Dramatic examples abound in the rea

Dramatic examples abound in the realm of politics and social movements: one thinks of Churchill's magnificent rallying cry to the British facing almost certain defeat in World War II. “We shall fight on,” the stirring inspiration of Lincoln's low key Gettysburg Address, and the immortal vision of King's revelation that “I have a dream” Educational leaders rarely have opportunities to exercise such dramatic flair and personal charisma, yet they must always be prepared to articulate their personal vision for the organization as a rallying cry for the daily work to be done.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ตัวอย่างน่าทึ่งมากมายในดินแดนของการเมืองและการเคลื่อนไหวทางสังคม: หนึ่งคิดของเคิร์ดโซว์งดงามระดมพลร้องให้อังกฤษหันเกือบแน่นอนความพ่ายแพ้ในสงครามโลกครั้งที่สอง "เราจะสู้ แรงบันดาลใจกวนของลินคอล์นของโลว์คีย์ที่อยู่ในเกตตีสเบิร์ก และวิสัยทัศน์อมตะของกษัตริย์เปิดเผยว่า "ฉันมีความฝัน"ผู้สอนไม่ค่อยมีโอกาสออกกำลังกายอย่างมากไหวพริบและความสามารถพิเศษส่วนบุคคลดังกล่าว แต่พวกเขาต้องพยายามเตรียมประกบของวิสัยทัศน์ส่วนบุคคลสำหรับองค์กรเป็นการร้องไห้ที่ rallying สำหรับการทำงานทุกวันต้องทำ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ตัวอย่างที่น่าทึ่งมากในดินแดนของการเมืองและการเคลื่อนไหวทางสังคม: หนึ่งคิดว่าการชุมนุมของมวลชนเชอร์ชิลที่งดงามอังกฤษหันหน้าไปทางพ่ายแพ้เกือบบางอย่างในสงครามโลกครั้งที่สอง "เราจะต้องต่อสู้กับ" แรงบันดาลใจกวนของลินคอล์นต่ำที่สำคัญอยู่ Gettysburg และวิสัยทัศน์ที่เป็นอมตะของการเปิดเผยของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวว่า "ผมมีความฝัน" ผู้นำการศึกษาไม่ค่อยมีโอกาสที่จะออกกำลังกายไหวพริบละครดังกล่าวและความสามารถพิเศษส่วนตัวของพวกเขาก็ยังต้องเสมอ เตรียมที่จะวิสัยทัศน์ส่วนตัวของพวกเขาสำหรับองค์กรเป็นชุมนุมของมวลชนสำหรับการทำงานในชีวิตประจำวันที่จะต้องทำ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ตัวอย่างที่น่าทึ่งมากในขอบเขตของการเมืองและสังคม : หนึ่งคิดของเชอร์ชิล งดงาม การชุมนุมร้องอังกฤษซึ่งเกือบจะแน่นอนแล้วว่า ความพ่ายแพ้ในสงครามโลกครั้งที่ 2 " เราต้องต่อสู้กับ " กวนแรงบันดาลใจของลินคอล์นต่ำคีย์ Gettysburg และอมตะวิสัยทัศน์ของกษัตริย์ เปิดเผยว่า " ผมมีความฝัน " ผู้นำทางการศึกษาแทบไม่มีโอกาสออกกำลังกาย เช่น ละครไหวพริบและเสน่ห์ส่วนตัว แต่พวกเขาต้องเสมอเตรียมที่จะแถลงวิสัยทัศน์ส่วนบุคคลของพวกเขาให้กับองค์กรเป็นการชุมนุม ร้องไห้สำหรับการทำงานประจำวันที่ต้องทำ