Understood in this way, having a de

Understood in this way, having a desire is like having an addiction. Smoking a
cigarette alleviates the craving for a cigarette, but it does not enhance the quality
of a smoker’s life. Ignoring the health risks of a tobacco habit, smokers are not
better off than non-smokers because they satisfy more cravings. They would be
better off without these cravings. And, in general, the satisfaction of a desire
doesn’t add anything to our lives; it simply fills a void. If the ideal state of being is
a state of “fullness,” and if satisfying a desire simply amounts to filling a void,
then clearly we are no better off as a result of having a desire satisfied than we
would have been if we never had the desire.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เข้าใจในวิธีนี้ มีความปรารถนาที่เป็นเหมือนการติดยาเสพติด สูบบุหรี่เป็นอยากจะจุดบุหรี่ alleviates บุหรี่ แต่มันไม่เพิ่มคุณภาพชีวิตของสูบบุหรี่ ละเว้นความเสี่ยงสุขภาพของนิสัยการสูบบุหรี่ ผู้สูบบุหรี่ไม่ดีออกกว่าสูบบุหรี่เนื่องจากจะตอบสนองมากขึ้นแพงขึ้น พวกเขาจะดีกว่าไม่แพงเหล่านี้ และ ทั่ว ไป ความพึงพอใจของความต้องการไม่เพิ่มอะไรเพื่อชีวิต เพียงกรอกข้อมูลการเป็นโมฆะ ว่ารัฐกำลังเหมาะต่อสถานะของ "ความสำเร็จ และ ถ้ายอดเงินตอบสนองความต้องการเพียงบรรจุเป็นโมฆะแล้ว อย่างเราจะไม่ดีกว่าเนื่องจากมีความต้องการความพึงพอใจมากกว่าเราจะได้รับถ้าเราไม่เคยมีความปรารถนา

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เข้าใจในลักษณะนี้มีความปรารถนาที่เหมือนมียาเสพติด การสูบบุหรี่บรรเทาความอยากบุหรี่ได้แต่ก็ไม่ได้เพิ่มคุณภาพชีวิตของผู้สูบบุหรี่ ละเว้นความเสี่ยงต่อสุขภาพของนิสัยยาสูบสูบบุหรี่ไม่ได้ดีกว่าการสูบบุหรี่ไม่ใช่เพราะพวกเขาตอบสนองความอยากมากขึ้น พวกเขาจะดีกว่าโดยไม่ต้องความอยากเหล่านี้ และโดยทั่วไป, ความพึงพอใจของความปรารถนาที่ไม่ได้เพิ่มอะไรให้ชีวิตของเรา; มันก็เติมเป็นโมฆะ หากรัฐในอุดมคติของความเป็นอยู่เป็นรัฐของ "ไพบูลย์" และถ้าความพึงพอใจความปรารถนาเพียงจำนวนเงินที่เติมโมฆะแล้วอย่างชัดเจนเราจะไม่ดีกว่าผลที่ตามมาของการมีความปรารถนาพอใจกว่าที่เราจะได้รับถ้าเราไม่เคยมีความปรารถนา