The concept of stepwells is known f

The concept of stepwells is known from inscriptions to date back as far as 423 AD, and it may even have its genesis from the time of Indus Valley civilization. However, most stepwells appear to have flourished during the 8th to 18th centuries. They were an essential rain harvesting, groundwater recharge and storage system. Stepwells also express an aesthetic sense of Indian and are examples of what water, art and architecture meant for simple folk. The stepwells of Rajasthan have different decorative designs and symbolize the refined taste of the people of the time. They also reflect the deep rooted religious attachment and faith in this type of stepwell.
This multi-storied also in which a bullock turns the water wheel ("Rehant") to raise the water in the well to the first or second floor.
The stepwell is an unique construction of a well with steps either on one side, two, three or on all the four sides leading to the water surface (Savalia 2009: 88). These steps provide direct access to people who descend the steps to reach the water of the well (Hegwald 2002: 155). Single-faced stepwell is also known as Nanda Baori, two-faced is Bhadra Baori, three-faced is Jaya Baori (Rohit Kumar 2008: 399) and four-faced is known as Vijaya Baori (Hegwald 2002: 160). Stepped construction of a well is known as Vapi (in Sanskrit) (Savlia 2009: 88) and Vapya (Prasad 1998: 71). There are at least fifteen different names for stepwells. In Gujarat, they are commonly known as Vav or Bav, where as in Rajasthan they are usually known as Baori or Kund (Cox 2008: 14). The main function of stepwells is to supply water, but because stepwells frequently have galleries built along the long corridor of steps and around the storage basins, integrating stone benches with sloping backrests into their design, they are also used as cool retreats from the summer heat by villagers and travelers (Hegwald 2002: 155). Moreover in Rajasthan and Gujarat the stepwell was converted into an architectural monument of great beauty. It combined the utilitarian aspect with pleasure resort (Mate 1998: 102).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แนวคิดของ stepwells เป็นที่รู้จักจากจารึกวันกลับเท่า 423 AD และแม้กระทั่งอาจมีของปฐมกาลจากเวลาของอารยธรรมสินธุ อย่างไรก็ตาม stepwells ส่วนใหญ่ปรากฏให้ มีความเจริญรุ่งเรืองในช่วงศตวรรษ 8-18 พวกฝนจำเป็นการเก็บเกี่ยว เติมพลังและการจัดเก็บระบบน้ำบาดาล Stepwells ยังแสดงความรู้สึกเกี่ยวกับสุนทรียศาสตร์ของอินเดีย และเป็นตัวอย่างของน้ำอะไร ศิลปะ และสถาปัตยกรรมสำหรับพื้นบ้านที่เรียบง่าย Stepwells ของรัฐราชสถานได้ออกแบบการตกแต่งที่แตกต่างกัน และรสชาติบริสุทธิ์ของคนที่เป็นสื่อ พวกเขายังสะท้อนรากลึกแนบทางศาสนาและความเชื่อแบบของ stepwellนี้หลายชั้นซึ่งเป็น bullock เป็นล้อน้ำ ("Rehant") เพื่อเพิ่มน้ำในบ่อชั้นแรก หรือสอง Stepwell มีการก่อสร้างเฉพาะของดีมีขั้นตอน ในด้านหนึ่ง สอง สาม หรือด้านสี่ทั้งหมดที่นำไปสู่ผิวน้ำ (Savalia 2009:88) ขั้นตอนเหล่านี้ให้เข้ากับคนที่มาตอนถึงน้ำดี (Hegwald 2002:155) Stepwell หน้าเดียวเรียกว่านันดา Baori, two-faced คือ Bhadra Baori สามประสบคือจายา Baori (Kumar น่า 2008:399) และสี่หน้าเรียกว่า Vijaya Baori (Hegwald 2002:160) ก่อสร้างบันไดที่ดีเรียกว่าเป็นพระ (ในภาษาสันสกฤต) (Savlia 2009:88) และ Vapya (โกอี 1998:71) มีชื่อแตกต่างกันน้อยห้า stepwells ในรัฐคุชราต พวกเขามักจะเรียกว่า Vav หรือ Bav ซึ่งในรัฐราชสถาน ก็จะมักเรียกว่า Baori หรือคุนด์ (ค็อกซ์ 2008:14) ฟังก์ชันหลักของ stepwells คือการ จัดหาน้ำ แต่เนื่องจาก stepwells มักจะมีแกลลอรี่ที่สร้างตามทางยาว ของขั้นตอน และ รอบอ่างล่างหน้าเก็บ รวมม้านั่งหินกับลาดเอียง backrests ในแบบของพวกเขา พวกเขายังใช้เป็นเข้าเงียบเย็นจากความร้อนของฤดูร้อน โดยชาวบ้านและนักท่องเที่ยว (Hegwald 2002:155) นอกจากนี้ ในรัฐราชสถานและรัฐคุชราต stepwell ที่แปลงเป็นอนุสาวรีย์สถาปัตยกรรมสวยงามมาก มันรวมด้านที่เป็นประโยชน์ มีสุขรีสอร์ท (เมท 1998:102)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

แนวคิดของ stepwells เป็นที่รู้จักจากจารึกวันที่กลับมาเท่าที่ 423 AD และมันก็อาจจะมีแหล่งกำเนิดมาจากเวลาของอารยธรรมลุ่มแม่น้ำสินธุ อย่างไรก็ตาม stepwells ส่วนใหญ่ดูเหมือนจะมีความเจริญรุ่งเรืองในระหว่างวันที่ 8 ถึงศตวรรษที่ 18 พวกเขาเก็บเกี่ยวฝนจำเป็นน้ำใต้ดินและระบบจัดเก็บข้อมูล Stepwells ยังแสดงความรู้สึกความงามของอินเดียและเป็นตัวอย่างของสิ่งที่น้ำศิลปะและสถาปัตยกรรมที่มีความหมายสำหรับชาวบ้านธรรมดา stepwells ของรัฐราชสถานมีการออกแบบตกแต่งที่แตกต่างกันและเป็นสัญลักษณ์ของรสชาติกลั่นของผู้คนตลอดเวลา นอกจากนี้ยังสะท้อนให้เห็นถึงสิ่งที่แนบมาทางศาสนาที่หยั่งรากลึกและความเชื่อในรูปแบบของ stepwell นี้.
นี้หลายชั้นซึ่งยังอยู่ในวัวหันกังหันน้ำ ("Rehant") ที่จะยกระดับน้ำในกันดีกับชั้นแรกหรือครั้งที่สอง.
stepwell คือการก่อสร้างที่เป็นเอกลักษณ์ของดีกับขั้นตอนทั้งในด้านใดด้านหนึ่งสองสามหรือในทุกสี่ด้านที่นำไปสู่ผิวน้ำ (Savalia 2009: 88) ขั้นตอนเหล่านี้ให้การเข้าถึงโดยตรงให้กับผู้ที่ลงมาตามขั้นตอนในการเข้าถึงน้ำของดี (Hegwald 2002: 155) stepwell เดี่ยวเผือดเป็นที่รู้จักกันดา Baori สองต้องเผชิญคือ Bhadra Baori สามเผือดเป็น Jaya Baori (Rohit มาร์ 2008: 399) และสี่เผือดเป็นที่รู้จักกัน Vijaya Baori (Hegwald 2002: 160) ก้าวของการก่อสร้างเป็นอย่างดีเป็นที่รู้จักกัน Vapi (ในภาษาสันสกฤต) (Savlia 2009: 88) และ Vapya (ปรา 1998: 71) มีอย่างน้อยสิบห้าชื่อแตกต่างกันสำหรับ stepwells มี ในรัฐคุชราตที่พวกเขาเป็นที่รู้จักกันทั่วไปว่าเป็น Vav หรือ Bav ที่เป็นในราชสถานที่พวกเขาเป็นที่รู้จักกันมักจะเป็น Baori หรือ Kund (Cox 2008: 14) ฟังก์ชั่นหลักของ stepwells คือการจัดหาน้ำ แต่เพราะ stepwells มักมีแกลเลอรี่ที่สร้างขึ้นตามทางเดินยาวของขั้นตอนและรอบอ่างเก็บข้อมูลการบูรณาการกับม้านั่งหินลาดพนักพิงในการออกแบบของพวกเขาจะยังใช้เป็นที่หลบซ่อนจากความร้อนในช่วงฤดูร้อน โดยชาวบ้านและนักท่องเที่ยวที่เดินทาง (Hegwald 2002: 155) ยิ่งไปกว่านั้นในราชสถานและคุชราต stepwell ถูกดัดแปลงให้เป็นอนุสาวรีย์สถาปัตยกรรมของความงามที่ดี มันรวมด้านที่เป็นประโยชน์กับทางรีสอร์ทมีความสุข (Mate 1998: 102)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แนวคิดของ stepwells เป็นที่รู้จักจากจารึกวันที่กลับเท่าที่คุณโฆษณา และอาจแม้แต่ มีแหล่งกำเนิดจากเวลาของอารยธรรม Indus Valley อย่างไรก็ตาม stepwells ส่วนใหญ่ดูเหมือนจะได้เจริญรุ่งเรืองในช่วง 8 ถึง 18 ศตวรรษ พวกเขามีการเก็บเกี่ยวฝนที่จำเป็น ระบบเติมน้ำใต้ดินและการจัดเก็บ