TB: Yeah well that’s a nightmare…(l

TB: Yeah well that’s a nightmare…(laughter)

AA: The nightmare scenario: “OK, if you want a woman, we’ll give you a woman. That’s where I say, yes, you have to hold the standards high. OK give me a level playing field, but then everybody has to be good, you can’t just get by on whatever you claim is your birthright.

TB: So that answers the question- “What did you ask him (Hobbs) not to do?”

AA: Or, what did we tussle over, what did we discuss over and over.

TB: Right, he doesn’t mention it in any kind of big way.

AA: No, he has a chapter, and we kept going over and over and over it.

TB: In his extensive effort to interpret your work, Hobbs returns several times to imagery from a story by the great Argentinean writer Borges titled The Aleph. You mention in an interview in 1990 you would be happy if you could find a tiny rip or tear in the universe such as Borges describes in his story. Will you talk a bit about your desire to find this?

AA: The Aleph has a lot of meanings for me. Whenever I am asked to lecture on my work, I always tell that story. There are a lot of things about the story. It’s about Borges comparing himself to Dante. You have all these historical figures who have come before you- how do you live up to them, or beat them at their game? It is also about being young and hot and then not hot anymore, because he gets done in by this other artist/writer. And it’s about being in love. I think the reason artists are so unstable in their relationships is that making love and making art are similar: there is this wonderful kind of flow you get between the two. It’s about the Muse or the new Muse- being in love with this woman who is his muse, as Dante was in love with Beatrice, and then losing her. About how unrequited love can make great art too (laughs)…all of that. The notion of that “tear” in the universe where he is really confronting the fact, in my mind that he will never be as brilliant as Dante (I’d have to ask Borges for sure, and I can’t anymore). Dante did make a quantum leap- he made that “tear” in the universe- that wasn’t there before- where there is a new worldview, and you are peeking in. Dante tears the curtain open, and says there is another world. I think Borges was saying to himself- “Am I ever going to be able to do that?” It is not just about the historical “filling in the blanks”, but also- “I’m just going somewhere else completely.” That finally is the thing about The Aleph that keeps bringing me back. It keeps bringing me back. The story has so many ramifications for me. The notion-“Can you do something that has “liftoff”, that doesn’t even need all of its historical buttresses?” It is just there and you go “Whoa!” This is a whole other thing. A new paradigm. I also think about this along with the notion of unstable, unrequited love and the way desire and art work together, and have throughout history. That whole myth of the “mad artist”. Probably artists are a little “out there”. Otherwise they would be accountants. When you just let your imagination go, it takes you all kinds of places. I’m not just talking about visual artists. I mean how can a really good writer construct…how could Dostoyevsky, or Norman Mailer, get inside the mind of a criminal or a murderer- unless they projected themselves into those states of mind? Not just in a superficial way. You have the capacity to project yourself in an imaginative way. You know that. And to cross boundaries, to cross moral boundaries in your imagination in the real free-floating way that Dada and Surrealism can totally make associations that are completely irrational.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

TB: ดีว่าเป็นฝันร้าย... (หัวเราะ) AA: สถานการณ์ฝันร้าย: "OK คุณผู้หญิง เราจะให้คุณผู้หญิง นั่นคือที่ผมบอกว่า ใช่ คุณจะต้องถือมาตรฐานสูง ตกลงให้ผมเขตเล่นระดับ แต่แล้ว ทุกคนยังต้องดี คุณไม่เพียงได้รับโดยในสิ่งที่คุณอ้างว่า เป็นของคุณ birthright TB: ดังนั้นที่ตอบคำถาม - "อะไรไม่ได้คุณถามเขา (ฮอบส์) ทำ" AA: หรือ อะไรไม่ได้เรา tussle ผ่าน อะไรไม่เจรจาเล่า TB: ขวา เขาไม่เป็นไรในทางใหญ่ชนิดใด ๆ เอเอ: ไม่มี เขามีบท และเราเก็บไปเล่า และมัน TB: ในความพยายามของเขาอย่างละเอียดแปลงาน ฮอบส์กลับหลายครั้งไปถ่ายจากเรื่องโดยเชี่ยวดี Borges นักเขียนชื่ออเล็ป คุณพูดในสัมภาษณ์ในปี 1990 คุณจะมีความสุขถ้าคุณสามารถค้นหาฉีกเล็ก ๆ หรือฉีกขาดในจักรวาลเช่น Borges อธิบายในเรื่องของเขา จะคุณพูดมากความปรารถนาในการค้นหานี้หรือไม่ AA: อเล็ปมีความหมายสำหรับฉันมาก เมื่อถามข้าพเจ้าบรรยายในการทำงานของฉัน ฉันจะบอกเรื่องนั้น มีจำนวนมากของสิ่งที่เกี่ยวกับเรื่อง มันกำลังเปรียบเทียบตัวเองกับ Dante Borges มีทั้งหมดเหล่านี้ภาพประวัติศาสตร์ที่มีมาก่อน - วิธีทำคุณอยู่ได้ หรือชนะพวกเขาในเกมของพวกเขา เรื่องเกี่ยวกับหนุ่ม และร้อนแล้ว ไม่ร้อนอีกต่อไป เนื่องจากเขาได้รับโดยในการนี้อื่น ๆ ศิลปิน/นักเขียน และกำลังอยู่ในความรัก ผมคิดว่า เหตุผลที่ศิลปินจะไม่เสถียรดังนั้นในความสัมพันธ์ของพวกเขาคือทำให้ความรักและศิลปะทำคล้าย: มีขั้นตอนที่คุณได้รับระหว่างทั้งสองชนิดนี้ยอดเยี่ยม มันจะเกี่ยวกับมิวส์หรือใหม่มิวส์เป็นรักกับผู้หญิงคนนี้ผู้เป็นมิวส์ของเขา เป็น Dante รักกับเบียทริ แพ้เธอ เกี่ยวกับความรักว่ายังไม่ชำระสามารถทำดีเกินไป (หัวเราะที)...ให้ได้ ความที่ "ฉีก" ในจักรวาลที่เขาจะเผชิญความจริง ในความคิดจริง ๆ ว่าเขาจะไม่ยอดเยี่ยมที่ Dante (ผมจะต้องถาม Borges แน่นอน และฉันไม่สามารถอีกต่อไป) Dante ได้ทำการกระโดดควอนตัม-เขาทำว่า "น้ำตา" ในจักรวาลที่ไม่มีก่อน- มีโลกทัศน์ของใหม่ และคุณมี peeking ใน Dante tears เปิดม่าน และกล่าวว่า มีโลกอื่น คิดว่า Borges ได้กล่าวถึงตัวเอง- "ฉันเคยจะสามารถทำเช่นนั้น" มันไม่เพียงเกี่ยวกับการประวัติศาสตร์ "บรรจุในช่องว่าง" แต่ยัง - "ฉันเพียง จะแฟนตาซีสมบูรณ์" สุดท้ายนั่นคือสิ่งที่เกี่ยวกับอเล็ปที่จะนำฉันกลับไป มันจะนำผมไป เรื่องมี ramifications มากสำหรับฉัน แนวคิด- "คุณสามารถทำสิ่งที่มี"liftoff" ซึ่งไม่จำเป็นทั้งหมด buttresses ของประวัติศาสตร์ " เพียงมี และคุณไป "Whoa" นี้เป็นสิ่งอื่น ๆ ทั้งหมด กระบวนทัศน์ใหม่ ยังคิดเรื่องนี้พร้อมกับความไม่เสถียร ยังไม่ชำระความรัก และความปรารถนาทางและศิลปะทำงานร่วมกัน และมีตลอด ที่ตำนานทั้งหมดของ "ศิลปินบ้า" คงศิลปินมีน้อย "ค่ะ" มิฉะนั้น พวกเขาจะเป็นผู้จัดทำบัญชี เมื่อคุณเพียงให้จินตนาการของคุณไป จะทุกสถานที่ ฉันไม่ใช่แค่พูดคุยเกี่ยวกับศิลปินภาพ ผมหมายถึง ว่า สามารถเขียนดีจริง ๆ สร้าง...วิธีสามารถ Dostoyevsky หรือนอร์ ได้รับภายในจิตใจของอาชญากรหรือฆาตกรแบบยกเว้นว่าพวกเขาคาดว่าตัวเองเป็นรัฐใจ ไม่ใช่ในลักษณะที่ผิวเผิน คุณมีความสามารถในการโครงการตัวเองในทางจินตนาการ คุณรู้ว่า และข้ามขอบเขต ข้ามขอบเขตทางศีลธรรมในจินตนาการของคุณในลักษณะจริง free-floating ว่า Dada และลัทธิเหนือจริงสามารถทั้งหมดทำการเชื่อมโยงที่สมบูรณ์จำนวนอตรรกยะ