PHAPolyhydroxyalkanoates (PHA) were

PHA

Polyhydroxyalkanoates (PHA) were discovered in 1926 by Maurice Lemoigne1 as energy storage materials in Bacillus megatherium and Bacillus mesentericus vulgatis. Still, they had to wait until the 1960s and for Cupriavidus genera (previously referred as Hydrogenomonas, Alcaligenes, Ralstonia and Wautersia) to be extensively studied.2–4 Indeed, the accumulation of the PHA by this genera has appeared to be more effective. Moreover, the first petrol crisis and further ecological issues increased the awareness and the interest in the bio-based materials.
Several PHA producing microorganisms as well as several types of PHA were discovered.5–8 The whole PHA family can be sub-divided into three main categories: the short-chain length PHA (PHASCL), the medium-chain length PHA (PHAMCL) and rarer PHA (Figure 1.1). The structural differences inside the PHA family imply deep differences in their thermo-mechanical properties. Thus, PHASCL mainly composed by polyhydroxybutanoates (PHB) and poly(hydroxybutanoate-co-valerate) (PHBV), are crystalline polymers, which are rather brittle and stiff, with high melting points (near 160–180 °C) and low glass transition temperature (between −5 and 0 °C), whereas the PHAMCL are thermoplastic elastomers with low crystallinity and tensile strength with high elongation to break (400–700%).9,10

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ผาPolyhydroxyalkanoates (ผา) ถูกค้นพบในปีค.ศ. 1926 โดยมอริส Lemoigne1 เป็นวัสดุเก็บพลังงานใน megatherium บาซิลลัสและ Bacillus mesentericus vulgatis ยังคง พวกเขาต้องรอจน ถึงปี 1960 และสกุล Cupriavidus (ก่อนหน้านี้เรียกว่า Hydrogenomonas, Alcaligenes, Ralstonia และ Wautersia) เพื่อให้อย่างกว้างขวาง studied.2–4 Indeed สะสมของผาโดยจำพวกนี้มีปรากฏให้ มีประสิทธิภาพมากขึ้น นอกจากนี้ วิกฤติน้ำมันครั้งแรกและเพิ่มเติมระบบนิเวศปัญหาเพิ่มการรับรู้และสนใจในวัสดุชีวภาพมีหลายผาผลิตจุลินทรีย์เช่นเดียวกับหลายประเภทของผา discovered.5–8 ผาทั้งครอบครัวถูกแบ่งออกเป็นสามประเภทหลัก: สั้นความยาวสายผา (PHASCL), ความยาวโซ่ปานกลางผา (PHAMCL) และพระธาตุหายาก (รูป 1.1) ความแตกต่างโครงสร้างภายในครอบครัวผาบ่งบอกถึงความลึกความแตกต่างในคุณสมบัติของเทอร์โมเครื่องกล ดังนั้น PHASCL ส่วนใหญ่ประกอบ ด้วย polyhydroxybutanoates (PHB) และ poly(hydroxybutanoate-co-valerate) (PHBV), เป็นโพลิเมอร์ผลึก ซึ่งค่อนข้างเปราะ และ แข็ง จุดหลอมเหลวสูง (ใกล้ 160-180 ° C) และอุณหภูมิการเปลี่ยนแก้วต่ำ (ระหว่าง −5 และ 0 ° C), ในขณะ PHAMCL เป็นเทอร์โมยางกับผลึกต่ำและความแข็งแรง ด้วยการยืดตัวสูงจะทำลาย.9,10 (400 – 700%)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

PHA polyhydroxyalkanoates (PHA) ถูกค้นพบในปี 1926 โดยมอริซ Lemoigne1 เป็นวัสดุในการจัดเก็บพลังงาน Bacillus megatherium และ Bacillus mesentericus vulgatis แต่ถึงกระนั้นพวกเขาจะต้องรอจนกว่าจะถึงปี 1960 และ Cupriavidus จำพวก (เรียกว่าก่อนหน้านี้เป็น Hydrogenomonas, Alcaligenes, Ralstonia และ Wautersia) ให้เป็นอย่างกว้างขวาง studied.2-4 แท้จริงการสะสมของ PHA โดยจำพวกนี้มีปรากฏอยู่ให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น นอกจากนี้วิกฤตน้ำมันครั้งแรกและปัญหาของระบบนิเวศต่อไปเพิ่มการรับรู้และความสนใจในวัสดุชีวภาพที่ใช้. หลาย PHA การผลิตเชื้อจุลินทรีย์เช่นเดียวกับหลายประเภทของ PHA ถูก discovered.5-8 ครอบครัว PHA ทั้งสามารถย่อยแบ่งออกเป็น สามประเภทหลัก: ความยาวห่วงโซ่สั้น PHA (PHASCL) ความยาวห่วงโซ่กลาง PHA (PHAMCL) และ PHA หายาก (รูปที่ 1.1) ความแตกต่างของโครงสร้างภายในครอบครัว PHA หมายความแตกต่างลึกในคุณสมบัติของเทอร์โมกลของพวกเขา ดังนั้น PHASCL ส่วนใหญ่ประกอบด้วย polyhydroxybutanoates (PHB) และโพลี (hydroxybutanoate-Co-valerate) (PHBV) เป็นโพลิเมอร์ผลึกซึ่งค่อนข้างเปราะและแข็งมีจุดหลอมละลายสูง (ใกล้ 160-180 ° C) และการเปลี่ยนแปลงกระจกต่ำ อุณหภูมิ (ระหว่าง -5 และ 0 ° C) ในขณะที่ PHAMCL เป็นยางเทอร์โมที่มีผลึกต่ำและความต้านทานแรงดึงที่มีการยืดตัวสูงที่จะทำลาย (400-700%). 9,10

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ผาpolyhydroxyalkanoates ( PHA ) ถูกค้นพบในปี 1926 โดย Maurice lemoigne1 เป็นวัสดุเก็บพลังงานในเมกะเทอเรียม Bacillus และ Bacillus mesentericus vulgatis . แต่เขาต้องรอจนถึงปี 1960 และ cupriavidus สกุล ( ก่อนหน้านี้เรียกว่า hydrogenomonas , Alcaligenes ralstonia , และ wautersia ) อย่างกว้างขวาง เรียน 2 – 4 แท้ สะสม ของ ผาสกุลนี้มีปรากฏให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น นอกจากนี้ ก่อนวิกฤติน้ำมันและปัญหานิเวศวิทยา เพิ่มเติมเพิ่มความตระหนักและความสนใจในไบโอ ตามวัสดุหลายผา การผลิตจุลินทรีย์ รวมทั้งหลายประเภทของผาพบ 5 – 8 ครอบครัวผาทั้งหมดสามารถย่อยแบ่งออกเป็นสามประเภทหลัก : สายสั้นยาวผา ( phascl ) ห่วงโซ่ขนาดกลางความยาวผา ( phamcl ) และตกกระทบผา ( รูปที่ 1.1 ) โครงสร้างแตกต่างภายในครอบครัวผาบ่งบอกถึงความแตกต่างลึกในคุณสมบัติของเทอร์โม กล ดังนั้น phascl ประกอบด้วยส่วนใหญ่โดย polyhydroxybutanoates ( PHB ) และพอลิ ( hydroxybutanoate Co valerate ) ( phbv ) เป็นพอลิเมอร์ผลึก ซึ่งค่อนข้างเปราะบางและแข็ง มีจุดหลอมเหลวสูง ( 160 180 ° C ( ใกล้ ) และอุณหภูมิกลาสทรานซิชั่นต่ำ ( ระหว่าง− 5 และ 0 ° C ) , ในขณะที่ phamcl เป็นพอลิเมอร์เทอร์โมด้วยผลึกต่ำ และแรง ด้วยการยืดตัวสูงเพื่อทำลาย ( 400 – 700 % ) 9,10