The creation of 3D models for use i

The creation of 3D models for use in an interactive virtual
environment is an expensive and tedious process and
is still a challenging problem in computer vision. Typically
the requirement that the virtual environment should
mirror an existing scene demands accurate three dimensional
(3D) geometry, as well as surface materials or tex-
[e-mail]
tures. Thus, there is a need for a method to directly extract
realistic 3D models from real photographs.
In the fields of photogrammetry and computer vision
many approaches have been developed which allow the
production of photorealistic 3D models [Pollefeys et al.
2000], [Zisserman et al. 2000]. In general, these algorithms
take multiple images of a real environment using
a calibrated camera and then create from these images a
3D structure of the scene. The output of such an algorithm
is a dense point cloud, corresponding to important
features in the scene. These point clouds should be converted
into logical objects in order to create suitable representations
for a virtual environment. Current available
methods for automatic segmentation are not yet robust
enough to build useful geometric models for the visualization,
thus fully automatic segmentation yields to an
ill-posed poblem.
In this paper we discuss how we can make the modeling
process more convenient and efficient. So far there are
two separate research areas in computer vision, one is
the reconstruction problem and the other one the recognition
problem. In our approach we solve the reconstruction
problem by highly redundant information about
the scene, in our case image sequences. The recognition
problem is handed over to a human operator, who is supported
by an intelligent user interface. Thus the operator
can focus on the segmentation and interpretation of the
scene using only one image while the system takes care
about the associated 3D information.
Essentially our interactive modeling system, called VR
Modeler (Virtual Reality Modeler) allows a user to construct
a geometric model of the scene from a set of photographs.
The images are taken with a hand-held digital
consumer camera using short baselines. After some
preprocessing the relative orientation of the image sequences
are calculated fully automatic. Our orientation
method, which is not the topic of this paper, is based on
work described by Horn [Horn 1990], Klaus et al. [Klaus
et al. 2002] and Nister [Nister 2003]. Once we have determined
the relative orientation between all image pairs
we are able to extract 3D information from the photographs
automatically by employing area and feature
based matching techniques. The 3D information consists
of 3D points, 3D lines and 3D surfaces, as illustrated in
Figure 1.
After applying this automatic reconstruction process all

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

สร้าง 3 รุ่นเพื่อใช้ในการโต้ตอบเสมือนสภาพแวดล้อมเป็นกระบวนการที่มีราคาแพง และน่าเบื่อ และยังคงเป็นปัญหาท้าทายในคอมพิวเตอร์วิทัศน์ โดยทั่วไปความต้องการสภาพแวดล้อมเสมือนควรกระจกฉากอยู่ต้องการซึ่งมีสามมิติถูกต้องเรขาคณิต (3D) เช่นเป็นพื้นผิววัสดุหรือเท็กซ์[e-mail] ดังนั้น มีความจำเป็นสำหรับวิธีการสกัดโดยตรงรุ่น 3D สมจริงจากรูปถ่ายจริงในด้านของวิสัยทัศน์ photogrammetry และคอมพิวเตอร์หลายวิธีได้รับการพัฒนาที่อนุญาตให้มีการผลิตของภาพ 3D โมเดล [Pollefeys et al2000], [Zisserman et al. 2000] โดยทั่วไป อัลกอริทึมเหล่านี้นำหลายภาพของสภาพแวดล้อมจริงโดยใช้กล้อง calibrated แล้ว สร้างจากภาพเหล่านี้เป็นโครงสร้างฉาก 3D ผลลัพธ์ของขั้นตอนวิธีการดังกล่าวมีก้อนเมฆหนาแน่นจุด ที่สอดคล้องกับความสำคัญลักษณะการทำงานในฉาก เหล่านี้ควรถูกแปลงเป็นจุดเมฆเป็นวัตถุทางตรรกะเพื่อสร้างการนำเสนอที่เหมาะสมสำหรับสภาพแวดล้อมเสมือน ปัจจุบันมีวิธีการแบ่งอัตโนมัติยังไม่แข็งแรงพอที่จะสร้างรูปทรงเรขาคณิตมีประโยชน์สำหรับการแสดงภาพประกอบเพลงแบ่งอัตโนมัติทำให้การทำ การpoblem ป่วยอึ้งในเอกสารนี้ เราหารือว่าเราสามารถทำการสร้างโมเดลกระบวนการมีประสิทธิภาพ และสะดวกมากขึ้น จนมีขอบเขตงานวิจัยที่แยกต่างหากสองในคอมพิวเตอร์วิทัศน์ คือปัญหาฟื้นฟูและอื่น ๆ หนึ่งการรู้ปัญหา ในวิธีของเรา เราแก้ไขฟื้นฟูการปัญหา โดยละเอียดซ้ำซ้อนสูงฉาก ในลำดับกรณีภาพของเรา การรู้ปัญหาคือมอบให้ตัวมนุษย์ดำเนินการ ผู้สนับสนุนโดยอินเทอร์เฟซผู้ใช้อัจฉริยะ ดังนั้นการดำเนินการความสำคัญการแบ่งและการตีความการฉากที่ใช้ภาพเดียวในขณะที่ระบบการดูแลเกี่ยวกับข้อมูล 3D เชื่อมโยงเป็นระบบของเราสร้างโมเดลแบบโต้ตอบ เรียกว่า VRModeler (เสมือนจริง Modeler) ช่วยให้ผู้ใช้สามารถสร้างรูปทรงเรขาคณิตของฉากจากรูปถ่ายภาพที่ถ่าย ด้วยดิจิตอลมือถือกล้องผู้บริโภคที่ใช้เส้นสั้น หลังจากที่บางประมวลผลเบื้องต้นแนวญาติลำดับภาพจะถูกคำนวณโดยอัตโนมัติ แนวของเราวิธี ซึ่งไม่ใช่หัวข้อของเอกสารนี้ ตามทำงานการอธิบาย โดยฮอร์น [1990 ฮอร์น], คลัส et al. [คลัสร้อยเอ็ด al. 2002] และ Nister [Nister 2003] เมื่อเราได้พบการวางแนวสัมพันธ์ระหว่างคู่ภาพทั้งหมดเราจะสามารถดึงข้อมูล 3D จากภาพโดยอัตโนมัติ โดยใช้พื้นที่และลักษณะการทำงานใช้เทคนิคการจับคู่ ประกอบด้วยข้อมูล 3Dคะแนน 3D เส้น 3D และ 3D จัดการ ดังที่แสดงในรูปที่ 1หลังจากการใช้กระบวนการฟื้นฟูโดยอัตโนมัตินี้ทั้งหมด

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การสร้างแบบจำลอง 3 มิติเพื่อใช้ในการโต้ตอบเสมือน
สภาพแวดล้อมที่เป็นกระบวนการที่มีราคาแพงและน่าเบื่อและ
ยังคงเป็นปัญหาที่ท้าทายในการมองเห็นคอมพิวเตอร์ โดยปกติ
ความต้องการที่สภาพแวดล้อมเสมือนจริงควรจะ
สะท้อนความต้องการที่มีอยู่ฉากที่ถูกต้องสามมิติ
(3D) รูปทรงเรขาคณิตเช่นเดียวกับวัสดุพื้นผิวหรือเป็นหัวจักร
?[e-mail]
Tures ดังนั้นจึงมีความจำเป็นสำหรับวิธีการที่จะดึงโดยตรง
แบบจำลอง 3 มิติที่สมจริงจากภาพถ่ายจริง.
ในด้านการถ่ายภาพและวิสัยทัศน์คอมพิวเตอร์
หลายวิธีได้รับการพัฒนาซึ่งจะช่วยให้
การผลิตของแบบจำลอง 3 มิติเหมือนจริง [Pollefeys et al.
2000], [Zisserman และคณะ 2000] โดยทั่วไปขั้นตอนวิธีการเหล่านี้
จะใช้ภาพหลายภาพของสภาพแวดล้อมจริงโดยใช้
กล้องสอบเทียบแล้วสร้างจากภาพเหล่านี้
โครงสร้าง 3 มิติของสถานที่เกิดเหตุ การส่งออกของอัลกอริทึมดังกล่าว
เป็นเมฆหนาแน่นจุดสอดคล้องกับสิ่งที่สำคัญ
คุณสมบัติในฉาก เมฆจุดเหล่านี้ควรได้รับการแปลง
เป็นวัตถุตรรกะเพื่อสร้างการแสดงที่เหมาะสม
สำหรับสภาพแวดล้อมเสมือนจริง ปัจจุบันมี
วิธีการในการแบ่งส่วนอัตโนมัติยังไม่แข็งแกร่ง
พอที่จะสร้างแบบจำลองทางเรขาคณิตที่มีประโยชน์สำหรับการแสดง,
ดังนั้นอัตราผลตอบแทนการแบ่งส่วนอัตโนมัติอย่างเต็มที่ที่จะ
poblem ไม่ดีถูกวาง.
ในบทความนี้เราจะหารือถึงวิธีการที่เราสามารถทำให้การสร้างแบบจำลอง
กระบวนการสะดวกและมีประสิทธิภาพ จนถึงขณะนี้มี
สองด้านการวิจัยที่แยกต่างหากในคอมพิวเตอร์วิสัยทัศน์หนึ่งคือ
ปัญหาฟื้นฟูและคนอื่น ๆ ที่ได้รับการยอมรับ
ปัญหา ในวิธีการของเราเราแก้ฟื้นฟู
ปัญหาโดยข้อมูลซ้ำซ้อนอย่างมากเกี่ยวกับ
สถานที่เกิดเหตุในกรณีลำดับภาพของเรา การรับรู้
ปัญหาที่ถูกส่งไปยังผู้ประกอบการของมนุษย์ที่ได้รับการสนับสนุน
โดยส่วนติดต่อผู้ใช้ที่ชาญฉลาด ดังนั้นผู้ประกอบการ
สามารถมุ่งเน้นไปที่การแบ่งส่วนและการตีความ
ที่เกิดเหตุโดยใช้เพียงหนึ่งภาพในขณะที่ระบบจะดูแล
เกี่ยวกับข้อมูล 3 มิติที่เกี่ยวข้อง.
โดยเฉพาะอย่างยิ่งระบบการสร้างแบบจำลองของเราโต้ตอบที่เรียกว่า VR
Modeler (Virtual Reality Modeler) ช่วยให้ผู้ใช้ในการสร้าง
แบบจำลองทางเรขาคณิต ของฉากจากชุดของการถ่ายภาพ.
ภาพจะถูกถ่ายด้วยมือถือดิจิตอล
กล้องของผู้บริโภคโดยใช้เส้นเขตแดนสั้น หลังจาก
ขั้นตอนการเตรียมการวางแนวทางญาติของลำดับภาพ
ที่มีการคำนวณโดยอัตโนมัติอย่างเต็มที่ การวางแนวทางของเรา
วิธีการซึ่งไม่ได้เป็นหัวข้อของบทความนี้อยู่บนพื้นฐานของ
การทำงานการอธิบายโดยฮอร์น [ฮอร์น 1990] เคลาส์และคณะ [เคลาส์
และคณะ 2002] และ Nister [Nister 2003] เมื่อเราได้กำหนด
ทิศทางความสัมพันธ์ระหว่างคู่ภาพ
เราสามารถที่จะดึงข้อมูล 3 มิติจากภาพ
โดยอัตโนมัติโดยการจ้างงานในพื้นที่และคุณลักษณะ
ตามเทคนิคการจับคู่ ข้อมูล 3D ประกอบด้วย
จุด 3D, 3D เส้นและพื้นผิว 3 มิติดังแสดงใน
รูปที่ 1.
หลังจากการใช้กระบวนการนี้ฟื้นฟูอัตโนมัติทั้งหมด

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

สร้างแบบจำลอง 3 มิติสำหรับการใช้งานในสภาพแวดล้อมเสมือน
แบบโต้ตอบที่มีราคาแพงและน่าเบื่อ กระบวนการ
ยังคงเป็นปัญหาที่ท้าทายในวิสัยทัศน์คอมพิวเตอร์ โดยทั่วไปแล้ว

ควรความต้องการสภาพแวดล้อมเสมือนกระจกเป็นฉากที่มีอยู่ความต้องการความถูกต้องสามมิติ ( 3D )
เรขาคณิต รวมทั้งพื้นผิววัสดุ หรือ  sormann Tex -
@
vrvis ที่ตูเรส . ดังนั้นต้องมีวิธีการโดยตรงจากโมเดล 3 มิติจากภาพถ่ายจริงจริง
.
ในเขตของศฎและวิสัยทัศน์
คอมพิวเตอร์หลายวิธีได้ถูกพัฒนาขึ้น ซึ่งช่วยให้
การผลิตศิลปะรุ่น [ 3D pollefeys et al .
2 ] , [ zisserman et al . 2000 ] โดยทั่วไปเหล่านี้ขั้นตอนวิธี
ถ่ายหลายภาพโดยใช้
จริงสิ่งแวดล้อมมีการสอบเทียบกล้อง แล้วก็สร้างจากภาพเหล่านี้
3D โครงสร้างของฉาก ผลผลิต เช่น อัลกอริทึม
เป็นจุดเมฆหนาทึบ สอดคล้องกับคุณสมบัติที่สำคัญ
ในฉาก เมฆจุดเหล่านี้ควรจะแปลง
เป็นวัตถุทางตรรกะในการสร้างที่เหมาะสมสำหรับสภาพแวดล้อมเสมือนจริง
. วิธีการที่ใช้ได้ในปัจจุบันสำหรับการแบ่งส่วนอัตโนมัติ

ยังไม่คึกคักเพียงพอในการสร้างรูปแบบทางเรขาคณิตที่มีประโยชน์สำหรับการแสดง
ดังนั้นอัตโนมัติการแบ่งส่วนผลผลิตการป่วยที่เกิด poblem
.
ในกระดาษนี้เราหารือเกี่ยวกับวิธีที่เราสามารถสร้างแบบจำลอง
กระบวนการสะดวกมากขึ้นและมีประสิทธิภาพ ดังนั้นไกลมี
สองพื้นที่วิจัยแยกในคอมพิวเตอร์วิสัยทัศน์ หนึ่งคือ
การฟื้นฟูปัญหาและอื่น ๆหนึ่งรู้
ปัญหาในแนวทางของเรา เราแก้ไขฟื้นฟูปัญหาซ้ำซ้อนสูง

ข้อมูลเกี่ยวกับฉากในลำดับภาพคดีของเรา การรับรู้
ปัญหามอบให้ผู้ประกอบการของมนุษย์ที่ได้รับการสนับสนุน
โดยส่วนติดต่อผู้ใช้ที่ชาญฉลาด ดังนั้นผู้ประกอบการ
สามารถมุ่งเน้นไปที่การตีความของ
ฉากโดยใช้เพียงหนึ่งภาพ ในขณะที่ระบบดูแล
เรื่องที่เกี่ยวข้อง ข้อมูลสามมิติ .
เป็นหลักแบบระบบของเราโต้ตอบ เรียกว่า VR
หุ่นจำลอง ( โมเดลเสมือนจริง ) ช่วยให้ผู้ใช้สามารถสร้างรูปแบบทางเรขาคณิตของฉาก

จากชุดของภาพ ภาพที่ถ่ายด้วยกล้องมือถือดิจิตอล
ผู้บริโภคโดยใช้เส้นสั้น . หลังจากที่ได้มีการเตรียมการสัมพัทธ์ของ

ลำดับภาพจะถูกคำนวณโดยอัตโนมัติอย่างเต็มที่ วิธีการปฐมนิเทศ
ของเรา ซึ่งไม่ได้เป็นหัวข้อของบทความนี้จะขึ้นอยู่กับงานที่อธิบายโดยแตรฮอร์น
[ 1990 ] , เคล้าส์ และคณะ [ เคล้า
et al . 2002 ) และ nister nister [ 2003 ] เมื่อเราได้กำหนดทิศทางที่สัมพันธ์ระหว่างทุกคู่

ภาพที่เราสามารถดึงข้อมูลจากภาพ 3 มิติ โดยการใช้พื้นที่และคุณลักษณะอัตโนมัติ

ตามการจับคู่เทคนิค ข้อมูล 3D ประกอบด้วย
จุด 3D , 3D เส้นและพื้นผิว 3 มิติ ตามที่แสดงในรูปที่ 1
.
หลังจากใช้ฟื้นฟูอัตโนมัติกระบวนการทั้งหมด