The textbook (starting p.322) uses

The textbook (starting p.322) uses an “extended” IS-LM model, which includes both the nominal interest rate (measured on the vertical axis) and the real interest rate (which equals the nominal rate less expected inflation). Because money demand depends on the nominal rate, which is measured on the vertical axis, the change in expected inflation doesn’t shift the LM curve. However, investment depends on the real interest rate, so the fall in expected inflation shifts the IS curve: each value of i is now associated with a higher value of r, which reduces investment and shifts the IS curve to the left. Results: income falls, i falls, and r rises --- which is exactly what happened from 1929 to 1931 (see table 11-2 on pp.318-9).
This slide gives the basic intuition, which students often can grasp more quickly and easily than the graphical analysis. After you cover this material in your lecture, it will be easier for your students to grasp the analysis on pp.322-23.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ตำรา (p.322 เริ่มต้น) ใช้ "ขยาย" รุ่น IS-LM ซึ่งรวมทั้งอัตราดอกเบี้ยที่ระบุ (วัดบนแกนแนวตั้ง) และอัตราดอกเบี้ยที่แท้จริง (ซึ่งเท่ากับอัตราการระบุอัตราเงินเฟ้อที่คาดว่าจะน้อยกว่า) เนื่องจากความต้องการเงินขึ้นอยู่กับอัตราการระบุซึ่งเป็นวัดที่อยู่บนแกนแนวตั้ง, การเปลี่ยนแปลงในอัตราเงินเฟ้อคาดว่าจะไม่เปลี่ยนเส้นโค้ง LM อย่างไรก็ตามการลงทุนขึ้นอยู่กับอัตราดอกเบี้ยที่แท้จริงจึงตกอยู่ในภาวะเงินเฟ้อที่คาดว่าจะเลื่อนโค้งเป็น: ค่าของฉันแต่ละคนมีความเกี่ยวข้องในขณะนี้มีมูลค่าที่สูงขึ้นของอาร์ซึ่งจะช่วยลดการลงทุนและการเปลี่ยนแปลงเป็นเส้นโค้งไปทางซ้าย ผลการศึกษา:. รายได้ตกอยู่ผมตกและอา --- เพิ่มขึ้นซึ่งเป็นสิ่งที่เกิดขึ้น 1929-1931 (ดูตาราง 11-2 ใน pp.318-9)
สไลด์นี้จะช่วยให้สัญชาตญาณพื้นฐานซึ่งนักเรียนมักจะเข้าใจมากขึ้น อย่างรวดเร็วและง่ายดายกว่าการวิเคราะห์แบบกราฟิก หลังจากที่คุณครอบคลุมวัสดุนี้ในการบรรยายของคุณก็จะง่ายขึ้นสำหรับนักเรียนของคุณที่จะเข้าใจการวิเคราะห์เกี่ยวกับ pp.322-23

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

หนังสือเรียน ( เริ่ม p.322 ) ใช้ " ขยาย "  is-lm โมเดล ซึ่งมีทั้งอัตราดอกเบี้ยที่ระบุ ( วัดในแนวดิ่ง ) และอัตราดอกเบี้ยจริง ( ซึ่งเท่ากับอัตราเงินเฟ้อที่คาดว่าจะน้อยกว่าปกติ ) เนื่องจากความต้องการเงินขึ้นอยู่กับอัตรา ซึ่งเป็นวัดในแนวดิ่ง การเปลี่ยนแปลงในภาวะเงินเฟ้อที่คาดว่าไม่ได้กะ LM โค้ง อย่างไรก็ตามการลงทุนขึ้นอยู่กับอัตราดอกเบี้ยที่แท้จริง ดังนั้น คาดว่าอัตราเงินเฟ้อจะอยู่กะโค้ง : แต่ละค่าของฉันตอนนี้เกี่ยวข้องกับสูงกว่าค่าของ R ซึ่งช่วยลดการลงทุน และกะจะโค้งไปทางซ้าย ผลลัพธ์ : รายได้ตก ผมร่วง และ R ขึ้น --- ซึ่งเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นจาก 2472 ถึง 2474 ( ดูจากตาราง 11-2 บน pp.318-9 )
สไลด์ให้สัญชาตญาณพื้นฐานซึ่งนักเรียนมักจะสามารถเข้าใจมากขึ้นอย่างรวดเร็วและง่ายดายกว่าการวิเคราะห์แบบกราฟิก หลังจากที่คุณครอบคลุมวัสดุนี้ในการบรรยายของคุณ มันจะง่ายขึ้นสำหรับนักเรียนที่จะเข้าใจการวิเคราะห์ pp.322-23 .