2.3. Preparation and digestion of s

2.3. Preparation and digestion of starches
A 5 mg/mL solution of native starch was prepared in PBS and incubated at 37 °C with 4.5 nM (approximately 0.33 IU) porcine pancreatic α-amylase on an inclined rotating table to allow constant end-over-end mixing. Samples were withdrawn at timed intervals up to 120 min and transferred to ice-cold 0.3 M Na2CO3 stop solution in Eppendorf tubes. The ice-cold stop solution rapidly cools the reaction sample and raises the pH to a level where amylase is no longer active. The Eppendorfs were then centrifuged and the supernatant was collected and used for determination of reducing sugar concentration by a Prussian blue assay (Slaughter, Ellis, & Butterworth, 2001). Each sample was diluted in water before 150 μL aliquots of solution A (16 mM KCN, 0.19 M Na2CO3 in distilled H2O) and solution B (1.18 mM K3Fe(CN)6 in distilled H2O) were added. Samples were then boiled for 15 min and allowed to cool at room temperature before 750 μL of solution C (3.11 mM NH4Fe(SO4)2, 0.1% (w/w) SDS, 0.2% (v/v) H2SO4 in distilled H2O) was added. The tubes were allowed to stand at room temperature for 2.5 h before the absorbance was recorded at 695 nm. Maltose standards ranging from 0 to 100 μM were treated similarly and used for quantification of the content of reducing sugar expressed as maltose equivalents. For studies of gelatinised material, starch was heated for 20 min at 90 °C and then cooled to 37 °C before α-amylase was added to produce a final concentration of 2.25 nM. Starch containing retrograded material was prepared by similar heat treatment followed by a storage period of 24 h at room temperature before α-amylase was added to give an enzyme concentration of 2.25 nM for digestibility measurements.

The slopes of digestibility curves were measured at various time points throughout the incubation period, converted to logarithmic form and then fitted to the first-order kinetic model (see Butterworth et al. (2012) for details of the relatively straightforward calculations). Accurate estimate of the pseudo rate constant, k, and the total digestible starch, C∞, are obtainable from plots of LOS against time.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

2.3 การเตรียมการและการย่อยอาหารของสมบัติA 5 mg/mL solution of native starch was prepared in PBS and incubated at 37 °C with 4.5 nM (approximately 0.33 IU) porcine pancreatic α-amylase on an inclined rotating table to allow constant end-over-end mixing. Samples were withdrawn at timed intervals up to 120 min and transferred to ice-cold 0.3 M Na2CO3 stop solution in Eppendorf tubes. The ice-cold stop solution rapidly cools the reaction sample and raises the pH to a level where amylase is no longer active. The Eppendorfs were then centrifuged and the supernatant was collected and used for determination of reducing sugar concentration by a Prussian blue assay (Slaughter, Ellis, & Butterworth, 2001). Each sample was diluted in water before 150 μL aliquots of solution A (16 mM KCN, 0.19 M Na2CO3 in distilled H2O) and solution B (1.18 mM K3Fe(CN)6 in distilled H2O) were added. Samples were then boiled for 15 min and allowed to cool at room temperature before 750 μL of solution C (3.11 mM NH4Fe(SO4)2, 0.1% (w/w) SDS, 0.2% (v/v) H2SO4 in distilled H2O) was added. The tubes were allowed to stand at room temperature for 2.5 h before the absorbance was recorded at 695 nm. Maltose standards ranging from 0 to 100 μM were treated similarly and used for quantification of the content of reducing sugar expressed as maltose equivalents. For studies of gelatinised material, starch was heated for 20 min at 90 °C and then cooled to 37 °C before α-amylase was added to produce a final concentration of 2.25 nM. Starch containing retrograded material was prepared by similar heat treatment followed by a storage period of 24 h at room temperature before α-amylase was added to give an enzyme concentration of 2.25 nM for digestibility measurements.ลาดของ digestibility โค้งวัด ณจุดเวลาต่าง ๆ ตลอดระยะเวลาการบ่ม แปลงฟอร์มลอการิทึมแล้ว พอดีกับแรกสั่งเดิม ๆ รุ่น (ดู al. และบัตเตอร์เวิร์ท (2012) สำหรับรายละเอียดของการคำนวณที่ค่อนข้างตรงไปตรงมา) ประเมินความถูกต้องของค่าคงอัตราหลอก k และรวม digestible แป้ง C∞ มีสิทธิได้รับจากผืนลอสกับเวลา

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

2.3 การเตรียมและการย่อยอาหารของแป้ง
5 มก. แก้ปัญหา / mL ของแป้งพื้นเมืองได้รับการจัดทำขึ้นพีบีเอสและบ่มที่อุณหภูมิ 37 องศาเซลเซียสกับ 4.5 นาโนเมตร (ประมาณ 0.33 IU) หมูตับอ่อนαอะไมเลสในตารางหมุนเอียงเพื่อให้คงสิ้นในช่วงสิ้น การผสม ตัวอย่างถูกถอนออกในช่วงเวลาที่กำหนดได้ถึง 120 นาทีและโอนไปยังเย็น 0.3 โซลูชั่นแบบครบวงจร M Na2CO3 ในหลอด Eppendorf ทางออกที่เย็นหยุดอย่างรวดเร็วเย็นตัวอย่างการเกิดปฏิกิริยาและเพิ่มค่า pH ให้อยู่ในระดับที่อะไมเลสไม่ได้ใช้งาน Eppendorfs ถูกปั่นแล้วและสารละลายที่ถูกเก็บรวบรวมและใช้สำหรับการวัดความเข้มข้นของน้ำตาลลดลงทดสอบปรัสเซียนฟ้า (ฆ่าเอลลิสและบัตเตอร์, 2001) แต่ละตัวอย่างถูกเจือจางในน้ำก่อนที่จะ aliquots 150 ไมโครลิตรของการแก้ปัญหา (16 มิลลิคณะ 0.19 M Na2CO3 ในกลั่น H2O) และการแก้ไขปัญหา B (1.18 มิลลิ K3Fe (CN) 6 กลั่น H2O) ถูกเพิ่ม ตัวอย่างต้มแล้วเป็นเวลา 15 นาทีและได้รับอนุญาตให้เย็นที่อุณหภูมิห้องก่อนที่ 750 ไมโครลิตรของการแก้ปัญหา C (3.11 มิลลิ NH4Fe (SO4) 2, 0.1% (w / W) SDS 0.2% (v / v) ใน H2SO4 กลั่น H2O) ถูกเพิ่มเข้ามา หลอดได้รับอนุญาตให้ยืนที่อุณหภูมิห้องเป็นเวลา 2.5 ชั่วโมงก่อนที่จะดูดกลืนแสงเป็นบันทึกที่ 695 นาโนเมตร มาตรฐานมอลโตสตั้งแต่ 0-100 ไมครอนได้รับการรักษาเช่นเดียวกันและใช้สำหรับปริมาณของเนื้อหาของการลดน้ำตาลแสดงเป็นเทียบเท่ามอลโตส สำหรับการศึกษาของวัสดุ gelatinised แป้งถูกความร้อนเป็นเวลา 20 นาทีที่ 90 องศาเซลเซียสและจากนั้นการระบายความร้อนถึง 37 องศาเซลเซียสก่อนที่จะαอะไมเลสถูกเพิ่มเข้ามาในการผลิตมีความเข้มข้นสุดท้ายของ 2.25 นาโนเมตร แป้งที่มีเนื้อหาการรีโทรเกรดได้รับการจัดทำขึ้นโดยการรักษาความร้อนที่คล้ายกันตามระยะเวลาการเก็บรักษา 24 ชั่วโมงที่อุณหภูมิห้องก่อนที่จะαอะไมเลสถูกเพิ่มเข้ามาเพื่อให้ความเข้มข้นของเอนไซม์ 2.25 นาโนเมตรสำหรับการวัดการย่อยทางลาดของเส้นโค้งการย่อยได้ถูกวัดที่จุดเวลาต่างๆ ตลอดระยะเวลาการบ่มแปลงรูปแบบลอการิทึมแล้วพอดีกับลำดับแรกรูปแบบการเคลื่อนไหว (ดูบัตเตอร์เวิ et al. (2012) สำหรับรายละเอียดของการคำนวณที่ค่อนข้างตรงไปตรงมา) ประมาณการที่ถูกต้องของค่าคงที่อัตราหลอก, K, และแป้งที่ย่อยรวมC∞จะได้รับจากการแปลง LOS กับเวลา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

2.3 การเตรียมและการย่อยแป้ง
5 mg / ml สารละลายแป้งที่เตรียมไว้ใน PBS บ่มที่ 37 องศาเซลเซียส  ° 4.5 ไหม nm รึเปล่า ( ประมาณ 0.33 รึเปล่า IU ) อะไมเลสจากตับอ่อนแอลฟาบนเอียงหมุนโต๊ะเพื่อให้คงที่สุดเหนือสุดกวน ตัวอย่างที่ถูกถอนในเวลาที่กําหนดถึง 120 ไหมมินและโอนให้เย็น 0.3 ไหม M Na2CO3 หยุดโซลูชันในเพนดอร์ฟหลอดน้ำแข็งหยุดเย็นโซลูชั่นอย่างรวดเร็ว เมื่อปฏิกิริยาตัวอย่างและเพิ่ม pH ให้อยู่ในระดับที่เลส ไม่ใช้งาน การ eppendorfs แล้วไฟฟ้าและนำมันเก็บรวบรวมและใช้สำหรับการหาความเข้มข้นของน้ำตาลรีดิวซ์จากปรัสเซียฟ้า assay ( ฆ่า เอลลิส & Butterworth , 2001 )แต่ละตัวอย่างที่เจือจางในน้ำก่อน 150  μผมเฉยๆของสารละลาย ( 16 ไหมมม kcn , 0.19 ไหม M Na2CO3 ในกลั่น H2O ) และโซลูชั่น B ( 1.18 ไหมมม k3fe ( CN ) 6 กลั่น H2O ) มีการเพิ่ม จำนวนก็ต้มประมาณ 15 นาที และให้อะไรเย็นที่อุณหภูมิห้องก่อนที่จะ μ 750 ลิตรโซลูชั่น C ( 3.11 ไหมมม nh4fe ( ปา ) 2 , 0.1% ( w / w ) 0.1 , 0.2 เปอร์เซ็นต์ ( v / v ) กรดซัลฟิวริกในกลั่น H2O ) ถูกเพิ่มเข้ามาหลอดได้รับอนุญาตให้ยืนที่อุณหภูมิห้องเป็นเวลา 2.5 ไหม H ก่อนการดูดกลืนแสงเท่ากับ 695 รึเปล่า nm . มอลโตสมาตรฐานตั้งแต่ 0 ถึง 100  μ M ได้รับการรักษาเดียวกันและใช้ปริมาณของปริมาณของน้ำตาลรีดิวซ์ แสดงเป็น มอลโตสเทียบเท่า . สำหรับการศึกษาของ gelatinised วัสดุ ,แป้งก็ร้อน 20 รึเปล่า นาทีที่ 90  ° C และเย็นแล้วถึง 37  °แอลฟาอะไมเลสซี ก่อนเพิ่มผลิตความเข้มข้นสุดท้าย 2.25 รึเปล่า nm . แป้งผสม retrograded วัสดุที่เตรียมไว้ โดยการรักษาความร้อนที่คล้ายกันตามระยะเวลาการเก็บรักษา 24  ชั่วโมงที่อุณหภูมิห้องก่อนที่แอลฟาอะไมเลสถูกเพิ่มเพื่อให้ความเข้มข้นของเอนไซม์ของ 2.25 รึเปล่า nm สำหรับการวัดค่าการย่อยได้

ความชันของเส้นโค้งที่ได้ทำการวัดเวลาที่จุดต่างๆ ตลอดระยะเวลาที่แปลงเป็นรูปแบบลอการิทึมและพอดีกับปฏิกิริยาแบบแรก ( ดู Butterworth et al . ( 2012 ) รายละเอียดของการคำนวณที่ค่อนข้างตรงไปตรง ) การประเมินความถูกต้องของค่าคงที่ K เทียมและรวมที่ย่อยแป้ง ∞ C ,จะได้มาจากแปลงของลอส กับ เวลา