The next phase in product developme

The next phase in product development was to construct two or three prototype vehicles. Several important lessons were learned from the construction of these prototypes. First, any components that were difficult to assemble were identified. Typically, these components or the assemblies into which they fitted were redesigned to improve the ease of assembly. Second, assembly times could now be estimated quite accurately. In the third stage of value engineering, the effect of these redesigns on the target costs of components was determined and assembly target cost were identified. The output of this stage of value engineering was called the final target cost (see Exhibit 9). It differed from the draft target cost in two ways. First, it included assembly costs and second, the indirect manufacturing cost. The indirect manufacturing costs were assigned to products using the same the same procedures as the firm’s cost system. Thus, the final target cost for a model variant was expected to be equal to its reported product cost during manufacture.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ขั้นตอนถัดไปในการพัฒนาผลิตภัณฑ์คือการ สร้างรถต้นแบบสอง หรือสาม หลายบทเรียนที่สำคัญได้เรียนรู้จากการสร้างต้นแบบเหล่านี้ ครั้งแรก ได้ระบุคอมโพเนนต์ใด ๆ ที่ยากที่จะรวบรวม โดยปกติ ส่วนประกอบเหล่านี้หรือที่จะติดตั้งแอสเซมบลีถูกออกง่ายของแอสเซมบลี สอง แอสเซมบลีครั้งสามารถตอนนี้จะประมาณค่อนข้างถูกต้อง ในระยะที่สามของวิศวกรรมคุณค่า ผลของ redesigns เหล่านี้ต้นทุนเป้าหมายของคอมโพเนนต์ถูกกำหนด และระบุส่วนประกอบต้นทุนเป้าหมาย ผลลัพธ์ของระยะนี้ของวิศวกรรมคุณค่าถูกเรียกว่าต้นทุนเป้าหมายสุดท้าย (ดู 9 แสดง) มันแตกต่างจากต้นทุนเป้าหมายร่างสองวิธี อันดับแรก จะรวมต้นทุนของแอสเซมบลี และสอง ต้นทุนการผลิตทางอ้อม ต้นทุนการผลิตทางอ้อมกำหนดให้กับผลิตภัณฑ์ที่ใช้เหมือนกับขั้นตอนเดียวกันเป็นระบบต้นทุนของบริษัท ดังนั้น ต้นทุนเป้าหมายสุดท้ายในตัวแปรแบบจำลองถูกคาดว่าจะเท่ากับต้นทุนของสินค้าที่รายงานในระหว่างการผลิต

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ขั้นตอนต่อไปในการพัฒนาผลิตภัณฑ์เพื่อสร้างสองหรือสามรถต้นแบบ บทเรียนที่สำคัญหลายคนได้เรียนรู้จากการก่อสร้างต้นแบบเหล่านี้ ครั้งแรกส่วนประกอบใด ๆ ที่เป็นเรื่องยากที่จะประกอบที่ถูกระบุ โดยปกติส่วนประกอบเหล่านี้หรือประกอบเป็นที่ที่พวกเขาติดตั้งที่ได้รับการออกแบบใหม่เพื่อเพิ่มความสะดวกในการชุมนุม ประการที่สองการชุมนุมครั้งนี้จะได้รับการคาดค่อนข้างแม่นยำ ในขั้นตอนที่สามของวิศวกรรมคุณค่า, ผลกระทบของการออกแบบใหม่เหล่านี้บนต้นทุนเป้าหมายของส่วนประกอบที่ถูกกำหนดเป้​​าหมายและค่าใช้จ่ายการชุมนุมที่ถูกระบุ การส่งออกของขั้นตอนของวิศวกรรมคุณค่านี้ถูกเรียกว่าค่าเป้าหมายสุดท้าย (ดู Exhibit 9) มันแตกต่างจากค่าเป้าหมายร่างในสองวิธี ก่อนจะรวมถึงค่าใช้จ่ายในการชุมนุมและครั้งที่สองต้นทุนการผลิตทางอ้อม ต้นทุนการผลิตทางอ้อมได้รับมอบหมายให้ผลิตภัณฑ์ที่ใช้วิธีการเดียวกันเช่นเดียวกับระบบค่าใช้จ่ายของ บริษัท ดังนั้นค่าเป้าหมายขั้นสุดท้ายสำหรับรูปแบบที่แตกต่างที่คาดว่าจะเท่ากับต้นทุนผลิตภัณฑ์ของตนรายงานในระหว่างการผลิต

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ขั้นตอนต่อไปในการพัฒนาผลิตภัณฑ์เพื่อสร้างสองหรือสามต้นแบบยานพาหนะ บทเรียนที่สำคัญหลายประการที่ได้เรียนรู้จากการสร้างต้นแบบเหล่านี้ แรก ๆยากที่จะประกอบเป็นส่วนประกอบที่ถูกระบุ โดยปกติเหล่านี้ชิ้นส่วนหรือส่วนประกอบที่พวกเขาติดตั้งถูกออกแบบเพื่อปรับปรุงความสะดวกในการประกอบ ประการที่สองเวลาประกอบ ตอนนี้อาจจะมีประมาณไม่ค่อยแม่น ในขั้นตอนที่สามของวิศวกรรมคุณค่า ผลกระทบเหล่านี้ redesigns ในเป้าหมายค่าใช้จ่ายของชิ้นส่วนได้มุ่งมั่นและต้นทุนตามเป้าหมาย ประกอบมีการระบุ . ผลลัพธ์ของขั้นตอนนี้ของวิศวกรรมคุณค่าถูกเรียกว่าต้นทุนเป้าหมายสุดท้าย ( เห็นมี 9 ) มันแตกต่างจากร่างเป้าหมายค่าใช้จ่ายในสองวิธี ครั้งแรกมันรวมค่าใช้จ่ายการชุมนุม และประการที่สอง ต้นทุนการผลิตทางอ้อม ต้นทุนการผลิตทางอ้อม ได้รับการใช้ผลิตภัณฑ์เดียวกันวิธีการเดียวกับระบบต้นทุนของบริษัท ดังนั้น ต้นทุนเป้าหมายสุดท้ายสำหรับตัวแปรแบบคาดว่าจะเท่ากับการรายงานต้นทุนสินค้าระหว่างผลิต