The Hunger Games tells a story that

The Hunger Games tells a story that is either told too fast or too stretched. The actors do either a great job or a horrible one (like the actor playing Peeta who always looks like he shat his pants). It could have been good, but it's dragged down by flaws that could have easily been prevented.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เกมส์หิวบอกเรื่องราวที่บอกเร็วเกินไป หรือยืดเกินไป นักแสดงการทำงานดีหรือหนึ่งน่ากลัว (เช่นนักแสดงเล่น Peeta ที่เสมอเหมือนเขา shat กางเกงของเขา) มันไม่ได้ดี แต่ก็ถูกลากลงข้อบกพร่องที่อาจมีได้ถูกป้องกันไม่ให้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

หิวเกมบอกเล่าเรื่องราวที่มีทั้งบอกว่าเร็วเกินไปหรือยืดเกินไป นักแสดงทำอย่างใดอย่างงานที่ดีหรืออย่างใดอย่างหนึ่งที่น่ากลัว (เช่นนักแสดงเล่น Peeta ที่มักจะดูเหมือนว่าเขา shat กางเกงของเขา) มันจะได้รับสิ่งที่ดี แต่ก็ลากลงมาจากข้อบกพร่องที่จะได้รับการป้องกันได้อย่างง่ายดาย

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เกมส์หิวบอกเล่าเรื่องราวที่เป็นทั้งบอกเร็วเกินไปหรือยืด นักแสดง ทำให้งานที่ยิ่งใหญ่หรือน่ากลัว ( เหมือนนักแสดงเล่น peeta ที่เสมอดูเหมือนว่าเขาฉีกกางเกงของเขา ) มันอาจจะดี แต่มันลากลงโดยข้อบกพร่องที่อาจได้อย่างง่ายดายถูกขัดขวาง