protections on local autonomy. An a

protections on local autonomy. An array of qualitative indicators captured
the national institutional variations along principal dimensions of local
capacities and local supervision. The first measured the constitutional
provisions for local autonomy that have increasingly become the rule
among new as well as established democracies (Table 3[a]). All of the
Social Democratic welfare states but Norway share such a provision.5 Even
in Norway, it might be argued that local government has a status of
equivalent importance despite the lack of such a formal guarantee (cf.
Grønlie 2004). Although these provisions appear in other countries as
well, they are totally lacking in the Liberal and Wage-Earner welfare states.
Social Democratic welfare states stand out more consistently with the
other two administrative measures. A second (Table 3[b]), based on estimates
derived partly from a range of empirical studies and other data, uses
the place of the national local government associations in policy as an
indication of how far localities find effective representation in national
policymaking processes.6 This indicator highlights a common feature of
what amounts to a kind of corporatist representation for local governments
in the four Social Democratic welfare states.
The capacities of local government within the array of specific policy
sectors also need to be taken into account. Although a tallying of formal
powers across all sectors of policymaking has sometimes been employed
for this purpose (e.g., Council of Europe 1988), the shared powers among
different levels of government in many areas would complicate any such
an assessment. Instead, as proxies for the relative allocation of powers as
well as direct indications of relative local capacities, a quantitative indicator
measures the local government employment as a proportion of all
government employment (Table 3[c]). Social Democratic welfare states
possessed the most distinctive capacities in this respect, with well over
half of public employment at this level of government. Both corporate
representation and local government employment vary considerably
among the other welfare state types.
Indicators of fiscal relations between local and higher-level governments
(Table 3[e]–[g]) measure analogous dimensions of hierarchical
control and local capacities. As the high levels of expenditures by local
governments as a percentage of total governmental expenditures
(Table 3[e]) show, national governments in the Nordic countries have also
delegated distinctively high proportions of expenditures to the local level.
If the large proportion of national programs routed through local government
leaves these figures much lower than those for personnel, the proportion
remains much higher than in other countries. Similarly, localities
collect a larger proportion of tax revenues than elsewhere (Table 3[f]).7
Principal components analysis shows these indicators to capture largely
parallel variations (cf. Adcock and Collier 2001, 539; see Sellers 2006).
Among the Social Democratic welfare states, local fiscal and administrative
capacities stand out from every other country but Japan. Except for
formal constitutional powers, Norway clearly falls within this group

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

การคุ้มครองในท้องถิ่นอิสระ อาร์เรย์ของตัวบ่งชี้เชิงคุณภาพที่รวบรวมรูปแบบสถาบันชาติตามมิติหลักของท้องถิ่นกำลังการผลิตและกำกับดูแลท้องถิ่น รัฐธรรมนูญที่วัดครั้งแรกบทบัญญัติสำหรับอิสระท้องถิ่นที่มีมากขึ้นกลายเป็นกฎระหว่างใหม่ รวมทั้งสร้างเหมือน ๆ (ตาราง 3[a]) ทั้งหมดนี้รัฐสวัสดิการสังคมประชาธิปไตยแต่ประเทศนอร์เวย์ร่วมกันดังกล่าวเป็น provision.5 คู่ในนอร์เวย์ มันอาจจะโต้เถียงว่า รัฐบาลท้องถิ่นมีสถานะเป็นความสำคัญเทียบเท่าแม้ มีประการดังกล่าวอย่างเป็นทางการรับประกัน (cfGrønlie 2004) แม้ว่าบทบัญญัติเหล่านี้ปรากฏในประเทศอื่น ๆ เป็นดี พวกเขาทั้งหมดไม่มีในรัฐสวัสดิการเสรีและ Earner ค่าจ้างสวัสดิการสังคมประชาธิปไตยอเมริกาโดดเด่นมากขึ้นอย่างต่อเนื่องด้วยการมาตรการบริหารอื่น ๆ 2 ที่สอง (ตาราง 3[b]) ตามประเมินบางส่วนจากผลการศึกษาและข้อมูลอื่น ๆ การใช้สถานที่ความสัมพันธ์ของรัฐบาลท้องถิ่นแห่งชาติในนโยบายเป็นการบ่งชี้ว่าไกลมาหาแสดงผลในชาติตัวบ่งชี้นี้เน้นคุณลักษณะทั่วไปของ processes.6 policymakingว่าจำนวนชนิดของ corporatist แสดงสำหรับรัฐบาลท้องถิ่นในสี่สังคมประชาธิปไตยสวัสดิการรัฐกำลังการผลิตของรัฐบาลท้องถิ่นภายในอาร์เรย์ของนโยบายเฉพาะภาคต้องนำมาพิจารณาด้วย แม้ว่าการ tallying เป็นทางการpowers across all sectors of policymaking has sometimes been employedfor this purpose (e.g., Council of Europe 1988), the shared powers amongdifferent levels of government in many areas would complicate any suchan assessment. Instead, as proxies for the relative allocation of powers aswell as direct indications of relative local capacities, a quantitative indicatormeasures the local government employment as a proportion of allgovernment employment (Table 3[c]). Social Democratic welfare statespossessed the most distinctive capacities in this respect, with well overhalf of public employment at this level of government. Both corporaterepresentation and local government employment vary considerablyamong the other welfare state types.Indicators of fiscal relations between local and higher-level governments(Table 3[e]–[g]) measure analogous dimensions of hierarchicalcontrol and local capacities. As the high levels of expenditures by localgovernments as a percentage of total governmental expenditures(Table 3[e]) show, national governments in the Nordic countries have alsodelegated distinctively high proportions of expenditures to the local level.If the large proportion of national programs routed through local governmentleaves these figures much lower than those for personnel, the proportionremains much higher than in other countries. Similarly, localitiescollect a larger proportion of tax revenues than elsewhere (Table 3[f]).7ตัวบ่งชี้เหล่านี้ในการจับภาพส่วนใหญ่แสดงการวิเคราะห์ส่วนประกอบหลักแบบขนานรูป (cf. Adcock และกำลังขุดถ่านหิน 2001, 539 ดู 2006 ผู้ขาย)จากรัฐประชาธิปไตยสังคมสวัสดิการ ท้องถิ่น และการจัดการกำลังยืนออกจากประเทศแต่ญี่ปุ่นอื่น ๆ ทุก ยกเว้นอำนาจรัฐธรรมนูญอย่างเป็นทางการ นอร์เวย์ชัดเจนอยู่ภายในกลุ่มนี้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การคุ้มครองในการปกครองตนเองในท้องถิ่น อาร์เรย์ของตัวชี้วัดเชิงคุณภาพจับ
รูปแบบสถาบันแห่งชาติพร้อมมิติหลักของท้องถิ่น
ขีดความสามารถและการกำกับดูแลท้องถิ่น ครั้งแรกที่วัดรัฐธรรมนูญ
บทบัญญัติเพื่อเอกราชในท้องถิ่นที่ได้กลายเป็นมากขึ้นการปกครอง
ในหมู่ใหม่เช่นเดียวกับระบอบประชาธิปไตยที่จัดตั้งขึ้น (ตารางที่ 3 []) ทั้งหมดของ
รัฐสวัสดิการสังคมประชาธิปไตย แต่นอร์เวย์แบ่งปันเช่น provision.5 แม้
ในนอร์เวย์ก็อาจจะแย้งว่ารัฐบาลท้องถิ่นมีสถานะของ
ความสำคัญเทียบเท่าแม้จะไม่มีการรับประกันดังกล่าวอย่างเป็นทางการ (cf
Grønlie 2004) แม้ว่าบทบัญญัติเหล่านี้จะปรากฏในประเทศอื่น ๆ เช่น
เดียวกับที่พวกเขาจะขาดโดยสิ้นเชิงในเสรีนิยมและรัฐสวัสดิการค่าจ้างรายได้.
รัฐสวัสดิการสังคมประชาธิปไตยโดดเด่นมากขึ้นอย่างต่อเนื่องกับ
อีกสองมาตรการทางการบริหาร วินาที (ตารางที่ 3 [b]) บนพื้นฐานของการประมาณการ
ที่ได้มาส่วนหนึ่งมาจากช่วงของการศึกษาเชิงประจักษ์และข้อมูลอื่น ๆ ใช้
สถานที่ของสมาคมแห่งชาติของรัฐบาลท้องถิ่นในการกำหนดนโยบายเป็น
ข้อบ่งชี้ของวิธีการไกลท้องถิ่นพบว่ามีประสิทธิภาพในการเป็นตัวแทนของชาติ
กระบวนการกำหนดนโยบาย ตัวบ่งชี้ที่ 0.6 นี้ไฮไลท์เป็นลักษณะทั่วไปของ
ปริมาณสิ่งที่ชนิดของการเป็นตัวแทน corporatist สำหรับรัฐบาลท้องถิ่น
ในสี่รัฐสวัสดิการสังคมประชาธิปไตย.
ความจุของรัฐบาลท้องถิ่นภายในอาร์เรย์ของนโยบายเฉพาะ
ภาคยังต้องนำมาพิจารณา แม้ว่าจะรับทราบอย่างเป็นทางการของ
อำนาจในทุกภาคของนโยบายบางครั้งได้รับการว่าจ้าง
เพื่อการนี้ (เช่นสภายุโรป 1988) อำนาจร่วมกันระหว่าง
ระดับต่าง ๆ ของรัฐบาลในหลายพื้นที่จะมีความซับซ้อนใด ๆ เช่น
การประเมิน แต่เป็นผู้รับมอบฉันทะสำหรับการจัดสรรที่ญาติของผู้มีอำนาจในฐานะ
เดียวกับตัวชี้วัดโดยตรงของความจุท้องถิ่นญาติตัวบ่งชี้เชิงปริมาณ
มาตรการการจ้างงานของรัฐบาลท้องถิ่นเป็นสัดส่วนของ
การจ้างงานของรัฐบาล (ตารางที่ 3 [C]) รัฐสวัสดิการสังคมประชาธิปไตย
มีความสามารถที่โดดเด่นมากที่สุดในแง่นี้ด้วยดีกว่า
ครึ่งหนึ่งของการจ้างงานของประชาชนในระดับของรัฐบาลชุดนี้ ทั้งขององค์กร
และการจ้างงานเป็นตัวแทนของรัฐบาลท้องถิ่นแตกต่างกันมาก
ในหมู่ประเภทรัฐสวัสดิการอื่น ๆ .
ตัวชี้วัดของความสัมพันธ์ทางการคลังระหว่างรัฐบาลท้องถิ่นและระดับที่สูงขึ้น
(ตารางที่ 3 [อี] - [g]) วัดขนาดคล้ายลำดับชั้นของ
การควบคุมและความสามารถในท้องถิ่น ในฐานะที่เป็นผู้บริหารระดับสูงของค่าใช้จ่ายโดยท้องถิ่น
รัฐบาลเป็นร้อยละของค่าใช้จ่ายของภาครัฐรวม
(ตารางที่ 3 [อี]) แสดงรัฐบาลแห่งชาติในประเทศนอร์ดิกยังได้
รับการแต่งตั้งสัดส่วนที่สูงอย่างชัดเจนของค่าใช้จ่ายในระดับท้องถิ่น.
ถ้าส่วนใหญ่ของชาติ โปรแกรมส่งผ่านรัฐบาลท้องถิ่น
ใบตัวเลขเหล่านี้มากต่ำกว่าสำหรับบุคลากรสัดส่วน
ยังคงสูงกว่าในประเทศอื่น ๆ ในทำนองเดียวกันท้องถิ่น
. เก็บสัดส่วนขนาดใหญ่ของรายได้ภาษีกว่าที่อื่น ๆ (ตารางที่ 3 [F]) 7
หลักวิเคราะห์ส่วนประกอบชี้วัดเหล่านี้แสดงให้เห็นถึงการจับภาพส่วนใหญ่
รูปแบบขนาน (cf Adcock และถ่านหินปี 2001 539 ดูขาย 2006).
ท่ามกลางสังคม รัฐสวัสดิการประชาธิปัตย์การคลังและผู้บริหารท้องถิ่น
ขีดความสามารถโดดเด่นจากทุกประเทศอื่น ๆ แต่ญี่ปุ่น ยกเว้น
อำนาจตามรัฐธรรมนูญอย่างเป็นทางการนอร์เวย์อย่างชัดเจนอยู่ในกลุ่มนี้

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

คุ้มครองในการปกครองตนเองของท้องถิ่น อาร์เรย์ของตัวบ่งชี้เชิงคุณภาพจับ
สถาบันหลักของชาติ รูปแบบตามขนาดความจุท้องถิ่น
และการนิเทศภายใน แรกวัดรัฐธรรมนูญ
บทบัญญัติอิสระในท้องถิ่นที่มีมากขึ้นกลายเป็นกฎ
ระหว่างใหม่ รวมทั้งสร้างประชาธิปไตย ( ตารางที่ 3 [ ] ) ทั้งหมดของ
สังคมประชาธิปไตยสวัสดิการรัฐ แต่นอร์เวย์แบ่งปันเช่นการจัดหา แม้กระทั่ง
ในนอร์เวย์ , มันอาจจะแย้งว่า รัฐบาลท้องถิ่นมีสถานะเทียบเท่าความสำคัญ
แม้จะไม่มีการรับประกันดังกล่าวอย่างเป็นทางการ ( CF .
GR ขึ้นโกหก 2004 ) แม้ว่าบทบัญญัติเหล่านี้จะปรากฏในประเทศอื่น ๆ ตามที่
ดี พวกเขาทั้งหมดขาดในเสรีนิยมและผู้มีรายได้ค่าจ้างสวัสดิการรัฐ
สังคมประชาธิปไตยสวัสดิการรัฐโดดเด่นมากขึ้นอย่างต่อเนื่องกับ
2 การบริหารวัด วินาที ( ตารางที่ 3 [ / b ] ) , ตามประมาณการ
ได้มาบางส่วนจากช่วงของการศึกษาเชิงประจักษ์และข้อมูลอื่น ๆที่ใช้
สถานที่ชาติรัฐบาลท้องถิ่นสมาคมนโยบายเป็นตัวบ่งชี้ของวิธีการไกลเมือง

หาตัวแทนในประเทศนโยบายกระบวนการที่มีประสิทธิภาพ6 ตัวบ่งชี้นี้เน้นคุณลักษณะทั่วไปของ
ปริมาณสิ่งที่ชนิดของบรรษัทนิยมแทนรัฐบาลท้องถิ่น
ใน 4 สังคมประชาธิปไตยสวัสดิการรัฐ
ความสามารถของรัฐบาลท้องถิ่นในอาร์เรย์ของภาคนโยบาย
เฉพาะก็ต้องนำมาพิจารณา แม้ว่าการหาเป็นทางการ
พลังในทุกภาคส่วนของนโยบายมีบางครั้งได้รับการจ้างงาน
สำหรับวัตถุประสงค์นี้ สภาเช่น ยุโรป 1988 ) , การแบ่งปันอำนาจระหว่าง
ระดับต่างๆของรัฐบาลในหลายพื้นที่จะซับซ้อน
เช่นการประเมิน ในฐานะผู้รับมอบฉันทะเพื่อจัดสรรญาติของพลังเป็นข้อบ่งชี้ของความจุ
โดยตรงภายในญาติ ตัวบ่งชี้เชิงปริมาณ
มาตรการการจ้างงานท้องถิ่นโดยมีสัดส่วนของ
การจ้างงาน ( ตารางที่ 3 [ C ] ) สังคมประชาธิปไตยสวัสดิการรัฐ
มีความสามารถที่โดดเด่นที่สุดในความเคารพนี้ด้วยดีกว่า
ครึ่งหนึ่งของการจ้างงานในระดับของรัฐบาล ทั้งองค์กร
แทนและรัฐบาลท้องถิ่นการจ้างงานแตกต่างกันมากระหว่างรัฐสวัสดิการประเภทอื่น ๆ
.
ตัวชี้วัดความสัมพันธ์ระหว่างท้องถิ่นและระดับรัฐบาล
การคลัง( ตารางที่ 3 [ E ] - [ G ] ) วัดมิติที่คล้ายกันของความจุควบคุมลำดับชั้น
และท้องถิ่น เป็นระดับของรายจ่ายขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น
เป็นเปอร์เซ็นต์ของผลรวมของค่าใช้จ่าย
( ตารางที่ 3 [ e ] ) แสดง รัฐบาลในประเทศ Nordic มีสัดส่วนของค่าใช้จ่ายสูง
หมายความถึงระดับท้องถิ่น .
ถ้าสัดส่วนขนาดใหญ่ของโปรแกรมแห่งชาติส่งผ่าน
การปกครองท้องถิ่นใบตัวเลขเหล่านี้ต่ำกว่าสำหรับบุคลากร สัดส่วน
ยังคงสูงกว่าในประเทศอื่น ๆ ในทำนองเดียวกัน ท้องถิ่น
เก็บขนาดใหญ่สัดส่วนของรายได้จากภาษีมากกว่าที่อื่น ( ตารางที่ 3 [ F ] )
7 องค์ประกอบหลัก การวิเคราะห์แสดงให้เห็นตัวชี้วัดเหล่านี้เพื่อจับไป
ขนานรูปแบบ ( CF .Adcock และคอล 2001 , 539 ; เห็นผู้ขาย 2006 ) .
ในหมู่สังคมประชาธิปไตยสวัสดิการรัฐ การคลังท้องถิ่นและการบริหาร
ความสามารถโดดเด่นจากทุกประเทศอื่น ๆ แต่ที่ญี่ปุ่น ยกเว้น
อำนาจตามรัฐธรรมนูญอย่างเป็นทางการ นอร์เวย์อยู่ในกลุ่มนี้อย่างชัดเจน