but also that imitation is costly.

but also that imitation is costly. No firm would invest in imitation knowing that it would
earn zero profits in the ensuing Bertrand eq~i l ibr ium.S~i milarly, we could suppose that
licensing is feasible, but that the antitrust laws prohibit no-competition clauses in licensing
contracts, or that such covenants are difficult to enforce. No firm would pay a positive
amount for a blueprint if the licensor were unable to commit itself to refrain from
subsequent entry into Bertrand ~ o m ~ e t i t i o n . ~
An entrepreneur may target her research efforts at any of the continuum of state-of-theart
products. If she undertakes R&D at intensity II for a time interval of length df, then
she will succeed in taking the next step up the quality ladder for the targeted product
with probability idt. This formulation mimics the one-shot, partial equilibrium, patentrace
models of Lee and Wilde (1980) and others. It implies that R&D success bears a
Poisson probability distribution with an arrival rate that depends only on the current
level of R&D activity.
We allow free entry into the race for the next generation product. A unit of R&D
activity requires a, units of labour per unit of time for both an incumbent and for
newcomers. That is, we implicitly suppose that potential entrants can, via inspection of
the goods on the market, learn enough about the state of knowledge to mount their own
research efforts, even if the patent laws (or the lack of complete knowledge about best
production methods) prevent them from manufacturing the current generation products.
This specification captures in part the often noted, public-good characteristics of
technology.
Without any cost advantage, industry leaders do not invest resources to improve
their own state-of-the-art products.' To see this, note that a research success would leave
the leader with a two-step advantage over its nearest competitor, and thus enable it to
increase its price to A ~ WT.h is would yield a flow of incremental profits equal to AT =
(1-l / h 2 ) -~( I - l /A)E = (1-l/A)E/A, which, however, is strictly less than the incremental
profits (1 -l/A)E that accrue to a non-leader who achieves a research success.
So leaders seeking to upgrade the quality of their own products cannot successfully
compete for financing with non-leaders. Put differently, a leader would strictly prefer to
devote any research funds it may raise to R&D aimed at developing a leadership position
in a second market rather than to R&D aimed at widening an existing lead in its own
market.
We consider now the entrepreneur's choice of industry in which to target R&D
efforts, and the optimal scale of those efforts. The prize for a research success in some
industry is a flow of profits that will last until the next success is achieved in the same
industry. We have seen that the profit flows T are the same for all industries w. Therefore,
an entrepreneur will be indifferent as to the industry in which she devotes her R&D efforts
provided that she expects her prospective leadership position to last equally long in each
one. We focus hereafter on the symmetric equilibrium in which all products are targeted
5. In Grossman and Helpman (1991), we develop a two-country model in which factor prices differ across
countries. Then imitation may be profitable in the low-wage country, because success in creating a clone yields
strictly positive profits to the imitator in the ensuing duopoly equilibrium.
6. As a referee has pointed out to us, if licensing were feasible and contracts unrestricted, an innovator
would always prefer to license her new technology to the nearest rival rather than to compete with that rival
in the product market.
7. This is essentially the same result as in Reinganum (1982). She shows that a challenger has greater
incentive to undertake risky R&D than an incumbent, in a one-shot patent race. Here, leaders do not undertake
R&D at all, because the supply of challengers is perfectly elastic. In Grossman and Helpman (1991) we assume
that leaders, by dint of their past R&D successes, are able to improve upon their own products at lower
(expected) cost than outsiders. With this modification of the model, we find equilibria with positive R&D by
both leaders and challengers.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แต่ยัง เทียมที่มีราคาแพง บริษัทไม่ต้องลงทุนเลียนแบบรู้ที่ต้องได้รับศูนย์กำไรใน eq เบอร์เพราะ ~ ฉัน l ibr ium S ~ ฉัน milarly เราสามารถสมมติว่าอนุญาตให้ใช้สิทธิ์จะเป็นไปได้ แต่ว่ากฎหมายผูกขาดห้ามการแข่งขันไม่มีส่วนในการอนุญาตให้ใช้สิทธิ์สัญญา หรือพันธสัญญาดังกล่าวที่จะยากที่จะบังคับใช้ ไม่มีบริษัทจะต้องจ่ายเป็นค่าบวกจำนวนพิมพ์เขียวถ้าผู้อนุญาตจะไม่สามารถยอมรับตัวเองตั้งแต่รายการต่อมาเป็นเบอร์ ~ o m ~ e t ฉัน t ฉัน o n ~เป็นผู้ประกอบการอาจกำหนดเป้าหมายความพยายามของความต่อเนื่องของรัฐแนววิจัยของเธอผลิตภัณฑ์ ถ้าเธอรับ R & D ที่ความเข้ม II สำหรับช่วงเวลาของความยาว df แล้วเธอจะประสบความสำเร็จในการก้าวขึ้นบันไดคุณภาพสำหรับผลิตภัณฑ์เป้าหมายถัดไปด้วยความน่าเป็น idt กำหนดนี้เลียนแบบ one-shot บางส่วนสมดุล patentraceรูปแบบของลี และไวลด์ (1980) และอื่น ๆ มันหมายถึงความสำเร็จของ R & D หมีคำแจกแจงความน่าเป็นปัวซอง ด้วยอัตราการมาถึงที่ขึ้นอยู่กับปัจจุบันเท่านั้นระดับของกิจกรรมวิจัยและพัฒนาเราอนุญาตให้เข้าแข่งขันสำหรับผลิตภัณฑ์รุ่นถัดไปฟรี หน่วยของ R & Dกิจกรรมที่ต้องการ หน่วยของแรงต่อหน่วยของเวลา สำหรับ incumbent ทั้งตัว และnewcomers นั่นคือ เรานัยสมมติว่า entrants อาจสามารถ ผ่านการตรวจสอบสินค้าในตลาด เรียนรู้เกี่ยวกับสถานะความรู้ในการกำหนดตนเองวิจัยความพยายาม แม้ว่ากฎหมายสิทธิบัตร (หรือการขาดความรู้ที่สมบูรณ์เกี่ยวกับส่วนวิธีการผลิต) ป้องกันไม่ให้ผู้ผลิตผลิตภัณฑ์รุ่นปัจจุบันสเปคนี้จับในส่วนสาธารณะดี มักตามลักษณะของเทคโนโลยีไม่ มีประโยชน์ใด ๆ ต้นทุน ผู้นำในอุตสาหกรรมไม่ลงทุนทรัพยากรเพื่อปรับปรุงสมัยของผลิตภัณฑ์ของตนเอง " เมื่อต้องการดูนี้ หมายเหตุที่ จะทำให้ประสบความสำเร็จวิจัยผู้นำ มีสองขั้นตอนได้เปรียบคู่แข่งใกล้ที่สุด และจึง เปิดให้เพิ่มราคาของ A ~ WT.h ถูกต้องผลผลิตไหลผลกำไรเพิ่มขึ้นเท่ากับที่ =(1 l / h 2) - ~ (I - l /A) E = (1-l/A) E/A ซึ่ง อย่างไร เป็นอย่างเคร่งครัดน้อยกว่าการเพิ่มขึ้นกำไร (1 - l / ตัว) อีที่รับรู้การไม่ผู้นำที่ได้รับความสำเร็จในการวิจัยดังนั้น ผู้นำที่แสวงหาการปรับคุณภาพของผลิตภัณฑ์ของตนเองไม่สำเร็จแย่งเงินด้วยไม่ใช่ผู้นำ ใส่แตก เป็นผู้นำอย่างเคร่งครัดต้องการอุทิศเงินวิจัยใด ๆ ก็อาจเพิ่มการวิจัยและพัฒนามุ่งพัฒนาตำแหน่งความเป็นผู้นำในตลาดที่สอง แทน การ R & D เพื่อขยับขยายลูกค้าเป้าหมายที่มีอยู่ในตัวเองตลาดเราพิจารณาตอนนี้ทางเลือกของผู้ประกอบการอุตสาหกรรมซึ่งเป้าหมาย R & Dความพยายาม และขนาดสูงสุดของความพยายามเหล่านั้น รางวัลสำหรับความสำเร็จของงานวิจัยในบางอุตสาหกรรมเป็นกระแสของกำไรจะได้จนประสบความสำเร็จต่อไปสามารถทำได้ในเดียวกันอุตสาหกรรม เราได้เห็นขั้นตอนการกำไร T เหมือนกันสำหรับทุกอุตสาหกรรมที่ w ดังนั้นเป็นผู้ประกอบการจะวางเฉยกับอุตสาหกรรมซึ่งเธอ devotes ความ R & Dโดยที่เธอคาดว่าตำแหน่งผู้นำอนาคตของเธอล่า เท่า ๆ กันยาวในแต่ละหนึ่ง เราเน้นโดยสมดุลสมมาตรซึ่งผลิตภัณฑ์ทั้งหมดมีเป้าหมาย5. ใน Grossman และ Helpman (1991), เราได้พัฒนาแบบจำลองสองประเทศปัจจัยราคาแตกต่างระหว่างประเทศ แล้ว เทียมอาจเป็นประเทศค่าจ้างต่ำ เนื่องจากก่อให้เกิดความสำเร็จในการสร้างโคลนกำไรอย่างเคร่งครัดบวกกับ imitator ในสมดุล duopoly เพราะ6. เป็นกรรมการผู้ตัดสินที่ได้ชี้ให้เห็นเรา ถ้าอนุญาตให้ใช้สิทธิ์เป็นไปได้และสัญญาไม่จำกัด เป็นผู้ริเริ่มการจะต้อง ให้สิทธิ์การใช้งานเทคโนโลยีใหม่ของเธอกับคู่แข่งที่ใกล้ที่สุดแทนที่ ให้สามารถแข่งขันกับคู่แข่งที่ในตลาดสินค้า7. อยู่หลักเดียวกันกับใน Reinganum (1982) เธอแสดงว่า เป็นผู้ท้าชิงมีมากขึ้นจูงใจให้ทำ R & D มีความเสี่ยงมากกว่าการ incumbent ในการแข่งขันสิทธิ one-shot ที่นี่ ผู้นำไม่ยอมทำR & D ที่ เนื่องจากอุปทานของ challengers อย่างยืดหยุ่น Grossman และ Helpman (1991) เราสมมติผู้นำ โดยอำนาจแห่งตนผ่าน R & D สำเร็จ สามารถปรับปรุงผลิตภัณฑ์ของตนเองที่ต่ำต้นทุน (คาดไว้) กว่าบุคคลภายนอก พร้อมนี้ปรับเปลี่ยนรูปแบบ เราค้นหา equilibria กับ R & D โดยบวกทั้งผู้นำก challengers

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

แต่ยังมีการเลียนแบบที่เป็นค่าใช้จ่าย บริษัท
จะไม่มีการลงทุนในการเลียนแบบรู้ว่ามันจะได้รับผลกำไรในศูนย์ต่อมาเบอร์ทรานด์อีคิว~ อิลลินอยส์ IBR ium.S ~ i milarly
เราสามารถคิดว่าการออกใบอนุญาตเป็นไปได้แต่ที่กฎหมายต่อต้านการผูกขาดห้ามข้อไม่มีการแข่งขันในการออกใบอนุญาตสัญญา หรือพันธสัญญาดังกล่าวเป็นเรื่องยากที่จะบังคับใช้
บริษัท
ไม่มีจะจ่ายเป็นบวกจำนวนเงินพิมพ์เขียวถ้าอนุญาตก็ไม่สามารถที่จะกระทำตัวเองให้ละเว้นจากรายการต่อมาเบอร์ทรานด์ลงในอ้อม
~ ~ etition ~
ผู้ประกอบการสามารถกำหนดเป้าหมายการวิจัยของเธอที่ใด ๆ ของความต่อเนื่องของรัฐของ theart
ผลิตภัณฑ์ ถ้าเธอรับงาน R & D ที่ระดับความเข้มครั้งที่สองช่วงเวลาของความยาว DF
แล้วเธอจะประสบความสำเร็จในการขั้นตอนต่อไปขึ้นบันไดที่มีคุณภาพสำหรับผลิตภัณฑ์ที่กำหนดเป้าหมายที่มีความน่าจะเป็น
idt นี้เลียนแบบสูตรหนึ่งยิงสมดุลบางส่วน patentrace
รูปแบบของลีและไวลด์ (1980) และอื่น ๆ มันแสดงให้เห็นว่าประสบความสำเร็จในการวิจัยและพัฒนาหมีกระจาย Poisson มีอัตราการมาถึงที่ขึ้นอยู่กับปัจจุบันระดับของR & D กิจกรรม. เราอนุญาตให้รายการฟรีในการแข่งขันสำหรับผลิตภัณฑ์รุ่นต่อไป หน่วยของ R & D กิจกรรมต้องใช้หน่วยของแรงงานต่อหน่วยของเวลาสำหรับทั้งหน้าที่และผู้มาใหม่ นั่นก็คือเราโดยปริยายคิดว่าเข้าที่มีศักยภาพสามารถผ่านการตรวจสอบของสินค้าในตลาดที่เรียนรู้เพียงพอเกี่ยวกับสถานะของความรู้ในการติดตั้งของตัวเองพยายามในการวิจัยแม้ว่ากฎหมายสิทธิบัตร(หรือขาดความรู้ที่สมบูรณ์เกี่ยวกับที่ดีที่สุดวิธีการผลิต) ป้องกันพวกเขาจากการผลิตสินค้ารุ่นปัจจุบัน. ข้อกำหนดนี้รวบรวมในส่วนที่มักจะตั้งข้อสังเกตลักษณะของประชาชนที่ดีของเทคโนโลยี. โดยไม่มีค่าใช้จ่ายใดประโยชน์, ผู้นำในอุตสาหกรรมที่ไม่ได้ลงทุนทรัพยากรในการปรับปรุงผลิตภัณฑ์ของตัวเองรัฐของศิลปะ' หากต้องการดูนี้ทราบว่าประสบความสำเร็จในการวิจัยจะปล่อยให้เป็นผู้นำที่มีความได้เปรียบในสองขั้นตอนมากกว่าคู่แข่งที่ใกล้ที่สุดและทำให้เปิดใช้งานเพื่อเพิ่มราคาของมันเป็นA ~ WT.h คือจะให้ผลผลิตการไหลของผลกำไรที่เพิ่มขึ้นเท่ากับที่ = (1 ลิตร / ชั่วโมง 2) - ~ (ฉัน - ลิตร / A) E = (1 ลิตร / A) E / A, ซึ่ง แต่เป็นอย่างเคร่งครัดน้อยกว่าที่เพิ่มขึ้นกำไร(1 -l / A) E ที่ เกิดขึ้นที่ไม่ใช่ผู้นำที่ประสบความสำเร็จในความสำเร็จของการวิจัย. ดังนั้นผู้นำที่กำลังมองหาที่จะยกระดับคุณภาพของผลิตภัณฑ์ของตัวเองประสบความสำเร็จไม่สามารถแข่งขันสำหรับการจัดหาเงินทุนกับผู้นำที่ไม่ได้ ใส่ที่แตกต่างกันซึ่งเป็นผู้นำอย่างเคร่งครัดต้องการที่จะอุทิศเงินทุนการวิจัยใด ๆ ที่อาจก่อให้เกิดการวิจัยและพัฒนาที่มุ่งพัฒนาความเป็นผู้นำในตลาดที่สองมากกว่าที่จะวิจัยและพัฒนาที่มุ่งขยับขยายนำที่มีอยู่ในตัวของมันเองตลาด. เราคิดว่าตอนนี้ทางเลือกของผู้ประกอบการของ อุตสาหกรรมในการที่จะกำหนดเป้าหมายการวิจัยและพัฒนาความพยายามและขนาดที่เหมาะสมของความพยายามเหล่านั้น รางวัลสำหรับความสำเร็จในการวิจัยการให้บางอุตสาหกรรมมีการไหลของผลกำไรที่จะมีอายุจนกระทั่งประสบความสำเร็จต่อไปคือการประสบความสำเร็จในเดียวกันอุตสาหกรรม เราได้เห็นว่ากำไรไหล T จะเหมือนกันสำหรับทุกอุตสาหกรรมกว้าง ดังนั้นผู้ประกอบการจะไม่แยแสกับการอุตสาหกรรมในการที่เธออุทิศ R & D ความพยายามของเธอระบุว่าเธอคาดว่าตำแหน่งผู้นำในอนาคตของเธอที่จะมีอายุการใช้งานอย่างเท่าเทียมกันเป็นเวลานานในแต่ละหนึ่ง ต่อจากนี้เรามุ่งเน้นที่ความสมดุลสมมาตรซึ่งผลิตภัณฑ์ทั้งหมดที่มีการกำหนดเป้าหมาย5 ในกรอสแมนและ Helpman (1991) เราพัฒนารูปแบบทั้งสองประเทศในการที่ราคาปัจจัยที่แตกต่างกันทั่วประเทศ การเลียนแบบจากนั้นอาจจะทำกำไรได้ในประเทศที่ค่าแรงต่ำเนื่องจากความสำเร็จในการสร้างอัตราผลตอบแทนโคลนผลกำไรในเชิงบวกอย่างเคร่งครัดในการเลียนแบบในสมดุล duopoly ต่อมา. 6 ในฐานะที่เป็นผู้ตัดสินได้ชี้ออกมาให้เราถ้ามีความเป็นไปได้การออกใบอนุญาตและสัญญาไม่ จำกัด ผู้ริเริ่มมักจะชอบที่จะอนุญาตให้ใช้เทคโนโลยีใหม่ของเธอที่จะเป็นคู่แข่งที่ใกล้ที่สุดมากกว่าที่จะแข่งขันกับคู่แข่งที่อยู่ในตลาดผลิตภัณฑ์. 7 นี้เป็นหลักผลเช่นเดียวกับใน Reinganum (1982) เธอแสดงให้เห็นว่าผู้ท้าชิงมีมากขึ้นแรงจูงใจในการดำเนินการที่มีความเสี่ยง R & D มากกว่าหน้าที่ที่ในการแข่งขันสิทธิบัตรหนึ่งยิง นี่คือผู้นำไม่ได้ดำเนินการวิจัยและพัฒนาเลยเพราะอุปทานของการท้าทายที่มีความยืดหยุ่นอย่างสมบูรณ์แบบ ในกรอสแมนและ Helpman (1991) เราคิดว่าผู้นำโดยอาศัยความสำเร็จที่ผ่านมาR & D ของพวกเขาสามารถที่จะปรับปรุงผลิตภัณฑ์ของตัวเองที่ลดลง(คาดว่า) ค่าใช้จ่ายกว่าภายนอก ด้วยการปรับเปลี่ยนของรูปแบบนี้เราพบกับสมดุลบวก R & D โดยทั้งผู้นำและท้าทาย

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แต่ยังดีที่เลียนแบบเป็นบทเรียนราคาแพง ไม่มี บริษัทจะลงทุนในการเลียนแบบที่รู้ว่ามันจะ
ได้รับศูนย์กำไรในต่อมาเบอร์ทรานด์ EQ ~ i L IBR ium S ~ i milarly เราสามารถสมมติว่า
ใบอนุญาตมีความเป็นไปได้ แต่กฎหมายต่อต้านการผูกขาดการแข่งขัน ไม่มีข้อห้ามในสัญญาลิขสิทธิ์
หรือพันธสัญญานั้นยากที่จะบังคับ . ไม่มี บริษัท จะจ่ายบวก
เงินสำหรับพิมพ์เขียวถ้าผู้อนุญาตไม่สามารถที่จะยอมรับตัวเองที่จะละเว้นจาก
ตามมาเข้าเบอร์ทรันด์ ~ O M ~ e t i t ฉัน o n . ~
ผู้ประกอบการอาจเป้าหมายการวิจัยความพยายามที่ต่อเนื่องของรัฐใด ๆของผลิตภัณฑ์ theart

ถ้าเธอรับ r & D ที่ความเข้ม 2 สำหรับช่วงเวลาของความยาว df แล้ว
เธอจะประสบความสำเร็จในการขั้นตอนต่อไปขึ้นบันไดคุณภาพสำหรับเป้าหมายผลิตภัณฑ์
กับความน่าจะเป็นไอดีที . การกำหนดนี้เลียนแบบหนึ่ง shot , ดุลยภาพบางส่วน patentrace
รุ่นของ ลี และ ไวลด์ ( 1980 ) และคนอื่น ๆ มันหมายความว่า R & D ความสำเร็จหมี
ความน่าจะเป็นการแจกแจงปัวซงกับการมาถึงในอัตราที่ขึ้นอยู่กับระดับปัจจุบัน

R & D กิจกรรมเราอนุญาตให้เข้าสู่การแข่งขันสำหรับผลิตภัณฑ์รุ่นต่อไป หน่วยของ R & D
กิจกรรมต้องใช้หน่วยของแรงงานต่อหน่วยของเวลาทั้งหน้าที่และ
ผู้มาใหม่ คือว่า เราโดยปริยาย สมมติว่าเข้าที่มีศักยภาพสามารถผ่านการตรวจสอบ
สินค้าในตลาด รู้เพียงพอเกี่ยวกับสถานะของความรู้เพื่อยึดความพยายามวิจัยของตัวเอง
,แม้ว่ากฎหมายสิทธิบัตร ( หรือขาดความรู้เกี่ยวกับวิธีการผลิตที่สมบูรณ์ที่สุด
) ป้องกันพวกเขาจากการผลิตสินค้ารุ่นปัจจุบัน นี้ จับ
สเปคในส่วนมักจะเกิดสาธารณะ ลักษณะที่ดีของเทคโนโลยี
.
โดยไม่มีต้นทุนใด ๆประโยชน์ ผู้นำในอุตสาหกรรมไม่ได้ลงทุนทรัพยากรเพื่อปรับปรุง
ผลิตภัณฑ์ของตัวเองล่าสุด ' เพื่อดูทราบว่าความสำเร็จงานวิจัยจะทิ้ง
ผู้นำมีข้อได้เปรียบเหนือคู่แข่งที่ใกล้ที่สุด - สอง และดังนั้นจึง ช่วยให้มันเพื่อเพิ่มราคาของ ~
wt.h จะทำให้การไหลของกำไรเท่ากับรายได้ที่ =
( 1-l / H ) ~ ( i - L / A ) E = ( 1-l / A ) E / A ซึ่ง แต่เป็นอย่างเคร่งครัดน้อยกว่ากำไรที่เพิ่มขึ้น
( 1 - L / A ) E ที่เพิ่มขึ้นไม่ใช่ผู้นำที่บรรลุความสำเร็จ
)ดังนั้น ผู้นำการปรับคุณภาพของผลิตภัณฑ์ของตนเองไม่สามารถเรียบร้อยแล้ว
แข่งขันทางการเงิน ด้วยไม่ใช่ผู้นำ ทำให้แตกต่าง , ผู้นำอย่างเคร่งครัดชอบ
อุทิศกองทุนวิจัยใด ๆ มันอาจจะเพิ่ม& R D มุ่งพัฒนาตําแหน่งผู้นํา
ในตลาดที่สองมากกว่า R & D มุ่งขยายตะกั่วที่มีอยู่ในตลาดของตัวเอง

เราคิดว่าตอนนี้ผู้ประกอบการของทางเลือกของอุตสาหกรรมซึ่งเป้าหมาย R & D
ความพยายาม และเหมาะสมกับขนาดของความพยายามเหล่านั้น รางวัลสำหรับความสำเร็จในการวิจัยบาง
อุตสาหกรรมเป็นไหลของกำไรที่จะจนถึงความสำเร็จต่อไปได้ในอุตสาหกรรมเดียวกัน

เราได้เห็นแล้วว่ากำไรไหล T จะเหมือนกันสำหรับทุกอุตสาหกรรม
W . ดังนั้นผู้ประกอบการจะไม่แยแสเป็นอุตสาหกรรมที่เธอทุ่มเทของเธอ r & D ความพยายาม
ให้เธอคาดว่าเธออนาคตตำแหน่งผู้นำล่าสุดความยาวเท่า ๆ กันในแต่ละ
1 เรามุ่งเน้นไปที่ความสมดุลแบบสมมาตรซึ่งผลิตภัณฑ์ทั้งหมดมีเป้าหมาย
5 ใน กรอสแมน และ helpman ( 1991 ) , เราพัฒนาสองประเทศรุ่นที่ราคาปัจจัยแตกต่าง
ข้ามประเทศแล้วเทียมอาจจะทำกำไรในประเทศค่าแรงต่ำ เนื่องจากความสำเร็จในการสร้างโคลนผลผลิต
กำไรบวกอย่างเคร่งครัดเพื่อเลียนแบบในความสัมพันธ์แบบสมดุล .
6 เป็นกรรมการได้ชี้ให้เรา ถ้าอนุญาตก็เป็นไปได้และสัญญาไม่ จํากัด , innovator
มักจะชอบใบอนุญาตเทคโนโลยีใหม่ของเธอกับคู่แข่งที่ใกล้ที่สุด มากกว่าที่จะแข่งขันกับคู่แข่ง
ผลิตภัณฑ์ในตลาด .
7 นี้เป็นหลักเดียวกัน ผลเป็น reinganum ( 1982 ) เธอพบว่าคู่แข่งมีแรงจูงใจมากขึ้น
รับเสี่ยง R & D กว่าตำแหน่งในหนึ่งยิง สิทธิบัตร การแข่งขัน ที่นี่ ผู้นำไม่รับฝาก
r & D เลยเพราะอุปทานของท้าทายมีความยืดหยุ่นอย่างสมบูรณ์ ใน กรอสแมน และ helpman ( 1991 ) เราถือว่า
ที่ผู้นำ โดยอาศัยผ่าน R & D ที่ประสบความสำเร็จ