจริงตำรวจ ที่เราเข้าใจในภายหลัง intervenes และพูดว่า - ' "คุณจะขอโทษที่พูด พลาด แต่ เห็นคุณคุ้นเคยกับมาร์แชลล์นี่ ถ้าคุณจะขอให้เขาพูดคำฉันเมื่อเราได้รับปากกา เขาจะทำ และมันจะทำให้ง่ายสำหรับผมที่มี เขาจะพาฉันไปคุกลีเวนเวิร์ธ มันเป็นปีที่เจ็ดสำหรับการปลอมแปลง" นี้เขาไม่ไป allay ความกลัวของเธอ เขา ในความเป็นจริง ถูกใจชายหน้าผู้หญิง เพราะเขาเข้าใจว่า มันสำคัญกับพวกเขาทั้งสองไม่ว่าเขาจะเป็นอาชญากรหรือไม่ คนโจรโอกาสที่จะไปนอนบนเพื่อผู้หญิงเพื่อบันทึกตัวเองหน้ามากกว่าบอกเธอจริง หรือเปิดเผยตัวจริงของพระองค์ นี้แสดงให้เห็นว่า- 1) คนที่มักจะพยายามที่จะทำให้ตัวเองดูน่าสนใจกับคนหรือสิ่งที่พวกเขาบรรดา 2 เรื่องแสดงว่า คนตัดสินคนอื่น โดยการปรากฏตัวของพวกเขา ตั้งแต่ โอเฮนรีจะไปยาวมากเพื่ออธิบายลักษณะของอักขระในรายละเอียดลักษณะ คิด เขาพยายามที่จะให้ภาพชัดเจนให้เราเพื่อให้เรา (ผู้อ่าน) สามารถตัดสินเป็นกลาง แต่ตัวละครหลัก (Fairchild) ผู้พิพากษาเรื่องทำจิตใจเนื่องจากเธอเกี่ยวข้องกับอีสตันกำลังการผลิตของตนเองสังคมและเธอชื่นชอบส่วนบุคคลสำหรับเขา มากเพื่อให้เธออย่างสมบูรณ์ละเว้นความจริงที่อีสตันขวามือเป็นกุญแจในขณะที่มือซ้าย glum-พบชายถูกกุญแจมือขวาของอีสตัน อย่างไรก็ตาม นี้ สังเกตผู้อื่นหนึ่งที่เราสามารถพูดได้ว่า มีความพิถีพิถันมากขึ้น นี้แสดง objectivity เขา และความแม่นยำของความคิดซึ่งไปในการแสดงว่า ในกรณีที่เราให้ของเรากฎหัวใจเหนือศีรษะของเรา เรามักจะมองข้ามข้อเท็จจริงที่จ้องมองขวาเป็นใบหน้าของเรา barest และเห็นนิยายสำหรับข้อเท็จจริง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ชายหนุ่มตื่นขึ้นมาตัวเองอย่างรวดเร็วที่เสียงของเธอลำบากในการต่อสู้กับความลำบากใจเล็กน้อยที่เขาโยนออกทันทีและจากนั้นประสานนิ้วมือของเธอด้วยมือข้างซ้ายของเขา. '
จากนั้นเขาอธิบายว่าเขาไม่สามารถที่จะจับมือกับเธอค่อนข้างมีชั้นเชิง -
' "มันนางสาวแฟร์ไชลด์" เขากล่าวด้วยรอยยิ้ม "ผมจะขอให้คุณแก้ตัวมืออื่น ๆ ;" ก็มีส่วนร่วมเป็นอย่างอื่นเพียงแค่ในปัจจุบัน ". เขาเล็กน้อยยกมือขวาของเขาที่ถูกผูกไว้ที่ข้อมือโดยส่องแสง" สร้อยข้อมือ "ไปคนเดียวที่เหลือของสหายของเขา. แล้วคุณอ่าน เกี่ยวกับปฏิกิริยามิสของ Fairchild เห็น this- 'ดูดีใจที่ในสายตาของหญิงสาวที่มีการเปลี่ยนแปลงอย่างช้าๆเพื่อสยองขวัญสับสน. เรืองแสงจางหายไปจากแก้มของเธอ. ริมฝีปากของเธอแสกคลุมเครือ, ความทุกข์ผ่อนคลาย. อีสตันพร้อมกับหัวเราะเล็ก ๆ น้อย ๆ เช่นถ้าขบขัน เป็นเรื่องที่จะพูดอีกครั้งเมื่อคนอื่น ๆ เขา forestalled. ชายคนอื่น ๆ ที่ในความเป็นจริงตำรวจซึ่งเราเข้าใจต่อมาขวางและ says- ' "คุณจะขอโทษสำหรับการพูดพลาด แต่ผมเห็นคุณ' กำลังทำความคุ้นเคยกับที่นี่มาร์แชลล์ ถ้าคุณจะขอให้เขาพูดคำว่าฉันเมื่อเราได้รับปากกาเขาจะทำมันและมันจะทำให้สิ่งที่ง่ายสำหรับฉันไปที่นั่น เขาพาผมไปยังคุกเวนเวิร์ ธ มันเป็นเวลาเจ็ดปีสำหรับการปลอมแปลง. " นี้เขาทำเพื่อบรรเทาความกลัวของเธอ. เขาเป็นในความเป็นจริงเป็นใจดีกับคนที่อยู่ในด้านหน้าของผู้หญิงเพราะเขาเข้าใจว่ามันเป็นเรื่องสำคัญที่จะพวกเขาทั้งสองหรือไม่ว่าเขาเป็นอาญา. ชายคนนั้น คว้าโอกาสที่จะไปนอนกับผู้หญิงเพื่อประหยัดใบหน้าของเขาเองแทนที่จะบอกความจริงหรือเธอเผยให้เห็นตัวละครที่แท้จริงของเขา. นี้แสดงให้เห็น that- 1) ผู้คนมักจะพยายามที่จะทำให้ตัวเองดูน่าสนใจให้กับคนหรือสิ่งที่พวกเขา โลภ. 2) เรื่องนี้ยังแสดงให้เห็นว่าคนที่ตัดสินคนอื่นโดยการปรากฏตัวของพวกเขา. ตั้งแต่ทุมเฮนรี่ไปกับความยาวที่ดีในการอธิบายถึงการปรากฏตัวของตัวละครในลักษณะรายละเอียดผมคิดว่าเขาพยายามที่จะทำให้เรามีภาพที่ชัดเจนเพื่อให้ เรา (ผู้อ่าน) สามารถตัดสินอคติ แต่ตัวละครหลัก (แฟร์ไชลด์) ผู้พิพากษาเรื่องจิตใจเพราะเธอเกี่ยวข้องกับอีสตันในฐานะทางสังคมของเธอเองและความชอบส่วนตัวของเธอสำหรับเขา. มากเพื่อให้เธอสมบูรณ์ละเว้นความจริงที่ว่าอีสตันขวามือ ใส่กุญแจมือขณะที่มือซ้าย glum- ต้องเผชิญกับคนที่ถูกใส่กุญแจมือไปทางขวามือของอีสตัน. อย่างไรก็ตามนี่คือข้อสังเกตโดยผู้โดยสารอีกคนหนึ่งที่เราสามารถพูดได้มากขึ้นฉลาด นี้แสดงให้เห็นความเที่ยงธรรมและความแม่นยำของกระบวนการคิดของเขาที่ไปในการแสดงให้เห็นว่าในกรณีที่เราปล่อยให้หัวใจของเราปกครองเหนือหัวของเราเรามักจะมองข้ามหามของข้อเท็จจริงที่จ้องมองขวาเข้าใบหน้าของเราและพิจารณาผิดนิยายสำหรับความจริง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

น้องคนปลุกเองอย่างรวดเร็วในเสียงของเธอดูเหมือนจะต่อสู้กับความอายเล็กน้อยซึ่งเขาโยนปิดทันที จากนั้นมือของเธอไว้ด้วยมือซ้ายของเขา’จากนั้นเขาก็อธิบายถึงการไร้ความสามารถของเขาที่จะจับมือกับเธออย่างมีชั้นเชิง - มากกว่า" ก็คุณแฟร์ไชลด์ " เขากล่าวด้วยรอยยิ้ม " ผมจะถามคุณเพื่อแก้ตัว มืออื่น ๆ ; " มันมิฉะนั้นหมั้นแค่ปัจจุบัน " .เขายกเล็กน้อย มือขวาของเขาจับที่ข้อมือโดยส่องแสง " สร้อยข้อมือ " ด้านซ้ายของคู่หูของเขา . . .แล้วคุณอ่านเกี่ยวกับคุณแฟร์ไชลด์ปฏิกิริยาเห็นนี่" มองใจในสายตาของหญิงสาวค่อยๆเปลี่ยนเป็นงุนงงสยองขวัญ แสงจาง ๆจากแก้มของเธอ ริมฝีปากของเธอแยกในคลุมเครือ ทุกข์ผ่อนคลาย อีสตัน หัวเราะน้อยๆ ราวกับขบขัน , เกี่ยวกับพูดอีกครั้งเมื่อคนอื่นชิงไปถึงก่อนเขาคนอื่น ๆที่ในความเป็นจริง ตำรวจ ซึ่งเราเข้าใจทีหลัง แทรกแซง และบอกว่า -" คุณจะยกโทษให้ฉันพูด คุณ แต่ ผมเห็นคุณสนิทสนมกับมาร์แชลมาที่นี่ ถ้าคุณจะให้เขาพูดกับผมเมื่อเราได้ปากกาที่เขาจะทำ และจะทำให้สิ่งที่ง่ายขึ้นสำหรับฉัน เขาพาฉันไป ลีเวนเวิร์ธเรือนจำ มันเจ็ดปีสำหรับการปลอมแปลง .นี้เขาทำเพื่อบรรเทาความกลัวของเธอ เขาคือ ในความเป็นจริงมีประเภทชายในด้านหน้าของผู้หญิง เพราะเขาเข้าใจว่ามันสำคัญกับทั้งคู่หรือไม่ว่าเขาเป็นผู้ต้องสงสัย เขาคว้าโอกาสไปหลอกผู้หญิงเพื่อรักษาหน้าของตัวเองแทนที่จะบอกความจริง หรือเปิดเผยนิสัยที่แท้จริงของเขา นี้จะแสดงที่1 ) คนมักจะพยายามทำให้ตัวเองดูน่าสนใจกับคนหรือสิ่งที่พวกเขาโลภ2 ) เรื่องที่ยังแสดงให้เห็นว่าคนตัดสินคนอื่น โดยการปรากฏตัวของพวกเขา . ตั้งแต่ โอ. เฮนรีไปยาวมากเพื่ออธิบายลักษณะของตัวละคร ในลักษณะดังกล่าว รายละเอียด ผมคิดว่า เขาพยายามจะให้ภาพที่ชัดเจนเพื่อให้เรา ( ผู้อ่าน ) สามารถตัดสินอย่างเป็นกลาง แต่ตัวละครหลัก ( FAIRCHILD ) ผู้พิพากษาเรื่องจิตใจ เพราะเกี่ยวข้องกับอีสตันในสังคมความจุของเธอเองและความชอบส่วนตัวของเธอให้เขา มากดังนั้นเธอเลยไม่สนใจข้อเท็จจริงที่อีสตันขวามือจะใส่กุญแจมือและหม่นหมอง - เผชิญทางด้านซ้ายมือของมนุษย์ถูกใส่กุญแจมือไว้กับมือขวาอีสตันของนี้ , อย่างไรก็ตาม , พบโดยหนึ่งอื่น ๆที่เราสามารถพูดได้ว่าผู้โดยสารมากพิถีพิถันมากขึ้น นี้แสดงให้เห็นถึงความแม่นยำของเป้าหมายของเขาและกระบวนการคิดที่ไปในที่จะแสดงให้เห็นว่า ในกรณีที่เราให้หัวใจของเราปกครองเหนือหัวของเรา เรามักมองข้ามข้อเท็จจริง มองขวาเข้าใบหน้าอาจารย์ของเราและทำให้เข้าใจผิดนิยายสำหรับความเป็นจริง