8.3 Mr. Faurisson asserts that the

8.3 Mr. Faurisson asserts that the State party has failed to provide the slightest element of proof that his own writings and theses constitute a "subtle form of contemporary anti-semitism" (see para. 7.2 above) or incite the public to anti-semitic behaviour (see para. 7.5 above). He accuses the State party of hybris in dismissing his research and writings as "pseudo-scientific" ("prétendument scientifique"), and adds that he does not deny anything but merely challenges what the State party refers to as a "universally recognized reality" ("une réalité universellement reconnue"). The author further observes that the revisionist school has, over the past two decades, been able to dismiss as doubtful or wrong so many elements of the "universally recognized reality" that the impugned law becomes all the more unjustifiable.

8.4 The author denies that there is any valid legislation which would prevent him from challenging the verdict and the judgment of the International Tribunal at Nuremberg. He challenges the State party's argument that the basis for such prohibition precisely is the Law of 13 July 1990 as pure tautology and petitio principis. He further notes that even French jurisdictions have admitted that the procedures before and decisions of the International Tribunal could justifiably be criticized. 5.Cf. Seventeenth Criminal Chamber, Tribunal Correctionnel de Paris, 18 April 1991.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

8.3 Faurisson นายยืนยันว่า รัฐภาคีไม่สามารถมีองค์ประกอบเพียงน้อยนิดที่พิสูจน์ว่า งานเขียนและผลงานของเขาเป็น "รายละเอียดรูปแบบของ semitism สมัยต่อต้าน" (ดูพารา 7.2 ข้างต้น) หรือให้เกิดพฤติกรรมต่อต้าน semitic สาธารณะ (ดูพารา 7.5 ข้างต้น) น่ารัฐภาคีของ hybris ใน dismissing วิจัยและงานเขียนของเขาเป็น "pseudo-วิทยาศาสตร์" ("prétendument scientifique"), และเพิ่มว่า เขาปฏิเสธอะไร แต่เพียงความท้าทายอะไรรัฐภาคีหมายถึงเป็นการ "เกลียดชังรู้จักความเป็นจริง" ("une réalité universellement reconnue") พิจารณาผู้เขียนเพิ่มเติมว่า โรงเรียน revisionist มี ที่ผ่านมาสองทศวรรษ ได้ยกเลิกเป็นหนี้สงสัยสูญ หรือไม่ถูกต้องดังนั้นองค์ประกอบต่าง ๆ ของ "ความจริงรู้จักกันแพร่หลาย" ว่า กฎหมาย impugned กลายเป็น ทั้งหมดที่มี unjustifiable.

8.4 ผู้เขียนปฏิเสธว่า ไม่มีกฎหมายใด ๆ ถูกต้องซึ่งจะป้องกันไม่ให้เขาท้าทายตัดสินและการตัดสินของศาลระหว่างประเทศที่นูเรมเบิร์ก เขาท้าทายรัฐภาคีอาร์กิวเมนต์พื้นฐานเช่น prohibition ชัดเจนว่ากฎหมาย 13 1990 กรกฎาคมเป็น tautology และ petitio principis บริสุทธิ์ เขาเพิ่มเติมหมายเหตุเงื่อนไขแม้แต่ฝรั่งเศสได้ยอมรับว่า ขั้นตอนก่อนการตัดสินใจของศาลระหว่างประเทศไม่สามารถ justifiably ได้วิพากษ์วิจารณ์ 5.Cf. Seventeenth อาญาหอ ศาล Correctionnel เดอปารีส 18 1991 เมษายน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

8.3 นาย Faurisson อ้างว่าบุคคลที่รัฐล้มเหลวที่จะให้น้อยที่สุดขององค์ประกอบหลักฐานว่างานเขียนของเขาเองและวิทยานิพนธ์เป็น "รูปแบบที่ละเอียดอ่อนของร่วมสมัยต่อต้านชาวยิว" (ดูพิทักษ์. 7.2 ด้านบน) หรือปลุกระดมประชาชนที่จะต่อต้านกลุ่มเซมิติก พฤติกรรม (ดูพิทักษ์. 7.5 ด้านบน) เขากล่าวโทษบุคคลที่รัฐ hybris ในไล่วิจัยและงานเขียนของเขาเป็น "หลอกวิทยาศาสตร์" ("prétendument scientifique") และเสริมว่าเขาไม่ได้ปฏิเสธอะไร แต่เพียงสิ่งที่ท้าทายของบุคคลที่รัฐหมายถึง "ความจริงได้รับการยอมรับในระดับสากล" ("une réalité universellement reconnue") ผู้เขียนสังเกตว่าต่อไปโรงเรียนเสียใหม่มีที่ผ่านมาสองทศวรรษที่ผ่านมาได้สามารถที่จะยกเลิกการเป็นหนี้สงสัยจะสูญหรือผิดจำนวนมากดังนั้นองค์ประกอบของ "ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางความจริง" ว่ากฎหมาย impugned จะกลายเป็นทั้งหมดที่ไม่สอดคล้องมากขึ้น8.4 ผู้เขียนปฏิเสธว่ามี คือการออกกฎหมายใด ๆ ที่ถูกต้องซึ่งจะป้องกันไม่ให้เขาจากการท้าทายคำตัดสินและการตัดสินของศาลระหว่างประเทศที่นูเรมเบิร์ก เขาท้าทายการโต้แย้งของพรรครัฐนั้นเป็นพื้นฐานสำหรับข้อห้ามดังกล่าวได้อย่างแม่นยำเป็นกฎหมายของ 13 กรกฎาคม 1990 บริสุทธิ์เป็นพูดซ้ำซากและ petitio principis เขาตั้งข้อสังเกตต่อไปว่าแม้ศาลฝรั่งเศสได้รับการยอมรับว่าขั้นตอนก่อนและการตัดสินใจของศาลระหว่างประเทศสามารถแก้ตัวได้วิพากษ์วิจารณ์ 5.Cf. ที่สิบเจ็ดอาญาห้องศาล Correctionnel เดอปารีส, 18 เมษายน 1991

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ถึงคุณ ฟอริ นยืนยันว่ารัฐภาคีได้ล้มเหลวที่จะให้ธาตุอะไรพิสูจน์ได้ว่างานเขียนของเขาเองและวิทยานิพนธ์เป็น " รูปแบบสีสันของต่อต้านชาวยิวร่วมสมัย " ( ดู พารา 7.2 ข้างต้น ) หรือยุยงประชาชนให้พฤติกรรมต่อต้านเซมิติก ( ดูพารา 7.5 ข้างต้น )เขากล่าวหาว่ารัฐภาคีของ hybris ในยกงานเขียนงานวิจัยของเขาเป็น " วิทยาศาสตร์เทียม " ( " pr é tendument scientifique " ) , และเสริมว่าเขาไม่ได้ปฏิเสธอะไร แต่เพียงแค่ความท้าทายสิ่งที่รัฐภาคี หมายถึง เป็น " สามารถรับรู้ความเป็นจริง " ( " une r éé alit universellement reconnue " ) ผู้เขียนสังเกตว่า โรงเรียนกะจิตกะใจต่อไปได้ ในช่วงสองทศวรรษที่ผ่านมาสามารถยกเลิกการเป็นหนี้สงสัยจะสูญ หรือ ผิด มาก องค์ประกอบของ " สามารถรับรู้ความเป็นจริง " ที่ impugned กฎหมายกลายเป็นทั้งหมดไม่สมควร

( ผู้เขียนปฏิเสธว่าไม่มีกฎหมายใด ๆที่ถูกต้อง ซึ่งจะป้องกันไม่ให้เขาจากการท้าทายคำตัดสินและการพิพากษาของศาลระหว่างประเทศที่ฮ่องกง .เขาท้าทายรัฐภาคีของอาร์กิวเมนต์ที่พื้นฐานเช่นการห้ามแน่นอนคือกฎหมาย 13 กรกฎาคม 1990 เป็นโฉด บริสุทธิ์ และ petitio principis . เขายังระบุว่า แม้ ฝรั่งเศส ศาลได้ยอมรับว่ากระบวนการก่อน และการตัดสินใจของศาลระหว่างประเทศได้สมเหตุสมผล วิจารณ์ 5.cf . สิบเจ็ดห้องศาลทางอาญา , correctionnel เดอปารีส

18 เมษายน 2534