Intervention of Anger ControlInterv

Intervention of Anger Control
Interventions are of two kinds: changing perceptions
and learning skills. The most frequently applied
anger management scheme (Novaco’s) is a
strategy for dealing with perception, body awareness,
sensibility, and behavior response through
three phases, so as to advance skills needed for
responding to anger (Gentry, 2000; O’Neill, 1995a,
1995b; Novaco, 1975). Most research shows that,
by means of group training, participants were able
to increase anger control, reduce inappropriate expression
and were generally highly satisfied with
the group process (Deffenbacher, Dahlen, Lynch,
Morris, & Gowensmith, 2000; Deffenbacher,
Thwaites, Wallace, & Oetting, 1994; Kao, 1999;
Nugent, Champlin, & Winimaki; 1997; Rose,
West, & Clifford, 2000).
Most investigations involving group evaluation
use pre- and postcontrol group design (Chemtob,
Novaco, Hamada, Gross & Smith, 1997; Deffenbacher,
McNamara, Stark, & Sabadell, 1990; Kao,
1999) and have small sample sizes (Nugent, Champlin,
& Winimaki, 1997; Rose, West, & Clifford,
2000). Only limited studies have focused on patients
with schizophrenia (O’Neill, 1995a, 1995b).
Therefore, using a clearly defined intervention
strategy, rigorous control, and valid instruments
for measuring the effects of anger control program
on the patients with schizophrenia was needed.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แทรกแซงการควบคุมความโกรธแทรกแซงมีสองประเภท: การเปลี่ยนแปลงการรับรู้และการเรียนรู้ทักษะ ใช้บ่อยที่สุดแผนการจัดการความโกรธ (Novaco) คือการกลยุทธ์ในการจัดการกับการรับรู้ รับรู้ร่างกายความหลักแหลม และตอบสนองลักษณะการทำงานผ่านขั้นตอนที่สาม เพื่อพัฒนาทักษะที่จำเป็นสำหรับตอบสนองต่อความโกรธ (ค้น 2000 โอนีล 1995a1995b Novaco, 1975) งานวิจัยแสดงให้เห็นว่าโดยใช้กลุ่มการฝึกอบรม ผู้เข้าร่วมได้เพิ่มการควบคุมความโกรธ ลดการแสดงออกที่ไม่เหมาะสมและโดยทั่วไปสูงพอใจกระบวนการกลุ่ม (Deffenbacher, Dahlen, Lynchมอร์ริส & Gowensmith, 2000 DeffenbacherThwaites วอลเลซ & Oetting, 1994 เก่า 1999Nugent, Champlin, & Winimaki 1997 กุหลาบตะวันตก และคลิฟฟอร์ด 2000)สอบสวนเกี่ยวข้องกับกลุ่มการประเมินใช้การออกแบบกลุ่มก่อน และ postcontrol (ChemtobNovaco ฮามาดะ รวม & Smith, 1997 Deffenbacherแม็กนามารา สิ้นเชิง และซาบา เดลล์ 1990 เก่า1999) และมีขนาดตัวอย่างเล็ก (Nugent, Champlin& Winimaki, 1997 กุหลาบ ตะวันตก และคลิฟฟอร์ด2000) ศึกษาที่จำกัดเฉพาะมุ่งเน้นผู้ป่วยจิตเภท (โอนีล 1995a, 1995b)ดังนั้น ใช้การแทรกแซงที่กำหนดอย่างชัดเจนกลยุทธ์ การควบคุมอย่างเข้มงวด และเครื่องมือที่ถูกต้องสำหรับการวัดผลของโปรแกรมการควบคุมความโกรธในผู้ป่วยที่มีโรคจิตเภทจำเป็นต้อง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การแทรกแซงของควบคุมความโกรธ
แทรกแซงเป็นสองชนิด: การเปลี่ยนแปลงการรับรู้
และการเรียนรู้ทักษะ ส่วนใหญ่นำมาใช้บ่อย
โครงการการจัดการความโกรธ (Novaco ของ) เป็น
กลยุทธ์ในการจัดการกับการรับรู้รับรู้ของร่างกาย,
ความรู้สึกและการตอบสนองพฤติกรรมผ่าน
สามขั้นตอนเพื่อพัฒนาทักษะที่จำเป็นสำหรับ
การตอบสนองต่อความโกรธ (Gentry 2000; โอนีล, 1995a ,
1995b; Novaco, 1975) งานวิจัยส่วนใหญ่แสดงให้เห็นว่า
โดยวิธีการของการฝึกอบรมกลุ่มผู้เข้าร่วมมีความสามารถ
ที่จะเพิ่มการควบคุมความโกรธลดการแสดงออกที่ไม่เหมาะสม
และมีความพึงพอใจโดยทั่วไปอย่างมากกับ
กระบวนการกลุ่ม (Deffenbacher, Dahlen ลินช์,
มอร์ริสและ Gowensmith 2000; Deffenbacher,
Thwaites วอลเลซ และ Oetting 1994; Kao 1999;
นูเจนต์ Champlin และ Winimaki; 1997; โรส
. เวสต์และ Clifford, 2000)
การตรวจสอบส่วนใหญ่ที่เกี่ยวข้องกับกลุ่มการประเมินผล
การใช้งานก่อนและการออกแบบกลุ่ม postcontrol (Chemtob,
Novaco ฮามาดะ, Gross & สมิ ธ , 1997; Deffenbacher,
นาราสตาร์และซาบาเดลล์, 1990; Kao,
1999) และมีตัวอย่างขนาดเล็ก (นูเจนต์ Champlin,
& Winimaki, 1997; โรสเวสต์และ Clifford,
2000) เฉพาะการศึกษา จำกัด ได้มุ่งเน้นผู้ป่วยที่
มีอาการจิตเภท (โอนีล, 1995a, 1995b).
ดังนั้นการใช้ที่ชัดเจนแทรกแซง
กลยุทธ์การควบคุมอย่างเข้มงวดและเครื่องมือที่ถูกต้อง
สำหรับการวัดผลของโปรแกรมการควบคุมความโกรธ
ในผู้ป่วยที่มีอาการจิตเภทเป็นสิ่งที่จำเป็น

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การแทรกแซงของการควบคุมความโกรธการแทรกแซงที่มีสองชนิด : การเปลี่ยนแปลงความคิดเห็นและทักษะการเรียนรู้ ที่ใช้บ่อยที่สุดโครงการการจัดการความโกรธ ( novaco ) คือกลยุทธ์การจัดการกับการรับรู้ ความตระหนักในร่างกายความรู้สึกและพฤติกรรมการตอบสนองผ่านสามขั้นตอนเพื่อพัฒนาทักษะที่จำเป็นสำหรับการตอบสนองต่อความโกรธ ( Gentry , 2000 ; O " 1995a , ,1995b ; novaco , 1975 ) งานวิจัยส่วนใหญ่พบว่าโดยการฝึกอบรมกลุ่ม เข้าร่วม สามารถเพิ่มการควบคุมความโกรธ ลดการแสดงออกที่ไม่เหมาะสมและโดยทั่วไปพอใจอย่างมากกับกระบวนการกลุ่ม ( deffenbacher ดาห์เลิน , ลินซ์มอร์ริส & gowensmith deffenbacher , 2000 ; ,ทเวตส์ วอลเลซ และ oetting , 1994 ; เกา , 1999 ;นูเจนท์ แชมพลิน และ winimaki ; 1997 ; กุหลาบตะวันตก และ Clifford , 2000 )ส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับการประเมินผลการตรวจสอบกลุ่มใช้ก่อนและ postcontrol ออกแบบกลุ่ม ( chemtob ,novaco Hamada , รวม , 1997 ; deffenbacher & Smith ,เบเดน โพเอลล์ สตาร์ค และ ซาบาเดลล์ , 2533 ; เก่า1999 ) และมีขนาดตัวอย่างขนาดเล็ก ( แชมปลิน , นูเจนท์& winimaki , 1997 ; กุหลาบ ตะวันตก และ คลิฟฟอร์ด2000 ) จำกัด ได้มุ่งเน้นเพียงการศึกษาผู้ป่วยโรคจิตเภท ( โอนีล 1995a 1995b , )ดังนั้น การใช้นโยบายไว้อย่างชัดเจนกลยุทธ์ , การควบคุมอย่างเข้มงวด และเครื่องมือที่ถูกต้องการวัดผลของโปรแกรมการควบคุมความโกรธในผู้ป่วยจิตเภทที่เป็นที่ต้องการ